{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313573"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313573","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προγνωστική αξία της δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας αντίθεσης (ΔΥΑ): Συσχέτιση με το φύλο","abstract":"Εισαγωγή: Η μελέτη δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κλινικής πράξης με υψηλή διαγνωστική ακρίβεια για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο, ελάχιστα δεδομένα υπάρχουν για την προγνωστική αξία της μελέτης δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) σε συσχέτιση με το φύλο. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμηθούν πιθανές διαφορές στη προγνωστική αξία της μεθόδου μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 2380 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΔΔΥΑ στο τμήμα δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες με βάση το φύλο. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 57,1±10,1 μήνες. Καταληκτικά σημεία της μελέτης θεωρήθηκαν η συνολική θνησιμότητα, η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά αίτια, η όψιμη επαναγγείωση (>3 μήνες μετά από τη μελέτη ΔΥΑ) και η νοσηλεία στο νοσοκομείο. Ακολούθησε ανάλυση καμπύλης επιβίωσης και σύγκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αποτελέσματα: Από τους 2380 ασθενείς (ηλικίας 58,8±9,9 έτη), το 69,1% ήταν άνδρες. Η μελέτη ΔΔΥΑ ήταν θετική στο 23,4% των ανδρών ασθενών και στο 14.3% των γυναικών. Η διάρκεια παρακολούθησης ήταν 57,1±10 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σχετικά με την επίπτωση των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (11,6%vs6,1%,p=0,034). Μετά από στατιστική ανάλυση πολλαπλών μεταβλητών φαίνεται πως η απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα συμβάματα και στις δύο ομάδες ασθενών (Exp(B)= 51,9, p=0,012). Ωστόσο, στους άνδρες η ισχαιμικού τύπου απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν πιο ισχυρός προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα σε σχέση με τις γυναίκες (Exp(B)=50.9 έναντι 49,1,p=0,041). Συμπέρασμα: Η ΔΔΥΑ είναι ισχυρός προγνωστικός δείκτης για ανεπιθύμητα συμβάματα σε ασθενείς με γνωστή ή πιθανή στεφανιαία νόσο. Οι άνδρες ασθενείς με θετική ΔΔΥΑ έχουν χειρότερη πρόγνωση σε σχέση με τις γυναίκες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μελέτη δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κλινικής πράξης με υψηλή διαγνωστική ακρίβεια για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο, ελάχιστα δεδομένα υπάρχουν για την προγνωστική αξία της μελέτης δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) σε συσχέτιση με το φύλο. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμηθούν πιθανές διαφορές στη προγνωστική αξία της μεθόδου μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 2380 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΔΔΥΑ στο τμήμα δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες με βάση το φύλο. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 57,1±10,1 μήνες. Καταληκτικά σημεία της μελέτης θεωρήθηκαν η συνολική θνησιμότητα, η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά αίτια, η όψιμη επαναγγείωση (&gt;3 μήνες μετά από τη μελέτη ΔΥΑ) και η νοσηλεία στο νοσοκομείο. Ακολούθησε ανάλυση καμπύλης επιβίωσης και σύγκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αποτελέσματα: Από τους 2380 ασθενείς (ηλικίας 58,8±9,9 έτη), το 69,1% ήταν άνδρες. Η μελέτη ΔΔΥΑ ήταν θετική στο 23,4% των ανδρών ασθενών και στο 14.3% των γυναικών. Η διάρκεια παρακολούθησης ήταν 57,1±10 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σχετικά με την επίπτωση των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (11,6%vs6,1%,p=0,034). Μετά από στατιστική ανάλυση πολλαπλών μεταβλητών φαίνεται πως η απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα συμβάματα και στις δύο ομάδες ασθενών (Exp(B)= 51,9, p=0,012). Ωστόσο, στους άνδρες η ισχαιμικού τύπου απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν πιο ισχυρός προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα σε σχέση με τις γυναίκες (Exp(B)=50.9 έναντι 49,1,p=0,041). Συμπέρασμα: Η ΔΔΥΑ είναι ισχυρός προγνωστικός δείκτης για ανεπιθύμητα συμβάματα σε ασθενείς με γνωστή ή πιθανή στεφανιαία νόσο. Οι άνδρες ασθενείς με θετική ΔΔΥΑ έχουν χειρότερη πρόγνωση σε σχέση με τις γυναίκες.","abstract_has_math":false,"creators":["Πολυτάρχου Καλή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:08Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313573"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313573","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313573","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313573","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313573","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πολυτάρχου Καλή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313573"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μελέτη δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κλινικής πράξης με υψηλή διαγνωστική ακρίβεια για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο, ελάχιστα δεδομένα υπάρχουν για την προγνωστική αξία της μελέτης δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) σε συσχέτιση με το φύλο. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμηθούν πιθανές διαφορές στη προγνωστική αξία της μεθόδου μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 2380 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΔΔΥΑ στο τμήμα δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες με βάση το φύλο. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 57,1±10,1 μήνες. Καταληκτικά σημεία της μελέτης θεωρήθηκαν η συνολική θνησιμότητα, η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά αίτια, η όψιμη επαναγγείωση (>3 μήνες μετά από τη μελέτη ΔΥΑ) και η νοσηλεία στο νοσοκομείο. Ακολούθησε ανάλυση καμπύλης επιβίωσης και σύγκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αποτελέσματα: Από τους 2380 ασθενείς (ηλικίας 58,8±9,9 έτη), το 69,1% ήταν άνδρες. Η μελέτη ΔΔΥΑ ήταν θετική στο 23,4% των ανδρών ασθενών και στο 14.3% των γυναικών. Η διάρκεια παρακολούθησης ήταν 57,1±10 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σχετικά με την επίπτωση των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (11,6%vs6,1%,p=0,034). Μετά από στατιστική ανάλυση πολλαπλών μεταβλητών φαίνεται πως η απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα συμβάματα και στις δύο ομάδες ασθενών (Exp(B)= 51,9, p=0,012). Ωστόσο, στους άνδρες η ισχαιμικού τύπου απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν πιο ισχυρός προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα σε σχέση με τις γυναίκες (Exp(B)=50.9 έναντι 49,1,p=0,041). Συμπέρασμα: Η ΔΔΥΑ είναι ισχυρός προγνωστικός δείκτης για ανεπιθύμητα συμβάματα σε ασθενείς με γνωστή ή πιθανή στεφανιαία νόσο. Οι άνδρες ασθενείς με θετική ΔΔΥΑ έχουν χειρότερη πρόγνωση σε σχέση με τις γυναίκες.","Background: Dobutamine stress contrast echo (DSCE) is an integral component of clinical practice with well-established prognostic value in the context of coronary artery disease (CAD). Still, data regarding its prognostic capability separately in men and women are scarce. The aim of the current study was to assess gender-related differences in the prognostic performance of DSCE. Methods: We studied 2380 consecutive patients who were referred to our department for DSCE. Ischemic response was defined as wall-motion deterioration in two or more consecutive myocardial segments. Patients were classified in two groups depending on gender. Mean follow-up lasted 57.1 ± 10.1 months. End points included all-cause mortality, cardiac death, the need for late revascularization (>3 months) and hospitalizations. Survival analysis was performed comparing men and women. Results: Out of 2380 patients (58.8 ± 9.9 years), 69.1 % were men. Dobutamine stress contrast echo was positive in 23.4% of male patients, while in females the respective percentage was 14.3%. During a mean follow up of 57.1 ± 10 months, there was statistically significant difference among the two groups with regards to MACE occurrence (11.6% vs. 6.1%, p=0.034). Multivariate analysis revealed that DSCE response was the strongest predictor for adverse outcomes (Exp(B) = 51.9, p=0.012) in both groups. However, in men ischemic response was a stronger predictor of MACE as compared to women (Exp (B) = 50.9 vs 49.1, p=0.041). Conclusion: Dobutamine stress contrast echo is a strong predictor of end points in patients with known or suspected CAD. Male patients with a positive for ischemia DSCE result fare worse, than their female counterparts."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προγνωστική αξία της δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας αντίθεσης (ΔΥΑ): Συσχέτιση με το φύλο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πολυτάρχου Καλή"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μελέτη δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της κλινικής πράξης με υψηλή διαγνωστική ακρίβεια για τη διάγνωση της στεφανιαίας νόσου. Ωστόσο, ελάχιστα δεδομένα υπάρχουν για την προγνωστική αξία της μελέτης δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας με σκιαγραφικό αντίθεσης και χορήγηση δοβουταμίνης (ΔΔΥΑ) σε συσχέτιση με το φύλο. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εκτιμηθούν πιθανές διαφορές στη προγνωστική αξία της μεθόδου μεταξύ ανδρών και γυναικών. Μέθοδος: Στην παρούσα μελέτη συμμετείχαν 2380 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ΔΔΥΑ στο τμήμα δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών. Οι ασθενείς κατηγοριοποιήθηκαν σε δύο ομάδες με βάση το φύλο. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 57,1±10,1 μήνες. Καταληκτικά σημεία της μελέτης θεωρήθηκαν η συνολική θνησιμότητα, η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά αίτια, η όψιμη επαναγγείωση (>3 μήνες μετά από τη μελέτη ΔΥΑ) και η νοσηλεία στο νοσοκομείο. Ακολούθησε ανάλυση καμπύλης επιβίωσης και σύγκριση μεταξύ ανδρών και γυναικών. Αποτελέσματα: Από τους 2380 ασθενείς (ηλικίας 58,8±9,9 έτη), το 69,1% ήταν άνδρες. Η μελέτη ΔΔΥΑ ήταν θετική στο 23,4% των ανδρών ασθενών και στο 14.3% των γυναικών. Η διάρκεια παρακολούθησης ήταν 57,1±10 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος υπήρξε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων σχετικά με την επίπτωση των μείζονων καρδιαγγειακών συμβαμάτων (11,6%vs6,1%,p=0,034). Μετά από στατιστική ανάλυση πολλαπλών μεταβλητών φαίνεται πως η απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν ο ισχυρότερος προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα συμβάματα και στις δύο ομάδες ασθενών (Exp(B)= 51,9, p=0,012). Ωστόσο, στους άνδρες η ισχαιμικού τύπου απάντηση στη μελέτη ΔΔΥΑ ήταν πιο ισχυρός προγνωστικός παράγοντας για ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάματα σε σχέση με τις γυναίκες (Exp(B)=50.9 έναντι 49,1,p=0,041). Συμπέρασμα: Η ΔΔΥΑ είναι ισχυρός προγνωστικός δείκτης για ανεπιθύμητα συμβάματα σε ασθενείς με γνωστή ή πιθανή στεφανιαία νόσο. Οι άνδρες ασθενείς με θετική ΔΔΥΑ έχουν χειρότερη πρόγνωση σε σχέση με τις γυναίκες.","Background: Dobutamine stress contrast echo (DSCE) is an integral component of clinical practice with well-established prognostic value in the context of coronary artery disease (CAD). Still, data regarding its prognostic capability separately in men and women are scarce. The aim of the current study was to assess gender-related differences in the prognostic performance of DSCE. Methods: We studied 2380 consecutive patients who were referred to our department for DSCE. Ischemic response was defined as wall-motion deterioration in two or more consecutive myocardial segments. Patients were classified in two groups depending on gender. Mean follow-up lasted 57.1 ± 10.1 months. End points included all-cause mortality, cardiac death, the need for late revascularization (>3 months) and hospitalizations. Survival analysis was performed comparing men and women. Results: Out of 2380 patients (58.8 ± 9.9 years), 69.1 % were men. Dobutamine stress contrast echo was positive in 23.4% of male patients, while in females the respective percentage was 14.3%. During a mean follow up of 57.1 ± 10 months, there was statistically significant difference among the two groups with regards to MACE occurrence (11.6% vs. 6.1%, p=0.034). Multivariate analysis revealed that DSCE response was the strongest predictor for adverse outcomes (Exp(B) = 51.9, p=0.012) in both groups. However, in men ischemic response was a stronger predictor of MACE as compared to women (Exp (B) = 50.9 vs 49.1, p=0.041). Conclusion: Dobutamine stress contrast echo is a strong predictor of end points in patients with known or suspected CAD. Male patients with a positive for ischemia DSCE result fare worse, than their female counterparts."],"dc:identifier":["uoadl:1313573","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313573"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προγνωστική αξία της δυναμικής υπερηχοκαρδιογραφίας αντίθεσης (ΔΥΑ): Συσχέτιση με το φύλο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:08Z"}