{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313603"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313603","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προγονικά κύτταρα παχέος εντέρου και ο ρόλος τους στην καρκινογένεση","abstract":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο συχνότερος καρκίνος του γαστρεντερικού σωλήνα και μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Η ανάπτυξη του καρκίνου του παχέος εντέρου αποτελεί μια πολυσταδιακή διαδικασία, η οποία χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες γονιδιακές διαταραχές και αποτελεί άριστο μοντέλο μελέτης της καρκινογένεσης. Δύο είναι οι θεωρίες όσον αφορά τα κύτταρα που εμπλέκονται στην καρκινογένεση. Η πρώτη, η στοχαστική θεωρία, προβάλλει το κλασικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να προκύψουν από οποιοδήποτε κύτταρο του σώματος. Αντίθετα, η θεωρία των καρκινικών προγονικών κυττάρων υποστηρίζει ότι υπάρχει ιεραρχική οργάνωση του όγκου και μόνο ένας μικρός πληθυσμός κυττάρων, τα καρκινικά προγονικά κύτταρα, είναι υπεύθυνα για την έναρξη, διατήρηση και εξάπλωση του καρκίνου. Η ταυτοποίηση των καρκινικών προγονικών κυττάρων ήταν και παραμένει δύσκολη, λόγω της απουσίας ειδικών δεικτών επιφανείας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουν προταθεί διάφοροι δείκτες ταυτοποίησής τους, μεταξύ των οποίων οι CD133 και CD44. Τα καρκινικά προγονικά κύτταρα έχουν έμφυτη πολυανθεκτικότητα σε διάφορα φάρμακα και έχουν την τάση να είναι ανθεκτικότερα στα χημειοθεραπευτικά συγκριτικά με πιο ώριμες μορφές των κυττάρων του ίδιου ιστού. Οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες εξαλείφουν την πλειονότητα των καρκινικών κυττάρων προκαλώντας προσωρινή ύφεση του καρκίνου, αφήνουν όμως ανέπαφα τα καρκινικά προγονικά κύτταρα με αποτέλεσμα την υποτροπή του όγκου. Με αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητη η ανάπτυξη συνδυαστικών θεραπειών που να στοχεύουν τόσο στα καρκινικά προγονικά κύτταρα όσο και στο μεγαλύτερο πληθυσμό των ώριμων καρκινικών κυττάρων. Απαραίτητο βήμα αποτελεί επομένως η ταυτοποίηση ειδικών δεικτών που να εκφράζονται από τα προγονικά κύτταρα καθώς και η κατανόηση των ρυθμιστικών μηχανισμών τους ώστε να δοθεί η δυνατότητα στοχευμένης θεραπείας.","abstract_html":"Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο συχνότερος καρκίνος του γαστρεντερικού σωλήνα και μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Η ανάπτυξη του καρκίνου του παχέος εντέρου αποτελεί μια πολυσταδιακή διαδικασία, η οποία χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες γονιδιακές διαταραχές και αποτελεί άριστο μοντέλο μελέτης της καρκινογένεσης. Δύο είναι οι θεωρίες όσον αφορά τα κύτταρα που εμπλέκονται στην καρκινογένεση. Η πρώτη, η στοχαστική θεωρία, προβάλλει το κλασικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να προκύψουν από οποιοδήποτε κύτταρο του σώματος. Αντίθετα, η θεωρία των καρκινικών προγονικών κυττάρων υποστηρίζει ότι υπάρχει ιεραρχική οργάνωση του όγκου και μόνο ένας μικρός πληθυσμός κυττάρων, τα καρκινικά προγονικά κύτταρα, είναι υπεύθυνα για την έναρξη, διατήρηση και εξάπλωση του καρκίνου. Η ταυτοποίηση των καρκινικών προγονικών κυττάρων ήταν και παραμένει δύσκολη, λόγω της απουσίας ειδικών δεικτών επιφανείας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουν προταθεί διάφοροι δείκτες ταυτοποίησής τους, μεταξύ των οποίων οι CD133 και CD44. Τα καρκινικά προγονικά κύτταρα έχουν έμφυτη πολυανθεκτικότητα σε διάφορα φάρμακα και έχουν την τάση να είναι ανθεκτικότερα στα χημειοθεραπευτικά συγκριτικά με πιο ώριμες μορφές των κυττάρων του ίδιου ιστού. Οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες εξαλείφουν την πλειονότητα των καρκινικών κυττάρων προκαλώντας προσωρινή ύφεση του καρκίνου, αφήνουν όμως ανέπαφα τα καρκινικά προγονικά κύτταρα με αποτέλεσμα την υποτροπή του όγκου. Με αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητη η ανάπτυξη συνδυαστικών θεραπειών που να στοχεύουν τόσο στα καρκινικά προγονικά κύτταρα όσο και στο μεγαλύτερο πληθυσμό των ώριμων καρκινικών κυττάρων. Απαραίτητο βήμα αποτελεί επομένως η ταυτοποίηση ειδικών δεικτών που να εκφράζονται από τα προγονικά κύτταρα καθώς και η κατανόηση των ρυθμιστικών μηχανισμών τους ώστε να δοθεί η δυνατότητα στοχευμένης θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμβέρη Χριστίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:23:10Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313603"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313603","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313603","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313603","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313603","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμβέρη Χριστίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313603","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313603"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο συχνότερος καρκίνος του γαστρεντερικού σωλήνα και μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Η ανάπτυξη του καρκίνου του παχέος εντέρου αποτελεί μια πολυσταδιακή διαδικασία, η οποία χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες γονιδιακές διαταραχές και αποτελεί άριστο μοντέλο μελέτης της καρκινογένεσης. Δύο είναι οι θεωρίες όσον αφορά τα κύτταρα που εμπλέκονται στην καρκινογένεση. Η πρώτη, η στοχαστική θεωρία, προβάλλει το κλασικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να προκύψουν από οποιοδήποτε κύτταρο του σώματος. Αντίθετα, η θεωρία των καρκινικών προγονικών κυττάρων υποστηρίζει ότι υπάρχει ιεραρχική οργάνωση του όγκου και μόνο ένας μικρός πληθυσμός κυττάρων, τα καρκινικά προγονικά κύτταρα, είναι υπεύθυνα για την έναρξη, διατήρηση και εξάπλωση του καρκίνου. Η ταυτοποίηση των καρκινικών προγονικών κυττάρων ήταν και παραμένει δύσκολη, λόγω της απουσίας ειδικών δεικτών επιφανείας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουν προταθεί διάφοροι δείκτες ταυτοποίησής τους, μεταξύ των οποίων οι CD133 και CD44. Τα καρκινικά προγονικά κύτταρα έχουν έμφυτη πολυανθεκτικότητα σε διάφορα φάρμακα και έχουν την τάση να είναι ανθεκτικότερα στα χημειοθεραπευτικά συγκριτικά με πιο ώριμες μορφές των κυττάρων του ίδιου ιστού. Οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες εξαλείφουν την πλειονότητα των καρκινικών κυττάρων προκαλώντας προσωρινή ύφεση του καρκίνου, αφήνουν όμως ανέπαφα τα καρκινικά προγονικά κύτταρα με αποτέλεσμα την υποτροπή του όγκου. Με αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητη η ανάπτυξη συνδυαστικών θεραπειών που να στοχεύουν τόσο στα καρκινικά προγονικά κύτταρα όσο και στο μεγαλύτερο πληθυσμό των ώριμων καρκινικών κυττάρων. Απαραίτητο βήμα αποτελεί επομένως η ταυτοποίηση ειδικών δεικτών που να εκφράζονται από τα προγονικά κύτταρα καθώς και η κατανόηση των ρυθμιστικών μηχανισμών τους ώστε να δοθεί η δυνατότητα στοχευμένης θεραπείας.","Colorectal cancer is one of the most commonly diagnosed and lethal cancers of the gastrointestinal tract worldwide. It is a multistep process that requires the accumulation of genetic mutations and is one of the best studied types of cancer. There are two models of carcinogenesis: the stochastic model and the cancer stem cell model. The former implies that every cell within a tumor is capable of both initiation and propagation. The latter states that cancer is hierarchically organized just like normal tissue and only a small fraction of cells, named the cancer stem cells, have the unique properties necessary for tumor initiation, maintenance and spreading. Colorectal cancer stem cell identification remains controversial due to the lack of widely accepted molecular markers. However, recent advances have proposed several colorectal stem cell markers including CD133 and CD44. Colorectal cancer stem cells exhibit resistance to classical chemotherapeutic drugs. As a result the conventional treatment options eliminate the vast majority of cancer cells, but they fail to eliminate the colorectal cancer stem cells, thus leading to tumor relapse. It is therefore important to develop new therapeutic strategies which will target not only proliferating cells but also the colorectal cancer stem cells. An understanding of the cellular signaling that controls stem cell proliferation could lead to the development of new anticancer strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προγονικά κύτταρα παχέος εντέρου και ο ρόλος τους στην καρκινογένεση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμβέρη Χριστίνα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο συχνότερος καρκίνος του γαστρεντερικού σωλήνα και μία από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Η ανάπτυξη του καρκίνου του παχέος εντέρου αποτελεί μια πολυσταδιακή διαδικασία, η οποία χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένες γονιδιακές διαταραχές και αποτελεί άριστο μοντέλο μελέτης της καρκινογένεσης. Δύο είναι οι θεωρίες όσον αφορά τα κύτταρα που εμπλέκονται στην καρκινογένεση. Η πρώτη, η στοχαστική θεωρία, προβάλλει το κλασικό μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο τα καρκινικά κύτταρα μπορεί να προκύψουν από οποιοδήποτε κύτταρο του σώματος. Αντίθετα, η θεωρία των καρκινικών προγονικών κυττάρων υποστηρίζει ότι υπάρχει ιεραρχική οργάνωση του όγκου και μόνο ένας μικρός πληθυσμός κυττάρων, τα καρκινικά προγονικά κύτταρα, είναι υπεύθυνα για την έναρξη, διατήρηση και εξάπλωση του καρκίνου. Η ταυτοποίηση των καρκινικών προγονικών κυττάρων ήταν και παραμένει δύσκολη, λόγω της απουσίας ειδικών δεικτών επιφανείας. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχουν προταθεί διάφοροι δείκτες ταυτοποίησής τους, μεταξύ των οποίων οι CD133 και CD44. Τα καρκινικά προγονικά κύτταρα έχουν έμφυτη πολυανθεκτικότητα σε διάφορα φάρμακα και έχουν την τάση να είναι ανθεκτικότερα στα χημειοθεραπευτικά συγκριτικά με πιο ώριμες μορφές των κυττάρων του ίδιου ιστού. Οι συμβατικές αντικαρκινικές θεραπείες εξαλείφουν την πλειονότητα των καρκινικών κυττάρων προκαλώντας προσωρινή ύφεση του καρκίνου, αφήνουν όμως ανέπαφα τα καρκινικά προγονικά κύτταρα με αποτέλεσμα την υποτροπή του όγκου. Με αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητη η ανάπτυξη συνδυαστικών θεραπειών που να στοχεύουν τόσο στα καρκινικά προγονικά κύτταρα όσο και στο μεγαλύτερο πληθυσμό των ώριμων καρκινικών κυττάρων. Απαραίτητο βήμα αποτελεί επομένως η ταυτοποίηση ειδικών δεικτών που να εκφράζονται από τα προγονικά κύτταρα καθώς και η κατανόηση των ρυθμιστικών μηχανισμών τους ώστε να δοθεί η δυνατότητα στοχευμένης θεραπείας.","Colorectal cancer is one of the most commonly diagnosed and lethal cancers of the gastrointestinal tract worldwide. It is a multistep process that requires the accumulation of genetic mutations and is one of the best studied types of cancer. There are two models of carcinogenesis: the stochastic model and the cancer stem cell model. The former implies that every cell within a tumor is capable of both initiation and propagation. The latter states that cancer is hierarchically organized just like normal tissue and only a small fraction of cells, named the cancer stem cells, have the unique properties necessary for tumor initiation, maintenance and spreading. Colorectal cancer stem cell identification remains controversial due to the lack of widely accepted molecular markers. However, recent advances have proposed several colorectal stem cell markers including CD133 and CD44. Colorectal cancer stem cells exhibit resistance to classical chemotherapeutic drugs. As a result the conventional treatment options eliminate the vast majority of cancer cells, but they fail to eliminate the colorectal cancer stem cells, thus leading to tumor relapse. It is therefore important to develop new therapeutic strategies which will target not only proliferating cells but also the colorectal cancer stem cells. An understanding of the cellular signaling that controls stem cell proliferation could lead to the development of new anticancer strategies."],"dc:identifier":["uoadl:1313603","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313603"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προγονικά κύτταρα παχέος εντέρου και ο ρόλος τους στην καρκινογένεση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:10Z"}