{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313650"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313650","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προοπτική καταγραφή του συγγενικού περιβάλλοντος σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα","abstract":"Σκοπός: H προοπτική μελέτη του συγγενικού περιβάλλοντος των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα οποιουδήποτε σταδίου και η καταγραφή των αντιδράσεών του και των συναισθημάτων του, με το γεγονός και την πορεία της ασθένειας. Υλικό –Μέθοδος: Διανεμήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου σε 101 συγγενείς φροντιστές ασθενών του ΓΝΝΘ «Η Σωτηρία» (άνδρες 37.5%, μ.ο.:50.9 έτη). Το πρώτο μέρος του ερωτηματολογίου, περιείχε ερωτήσεις καταγραφής κοινωνικών και δημογραφικών στοιχείων και στο δεύτερο αξιολογήθηκαν δεκαεννέα παράγοντες αναφορικά με τον χρόνο που αφιέρωνε το συγγενικό περιβάλλον στον πάσχοντα και τους τρόπους με τους οποίους του παρείχε βοήθεια. Επίσης, εμπεριέχετο πίνακας καταγραφής συναισθημάτων, αναφορικά με τον συγγενή και την ασθένεια του. Αποτελέσματα: Το 25.7 % ήταν 41-50 ετών και το 33.7% σύζυγοι των ασθενών. Το 44.6% αφιέρωναν έως 5 ώρες για τη φροντίδα του συγγενή τους και το 25.7% παρέμενε 21-24 ώρες μαζί του. Το 65.3% είχαν βοήθεια από τρίτο πρόσωπο ενώ το 74.3% δεν είχαν οικονομική δυνατότητα να λάβουν βοήθεια. Το 72.3% αναλάμβαναν τα έξοδα της μεταφοράς του ασθενούς στο νοσοκομείο, παρέμεναν μαζί τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας (71.3%) και αναλάμβαναν να εξηγήσουν τις ιατρικές οδηγίες (73.3%). Οι γυναίκες αναζητούσαν περισσότερο βοήθεια από ότι οι άντρες (82.1% έναντι 46.6%). Οι άνδρες δεν συμμετείχαν κατά κύριο λόγο στην επεξήγηση των ιατρικών οδηγιών 31.7% σε αντίθεση με τις γυναίκες (68.3%). Περισσότερο οι γυναίκες βίωναν αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβος (83.3%), άγχος (73.8%) και κούραση (85.0%). Ο χρόνος που αφιερώθηκε στον ασθενή ήταν άμεσα συνδεδεμένος με το επάγγελμα του φροντιστή (p=0,036). Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φροντιστές παρέμεναν πάνω από 20 ώρες στον ασθενή (68.8%). Συμπεράσματα: Φαίνεται να ακολουθείται μια συμπεριφορά, ίδιον της ελληνικής κουλτούρας. Η μητέρα, η σύζυγος, ο φίλος, αποδείχτηκε ότι δεν είναι ρηχές έννοιες αλλά με ουσία.. Ίσως η ύπαρξη οικονομικής στενότητας, οδήγησε τους φροντιστές στην αδυναμία αναζήτησης βοήθειας από ειδικό. Συμπεραίνεται εμμέσως, η αδυναμία του κράτους να υποστηρίξει τον χρόνιο πάσχοντα και να τονίζεται ο καίριος ρόλος των συγγενών φροντιστών.","abstract_html":"Σκοπός: H προοπτική μελέτη του συγγενικού περιβάλλοντος των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα οποιουδήποτε σταδίου και η καταγραφή των αντιδράσεών του και των συναισθημάτων του, με το γεγονός και την πορεία της ασθένειας. Υλικό –Μέθοδος: Διανεμήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου σε 101 συγγενείς φροντιστές ασθενών του ΓΝΝΘ «Η Σωτηρία» (άνδρες 37.5%, μ.ο.:50.9 έτη). Το πρώτο μέρος του ερωτηματολογίου, περιείχε ερωτήσεις καταγραφής κοινωνικών και δημογραφικών στοιχείων και στο δεύτερο αξιολογήθηκαν δεκαεννέα παράγοντες αναφορικά με τον χρόνο που αφιέρωνε το συγγενικό περιβάλλον στον πάσχοντα και τους τρόπους με τους οποίους του παρείχε βοήθεια. Επίσης, εμπεριέχετο πίνακας καταγραφής συναισθημάτων, αναφορικά με τον συγγενή και την ασθένεια του. Αποτελέσματα: Το 25.7 % ήταν 41-50 ετών και το 33.7% σύζυγοι των ασθενών. Το 44.6% αφιέρωναν έως 5 ώρες για τη φροντίδα του συγγενή τους και το 25.7% παρέμενε 21-24 ώρες μαζί του. Το 65.3% είχαν βοήθεια από τρίτο πρόσωπο ενώ το 74.3% δεν είχαν οικονομική δυνατότητα να λάβουν βοήθεια. Το 72.3% αναλάμβαναν τα έξοδα της μεταφοράς του ασθενούς στο νοσοκομείο, παρέμεναν μαζί τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας (71.3%) και αναλάμβαναν να εξηγήσουν τις ιατρικές οδηγίες (73.3%). Οι γυναίκες αναζητούσαν περισσότερο βοήθεια από ότι οι άντρες (82.1% έναντι 46.6%). Οι άνδρες δεν συμμετείχαν κατά κύριο λόγο στην επεξήγηση των ιατρικών οδηγιών 31.7% σε αντίθεση με τις γυναίκες (68.3%). Περισσότερο οι γυναίκες βίωναν αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβος (83.3%), άγχος (73.8%) και κούραση (85.0%). Ο χρόνος που αφιερώθηκε στον ασθενή ήταν άμεσα συνδεδεμένος με το επάγγελμα του φροντιστή (p=0,036). Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φροντιστές παρέμεναν πάνω από 20 ώρες στον ασθενή (68.8%). Συμπεράσματα: Φαίνεται να ακολουθείται μια συμπεριφορά, ίδιον της ελληνικής κουλτούρας. Η μητέρα, η σύζυγος, ο φίλος, αποδείχτηκε ότι δεν είναι ρηχές έννοιες αλλά με ουσία.. Ίσως η ύπαρξη οικονομικής στενότητας, οδήγησε τους φροντιστές στην αδυναμία αναζήτησης βοήθειας από ειδικό. Συμπεραίνεται εμμέσως, η αδυναμία του κράτους να υποστηρίξει τον χρόνιο πάσχοντα και να τονίζεται ο καίριος ρόλος των συγγενών φροντιστών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τερζάκη Κωνσταντίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:23:10Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313650"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313650","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313650","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313650","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313650","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τερζάκη Κωνσταντίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313650","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313650"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: H προοπτική μελέτη του συγγενικού περιβάλλοντος των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα οποιουδήποτε σταδίου και η καταγραφή των αντιδράσεών του και των συναισθημάτων του, με το γεγονός και την πορεία της ασθένειας. Υλικό –Μέθοδος: Διανεμήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου σε 101 συγγενείς φροντιστές ασθενών του ΓΝΝΘ «Η Σωτηρία» (άνδρες 37.5%, μ.ο.:50.9 έτη). Το πρώτο μέρος του ερωτηματολογίου, περιείχε ερωτήσεις καταγραφής κοινωνικών και δημογραφικών στοιχείων και στο δεύτερο αξιολογήθηκαν δεκαεννέα παράγοντες αναφορικά με τον χρόνο που αφιέρωνε το συγγενικό περιβάλλον στον πάσχοντα και τους τρόπους με τους οποίους του παρείχε βοήθεια. Επίσης, εμπεριέχετο πίνακας καταγραφής συναισθημάτων, αναφορικά με τον συγγενή και την ασθένεια του. Αποτελέσματα: Το 25.7 % ήταν 41-50 ετών και το 33.7% σύζυγοι των ασθενών. Το 44.6% αφιέρωναν έως 5 ώρες για τη φροντίδα του συγγενή τους και το 25.7% παρέμενε 21-24 ώρες μαζί του. Το 65.3% είχαν βοήθεια από τρίτο πρόσωπο ενώ το 74.3% δεν είχαν οικονομική δυνατότητα να λάβουν βοήθεια. Το 72.3% αναλάμβαναν τα έξοδα της μεταφοράς του ασθενούς στο νοσοκομείο, παρέμεναν μαζί τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας (71.3%) και αναλάμβαναν να εξηγήσουν τις ιατρικές οδηγίες (73.3%). Οι γυναίκες αναζητούσαν περισσότερο βοήθεια από ότι οι άντρες (82.1% έναντι 46.6%). Οι άνδρες δεν συμμετείχαν κατά κύριο λόγο στην επεξήγηση των ιατρικών οδηγιών 31.7% σε αντίθεση με τις γυναίκες (68.3%). Περισσότερο οι γυναίκες βίωναν αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβος (83.3%), άγχος (73.8%) και κούραση (85.0%). Ο χρόνος που αφιερώθηκε στον ασθενή ήταν άμεσα συνδεδεμένος με το επάγγελμα του φροντιστή (p=0,036). Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φροντιστές παρέμεναν πάνω από 20 ώρες στον ασθενή (68.8%). Συμπεράσματα: Φαίνεται να ακολουθείται μια συμπεριφορά, ίδιον της ελληνικής κουλτούρας. Η μητέρα, η σύζυγος, ο φίλος, αποδείχτηκε ότι δεν είναι ρηχές έννοιες αλλά με ουσία.. Ίσως η ύπαρξη οικονομικής στενότητας, οδήγησε τους φροντιστές στην αδυναμία αναζήτησης βοήθειας από ειδικό. Συμπεραίνεται εμμέσως, η αδυναμία του κράτους να υποστηρίξει τον χρόνιο πάσχοντα και να τονίζεται ο καίριος ρόλος των συγγενών φροντιστών.","SUMMARY Aim: The prospective study of family environment of patients suffering from lung cancer of any stage, and recording of reactions and their emotions, with the fact of the disease. Material – Method: It was distributed a special closed-ended questionnaire to 101 relatives of patient’s caregivers of the GCH “Sotiria” (male 37.5% avg: 50.9 years). The first part of the questionnaire contained questions recording socio-demographic data and the second evaluated nineteen factors concerning the time devoted to the patient from relatives, and the ways in which they provided assistance. It was also contained emotions log table, regarding the relatives and illness. Results: The 25.7% were 41-50 y.o. and 33.7% spouses of patients. The 44.6% spent up to five hours to take care of their relatives, and 25.7% remained 21- 24 hours with him. The 65.3% had help from a third person while 74.3% had not afford to get help. The 72.3% bear the costs of transportation to the hospital, stayed with them during treatment (71.3%) and undertook to explain the medical advices (73.3%). Women seeking more help than men (82.1% versus 46.6%). Men didn’t involve primarily in the explanation of the medical instructions 31.7% in contrast to women (68.3%). More women experienced negative emotions such as fear (83.3%), anxiety (73.8%) and fatigue (85.0%). The time devoted to the patient was directly connected with the profession of caregiver (p = 0,036). Older caregivers remained over 20 hours with the patient (68.8%). Conclusion: It seems a behavior followed, characteristics of Greek culture. Mothers, wives, friends, proved that there are not shallow concepts but with substance. Perhaps the existence of economic crisis, led to inability of caregivers counseling specialist. Concluded indirectly, the weakness of the state to support chronic patient and stresses the key role of relative’s caregivers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προοπτική καταγραφή του συγγενικού περιβάλλοντος σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τερζάκη Κωνσταντίνα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Σκοπός: H προοπτική μελέτη του συγγενικού περιβάλλοντος των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο πνεύμονα οποιουδήποτε σταδίου και η καταγραφή των αντιδράσεών του και των συναισθημάτων του, με το γεγονός και την πορεία της ασθένειας. Υλικό –Μέθοδος: Διανεμήθηκε ειδικό ερωτηματολόγιο κλειστού τύπου σε 101 συγγενείς φροντιστές ασθενών του ΓΝΝΘ «Η Σωτηρία» (άνδρες 37.5%, μ.ο.:50.9 έτη). Το πρώτο μέρος του ερωτηματολογίου, περιείχε ερωτήσεις καταγραφής κοινωνικών και δημογραφικών στοιχείων και στο δεύτερο αξιολογήθηκαν δεκαεννέα παράγοντες αναφορικά με τον χρόνο που αφιέρωνε το συγγενικό περιβάλλον στον πάσχοντα και τους τρόπους με τους οποίους του παρείχε βοήθεια. Επίσης, εμπεριέχετο πίνακας καταγραφής συναισθημάτων, αναφορικά με τον συγγενή και την ασθένεια του. Αποτελέσματα: Το 25.7 % ήταν 41-50 ετών και το 33.7% σύζυγοι των ασθενών. Το 44.6% αφιέρωναν έως 5 ώρες για τη φροντίδα του συγγενή τους και το 25.7% παρέμενε 21-24 ώρες μαζί του. Το 65.3% είχαν βοήθεια από τρίτο πρόσωπο ενώ το 74.3% δεν είχαν οικονομική δυνατότητα να λάβουν βοήθεια. Το 72.3% αναλάμβαναν τα έξοδα της μεταφοράς του ασθενούς στο νοσοκομείο, παρέμεναν μαζί τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας (71.3%) και αναλάμβαναν να εξηγήσουν τις ιατρικές οδηγίες (73.3%). Οι γυναίκες αναζητούσαν περισσότερο βοήθεια από ότι οι άντρες (82.1% έναντι 46.6%). Οι άνδρες δεν συμμετείχαν κατά κύριο λόγο στην επεξήγηση των ιατρικών οδηγιών 31.7% σε αντίθεση με τις γυναίκες (68.3%). Περισσότερο οι γυναίκες βίωναν αρνητικά συναισθήματα, όπως φόβος (83.3%), άγχος (73.8%) και κούραση (85.0%). Ο χρόνος που αφιερώθηκε στον ασθενή ήταν άμεσα συνδεδεμένος με το επάγγελμα του φροντιστή (p=0,036). Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία φροντιστές παρέμεναν πάνω από 20 ώρες στον ασθενή (68.8%). Συμπεράσματα: Φαίνεται να ακολουθείται μια συμπεριφορά, ίδιον της ελληνικής κουλτούρας. Η μητέρα, η σύζυγος, ο φίλος, αποδείχτηκε ότι δεν είναι ρηχές έννοιες αλλά με ουσία.. Ίσως η ύπαρξη οικονομικής στενότητας, οδήγησε τους φροντιστές στην αδυναμία αναζήτησης βοήθειας από ειδικό. Συμπεραίνεται εμμέσως, η αδυναμία του κράτους να υποστηρίξει τον χρόνιο πάσχοντα και να τονίζεται ο καίριος ρόλος των συγγενών φροντιστών.","SUMMARY Aim: The prospective study of family environment of patients suffering from lung cancer of any stage, and recording of reactions and their emotions, with the fact of the disease. Material – Method: It was distributed a special closed-ended questionnaire to 101 relatives of patient’s caregivers of the GCH “Sotiria” (male 37.5% avg: 50.9 years). The first part of the questionnaire contained questions recording socio-demographic data and the second evaluated nineteen factors concerning the time devoted to the patient from relatives, and the ways in which they provided assistance. It was also contained emotions log table, regarding the relatives and illness. Results: The 25.7% were 41-50 y.o. and 33.7% spouses of patients. The 44.6% spent up to five hours to take care of their relatives, and 25.7% remained 21- 24 hours with him. The 65.3% had help from a third person while 74.3% had not afford to get help. The 72.3% bear the costs of transportation to the hospital, stayed with them during treatment (71.3%) and undertook to explain the medical advices (73.3%). Women seeking more help than men (82.1% versus 46.6%). Men didn’t involve primarily in the explanation of the medical instructions 31.7% in contrast to women (68.3%). More women experienced negative emotions such as fear (83.3%), anxiety (73.8%) and fatigue (85.0%). The time devoted to the patient was directly connected with the profession of caregiver (p = 0,036). Older caregivers remained over 20 hours with the patient (68.8%). Conclusion: It seems a behavior followed, characteristics of Greek culture. Mothers, wives, friends, proved that there are not shallow concepts but with substance. Perhaps the existence of economic crisis, led to inability of caregivers counseling specialist. Concluded indirectly, the weakness of the state to support chronic patient and stresses the key role of relative’s caregivers."],"dc:identifier":["uoadl:1313650","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313650"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προοπτική καταγραφή του συγγενικού περιβάλλοντος σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:10Z"}