{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313691"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313691","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Προωρότητα-αιτιοπαθογένεια, αντιμετώπιση και περιγεννητική έκβαση","abstract":"Εισαγωγή: Κάθε χρόνο, 15 εκατομμύρια βρεφών γεννιούνται πρόωρα, πριν συμπληρώσουν τις 37 εβδομάδες κύησης. Επιπλέον, το 12,5% των γεννήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες είναι πρόωρες. Αυτό το ποσοστό είναι σταθερό και με ήπια αυξανόμενη πορεία κατά την τελευταία δεκαετία. Υπάρχουν ουσιώδεις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικο-οικονομικές διαφορές που επηρεάζουν την επίπτωση της προωρότητας. Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας και πλήθους προβλημάτων υγείας και ανάπτυξης. Υλικά-Μέθοδος: Ο πρόωρος τοκετός είναι αποτέλεσμα ενός συμπλέγματος διαταραχών που αλληλεπιδρούν. Η αιτιοπαθογένειά του περιλαμβάνει ατομικούς, συμπεριφορικούς, ψυχοκοινωνικούς, περιβαλλοντικούς, ιατρικούς βιολογικούς και γενετικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Οι σύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας του πρόωρου τοκετού βασίζονται σε μια ανεπαρκή βιβλιογραφία, καθώς λίγα είναι γνωστά για την πρόγνωση και αποφυγή της προωρότητας. Η θεραπεία έχει επικεντρωθεί κυρίως στην αναστολή των συσπάσεων της μήτρας. Οι επιπλοκές της προωρότητας περιλαμβάνουν οξεία αναπνευστικά, γαστρεντερολογικά, ανοσολογικά, νευρολογικά, ακουστικά και προβλήματα όρασης, όπως επίσης μακροπρόθεσμες κινητικές, γνωστικές, οπτικές, ακουστικές, κοινωνικο-συναισθηματικές, αναπτυξιακές και διαταραχές συμπεριφοράς. Η γέννηση ενός πρόωρου νεογνού μπορεί να επιφέρει μεγάλο συναισθηματικό και οικονομικό κόστος για την οικογένεια με αντίκτυπο στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, ασφάλισης και πρόνοιας. Συμπέρασμα: Παρότι οι εξελίξεις στην περιγεννητική και νεογνική φροντίδα έχουν συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων νεογνών, αυτά τα παιδιά συνεχίζουν να κινδυνεύουν από οξέα και χρόνια προβλήματα. Νέες παρεμβάσεις και θεραπείες απαιτούνται για την πρόγνωση και την πρόληψη του πρόωρου τοκετού.","abstract_html":"Εισαγωγή: Κάθε χρόνο, 15 εκατομμύρια βρεφών γεννιούνται πρόωρα, πριν συμπληρώσουν τις 37 εβδομάδες κύησης. Επιπλέον, το 12,5% των γεννήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες είναι πρόωρες. Αυτό το ποσοστό είναι σταθερό και με ήπια αυξανόμενη πορεία κατά την τελευταία δεκαετία. Υπάρχουν ουσιώδεις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικο-οικονομικές διαφορές που επηρεάζουν την επίπτωση της προωρότητας. Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας και πλήθους προβλημάτων υγείας και ανάπτυξης. Υλικά-Μέθοδος: Ο πρόωρος τοκετός είναι αποτέλεσμα ενός συμπλέγματος διαταραχών που αλληλεπιδρούν. Η αιτιοπαθογένειά του περιλαμβάνει ατομικούς, συμπεριφορικούς, ψυχοκοινωνικούς, περιβαλλοντικούς, ιατρικούς βιολογικούς και γενετικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Οι σύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας του πρόωρου τοκετού βασίζονται σε μια ανεπαρκή βιβλιογραφία, καθώς λίγα είναι γνωστά για την πρόγνωση και αποφυγή της προωρότητας. Η θεραπεία έχει επικεντρωθεί κυρίως στην αναστολή των συσπάσεων της μήτρας. Οι επιπλοκές της προωρότητας περιλαμβάνουν οξεία αναπνευστικά, γαστρεντερολογικά, ανοσολογικά, νευρολογικά, ακουστικά και προβλήματα όρασης, όπως επίσης μακροπρόθεσμες κινητικές, γνωστικές, οπτικές, ακουστικές, κοινωνικο-συναισθηματικές, αναπτυξιακές και διαταραχές συμπεριφοράς. Η γέννηση ενός πρόωρου νεογνού μπορεί να επιφέρει μεγάλο συναισθηματικό και οικονομικό κόστος για την οικογένεια με αντίκτυπο στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, ασφάλισης και πρόνοιας. Συμπέρασμα: Παρότι οι εξελίξεις στην περιγεννητική και νεογνική φροντίδα έχουν συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων νεογνών, αυτά τα παιδιά συνεχίζουν να κινδυνεύουν από οξέα και χρόνια προβλήματα. Νέες παρεμβάσεις και θεραπείες απαιτούνται για την πρόγνωση και την πρόληψη του πρόωρου τοκετού.","abstract_has_math":false,"creators":["Γουδέλη Χριστίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:10Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313691"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313691","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313691","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313691","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313691","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γουδέλη Χριστίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313691"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Κάθε χρόνο, 15 εκατομμύρια βρεφών γεννιούνται πρόωρα, πριν συμπληρώσουν τις 37 εβδομάδες κύησης. Επιπλέον, το 12,5% των γεννήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες είναι πρόωρες. Αυτό το ποσοστό είναι σταθερό και με ήπια αυξανόμενη πορεία κατά την τελευταία δεκαετία. Υπάρχουν ουσιώδεις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικο-οικονομικές διαφορές που επηρεάζουν την επίπτωση της προωρότητας. Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας και πλήθους προβλημάτων υγείας και ανάπτυξης. Υλικά-Μέθοδος: Ο πρόωρος τοκετός είναι αποτέλεσμα ενός συμπλέγματος διαταραχών που αλληλεπιδρούν. Η αιτιοπαθογένειά του περιλαμβάνει ατομικούς, συμπεριφορικούς, ψυχοκοινωνικούς, περιβαλλοντικούς, ιατρικούς βιολογικούς και γενετικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Οι σύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας του πρόωρου τοκετού βασίζονται σε μια ανεπαρκή βιβλιογραφία, καθώς λίγα είναι γνωστά για την πρόγνωση και αποφυγή της προωρότητας. Η θεραπεία έχει επικεντρωθεί κυρίως στην αναστολή των συσπάσεων της μήτρας. Οι επιπλοκές της προωρότητας περιλαμβάνουν οξεία αναπνευστικά, γαστρεντερολογικά, ανοσολογικά, νευρολογικά, ακουστικά και προβλήματα όρασης, όπως επίσης μακροπρόθεσμες κινητικές, γνωστικές, οπτικές, ακουστικές, κοινωνικο-συναισθηματικές, αναπτυξιακές και διαταραχές συμπεριφοράς. Η γέννηση ενός πρόωρου νεογνού μπορεί να επιφέρει μεγάλο συναισθηματικό και οικονομικό κόστος για την οικογένεια με αντίκτυπο στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, ασφάλισης και πρόνοιας. Συμπέρασμα: Παρότι οι εξελίξεις στην περιγεννητική και νεογνική φροντίδα έχουν συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων νεογνών, αυτά τα παιδιά συνεχίζουν να κινδυνεύουν από οξέα και χρόνια προβλήματα. Νέες παρεμβάσεις και θεραπείες απαιτούνται για την πρόγνωση και την πρόληψη του πρόωρου τοκετού.","Introduction: Every year, an estimated 15 million babies are born preterm; that is, born at less than 37 completed weeks of gestation. In addition 12, 5% of total births in developed countries are preterm. This rate has increased steadily in the past decade. There are significant, persistent, and very troubling racial, ethnic, and socioeconomic disparities in the rates of preterm birth. Infants born preterm are at greater risk than infants born at term for mortality and a variety of health and developmental problems. Material-Methods: Preterm birth is a complex cluster of problems with a set of overlapping factors of influence. Its causes may include individual level of behavioral and psychosocial factors, neighborhood characteristics, environmental exposures, medical conditions, infertility treatments, biological factors, and genetics. Results: Current methods for the diagnosis and treatment of preterm labor are based on an inadequate literature, and little is known about how preterm birth can be prevented. Treatment has been focused on inhibiting contractions. Complications of preterm birth include acute respiratory, gastrointestinal, immunologic, central nervous system, hearing, and vision problems, as well as longer-term motor, cognitive, visual, hearing, behavioral, social-emotional, health, and growth problems. The birth of a preterm infant can also bring considerable emotional and economic costs to families and have implications for public-sector services, such as health insurance, educational, and other social support systems. Conclusion: Although improvements in perinatal and neonatal care have significantly improved the rates of survival for infants born preterm, these infants remain at risk for a host of acute and chronic health problems. Therapies and interventions for the prediction and the prevention of preterm birth are thus needed."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Προωρότητα-αιτιοπαθογένεια, αντιμετώπιση και περιγεννητική έκβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γουδέλη Χριστίνα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή: Κάθε χρόνο, 15 εκατομμύρια βρεφών γεννιούνται πρόωρα, πριν συμπληρώσουν τις 37 εβδομάδες κύησης. Επιπλέον, το 12,5% των γεννήσεων στις ανεπτυγμένες χώρες είναι πρόωρες. Αυτό το ποσοστό είναι σταθερό και με ήπια αυξανόμενη πορεία κατά την τελευταία δεκαετία. Υπάρχουν ουσιώδεις φυλετικές, εθνικές και κοινωνικο-οικονομικές διαφορές που επηρεάζουν την επίπτωση της προωρότητας. Τα παιδιά που γεννιούνται πρόωρα έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θνησιμότητας και πλήθους προβλημάτων υγείας και ανάπτυξης. Υλικά-Μέθοδος: Ο πρόωρος τοκετός είναι αποτέλεσμα ενός συμπλέγματος διαταραχών που αλληλεπιδρούν. Η αιτιοπαθογένειά του περιλαμβάνει ατομικούς, συμπεριφορικούς, ψυχοκοινωνικούς, περιβαλλοντικούς, ιατρικούς βιολογικούς και γενετικούς παράγοντες. Αποτελέσματα: Οι σύγχρονες μέθοδοι διάγνωσης και θεραπείας του πρόωρου τοκετού βασίζονται σε μια ανεπαρκή βιβλιογραφία, καθώς λίγα είναι γνωστά για την πρόγνωση και αποφυγή της προωρότητας. Η θεραπεία έχει επικεντρωθεί κυρίως στην αναστολή των συσπάσεων της μήτρας. Οι επιπλοκές της προωρότητας περιλαμβάνουν οξεία αναπνευστικά, γαστρεντερολογικά, ανοσολογικά, νευρολογικά, ακουστικά και προβλήματα όρασης, όπως επίσης μακροπρόθεσμες κινητικές, γνωστικές, οπτικές, ακουστικές, κοινωνικο-συναισθηματικές, αναπτυξιακές και διαταραχές συμπεριφοράς. Η γέννηση ενός πρόωρου νεογνού μπορεί να επιφέρει μεγάλο συναισθηματικό και οικονομικό κόστος για την οικογένεια με αντίκτυπο στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας, ασφάλισης και πρόνοιας. Συμπέρασμα: Παρότι οι εξελίξεις στην περιγεννητική και νεογνική φροντίδα έχουν συμβάλλει στην αύξηση της επιβίωσης των πρόωρων νεογνών, αυτά τα παιδιά συνεχίζουν να κινδυνεύουν από οξέα και χρόνια προβλήματα. Νέες παρεμβάσεις και θεραπείες απαιτούνται για την πρόγνωση και την πρόληψη του πρόωρου τοκετού.","Introduction: Every year, an estimated 15 million babies are born preterm; that is, born at less than 37 completed weeks of gestation. In addition 12, 5% of total births in developed countries are preterm. This rate has increased steadily in the past decade. There are significant, persistent, and very troubling racial, ethnic, and socioeconomic disparities in the rates of preterm birth. Infants born preterm are at greater risk than infants born at term for mortality and a variety of health and developmental problems. Material-Methods: Preterm birth is a complex cluster of problems with a set of overlapping factors of influence. Its causes may include individual level of behavioral and psychosocial factors, neighborhood characteristics, environmental exposures, medical conditions, infertility treatments, biological factors, and genetics. Results: Current methods for the diagnosis and treatment of preterm labor are based on an inadequate literature, and little is known about how preterm birth can be prevented. Treatment has been focused on inhibiting contractions. Complications of preterm birth include acute respiratory, gastrointestinal, immunologic, central nervous system, hearing, and vision problems, as well as longer-term motor, cognitive, visual, hearing, behavioral, social-emotional, health, and growth problems. The birth of a preterm infant can also bring considerable emotional and economic costs to families and have implications for public-sector services, such as health insurance, educational, and other social support systems. Conclusion: Although improvements in perinatal and neonatal care have significantly improved the rates of survival for infants born preterm, these infants remain at risk for a host of acute and chronic health problems. Therapies and interventions for the prediction and the prevention of preterm birth are thus needed."],"dc:identifier":["uoadl:1313691","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313691"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Προωρότητα-αιτιοπαθογένεια, αντιμετώπιση και περιγεννητική έκβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:10Z"}