{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313747"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313747","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πρόωρος τοκετός: επιδημιολογία, παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, αντιμετώπιση","abstract":"Ο πρόωρος τοκετός παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα της σύγχρονης μαιευτικής, και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι παρά την εντυπωσιακή πρόοδο της ιατρικής τεχνολογίας η επίπτωση του πρόωρου τοκετού βαίνει ελαφρώς αυξανόμενη, κυμαινόμενη παγκοσμίως από 5% έως 18%, με μία μέση επίπτωση στις δυτικές κοινωνίες λίγο κάτω του 10%. Αποτελεί το κύριο αίτιο νεογνικής θνησιμότητας, αφού ευθύνεται για το 27% του συνόλου των θανάτων στη νεογνική περίοδο. Εάν μάλιστα δε συνυπολογιστούν οι συγγενείς ανωμαλίες τότε το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 75%. Η φυσιολογία του τοκετού παραμένει εν πολλοίς άγνωστη παρά την έντονη ερευνητική δραστηριότητα των τελευταίων ετών και την πρόοδο της τεχνολογίας. Τα επιδημιολογικά δεδομένα για τον πρόωρο τοκετό είναι ξεκάθαρα και αναδεικνύουν ως ένα βασικό αίτιο τον ιατρογενή πρόωρο τοκετό (σχεδόν το 30% του συνόλου των πρόωρων τοκετών). Οι κυριότερες θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την παθογένεση του πρόωρου τοκετού είναι τέσσερις και συνοψίζονται ως εξής: i) αποκόλληση (αιμορραγία) πλακούντα, ii) μηχανικά φαινόμενα επί της μήτρας (π.χ. υπέρμετρη διάτασή της), iii) πρώιμη ενεργοποίηση του άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – επινεφριδίων της μητέρας ή του εμβρύου, iv) και ενεργοποίηση καταρράκτη φλεγμονής Όσον αφορά την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού κεντρικό ρόλο κατέχει η αποφυγή όλων των παραγόντων κινδύνου που μπορούν να τροποποιηθούν –π.χ διακοπή καπνίσματος, αποφυγή πολύδυμων κυήσεων μετά από IVF. Επίσης, σημαντικό να αναγνωρίζονται από νωρίς εκείνα τα περιστατικά με ανεπάρκεια τραχήλου από νωρίς στην κύηση ώστε να αποφασίζεται από νωρίς η θεραπευτική προσέγγιση (τοποθέτηση πεσσού, περίδεση τραχήλου, χορήγηση προγεστερόνης). Τέλος, εφόσον διαπιστώνονται φαινόμενα τοκετού στόχος της εφαρμοζόμενης τοκόλυσης πρέπει να είναι να εξασφαλιστεί το απαραίτητο χρονικό παράθυρο για τη δράση των κορτικοστεροειδών ή τη μεταφορά της εγκύου στο πλησιέστερο νοσοκομείο με μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών καθώς και για να αντιμετωπιστεί εάν είναι δυνατόν το υποκείμενο αίτιο του πρόωρου τοκετού.","abstract_html":"Ο πρόωρος τοκετός παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα της σύγχρονης μαιευτικής, και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι παρά την εντυπωσιακή πρόοδο της ιατρικής τεχνολογίας η επίπτωση του πρόωρου τοκετού βαίνει ελαφρώς αυξανόμενη, κυμαινόμενη παγκοσμίως από 5% έως 18%, με μία μέση επίπτωση στις δυτικές κοινωνίες λίγο κάτω του 10%. Αποτελεί το κύριο αίτιο νεογνικής θνησιμότητας, αφού ευθύνεται για το 27% του συνόλου των θανάτων στη νεογνική περίοδο. Εάν μάλιστα δε συνυπολογιστούν οι συγγενείς ανωμαλίες τότε το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 75%. Η φυσιολογία του τοκετού παραμένει εν πολλοίς άγνωστη παρά την έντονη ερευνητική δραστηριότητα των τελευταίων ετών και την πρόοδο της τεχνολογίας. Τα επιδημιολογικά δεδομένα για τον πρόωρο τοκετό είναι ξεκάθαρα και αναδεικνύουν ως ένα βασικό αίτιο τον ιατρογενή πρόωρο τοκετό (σχεδόν το 30% του συνόλου των πρόωρων τοκετών). Οι κυριότερες θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την παθογένεση του πρόωρου τοκετού είναι τέσσερις και συνοψίζονται ως εξής: i) αποκόλληση (αιμορραγία) πλακούντα, ii) μηχανικά φαινόμενα επί της μήτρας (π.χ. υπέρμετρη διάτασή της), iii) πρώιμη ενεργοποίηση του άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – επινεφριδίων της μητέρας ή του εμβρύου, iv) και ενεργοποίηση καταρράκτη φλεγμονής Όσον αφορά την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού κεντρικό ρόλο κατέχει η αποφυγή όλων των παραγόντων κινδύνου που μπορούν να τροποποιηθούν –π.χ διακοπή καπνίσματος, αποφυγή πολύδυμων κυήσεων μετά από IVF. Επίσης, σημαντικό να αναγνωρίζονται από νωρίς εκείνα τα περιστατικά με ανεπάρκεια τραχήλου από νωρίς στην κύηση ώστε να αποφασίζεται από νωρίς η θεραπευτική προσέγγιση (τοποθέτηση πεσσού, περίδεση τραχήλου, χορήγηση προγεστερόνης). Τέλος, εφόσον διαπιστώνονται φαινόμενα τοκετού στόχος της εφαρμοζόμενης τοκόλυσης πρέπει να είναι να εξασφαλιστεί το απαραίτητο χρονικό παράθυρο για τη δράση των κορτικοστεροειδών ή τη μεταφορά της εγκύου στο πλησιέστερο νοσοκομείο με μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών καθώς και για να αντιμετωπιστεί εάν είναι δυνατόν το υποκείμενο αίτιο του πρόωρου τοκετού.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευαγγελινάκης Νικόλαος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313747"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313747","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313747","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313747","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313747","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευαγγελινάκης Νικόλαος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313747","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313747"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο πρόωρος τοκετός παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα της σύγχρονης μαιευτικής, και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι παρά την εντυπωσιακή πρόοδο της ιατρικής τεχνολογίας η επίπτωση του πρόωρου τοκετού βαίνει ελαφρώς αυξανόμενη, κυμαινόμενη παγκοσμίως από 5% έως 18%, με μία μέση επίπτωση στις δυτικές κοινωνίες λίγο κάτω του 10%. Αποτελεί το κύριο αίτιο νεογνικής θνησιμότητας, αφού ευθύνεται για το 27% του συνόλου των θανάτων στη νεογνική περίοδο. Εάν μάλιστα δε συνυπολογιστούν οι συγγενείς ανωμαλίες τότε το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 75%. Η φυσιολογία του τοκετού παραμένει εν πολλοίς άγνωστη παρά την έντονη ερευνητική δραστηριότητα των τελευταίων ετών και την πρόοδο της τεχνολογίας. Τα επιδημιολογικά δεδομένα για τον πρόωρο τοκετό είναι ξεκάθαρα και αναδεικνύουν ως ένα βασικό αίτιο τον ιατρογενή πρόωρο τοκετό (σχεδόν το 30% του συνόλου των πρόωρων τοκετών). Οι κυριότερες θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την παθογένεση του πρόωρου τοκετού είναι τέσσερις και συνοψίζονται ως εξής: i) αποκόλληση (αιμορραγία) πλακούντα, ii) μηχανικά φαινόμενα επί της μήτρας (π.χ. υπέρμετρη διάτασή της), iii) πρώιμη ενεργοποίηση του άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – επινεφριδίων της μητέρας ή του εμβρύου, iv) και ενεργοποίηση καταρράκτη φλεγμονής Όσον αφορά την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού κεντρικό ρόλο κατέχει η αποφυγή όλων των παραγόντων κινδύνου που μπορούν να τροποποιηθούν –π.χ διακοπή καπνίσματος, αποφυγή πολύδυμων κυήσεων μετά από IVF. Επίσης, σημαντικό να αναγνωρίζονται από νωρίς εκείνα τα περιστατικά με ανεπάρκεια τραχήλου από νωρίς στην κύηση ώστε να αποφασίζεται από νωρίς η θεραπευτική προσέγγιση (τοποθέτηση πεσσού, περίδεση τραχήλου, χορήγηση προγεστερόνης). Τέλος, εφόσον διαπιστώνονται φαινόμενα τοκετού στόχος της εφαρμοζόμενης τοκόλυσης πρέπει να είναι να εξασφαλιστεί το απαραίτητο χρονικό παράθυρο για τη δράση των κορτικοστεροειδών ή τη μεταφορά της εγκύου στο πλησιέστερο νοσοκομείο με μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών καθώς και για να αντιμετωπιστεί εάν είναι δυνατόν το υποκείμενο αίτιο του πρόωρου τοκετού.","Preterm birth remains an unsolved problem in modern medicine, and despite the impressive progress of medical technology, the incidence of preterm birth is still rising, ranging worldwide from 5% to 18%, with an average incidence in Western societies just under 10%. It is the leading cause of neonatal mortality, accounting for 27% of all deaths in neonatal period. If congenital anomalies are not taken into account then the figure rises to 75%. The physiology of labor remains largely unknown despite intense research activity in recent years and the advancement of technology. Epidemiological data on preterm birth highlight as a key cause of the iatrogenic preterm birth (almost 30% of all preterm births). The main theories have been put forward on the pathogenesis of preterm labor are summarized as follows: i) placenta abruption (bleeding), ii) mechanical phenomena on the matrix of uterus (e.g., excessive dilation), iii) activation of hypothalamic - pituitary – adnexa axis of mother or fetus, iv) and activation of inflammatory cascade Regarding treatment of preterm labor it is important to avoid all risk factors that can be modified –for examble smoking, multiple pregnancies after IVF. It is also important to recognise cases with cervical insufficiency early in pregnancy in order to determine the therapeutic approach (fitting pessary, cervical cerclage, progesterone administration). Finally, when there is preterm labor is established tocolysis should be applied only to ensure the necessary time window for the corticosteroids to act or to transfer pregnant woman to the nearest hospital with neonatal intensive care unit and to address and treat if possible the underlying cause of premature childbirth."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πρόωρος τοκετός: επιδημιολογία, παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, αντιμετώπιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευαγγελινάκης Νικόλαος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ο πρόωρος τοκετός παραμένει ένα άλυτο πρόβλημα της σύγχρονης μαιευτικής, και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι παρά την εντυπωσιακή πρόοδο της ιατρικής τεχνολογίας η επίπτωση του πρόωρου τοκετού βαίνει ελαφρώς αυξανόμενη, κυμαινόμενη παγκοσμίως από 5% έως 18%, με μία μέση επίπτωση στις δυτικές κοινωνίες λίγο κάτω του 10%. Αποτελεί το κύριο αίτιο νεογνικής θνησιμότητας, αφού ευθύνεται για το 27% του συνόλου των θανάτων στη νεογνική περίοδο. Εάν μάλιστα δε συνυπολογιστούν οι συγγενείς ανωμαλίες τότε το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε 75%. Η φυσιολογία του τοκετού παραμένει εν πολλοίς άγνωστη παρά την έντονη ερευνητική δραστηριότητα των τελευταίων ετών και την πρόοδο της τεχνολογίας. Τα επιδημιολογικά δεδομένα για τον πρόωρο τοκετό είναι ξεκάθαρα και αναδεικνύουν ως ένα βασικό αίτιο τον ιατρογενή πρόωρο τοκετό (σχεδόν το 30% του συνόλου των πρόωρων τοκετών). Οι κυριότερες θεωρίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με την παθογένεση του πρόωρου τοκετού είναι τέσσερις και συνοψίζονται ως εξής: i) αποκόλληση (αιμορραγία) πλακούντα, ii) μηχανικά φαινόμενα επί της μήτρας (π.χ. υπέρμετρη διάτασή της), iii) πρώιμη ενεργοποίηση του άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης – επινεφριδίων της μητέρας ή του εμβρύου, iv) και ενεργοποίηση καταρράκτη φλεγμονής Όσον αφορά την αντιμετώπιση του πρόωρου τοκετού κεντρικό ρόλο κατέχει η αποφυγή όλων των παραγόντων κινδύνου που μπορούν να τροποποιηθούν –π.χ διακοπή καπνίσματος, αποφυγή πολύδυμων κυήσεων μετά από IVF. Επίσης, σημαντικό να αναγνωρίζονται από νωρίς εκείνα τα περιστατικά με ανεπάρκεια τραχήλου από νωρίς στην κύηση ώστε να αποφασίζεται από νωρίς η θεραπευτική προσέγγιση (τοποθέτηση πεσσού, περίδεση τραχήλου, χορήγηση προγεστερόνης). Τέλος, εφόσον διαπιστώνονται φαινόμενα τοκετού στόχος της εφαρμοζόμενης τοκόλυσης πρέπει να είναι να εξασφαλιστεί το απαραίτητο χρονικό παράθυρο για τη δράση των κορτικοστεροειδών ή τη μεταφορά της εγκύου στο πλησιέστερο νοσοκομείο με μονάδα εντατικής παρακολούθησης νεογνών καθώς και για να αντιμετωπιστεί εάν είναι δυνατόν το υποκείμενο αίτιο του πρόωρου τοκετού.","Preterm birth remains an unsolved problem in modern medicine, and despite the impressive progress of medical technology, the incidence of preterm birth is still rising, ranging worldwide from 5% to 18%, with an average incidence in Western societies just under 10%. It is the leading cause of neonatal mortality, accounting for 27% of all deaths in neonatal period. If congenital anomalies are not taken into account then the figure rises to 75%. The physiology of labor remains largely unknown despite intense research activity in recent years and the advancement of technology. Epidemiological data on preterm birth highlight as a key cause of the iatrogenic preterm birth (almost 30% of all preterm births). The main theories have been put forward on the pathogenesis of preterm labor are summarized as follows: i) placenta abruption (bleeding), ii) mechanical phenomena on the matrix of uterus (e.g., excessive dilation), iii) activation of hypothalamic - pituitary – adnexa axis of mother or fetus, iv) and activation of inflammatory cascade Regarding treatment of preterm labor it is important to avoid all risk factors that can be modified –for examble smoking, multiple pregnancies after IVF. It is also important to recognise cases with cervical insufficiency early in pregnancy in order to determine the therapeutic approach (fitting pessary, cervical cerclage, progesterone administration). Finally, when there is preterm labor is established tocolysis should be applied only to ensure the necessary time window for the corticosteroids to act or to transfer pregnant woman to the nearest hospital with neonatal intensive care unit and to address and treat if possible the underlying cause of premature childbirth."],"dc:identifier":["uoadl:1313747","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313747"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Πρόωρος τοκετός: επιδημιολογία, παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, αντιμετώπιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:16Z"}