{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313797"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313797","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σακχαρωδης διαβητης στην κυηση. Ορισμος , παθοφυσιολογια , διαγνωση.","abstract":"Η εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία, η οποία προκύπτει από την έκκριση από τον πλακούντα διαβητογόνων ορμονών, απο την αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού στη μητέρα, τη μειωμένη άσκηση και την αυξημένη πρόσληψη θερμιδών. Ο σακχαρώδης διαβήτης στην κύηση εμφανίζεται σε γυναίκες, των οποίων το πάγκρεας αδυνατεί να εκκρίνει επαρκή ποσότητα επιπρόσθετης ινσουλίνης, ώστε να ξεπεραστεί η αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλούν οι άνωθεν μεταβολές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο όρος Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται για να περιγράψει γυναίκες με έναρξη ή αναγνώριση για πρώτη φορά διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες χαρακτηρίζονται ότι πάσχουν από Προϋπάρχοντα Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης, όταν διαπιστώνεται υπεργλυκαιμία κατά την αρχική επίσκεψη προγεννητικού ελέγχου και οι οποίες, ωστόσο, ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη προ της κύησης. Επιπλέον, ένα 10% των εγκύων που διαγιγνώσκονται με σακχαρώδη διαβήτη διαθέτουν αυτοαντισώματα ενάντια στα κύτταρα των νησιδίων του παγκρέατος, πάσχουν δηλαδή από μια λανθάνουσα μορφή Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου Ι. Oι μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση ΣΔK δεν έχουν εώς σήμερα πλήρως διαλευκανθεί, ωστόσο πιθανόν σχετίζονται με την επιδείνωση στη λειτουργία των β- κυττάρων του παγκρέατος σε άτομα που είναι γενετικά προδιατεθειμένα να υποστούν μεταβολές στα β-κύτταρα. Υπάρχουν και μονογονιδιακές μορφές του σακχαρώδη διαβήτη, που ακολουθούν δύο τύπους κληρονομικότητας. Στη διαβητική κύηση, το αυξημένο οξειδωτικό stress μπορεί να δημιουργήσει πρώιμη βλάβη στο σχηματισμό των αγγείων του πλακούντα, με αποτέλεσμα να εγκαθίστανται λειτουργικές μεταβολές, που αφορούν στην έκφραση γονιδίων, τη μεταφορά οξυγόνου και τη διαπλακουντιακή μεταφορά ουσιών. Για τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη στην κύηση έχει προταθεί από την ΙADPSG (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group) η προσέγγιση του «ενός βήματος» και βασίζεται στον έλεγχο των εγκύων από την πρώτη επίσκεψη με εξέταση σακχάρου νηστείας και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Εάν δε διαγνωσθεί Προϋπάρχων Διαβήτης ή Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης κατά την αρχική εξέταση προγεννητικού ελέγχου, όλες οι ασθενείς θα υποβληθούν σε δίωρη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης με 75 γραμμ. μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Το Αμερικανικό Κολλέγιο των Μαιευτήρων και Γυναικολόγων προτείνει τη διαγνωστική προσέγγιση των «δύο βημάτων», σύμφωνα με την οποία γίνεται φόρτιση με 50 gr γλυκόζης στις 24 – 28 εβδομάδες και επί θετικού αποτελέσματος προχωρούμε σε δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη τριών ωρών με 100 γραμμάρια","abstract_html":"Η εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία, η οποία προκύπτει από την έκκριση από τον πλακούντα διαβητογόνων ορμονών, απο την αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού στη μητέρα, τη μειωμένη άσκηση και την αυξημένη πρόσληψη θερμιδών. Ο σακχαρώδης διαβήτης στην κύηση εμφανίζεται σε γυναίκες, των οποίων το πάγκρεας αδυνατεί να εκκρίνει επαρκή ποσότητα επιπρόσθετης ινσουλίνης, ώστε να ξεπεραστεί η αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλούν οι άνωθεν μεταβολές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο όρος Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται για να περιγράψει γυναίκες με έναρξη ή αναγνώριση για πρώτη φορά διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες χαρακτηρίζονται ότι πάσχουν από Προϋπάρχοντα Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης, όταν διαπιστώνεται υπεργλυκαιμία κατά την αρχική επίσκεψη προγεννητικού ελέγχου και οι οποίες, ωστόσο, ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη προ της κύησης. Επιπλέον, ένα 10% των εγκύων που διαγιγνώσκονται με σακχαρώδη διαβήτη διαθέτουν αυτοαντισώματα ενάντια στα κύτταρα των νησιδίων του παγκρέατος, πάσχουν δηλαδή από μια λανθάνουσα μορφή Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου Ι. Oι μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση ΣΔK δεν έχουν εώς σήμερα πλήρως διαλευκανθεί, ωστόσο πιθανόν σχετίζονται με την επιδείνωση στη λειτουργία των β- κυττάρων του παγκρέατος σε άτομα που είναι γενετικά προδιατεθειμένα να υποστούν μεταβολές στα β-κύτταρα. Υπάρχουν και μονογονιδιακές μορφές του σακχαρώδη διαβήτη, που ακολουθούν δύο τύπους κληρονομικότητας. Στη διαβητική κύηση, το αυξημένο οξειδωτικό stress μπορεί να δημιουργήσει πρώιμη βλάβη στο σχηματισμό των αγγείων του πλακούντα, με αποτέλεσμα να εγκαθίστανται λειτουργικές μεταβολές, που αφορούν στην έκφραση γονιδίων, τη μεταφορά οξυγόνου και τη διαπλακουντιακή μεταφορά ουσιών. Για τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη στην κύηση έχει προταθεί από την ΙADPSG (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group) η προσέγγιση του «ενός βήματος» και βασίζεται στον έλεγχο των εγκύων από την πρώτη επίσκεψη με εξέταση σακχάρου νηστείας και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Εάν δε διαγνωσθεί Προϋπάρχων Διαβήτης ή Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης κατά την αρχική εξέταση προγεννητικού ελέγχου, όλες οι ασθενείς θα υποβληθούν σε δίωρη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης με 75 γραμμ. μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Το Αμερικανικό Κολλέγιο των Μαιευτήρων και Γυναικολόγων προτείνει τη διαγνωστική προσέγγιση των «δύο βημάτων», σύμφωνα με την οποία γίνεται φόρτιση με 50 gr γλυκόζης στις 24 – 28 εβδομάδες και επί θετικού αποτελέσματος προχωρούμε σε δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη τριών ωρών με 100 γραμμάρια","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιτσής Βασιλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:16Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313797"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313797","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313797","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313797","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313797","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιτσής Βασιλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313797","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313797"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία, η οποία προκύπτει από την έκκριση από τον πλακούντα διαβητογόνων ορμονών, απο την αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού στη μητέρα, τη μειωμένη άσκηση και την αυξημένη πρόσληψη θερμιδών. Ο σακχαρώδης διαβήτης στην κύηση εμφανίζεται σε γυναίκες, των οποίων το πάγκρεας αδυνατεί να εκκρίνει επαρκή ποσότητα επιπρόσθετης ινσουλίνης, ώστε να ξεπεραστεί η αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλούν οι άνωθεν μεταβολές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο όρος Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται για να περιγράψει γυναίκες με έναρξη ή αναγνώριση για πρώτη φορά διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες χαρακτηρίζονται ότι πάσχουν από Προϋπάρχοντα Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης, όταν διαπιστώνεται υπεργλυκαιμία κατά την αρχική επίσκεψη προγεννητικού ελέγχου και οι οποίες, ωστόσο, ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη προ της κύησης. Επιπλέον, ένα 10% των εγκύων που διαγιγνώσκονται με σακχαρώδη διαβήτη διαθέτουν αυτοαντισώματα ενάντια στα κύτταρα των νησιδίων του παγκρέατος, πάσχουν δηλαδή από μια λανθάνουσα μορφή Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου Ι. Oι μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση ΣΔK δεν έχουν εώς σήμερα πλήρως διαλευκανθεί, ωστόσο πιθανόν σχετίζονται με την επιδείνωση στη λειτουργία των β- κυττάρων του παγκρέατος σε άτομα που είναι γενετικά προδιατεθειμένα να υποστούν μεταβολές στα β-κύτταρα. Υπάρχουν και μονογονιδιακές μορφές του σακχαρώδη διαβήτη, που ακολουθούν δύο τύπους κληρονομικότητας. Στη διαβητική κύηση, το αυξημένο οξειδωτικό stress μπορεί να δημιουργήσει πρώιμη βλάβη στο σχηματισμό των αγγείων του πλακούντα, με αποτέλεσμα να εγκαθίστανται λειτουργικές μεταβολές, που αφορούν στην έκφραση γονιδίων, τη μεταφορά οξυγόνου και τη διαπλακουντιακή μεταφορά ουσιών. Για τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη στην κύηση έχει προταθεί από την ΙADPSG (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group) η προσέγγιση του «ενός βήματος» και βασίζεται στον έλεγχο των εγκύων από την πρώτη επίσκεψη με εξέταση σακχάρου νηστείας και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Εάν δε διαγνωσθεί Προϋπάρχων Διαβήτης ή Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης κατά την αρχική εξέταση προγεννητικού ελέγχου, όλες οι ασθενείς θα υποβληθούν σε δίωρη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης με 75 γραμμ. μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Το Αμερικανικό Κολλέγιο των Μαιευτήρων και Γυναικολόγων προτείνει τη διαγνωστική προσέγγιση των «δύο βημάτων», σύμφωνα με την οποία γίνεται φόρτιση με 50 gr γλυκόζης στις 24 – 28 εβδομάδες και επί θετικού αποτελέσματος προχωρούμε σε δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη τριών ωρών με 100 γραμμάρια","The pregnancy is characterized by insulin resistance and hyperinsulinemia, which results from the secretion of the placenta diabetogenic hormones, increased deposition of fat in the mother, decreased exercise and increased caloric intake. Diabetes mellitus in pregnancy occurs in women, whose pancreas is unable to secrete sufficient amount of additional insulin to overcome insulin resistance caused by the above changes during pregnancy. The term Gestational Diabetes Mellitus is used to describe women with onset or first recognition of impaired glucose tolerance during pregnancy. Women are classified as suffering from Pre-existing Gestational Diabetes when hyperglycemia is found during the initial prenatal visit and which, however, are at high risk for diabetes before pregnancy. Furthermore, a 10% of pregnant women diagnosed with diabetes, have autoantibodies against islet cells of the pancreas, thus they suffer from a latent form of Diabetes Mellitus Type I. The mechanisms leading to the emergence of GDM have so far not fully been elucidated, but they are possibly related to the deterioration in the functioning of beta cells of the pancreas in people who are genetically predisposed to undergo changes in beta cells. There are also monogenic forms of diabetes, following two types of inheritance. In diabetic pregnancy, increased oxidative stress can cause early damage to the formation of blood vessels of the placenta, resulting in functional changes, which are related to gene expression, transport of oxygen and the transplacental transfer of substances. For the diagnosis of diabetes in pregnancy the IADPSG (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group) has proposed the “one - step approach”, which is based on testing pregnant women from the first visit by examining fasting blood sugar and glycosylated hemoglobin. If pre-existing diabetes or gestational diabetes is not diagnosed during the initial prenatal examination, all patients will undergo a two-hour oral glucose tolerance test with 75 grams between the 24th and 28th week. The American College of Obstetricians and Gynecologists suggests the “two – step approach”, that begins with a 50 gram oral glucose challenge test for screening at 24 – 28 weeks of gestation. In case of a positive result, we proceed with a three-hour oral glucose tolerance test with 100 grams."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σακχαρωδης διαβητης στην κυηση. Ορισμος , παθοφυσιολογια , διαγνωση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιτσής Βασιλειος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η εγκυμοσύνη χαρακτηρίζεται από αντίσταση στην ινσουλίνη και υπερινσουλιναιμία, η οποία προκύπτει από την έκκριση από τον πλακούντα διαβητογόνων ορμονών, απο την αυξημένη εναπόθεση λιπώδους ιστού στη μητέρα, τη μειωμένη άσκηση και την αυξημένη πρόσληψη θερμιδών. Ο σακχαρώδης διαβήτης στην κύηση εμφανίζεται σε γυναίκες, των οποίων το πάγκρεας αδυνατεί να εκκρίνει επαρκή ποσότητα επιπρόσθετης ινσουλίνης, ώστε να ξεπεραστεί η αντίσταση στην ινσουλίνη που προκαλούν οι άνωθεν μεταβολές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ο όρος Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης χρησιμοποιείται για να περιγράψει γυναίκες με έναρξη ή αναγνώριση για πρώτη φορά διαταραγμένης ανοχής στη γλυκόζη κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι γυναίκες χαρακτηρίζονται ότι πάσχουν από Προϋπάρχοντα Σακχαρώδη Διαβήτη Κύησης, όταν διαπιστώνεται υπεργλυκαιμία κατά την αρχική επίσκεψη προγεννητικού ελέγχου και οι οποίες, ωστόσο, ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σακχαρώδη διαβήτη προ της κύησης. Επιπλέον, ένα 10% των εγκύων που διαγιγνώσκονται με σακχαρώδη διαβήτη διαθέτουν αυτοαντισώματα ενάντια στα κύτταρα των νησιδίων του παγκρέατος, πάσχουν δηλαδή από μια λανθάνουσα μορφή Σακχαρώδη Διαβήτη Τύπου Ι. Oι μηχανισμοί που οδηγούν στην εμφάνιση ΣΔK δεν έχουν εώς σήμερα πλήρως διαλευκανθεί, ωστόσο πιθανόν σχετίζονται με την επιδείνωση στη λειτουργία των β- κυττάρων του παγκρέατος σε άτομα που είναι γενετικά προδιατεθειμένα να υποστούν μεταβολές στα β-κύτταρα. Υπάρχουν και μονογονιδιακές μορφές του σακχαρώδη διαβήτη, που ακολουθούν δύο τύπους κληρονομικότητας. Στη διαβητική κύηση, το αυξημένο οξειδωτικό stress μπορεί να δημιουργήσει πρώιμη βλάβη στο σχηματισμό των αγγείων του πλακούντα, με αποτέλεσμα να εγκαθίστανται λειτουργικές μεταβολές, που αφορούν στην έκφραση γονιδίων, τη μεταφορά οξυγόνου και τη διαπλακουντιακή μεταφορά ουσιών. Για τη διάγνωση του σακχαρώδη διαβήτη στην κύηση έχει προταθεί από την ΙADPSG (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group) η προσέγγιση του «ενός βήματος» και βασίζεται στον έλεγχο των εγκύων από την πρώτη επίσκεψη με εξέταση σακχάρου νηστείας και γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Εάν δε διαγνωσθεί Προϋπάρχων Διαβήτης ή Σακχαρώδης Διαβήτης Κύησης κατά την αρχική εξέταση προγεννητικού ελέγχου, όλες οι ασθενείς θα υποβληθούν σε δίωρη δοκιμασία ανοχής γλυκόζης με 75 γραμμ. μεταξύ 24ης και 28ης εβδομάδας. Το Αμερικανικό Κολλέγιο των Μαιευτήρων και Γυναικολόγων προτείνει τη διαγνωστική προσέγγιση των «δύο βημάτων», σύμφωνα με την οποία γίνεται φόρτιση με 50 gr γλυκόζης στις 24 – 28 εβδομάδες και επί θετικού αποτελέσματος προχωρούμε σε δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη τριών ωρών με 100 γραμμάρια","The pregnancy is characterized by insulin resistance and hyperinsulinemia, which results from the secretion of the placenta diabetogenic hormones, increased deposition of fat in the mother, decreased exercise and increased caloric intake. Diabetes mellitus in pregnancy occurs in women, whose pancreas is unable to secrete sufficient amount of additional insulin to overcome insulin resistance caused by the above changes during pregnancy. The term Gestational Diabetes Mellitus is used to describe women with onset or first recognition of impaired glucose tolerance during pregnancy. Women are classified as suffering from Pre-existing Gestational Diabetes when hyperglycemia is found during the initial prenatal visit and which, however, are at high risk for diabetes before pregnancy. Furthermore, a 10% of pregnant women diagnosed with diabetes, have autoantibodies against islet cells of the pancreas, thus they suffer from a latent form of Diabetes Mellitus Type I. The mechanisms leading to the emergence of GDM have so far not fully been elucidated, but they are possibly related to the deterioration in the functioning of beta cells of the pancreas in people who are genetically predisposed to undergo changes in beta cells. There are also monogenic forms of diabetes, following two types of inheritance. In diabetic pregnancy, increased oxidative stress can cause early damage to the formation of blood vessels of the placenta, resulting in functional changes, which are related to gene expression, transport of oxygen and the transplacental transfer of substances. For the diagnosis of diabetes in pregnancy the IADPSG (International Association of Diabetes and Pregnancy Study Group) has proposed the “one - step approach”, which is based on testing pregnant women from the first visit by examining fasting blood sugar and glycosylated hemoglobin. If pre-existing diabetes or gestational diabetes is not diagnosed during the initial prenatal examination, all patients will undergo a two-hour oral glucose tolerance test with 75 grams between the 24th and 28th week. The American College of Obstetricians and Gynecologists suggests the “two – step approach”, that begins with a 50 gram oral glucose challenge test for screening at 24 – 28 weeks of gestation. In case of a positive result, we proceed with a three-hour oral glucose tolerance test with 100 grams."],"dc:identifier":["uoadl:1313797","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313797"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σακχαρωδης διαβητης στην κυηση. Ορισμος , παθοφυσιολογια , διαγνωση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:16Z"}