{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313814"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313814","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σακχαρώδης διαβήτης και περιγεννητική έκβαση","abstract":"O Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία από τις σοβαρότερες παθολογικές καταστάσεις που μπορούν να εμφανιστούν στην εγκυμοσύνη. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης εμφανίζεται σε ποσοστό 15 % όλων των κυήσεων και υπολογίζεται πως το 10 % όλων των διαβητικών κυήσεων οφείλεται σε Προϋπάρχοντα της κύησης Διαβήτη. Επιπλέον, ο διαβήτης θεωρείται πρωταρχικός παράγοντας κινδύνου για πρόκληση συγγενών δυσμορφιών, ενδομήτριου και νεογνικού θανάτου, στοιχεία όλα που συντελούν στην αυξημένη περιγεννητική θνησιμότητα. Ο διαβήτης επηρεάζει το μεταβολισμό όλων των θρεπτικών συστατικών, με τη γλυκόζη να κατέχει κεντρικό ρόλο. O μεταβολισμός της γλυκόζης και των άλλων ουσιών που λειτουργεί σε διαφορετικά στάδια της κύησης ευθύνεται για το πλήθος των παθολογικών καταστάσεων που ανευρίσκονται στα νεογνά διαβητικών μητέρων. Αυτές οι παθολογικές καταστάσεις ποικίλλουν από μακροσωμία, αναπνευστική δυσχέρεια και υπερχολερυθριναιμία, μέχρι πρώιμη απώλεια της κύησης, συγγενείς ανωμαλίες και ενδομήτριο θάνατο. Παρόλο που στη σύγχρονη μαιευτική έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου που επιτρέπουν τη διάγνωση συγγενών δυσμορφιών σε αρχικό στάδιο και την αναγνώριση της καλής ή όχι κατάστασης υγείας του εμβρύου, τα ποσοστά περιγεννητικής θνησιμότητας στο διαβητικό πληθυσμό παραμένουν 5 φορές υψηλότερα από τα αντίστοιχα του γενικού πληθυσμού. Με στόχο την περαιτέρω ελάττωση της περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας, η εστίαση θα πρέπει να κατευθυνθεί στα επιμέρους τμήματα που συνιστούν την περιγεννητική έκβαση στα διαφορετικά στάδια της διαβητικής κύησης. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει πως υφίσταται αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων σακχάρου του αίματος και της δυσμενούς περιγεννητικής έκβασης. Επιπλέον, σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, η ρύθμιση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα πιθανόν να εξισώνει τα επίπεδα περιγεννητικής θνησιμότητας στις διαβητικές κυήσεις με αυτά του γενικού πληθυσμού. Μάλιστα, η πρώιμη και αυστηρή ρύθμιση του σακχάρου μπορεί να μειώσει τα ποσοστά της απώλειας της κύησης σε αρχικό στάδιο και της δημιουργίας συγγενών δυσμορφιών. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί σωστά ο διαβήτης, οι ασθενείς οφείλουν να θέτουν στόχους και να παίρνουν αποφάσεις που είναι τόσο αποτελεσματικές όσο και ταιριαστές στον τρόπο ζωής τους. Ο ρόλος της διαβητικής εγκύου πρέπει να είναι ενεργητικός στη φροντίδα της, μέσω παρακολούθησης από την ίδια των καθημερινών τιμών σακχάρου, τήρησης υγιεινής διατροφής και προγράμματος άσκησης, συχνής εξέτασης του εμβρύου. Απαραίτητη κρίνεται η σωστή συμβουλευτική προ της σύλληψης, καθώς η οργανογένεση συντελείται ήδη από τα πρώτα στάδια της κύησης, περίοδο κατά την οποία ο σωστός μεταβολικός έλεγχος είναι απαραίτητος για την εξασφάλιση της βέλτιστης περιγεννητικής έκβασης. Παράγοντες που συντελούν στην έλλειψη σωστής καθοδήγησης προς της σύλληψης αφορούν στο επίπεδο εκπαίδευσης, τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης και το εθνικό υπόβαθρο. Είναι σκόπιμο οι διαβητικές έγκυες να λαμβάνουν καθοδήγηση κατά των απρογραμμάτιστων κυήσεων και να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση αντισύλληψης σε αντίστοιχα προγράμματα υγείας.","abstract_html":"O Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία από τις σοβαρότερες παθολογικές καταστάσεις που μπορούν να εμφανιστούν στην εγκυμοσύνη. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης εμφανίζεται σε ποσοστό 15 % όλων των κυήσεων και υπολογίζεται πως το 10 % όλων των διαβητικών κυήσεων οφείλεται σε Προϋπάρχοντα της κύησης Διαβήτη. Επιπλέον, ο διαβήτης θεωρείται πρωταρχικός παράγοντας κινδύνου για πρόκληση συγγενών δυσμορφιών, ενδομήτριου και νεογνικού θανάτου, στοιχεία όλα που συντελούν στην αυξημένη περιγεννητική θνησιμότητα. Ο διαβήτης επηρεάζει το μεταβολισμό όλων των θρεπτικών συστατικών, με τη γλυκόζη να κατέχει κεντρικό ρόλο. O μεταβολισμός της γλυκόζης και των άλλων ουσιών που λειτουργεί σε διαφορετικά στάδια της κύησης ευθύνεται για το πλήθος των παθολογικών καταστάσεων που ανευρίσκονται στα νεογνά διαβητικών μητέρων. Αυτές οι παθολογικές καταστάσεις ποικίλλουν από μακροσωμία, αναπνευστική δυσχέρεια και υπερχολερυθριναιμία, μέχρι πρώιμη απώλεια της κύησης, συγγενείς ανωμαλίες και ενδομήτριο θάνατο. Παρόλο που στη σύγχρονη μαιευτική έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου που επιτρέπουν τη διάγνωση συγγενών δυσμορφιών σε αρχικό στάδιο και την αναγνώριση της καλής ή όχι κατάστασης υγείας του εμβρύου, τα ποσοστά περιγεννητικής θνησιμότητας στο διαβητικό πληθυσμό παραμένουν 5 φορές υψηλότερα από τα αντίστοιχα του γενικού πληθυσμού. Με στόχο την περαιτέρω ελάττωση της περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας, η εστίαση θα πρέπει να κατευθυνθεί στα επιμέρους τμήματα που συνιστούν την περιγεννητική έκβαση στα διαφορετικά στάδια της διαβητικής κύησης. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει πως υφίσταται αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων σακχάρου του αίματος και της δυσμενούς περιγεννητικής έκβασης. Επιπλέον, σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, η ρύθμιση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα πιθανόν να εξισώνει τα επίπεδα περιγεννητικής θνησιμότητας στις διαβητικές κυήσεις με αυτά του γενικού πληθυσμού. Μάλιστα, η πρώιμη και αυστηρή ρύθμιση του σακχάρου μπορεί να μειώσει τα ποσοστά της απώλειας της κύησης σε αρχικό στάδιο και της δημιουργίας συγγενών δυσμορφιών. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί σωστά ο διαβήτης, οι ασθενείς οφείλουν να θέτουν στόχους και να παίρνουν αποφάσεις που είναι τόσο αποτελεσματικές όσο και ταιριαστές στον τρόπο ζωής τους. Ο ρόλος της διαβητικής εγκύου πρέπει να είναι ενεργητικός στη φροντίδα της, μέσω παρακολούθησης από την ίδια των καθημερινών τιμών σακχάρου, τήρησης υγιεινής διατροφής και προγράμματος άσκησης, συχνής εξέτασης του εμβρύου. Απαραίτητη κρίνεται η σωστή συμβουλευτική προ της σύλληψης, καθώς η οργανογένεση συντελείται ήδη από τα πρώτα στάδια της κύησης, περίοδο κατά την οποία ο σωστός μεταβολικός έλεγχος είναι απαραίτητος για την εξασφάλιση της βέλτιστης περιγεννητικής έκβασης. Παράγοντες που συντελούν στην έλλειψη σωστής καθοδήγησης προς της σύλληψης αφορούν στο επίπεδο εκπαίδευσης, τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης και το εθνικό υπόβαθρο. Είναι σκόπιμο οι διαβητικές έγκυες να λαμβάνουν καθοδήγηση κατά των απρογραμμάτιστων κυήσεων και να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση αντισύλληψης σε αντίστοιχα προγράμματα υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσοκάκη Θεοδώρα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:18Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313814"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313814","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313814","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313814","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313814","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσοκάκη Θεοδώρα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313814","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313814"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["O Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία από τις σοβαρότερες παθολογικές καταστάσεις που μπορούν να εμφανιστούν στην εγκυμοσύνη. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης εμφανίζεται σε ποσοστό 15 % όλων των κυήσεων και υπολογίζεται πως το 10 % όλων των διαβητικών κυήσεων οφείλεται σε Προϋπάρχοντα της κύησης Διαβήτη. Επιπλέον, ο διαβήτης θεωρείται πρωταρχικός παράγοντας κινδύνου για πρόκληση συγγενών δυσμορφιών, ενδομήτριου και νεογνικού θανάτου, στοιχεία όλα που συντελούν στην αυξημένη περιγεννητική θνησιμότητα. Ο διαβήτης επηρεάζει το μεταβολισμό όλων των θρεπτικών συστατικών, με τη γλυκόζη να κατέχει κεντρικό ρόλο. O μεταβολισμός της γλυκόζης και των άλλων ουσιών που λειτουργεί σε διαφορετικά στάδια της κύησης ευθύνεται για το πλήθος των παθολογικών καταστάσεων που ανευρίσκονται στα νεογνά διαβητικών μητέρων. Αυτές οι παθολογικές καταστάσεις ποικίλλουν από μακροσωμία, αναπνευστική δυσχέρεια και υπερχολερυθριναιμία, μέχρι πρώιμη απώλεια της κύησης, συγγενείς ανωμαλίες και ενδομήτριο θάνατο. Παρόλο που στη σύγχρονη μαιευτική έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου που επιτρέπουν τη διάγνωση συγγενών δυσμορφιών σε αρχικό στάδιο και την αναγνώριση της καλής ή όχι κατάστασης υγείας του εμβρύου, τα ποσοστά περιγεννητικής θνησιμότητας στο διαβητικό πληθυσμό παραμένουν 5 φορές υψηλότερα από τα αντίστοιχα του γενικού πληθυσμού. Με στόχο την περαιτέρω ελάττωση της περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας, η εστίαση θα πρέπει να κατευθυνθεί στα επιμέρους τμήματα που συνιστούν την περιγεννητική έκβαση στα διαφορετικά στάδια της διαβητικής κύησης. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει πως υφίσταται αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων σακχάρου του αίματος και της δυσμενούς περιγεννητικής έκβασης. Επιπλέον, σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, η ρύθμιση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα πιθανόν να εξισώνει τα επίπεδα περιγεννητικής θνησιμότητας στις διαβητικές κυήσεις με αυτά του γενικού πληθυσμού. Μάλιστα, η πρώιμη και αυστηρή ρύθμιση του σακχάρου μπορεί να μειώσει τα ποσοστά της απώλειας της κύησης σε αρχικό στάδιο και της δημιουργίας συγγενών δυσμορφιών. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί σωστά ο διαβήτης, οι ασθενείς οφείλουν να θέτουν στόχους και να παίρνουν αποφάσεις που είναι τόσο αποτελεσματικές όσο και ταιριαστές στον τρόπο ζωής τους. Ο ρόλος της διαβητικής εγκύου πρέπει να είναι ενεργητικός στη φροντίδα της, μέσω παρακολούθησης από την ίδια των καθημερινών τιμών σακχάρου, τήρησης υγιεινής διατροφής και προγράμματος άσκησης, συχνής εξέτασης του εμβρύου. Απαραίτητη κρίνεται η σωστή συμβουλευτική προ της σύλληψης, καθώς η οργανογένεση συντελείται ήδη από τα πρώτα στάδια της κύησης, περίοδο κατά την οποία ο σωστός μεταβολικός έλεγχος είναι απαραίτητος για την εξασφάλιση της βέλτιστης περιγεννητικής έκβασης. Παράγοντες που συντελούν στην έλλειψη σωστής καθοδήγησης προς της σύλληψης αφορούν στο επίπεδο εκπαίδευσης, τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης και το εθνικό υπόβαθρο. Είναι σκόπιμο οι διαβητικές έγκυες να λαμβάνουν καθοδήγηση κατά των απρογραμμάτιστων κυήσεων και να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση αντισύλληψης σε αντίστοιχα προγράμματα υγείας.","Diabetes is one of the most serious medical conditions that can occur in pregnancy. Diabetes in pregnancy occurs in 15% of all pregnancies and is calculated that 10% of all diabetic pregnancies are due to preexisting pregnancy (overt) diabetes. In addition, diabetes is considered a primary risk factor for causing congenital malformations, intrauterine and neonatal death, all elements that contribute to increased perinatal mortality. Diabetes affects the metabolism of all nutrients, with glucose being the most important. The metabolism of glucose and other substances which function in different stages of gestation is responsible for many pathologies found in infants of diabetic mothers. These pathologies range from macrosomia, respiratory distress, and hyperbilirubinemia until early pregnancy loss, congenital anomalies and intrauterine death. Although in modern obstetrics breakthroughs have been made that enable the diagnosis of congenital malformations in early stage and identification of the well being of the fetus, the perinatal mortality rates in the diabetic population remain five times higher than in the general population. In order to further reduce perinatal morbidity and mortality, the focus should be directed to the individual constituent parts of the perinatal outcome in the different stages of diabetic pregnancy. Many studies have shown that there is an inverse correlation between maternal blood sugar level and adverse perinatal outcomes. Furthermore, according to these studies, the blood sugar at normal levels probably equates perinatal mortality levels in diabetic pregnancies with those of the general population. Indeed, early and strict glucose control can reduce the rates of pregnancy loss at an early stage and the creation of congenital malformations. In order to treat diabetes properly, patients are required to set goals and make decisions that are both effective and matched to their lifestyle. The role of diabetic pregnant woman should be energetic to care through monitoring of the same daily sugar prices, maintain a healthy diet and exercise program, and last but not least frequent examination of the fetus. It is necessary to ensure proper counseling prior to conception, as organogenesis takes place at the early stages of pregnancy, a period during which the right metabolic control is essential to ensure optimal perinatal outcomes. Factors contributing to the lack of proper guidance are related to the educational level, the socio-economic conditions and the ethnic background. It is appropriate for diabetic pregnant women to receive guidance against unplanned pregnancies and have access to contraception education in respective health programs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σακχαρώδης διαβήτης και περιγεννητική έκβαση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσοκάκη Θεοδώρα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["O Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μία από τις σοβαρότερες παθολογικές καταστάσεις που μπορούν να εμφανιστούν στην εγκυμοσύνη. Ο Σακχαρώδης Διαβήτης της Εγκυμοσύνης εμφανίζεται σε ποσοστό 15 % όλων των κυήσεων και υπολογίζεται πως το 10 % όλων των διαβητικών κυήσεων οφείλεται σε Προϋπάρχοντα της κύησης Διαβήτη. Επιπλέον, ο διαβήτης θεωρείται πρωταρχικός παράγοντας κινδύνου για πρόκληση συγγενών δυσμορφιών, ενδομήτριου και νεογνικού θανάτου, στοιχεία όλα που συντελούν στην αυξημένη περιγεννητική θνησιμότητα. Ο διαβήτης επηρεάζει το μεταβολισμό όλων των θρεπτικών συστατικών, με τη γλυκόζη να κατέχει κεντρικό ρόλο. O μεταβολισμός της γλυκόζης και των άλλων ουσιών που λειτουργεί σε διαφορετικά στάδια της κύησης ευθύνεται για το πλήθος των παθολογικών καταστάσεων που ανευρίσκονται στα νεογνά διαβητικών μητέρων. Αυτές οι παθολογικές καταστάσεις ποικίλλουν από μακροσωμία, αναπνευστική δυσχέρεια και υπερχολερυθριναιμία, μέχρι πρώιμη απώλεια της κύησης, συγγενείς ανωμαλίες και ενδομήτριο θάνατο. Παρόλο που στη σύγχρονη μαιευτική έχουν γίνει σημαντικά βήματα προόδου που επιτρέπουν τη διάγνωση συγγενών δυσμορφιών σε αρχικό στάδιο και την αναγνώριση της καλής ή όχι κατάστασης υγείας του εμβρύου, τα ποσοστά περιγεννητικής θνησιμότητας στο διαβητικό πληθυσμό παραμένουν 5 φορές υψηλότερα από τα αντίστοιχα του γενικού πληθυσμού. Με στόχο την περαιτέρω ελάττωση της περιγεννητικής νοσηρότητας και θνησιμότητας, η εστίαση θα πρέπει να κατευθυνθεί στα επιμέρους τμήματα που συνιστούν την περιγεννητική έκβαση στα διαφορετικά στάδια της διαβητικής κύησης. Πολλές μελέτες έχουν αποδείξει πως υφίσταται αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ των μητρικών επιπέδων σακχάρου του αίματος και της δυσμενούς περιγεννητικής έκβασης. Επιπλέον, σύμφωνα με τις μελέτες αυτές, η ρύθμιση του σακχάρου σε φυσιολογικά επίπεδα πιθανόν να εξισώνει τα επίπεδα περιγεννητικής θνησιμότητας στις διαβητικές κυήσεις με αυτά του γενικού πληθυσμού. Μάλιστα, η πρώιμη και αυστηρή ρύθμιση του σακχάρου μπορεί να μειώσει τα ποσοστά της απώλειας της κύησης σε αρχικό στάδιο και της δημιουργίας συγγενών δυσμορφιών. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί σωστά ο διαβήτης, οι ασθενείς οφείλουν να θέτουν στόχους και να παίρνουν αποφάσεις που είναι τόσο αποτελεσματικές όσο και ταιριαστές στον τρόπο ζωής τους. Ο ρόλος της διαβητικής εγκύου πρέπει να είναι ενεργητικός στη φροντίδα της, μέσω παρακολούθησης από την ίδια των καθημερινών τιμών σακχάρου, τήρησης υγιεινής διατροφής και προγράμματος άσκησης, συχνής εξέτασης του εμβρύου. Απαραίτητη κρίνεται η σωστή συμβουλευτική προ της σύλληψης, καθώς η οργανογένεση συντελείται ήδη από τα πρώτα στάδια της κύησης, περίοδο κατά την οποία ο σωστός μεταβολικός έλεγχος είναι απαραίτητος για την εξασφάλιση της βέλτιστης περιγεννητικής έκβασης. Παράγοντες που συντελούν στην έλλειψη σωστής καθοδήγησης προς της σύλληψης αφορούν στο επίπεδο εκπαίδευσης, τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες διαβίωσης και το εθνικό υπόβαθρο. Είναι σκόπιμο οι διαβητικές έγκυες να λαμβάνουν καθοδήγηση κατά των απρογραμμάτιστων κυήσεων και να έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση αντισύλληψης σε αντίστοιχα προγράμματα υγείας.","Diabetes is one of the most serious medical conditions that can occur in pregnancy. Diabetes in pregnancy occurs in 15% of all pregnancies and is calculated that 10% of all diabetic pregnancies are due to preexisting pregnancy (overt) diabetes. In addition, diabetes is considered a primary risk factor for causing congenital malformations, intrauterine and neonatal death, all elements that contribute to increased perinatal mortality. Diabetes affects the metabolism of all nutrients, with glucose being the most important. The metabolism of glucose and other substances which function in different stages of gestation is responsible for many pathologies found in infants of diabetic mothers. These pathologies range from macrosomia, respiratory distress, and hyperbilirubinemia until early pregnancy loss, congenital anomalies and intrauterine death. Although in modern obstetrics breakthroughs have been made that enable the diagnosis of congenital malformations in early stage and identification of the well being of the fetus, the perinatal mortality rates in the diabetic population remain five times higher than in the general population. In order to further reduce perinatal morbidity and mortality, the focus should be directed to the individual constituent parts of the perinatal outcome in the different stages of diabetic pregnancy. Many studies have shown that there is an inverse correlation between maternal blood sugar level and adverse perinatal outcomes. Furthermore, according to these studies, the blood sugar at normal levels probably equates perinatal mortality levels in diabetic pregnancies with those of the general population. Indeed, early and strict glucose control can reduce the rates of pregnancy loss at an early stage and the creation of congenital malformations. In order to treat diabetes properly, patients are required to set goals and make decisions that are both effective and matched to their lifestyle. The role of diabetic pregnant woman should be energetic to care through monitoring of the same daily sugar prices, maintain a healthy diet and exercise program, and last but not least frequent examination of the fetus. It is necessary to ensure proper counseling prior to conception, as organogenesis takes place at the early stages of pregnancy, a period during which the right metabolic control is essential to ensure optimal perinatal outcomes. Factors contributing to the lack of proper guidance are related to the educational level, the socio-economic conditions and the ethnic background. It is appropriate for diabetic pregnant women to receive guidance against unplanned pregnancies and have access to contraception education in respective health programs."],"dc:identifier":["uoadl:1313814","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313814"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σακχαρώδης διαβήτης και περιγεννητική έκβαση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:18Z"}