{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313978"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1313978","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συμμόρφωση του καρδιοπαθούς στη φαρμακευτική αγωγή","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πολλοί ασθενείς με στεφανιαία νόσο δεν καταφέρνουν επαρκώς να προσεγγίσουν τους στόχους της θεραπείας τους, ιδιαίτερα εξαιτίας της αδυναμίας να επιτύχουν επαρκή συμμόρφωση με τη συνιστώμενη φαρμακευτική αγωγή. Η συνύπαρξη πολλών παραγόντων κινδύνου αυξάνει τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων αυτών μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται οι στεφανιαίοι ασθενείς τις ιατρικές οδηγίες και συμβουλές για δευτερογενή πρόληψη. ΣΚΟΠΟΣ της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης της αλλαγής του τρόπου ζωής των ασθενών με στεφανιαία νόσο, καθώς και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων κινδύνου, στη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή και την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία μη πειραματική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων με τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 80 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διαδερμική αγγειοπλαστική (PTCA) ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη (CABG) και προσήλθαν για προγραμματισμένο καρδιολογικό έλεγχο. Οι ασθενείς, μετά την ενημέρωσή τους και την έγγραφη συγκατάθεση, συμπλήρωσαν ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο γνώσεων και απάντησαν στις ερωτήσεις μιας σύντομης συνέντευξης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 70 άντρες και 10 γυναίκες με μέση ηλικία τα 66,91 έτη (εύρος τιμών 42-85 έτη). Η αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου και οι γνώσεις για αυτούς διέφερε ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ήταν περισσότερο ενημερωμένοι για το ρόλο της υπερλιπιδιαμίας (p=0.029), του σακχαρώδη διαβήτη (p<0.001) και της άσκησης (p=0.006), ενώ οι ασθενείς με δυσλιπιδαιμία εμφάνιζαν σημαντική διαφορά μόνο αναφορικά με το ρόλο της παχυσαρκίας (p=0.010) και της δυσλιπιδαιμίας (p<0.001). Η αναγνώριση του στρες ως παράγοντα κινδύνου είχε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση στους ασθενείς με θετικό οικογενειακό ιστορικό (p=0.023) και στους νεώτερους ηλικιακά ασθενείς (p=0.017). Τόσο οι υπερτασικοί ασθενείς, όσο και οι καπνιστές, αναγνώριζαν την επίδραση του καπνίσματος στη στεφανιαία νόσο (p=0.015 και p=0.041 αντίστοιχα), ενώ οι τελευταίοι εμφάνιζαν σημαντική διαφορά και ως προς τις γνώσεις τους για την επίδραση της άσκησης (p=0.008). Δεν παρατηρήθηκε ε πίδραση του φύλου και του εκπαιδευτικού επιπέδου ούτε στην κατανόηση της νόσου ούτε στην αλλαγή του τρόπου ζωής. Ειδικότερα, αναφορικά με την αλλαγή του τρόπου ζωής και τη συμμόρφωση με τις οδηγίες, η υψηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση των λιπιδίων/χοληστερίνης σε ποσοστό 68,8% των συμμετεχόντων, ενώ ακολουθούσε η συμμόρφωση με τις οδηγίες για άσκηση (38,8%), για μείωση του στρες (36,3%) και για διακοπή του καπνίσματος (36,3%). Η χαμηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση του επιπέδου γλυκόζης αίματος στους διαβητικούς ασθενείς, σε ποσοστό μόλις 15% αυτών. Επιπλέον, βρέθηκε ότι έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη ή βρισκόταν σε έλεγχο για διάγνωση του διαβήτη ένα αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών. Οι ήδη γνωστοί παράγοντες κινδύνου, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η αρτηριακή υπέρταση δεν επηρέασαν τη συμμόρφωση, με εξαίρεση τη συμμόρφωση των διαβητικών ασθενών με τις οδηγίες για άσκηση (p=0.025) και των καπνιστών με τη ρύθμιση του διαιτολογίου (p=0.049). Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση στη ρύθμιση του άγχους στις μεγαλύτερες ηλικίες (p=0.017). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συμμόρφωση στη θεραπεία με προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή μετά από ένα καρδιολογικό επεισόδιο, είναι ένα πολυσύνθετο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζεται άμεσα από την κατανόηση της επίδρασης των παραγόντων κινδύνου και την αλλαγή του τρόπου ζωής. Η συνεχής εκπαίδευση και παρακολούθηση των ασθενών θα πρέπει να εστιάζεται τόσο στους παράγοντες κινδύνου με υψηλή συμμόρφωση, όπως η δυσλιπιδαιμία και η αρτηριακή υπέρταση, όσο και σε εκείνους με τη χαμηλότερη συμμόρφωση, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και το στρες.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πολλοί ασθενείς με στεφανιαία νόσο δεν καταφέρνουν επαρκώς να προσεγγίσουν τους στόχους της θεραπείας τους, ιδιαίτερα εξαιτίας της αδυναμίας να επιτύχουν επαρκή συμμόρφωση με τη συνιστώμενη φαρμακευτική αγωγή. Η συνύπαρξη πολλών παραγόντων κινδύνου αυξάνει τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων αυτών μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται οι στεφανιαίοι ασθενείς τις ιατρικές οδηγίες και συμβουλές για δευτερογενή πρόληψη. ΣΚΟΠΟΣ της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης της αλλαγής του τρόπου ζωής των ασθενών με στεφανιαία νόσο, καθώς και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων κινδύνου, στη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή και την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία μη πειραματική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων με τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 80 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διαδερμική αγγειοπλαστική (PTCA) ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη (CABG) και προσήλθαν για προγραμματισμένο καρδιολογικό έλεγχο. Οι ασθενείς, μετά την ενημέρωσή τους και την έγγραφη συγκατάθεση, συμπλήρωσαν ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο γνώσεων και απάντησαν στις ερωτήσεις μιας σύντομης συνέντευξης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 70 άντρες και 10 γυναίκες με μέση ηλικία τα 66,91 έτη (εύρος τιμών 42-85 έτη). Η αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου και οι γνώσεις για αυτούς διέφερε ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ήταν περισσότερο ενημερωμένοι για το ρόλο της υπερλιπιδιαμίας (p=0.029), του σακχαρώδη διαβήτη (p&lt;0.001) και της άσκησης (p=0.006), ενώ οι ασθενείς με δυσλιπιδαιμία εμφάνιζαν σημαντική διαφορά μόνο αναφορικά με το ρόλο της παχυσαρκίας (p=0.010) και της δυσλιπιδαιμίας (p&lt;0.001). Η αναγνώριση του στρες ως παράγοντα κινδύνου είχε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση στους ασθενείς με θετικό οικογενειακό ιστορικό (p=0.023) και στους νεώτερους ηλικιακά ασθενείς (p=0.017). Τόσο οι υπερτασικοί ασθενείς, όσο και οι καπνιστές, αναγνώριζαν την επίδραση του καπνίσματος στη στεφανιαία νόσο (p=0.015 και p=0.041 αντίστοιχα), ενώ οι τελευταίοι εμφάνιζαν σημαντική διαφορά και ως προς τις γνώσεις τους για την επίδραση της άσκησης (p=0.008). Δεν παρατηρήθηκε ε πίδραση του φύλου και του εκπαιδευτικού επιπέδου ούτε στην κατανόηση της νόσου ούτε στην αλλαγή του τρόπου ζωής. Ειδικότερα, αναφορικά με την αλλαγή του τρόπου ζωής και τη συμμόρφωση με τις οδηγίες, η υψηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση των λιπιδίων/χοληστερίνης σε ποσοστό 68,8% των συμμετεχόντων, ενώ ακολουθούσε η συμμόρφωση με τις οδηγίες για άσκηση (38,8%), για μείωση του στρες (36,3%) και για διακοπή του καπνίσματος (36,3%). Η χαμηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση του επιπέδου γλυκόζης αίματος στους διαβητικούς ασθενείς, σε ποσοστό μόλις 15% αυτών. Επιπλέον, βρέθηκε ότι έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη ή βρισκόταν σε έλεγχο για διάγνωση του διαβήτη ένα αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών. Οι ήδη γνωστοί παράγοντες κινδύνου, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η αρτηριακή υπέρταση δεν επηρέασαν τη συμμόρφωση, με εξαίρεση τη συμμόρφωση των διαβητικών ασθενών με τις οδηγίες για άσκηση (p=0.025) και των καπνιστών με τη ρύθμιση του διαιτολογίου (p=0.049). Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση στη ρύθμιση του άγχους στις μεγαλύτερες ηλικίες (p=0.017). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συμμόρφωση στη θεραπεία με προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή μετά από ένα καρδιολογικό επεισόδιο, είναι ένα πολυσύνθετο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζεται άμεσα από την κατανόηση της επίδρασης των παραγόντων κινδύνου και την αλλαγή του τρόπου ζωής. Η συνεχής εκπαίδευση και παρακολούθηση των ασθενών θα πρέπει να εστιάζεται τόσο στους παράγοντες κινδύνου με υψηλή συμμόρφωση, όπως η δυσλιπιδαιμία και η αρτηριακή υπέρταση, όσο και σε εκείνους με τη χαμηλότερη συμμόρφωση, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και το στρες.","abstract_has_math":false,"creators":["Βορριά Ειρήνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313978"],"render_values":[{"text":"uoadl:1313978","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313978","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313978","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1313978","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βορριά Ειρήνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1313978","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313978"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πολλοί ασθενείς με στεφανιαία νόσο δεν καταφέρνουν επαρκώς να προσεγγίσουν τους στόχους της θεραπείας τους, ιδιαίτερα εξαιτίας της αδυναμίας να επιτύχουν επαρκή συμμόρφωση με τη συνιστώμενη φαρμακευτική αγωγή. Η συνύπαρξη πολλών παραγόντων κινδύνου αυξάνει τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων αυτών μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται οι στεφανιαίοι ασθενείς τις ιατρικές οδηγίες και συμβουλές για δευτερογενή πρόληψη. ΣΚΟΠΟΣ της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης της αλλαγής του τρόπου ζωής των ασθενών με στεφανιαία νόσο, καθώς και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων κινδύνου, στη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή και την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία μη πειραματική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων με τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 80 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διαδερμική αγγειοπλαστική (PTCA) ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη (CABG) και προσήλθαν για προγραμματισμένο καρδιολογικό έλεγχο. Οι ασθενείς, μετά την ενημέρωσή τους και την έγγραφη συγκατάθεση, συμπλήρωσαν ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο γνώσεων και απάντησαν στις ερωτήσεις μιας σύντομης συνέντευξης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 70 άντρες και 10 γυναίκες με μέση ηλικία τα 66,91 έτη (εύρος τιμών 42-85 έτη). Η αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου και οι γνώσεις για αυτούς διέφερε ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ήταν περισσότερο ενημερωμένοι για το ρόλο της υπερλιπιδιαμίας (p=0.029), του σακχαρώδη διαβήτη (p<0.001) και της άσκησης (p=0.006), ενώ οι ασθενείς με δυσλιπιδαιμία εμφάνιζαν σημαντική διαφορά μόνο αναφορικά με το ρόλο της παχυσαρκίας (p=0.010) και της δυσλιπιδαιμίας (p<0.001). Η αναγνώριση του στρες ως παράγοντα κινδύνου είχε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση στους ασθενείς με θετικό οικογενειακό ιστορικό (p=0.023) και στους νεώτερους ηλικιακά ασθενείς (p=0.017). Τόσο οι υπερτασικοί ασθενείς, όσο και οι καπνιστές, αναγνώριζαν την επίδραση του καπνίσματος στη στεφανιαία νόσο (p=0.015 και p=0.041 αντίστοιχα), ενώ οι τελευταίοι εμφάνιζαν σημαντική διαφορά και ως προς τις γνώσεις τους για την επίδραση της άσκησης (p=0.008). Δεν παρατηρήθηκε ε πίδραση του φύλου και του εκπαιδευτικού επιπέδου ούτε στην κατανόηση της νόσου ούτε στην αλλαγή του τρόπου ζωής. Ειδικότερα, αναφορικά με την αλλαγή του τρόπου ζωής και τη συμμόρφωση με τις οδηγίες, η υψηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση των λιπιδίων/χοληστερίνης σε ποσοστό 68,8% των συμμετεχόντων, ενώ ακολουθούσε η συμμόρφωση με τις οδηγίες για άσκηση (38,8%), για μείωση του στρες (36,3%) και για διακοπή του καπνίσματος (36,3%). Η χαμηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση του επιπέδου γλυκόζης αίματος στους διαβητικούς ασθενείς, σε ποσοστό μόλις 15% αυτών. Επιπλέον, βρέθηκε ότι έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη ή βρισκόταν σε έλεγχο για διάγνωση του διαβήτη ένα αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών. Οι ήδη γνωστοί παράγοντες κινδύνου, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η αρτηριακή υπέρταση δεν επηρέασαν τη συμμόρφωση, με εξαίρεση τη συμμόρφωση των διαβητικών ασθενών με τις οδηγίες για άσκηση (p=0.025) και των καπνιστών με τη ρύθμιση του διαιτολογίου (p=0.049). Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση στη ρύθμιση του άγχους στις μεγαλύτερες ηλικίες (p=0.017). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συμμόρφωση στη θεραπεία με προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή μετά από ένα καρδιολογικό επεισόδιο, είναι ένα πολυσύνθετο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζεται άμεσα από την κατανόηση της επίδρασης των παραγόντων κινδύνου και την αλλαγή του τρόπου ζωής. Η συνεχής εκπαίδευση και παρακολούθηση των ασθενών θα πρέπει να εστιάζεται τόσο στους παράγοντες κινδύνου με υψηλή συμμόρφωση, όπως η δυσλιπιδαιμία και η αρτηριακή υπέρταση, όσο και σε εκείνους με τη χαμηλότερη συμμόρφωση, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και το στρες.","Introduction: Many patients with ischaemic heart disease do not succeed to approach the goal of their therapy, especially due to their inability to adequately comply with their prescribed medication. The coexistence of many risk factors increases the number of prescribed medications and the level of knowledge of those factors can influence the way of which patients with coronary heart disease deal with the medical guidelines and advice for secondary prevention. Aim: The aim of this study is to explore the effect of life changes of patients with coronary disease, the level of knowledge of risk factors and the compliance with medication and the attainment of therapeutic goals. Method: Non-experimental descriptive correlational study conducted with personal interviews. The sample of the study included 80 patients who had undergone PTCA or CABG and had a scheduled follow up appointment. Patients were informed about the study protocol and informed consent was obtained. The participants answered a short questionnaire focusing on general knowledge questions and a short interview. Results: The sample of this study included 70 male and 10 female participants, with an average age of 66,91 (range 42-85 years). The awareness of risk factors and general knowledge varied depending on the participants individual health condition and personal characteristics. Specifically, patients with diabetes where more aware of the role of hyperlipidemias (p=0.029), of diabetes mellitus (p<0.001) and exercise (p=0.006), where patients with dyslipidemia had general awareness of the role of obesity (p=0.010) and dyslipidemia (p<0.001). The awareness of stress as a risk factor had a statistically significant positive co-relation to patients that had a positive family history (p=0.023) and also to patients of a younger age (p=0.017). Patients with hypertension and smokers had awareness of the effects of smoking in coronary heart disease (p=0.015 and p=0.041 respectively), however smokers showed significant difference on their knowledge of the positive effects of exercise (p=0.008). The participants’ gender and educational level had no effect on the understanding of the disease or the life changes needed. Specifically, regarding life changes and compliance with given orders, the highest compliance was to the adjustment-modification of lipids/ cholesterol at a percentage of 68.8% of the participants, followed by the compliance with more exercise (38.8%), reducing stress (36.3%) and stop smoking (36.3%). The lowest compliance was achieved regarding glycemic control in diabetics (15%). A big percentage of the participants was found to either suffer from diabetes or was currently undergoing investigations regarding diabetes. Known risk factors such as diabetes, dyslipidemia, hypertension did not affect the compliance rate, with the exception of diabetics complying with exercise guidelines (p=0.025) and smokers regarding dietary modifications (p=0.049). Finally, the older age group did poorly regarding emotional stress reduction (p=0.017). Conclusion: The compliance with medical treatment after an ischaemic heart episode is a complex, multifactorial problem, hugely affected by the understanding of risk factors and the need for life changes. Ongoing education and follow up of the patient needs to focus on risk factors with a high compliance rate such as dyslipidemia and hypertension, as well as on low compliance ones, such as diabetes and stress."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συμμόρφωση του καρδιοπαθούς στη φαρμακευτική αγωγή"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βορριά Ειρήνη"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Πολλοί ασθενείς με στεφανιαία νόσο δεν καταφέρνουν επαρκώς να προσεγγίσουν τους στόχους της θεραπείας τους, ιδιαίτερα εξαιτίας της αδυναμίας να επιτύχουν επαρκή συμμόρφωση με τη συνιστώμενη φαρμακευτική αγωγή. Η συνύπαρξη πολλών παραγόντων κινδύνου αυξάνει τον αριθμό των χορηγούμενων φαρμάκων και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων αυτών μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται οι στεφανιαίοι ασθενείς τις ιατρικές οδηγίες και συμβουλές για δευτερογενή πρόληψη. ΣΚΟΠΟΣ της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης της αλλαγής του τρόπου ζωής των ασθενών με στεφανιαία νόσο, καθώς και το επίπεδο γνώσης των παραγόντων κινδύνου, στη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή και την επίτευξη των θεραπευτικών στόχων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Πρόκειται για μία μη πειραματική περιγραφική μελέτη συσχετίσεων με τη μέθοδο των προσωπικών συνεντεύξεων. Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 80 ασθενείς οι οποίοι υποβλήθηκαν σε διαδερμική αγγειοπλαστική (PTCA) ή αορτοστεφανιαία παράκαμψη (CABG) και προσήλθαν για προγραμματισμένο καρδιολογικό έλεγχο. Οι ασθενείς, μετά την ενημέρωσή τους και την έγγραφη συγκατάθεση, συμπλήρωσαν ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο γνώσεων και απάντησαν στις ερωτήσεις μιας σύντομης συνέντευξης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν 70 άντρες και 10 γυναίκες με μέση ηλικία τα 66,91 έτη (εύρος τιμών 42-85 έτη). Η αναγνώριση των παραγόντων κινδύνου και οι γνώσεις για αυτούς διέφερε ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ήταν περισσότερο ενημερωμένοι για το ρόλο της υπερλιπιδιαμίας (p=0.029), του σακχαρώδη διαβήτη (p<0.001) και της άσκησης (p=0.006), ενώ οι ασθενείς με δυσλιπιδαιμία εμφάνιζαν σημαντική διαφορά μόνο αναφορικά με το ρόλο της παχυσαρκίας (p=0.010) και της δυσλιπιδαιμίας (p<0.001). Η αναγνώριση του στρες ως παράγοντα κινδύνου είχε στατιστικά σημαντική θετική συσχέτιση στους ασθενείς με θετικό οικογενειακό ιστορικό (p=0.023) και στους νεώτερους ηλικιακά ασθενείς (p=0.017). Τόσο οι υπερτασικοί ασθενείς, όσο και οι καπνιστές, αναγνώριζαν την επίδραση του καπνίσματος στη στεφανιαία νόσο (p=0.015 και p=0.041 αντίστοιχα), ενώ οι τελευταίοι εμφάνιζαν σημαντική διαφορά και ως προς τις γνώσεις τους για την επίδραση της άσκησης (p=0.008). Δεν παρατηρήθηκε ε πίδραση του φύλου και του εκπαιδευτικού επιπέδου ούτε στην κατανόηση της νόσου ούτε στην αλλαγή του τρόπου ζωής. Ειδικότερα, αναφορικά με την αλλαγή του τρόπου ζωής και τη συμμόρφωση με τις οδηγίες, η υψηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση των λιπιδίων/χοληστερίνης σε ποσοστό 68,8% των συμμετεχόντων, ενώ ακολουθούσε η συμμόρφωση με τις οδηγίες για άσκηση (38,8%), για μείωση του στρες (36,3%) και για διακοπή του καπνίσματος (36,3%). Η χαμηλότερη συμμόρφωση αφορούσε τη ρύθμιση του επιπέδου γλυκόζης αίματος στους διαβητικούς ασθενείς, σε ποσοστό μόλις 15% αυτών. Επιπλέον, βρέθηκε ότι έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη ή βρισκόταν σε έλεγχο για διάγνωση του διαβήτη ένα αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό ασθενών. Οι ήδη γνωστοί παράγοντες κινδύνου, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, η δυσλιπιδαιμία, η αρτηριακή υπέρταση δεν επηρέασαν τη συμμόρφωση, με εξαίρεση τη συμμόρφωση των διαβητικών ασθενών με τις οδηγίες για άσκηση (p=0.025) και των καπνιστών με τη ρύθμιση του διαιτολογίου (p=0.049). Τέλος, παρατηρήθηκε σημαντική διαφοροποίηση στη ρύθμιση του άγχους στις μεγαλύτερες ηλικίες (p=0.017). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η συμμόρφωση στη θεραπεία με προφυλακτική φαρμακευτική αγωγή μετά από ένα καρδιολογικό επεισόδιο, είναι ένα πολυσύνθετο και πολυπαραγοντικό πρόβλημα, το οποίο επηρεάζεται άμεσα από την κατανόηση της επίδρασης των παραγόντων κινδύνου και την αλλαγή του τρόπου ζωής. Η συνεχής εκπαίδευση και παρακολούθηση των ασθενών θα πρέπει να εστιάζεται τόσο στους παράγοντες κινδύνου με υψηλή συμμόρφωση, όπως η δυσλιπιδαιμία και η αρτηριακή υπέρταση, όσο και σε εκείνους με τη χαμηλότερη συμμόρφωση, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης και το στρες.","Introduction: Many patients with ischaemic heart disease do not succeed to approach the goal of their therapy, especially due to their inability to adequately comply with their prescribed medication. The coexistence of many risk factors increases the number of prescribed medications and the level of knowledge of those factors can influence the way of which patients with coronary heart disease deal with the medical guidelines and advice for secondary prevention. Aim: The aim of this study is to explore the effect of life changes of patients with coronary disease, the level of knowledge of risk factors and the compliance with medication and the attainment of therapeutic goals. Method: Non-experimental descriptive correlational study conducted with personal interviews. The sample of the study included 80 patients who had undergone PTCA or CABG and had a scheduled follow up appointment. Patients were informed about the study protocol and informed consent was obtained. The participants answered a short questionnaire focusing on general knowledge questions and a short interview. Results: The sample of this study included 70 male and 10 female participants, with an average age of 66,91 (range 42-85 years). The awareness of risk factors and general knowledge varied depending on the participants individual health condition and personal characteristics. Specifically, patients with diabetes where more aware of the role of hyperlipidemias (p=0.029), of diabetes mellitus (p<0.001) and exercise (p=0.006), where patients with dyslipidemia had general awareness of the role of obesity (p=0.010) and dyslipidemia (p<0.001). The awareness of stress as a risk factor had a statistically significant positive co-relation to patients that had a positive family history (p=0.023) and also to patients of a younger age (p=0.017). Patients with hypertension and smokers had awareness of the effects of smoking in coronary heart disease (p=0.015 and p=0.041 respectively), however smokers showed significant difference on their knowledge of the positive effects of exercise (p=0.008). The participants’ gender and educational level had no effect on the understanding of the disease or the life changes needed. Specifically, regarding life changes and compliance with given orders, the highest compliance was to the adjustment-modification of lipids/ cholesterol at a percentage of 68.8% of the participants, followed by the compliance with more exercise (38.8%), reducing stress (36.3%) and stop smoking (36.3%). The lowest compliance was achieved regarding glycemic control in diabetics (15%). A big percentage of the participants was found to either suffer from diabetes or was currently undergoing investigations regarding diabetes. Known risk factors such as diabetes, dyslipidemia, hypertension did not affect the compliance rate, with the exception of diabetics complying with exercise guidelines (p=0.025) and smokers regarding dietary modifications (p=0.049). Finally, the older age group did poorly regarding emotional stress reduction (p=0.017). Conclusion: The compliance with medical treatment after an ischaemic heart episode is a complex, multifactorial problem, hugely affected by the understanding of risk factors and the need for life changes. Ongoing education and follow up of the patient needs to focus on risk factors with a high compliance rate such as dyslipidemia and hypertension, as well as on low compliance ones, such as diabetes and stress."],"dc:identifier":["uoadl:1313978","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1313978"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Συμμόρφωση του καρδιοπαθούς στη φαρμακευτική αγωγή"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z"}