{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314008"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314008","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συντηρητική και χειρουργική θεραπεία άτυπων καταγμάτων του μηριαίου","abstract":"Τα άτυπα κατάγματα μηριαίου αφορούν ασθενείς που βρίσκονται σε μακροχρόνια αγωγή με διφωσφονικά ,δενοσουμάμπη ,γλυκοκορτικοειδή και αναστολείς αντλίας πρωτονίων.Τα διφωσφονικά κυρίως ,επιδρούν στον οστικό μεταβολισμό ,αναστέλλοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα και αυξάνοντας τον ρυθμό απόπτωσης των οστεοκλαστών.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιτελείται μια αναδιαμόρφωση στην οστική ανακατασκευή ,μεταβολές στην κατανομή των φορτίων ,με ταυτόχρονη παρουσία μικρορωγμών,ικανών να προκαλέσουν τα κατάγματα αυτά χαμηλής βίας.Η θεραπεία τους κινείται σε τρεις άξονες ,δηλαδή την χειρουργική ,την συντηρητική και την συνδυασμένη .Στον πρώτο άξονα κυριαρχεί η ενδομυελική ήλωση,στον άξονα δύο η τεριπαρατίδη ,ενώ ο συνδυασμός των δύο αυτών παραγόντων συγκαταλέγεται στη συνδυασμένη θεραπεία.Βέβαια , η λήψη απόφασης για την επιλογή συγκεκριμένης θεραπείας θα πρέπει να λαμβάνεται από τον θεράποντα ιατρό ,σε συνεργασία με τους φυσικοθεραπευτές και τον ίδιο τον άσθενή ,με τελικό γνώμονα την ποιότητα ζωής και την άμεση επανένταξη του ασθενούς στην καθημερινότητά του. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος ολόκληρης της Ορθοπαιδικής Επιστήμης","abstract_html":"Τα άτυπα κατάγματα μηριαίου αφορούν ασθενείς που βρίσκονται σε μακροχρόνια αγωγή με διφωσφονικά ,δενοσουμάμπη ,γλυκοκορτικοειδή και αναστολείς αντλίας πρωτονίων.Τα διφωσφονικά κυρίως ,επιδρούν στον οστικό μεταβολισμό ,αναστέλλοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα και αυξάνοντας τον ρυθμό απόπτωσης των οστεοκλαστών.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιτελείται μια αναδιαμόρφωση στην οστική ανακατασκευή ,μεταβολές στην κατανομή των φορτίων ,με ταυτόχρονη παρουσία μικρορωγμών,ικανών να προκαλέσουν τα κατάγματα αυτά χαμηλής βίας.Η θεραπεία τους κινείται σε τρεις άξονες ,δηλαδή την χειρουργική ,την συντηρητική και την συνδυασμένη .Στον πρώτο άξονα κυριαρχεί η ενδομυελική ήλωση,στον άξονα δύο η τεριπαρατίδη ,ενώ ο συνδυασμός των δύο αυτών παραγόντων συγκαταλέγεται στη συνδυασμένη θεραπεία.Βέβαια , η λήψη απόφασης για την επιλογή συγκεκριμένης θεραπείας θα πρέπει να λαμβάνεται από τον θεράποντα ιατρό ,σε συνεργασία με τους φυσικοθεραπευτές και τον ίδιο τον άσθενή ,με τελικό γνώμονα την ποιότητα ζωής και την άμεση επανένταξη του ασθενούς στην καθημερινότητά του. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος ολόκληρης της Ορθοπαιδικής Επιστήμης","abstract_has_math":false,"creators":["Μαντζάνας Παναγιώτης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314008"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314008","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314008","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314008","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314008","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαντζάνας Παναγιώτης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314008","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314008"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα άτυπα κατάγματα μηριαίου αφορούν ασθενείς που βρίσκονται σε μακροχρόνια αγωγή με διφωσφονικά ,δενοσουμάμπη ,γλυκοκορτικοειδή και αναστολείς αντλίας πρωτονίων.Τα διφωσφονικά κυρίως ,επιδρούν στον οστικό μεταβολισμό ,αναστέλλοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα και αυξάνοντας τον ρυθμό απόπτωσης των οστεοκλαστών.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιτελείται μια αναδιαμόρφωση στην οστική ανακατασκευή ,μεταβολές στην κατανομή των φορτίων ,με ταυτόχρονη παρουσία μικρορωγμών,ικανών να προκαλέσουν τα κατάγματα αυτά χαμηλής βίας.Η θεραπεία τους κινείται σε τρεις άξονες ,δηλαδή την χειρουργική ,την συντηρητική και την συνδυασμένη .Στον πρώτο άξονα κυριαρχεί η ενδομυελική ήλωση,στον άξονα δύο η τεριπαρατίδη ,ενώ ο συνδυασμός των δύο αυτών παραγόντων συγκαταλέγεται στη συνδυασμένη θεραπεία.Βέβαια , η λήψη απόφασης για την επιλογή συγκεκριμένης θεραπείας θα πρέπει να λαμβάνεται από τον θεράποντα ιατρό ,σε συνεργασία με τους φυσικοθεραπευτές και τον ίδιο τον άσθενή ,με τελικό γνώμονα την ποιότητα ζωής και την άμεση επανένταξη του ασθενούς στην καθημερινότητά του. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος ολόκληρης της Ορθοπαιδικής Επιστήμης"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συντηρητική και χειρουργική θεραπεία άτυπων καταγμάτων του μηριαίου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαντζάνας Παναγιώτης"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Τα άτυπα κατάγματα μηριαίου αφορούν ασθενείς που βρίσκονται σε μακροχρόνια αγωγή με διφωσφονικά ,δενοσουμάμπη ,γλυκοκορτικοειδή και αναστολείς αντλίας πρωτονίων.Τα διφωσφονικά κυρίως ,επιδρούν στον οστικό μεταβολισμό ,αναστέλλοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα και αυξάνοντας τον ρυθμό απόπτωσης των οστεοκλαστών.Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να επιτελείται μια αναδιαμόρφωση στην οστική ανακατασκευή ,μεταβολές στην κατανομή των φορτίων ,με ταυτόχρονη παρουσία μικρορωγμών,ικανών να προκαλέσουν τα κατάγματα αυτά χαμηλής βίας.Η θεραπεία τους κινείται σε τρεις άξονες ,δηλαδή την χειρουργική ,την συντηρητική και την συνδυασμένη .Στον πρώτο άξονα κυριαρχεί η ενδομυελική ήλωση,στον άξονα δύο η τεριπαρατίδη ,ενώ ο συνδυασμός των δύο αυτών παραγόντων συγκαταλέγεται στη συνδυασμένη θεραπεία.Βέβαια , η λήψη απόφασης για την επιλογή συγκεκριμένης θεραπείας θα πρέπει να λαμβάνεται από τον θεράποντα ιατρό ,σε συνεργασία με τους φυσικοθεραπευτές και τον ίδιο τον άσθενή ,με τελικό γνώμονα την ποιότητα ζωής και την άμεση επανένταξη του ασθενούς στην καθημερινότητά του. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος ολόκληρης της Ορθοπαιδικής Επιστήμης"],"dc:identifier":["uoadl:1314008","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314008"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Συντηρητική και χειρουργική θεραπεία άτυπων καταγμάτων του μηριαίου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z"}