{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314010"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314010","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συνύπαρξη υπερτροφίας αριστεράς κοιλίας και αλβουμινουρίας ως προγνωστικός δείκτης καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση","abstract":"Εισαγωγή: Πολλά βιβλιογραφικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και η μικροαλβουμινουρία αποτελούν ανεξάρτητους και σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του συνδυασμού της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της αυξημένης αποβολής αλβουμίνης στα ούρα ως προγνωστικός δείκτης για μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Υλικό και Μέθοδοι: Συνολικά έλαβαν μέρος στη μελέτη 676 ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (μέση ηλικία 55.0 ± 10.7 έτη, μέση διάρκεια αρτηριακής πίεσης 5.5 ± 6.6 έτη). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, καθώς και σε ηχοκαρδιογραφική εξέταση. Από τα γεωμετρικά στοιχεία της αριστεράς κοιλίας υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας της αριστεράς κοιλίας (left ventricular mass index, LVMI) σύμφωνα με τον τύπο των Devereux et al. Ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη ούρων (mg/g) μετρήθηκε σε πρωινό δείγμα ούρων και εκτιμήθηκε η παρουσία μικροαλβουμινουρίας ή μακροαλβουμινουρίας. Ανάλογα με την παρουσία υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια παρακολούθησης 26 ασθενείς από το σύνολο τους δείγματος εμφάνισαν μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα και οι 4 ομάδες διέφεραν όσον αφορά την επίπτωση των συμβαμάτων σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (ολικό Log Rank p=0.005). Οι ασθενείς είχαν με μικροαλβουμινουρία 3.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς (hazard ratio 3.5, όριο αξιοπιστίας 0.91-13.18), οι ασθενείς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας 4.2 φορές (hazard ratio 4.2, όριο αξιοπιστίας 1.73-10.12), ενώ οι ασθενείς με το συνδυασμό υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας είχαν 4.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος (αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή στεφανιαία νόσο) κατά τη διάρκεια παρακολούθησης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες χωρίς υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και χωρίς μικροαλβουμινουρία (hazard ratio 4.5, όριο αξιοπιστίας 0.95-21.03). Συμπεράσματα: Η συνύπαρξη της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της μικροαλβουμινουρίας αποτελεί προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Ο προσδιορισμός της πολλαπλής βλάβης των οργάνων στόχων προσφέρει περισσότερες πληροφορίες για τον υπολογισμό του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου και οδηγεί σε πιο εύστοχη αντιμετώπιση των ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Πολλά βιβλιογραφικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και η μικροαλβουμινουρία αποτελούν ανεξάρτητους και σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του συνδυασμού της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της αυξημένης αποβολής αλβουμίνης στα ούρα ως προγνωστικός δείκτης για μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Υλικό και Μέθοδοι: Συνολικά έλαβαν μέρος στη μελέτη 676 ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (μέση ηλικία 55.0 ± 10.7 έτη, μέση διάρκεια αρτηριακής πίεσης 5.5 ± 6.6 έτη). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, καθώς και σε ηχοκαρδιογραφική εξέταση. Από τα γεωμετρικά στοιχεία της αριστεράς κοιλίας υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας της αριστεράς κοιλίας (left ventricular mass index, LVMI) σύμφωνα με τον τύπο των Devereux et al. Ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη ούρων (mg/g) μετρήθηκε σε πρωινό δείγμα ούρων και εκτιμήθηκε η παρουσία μικροαλβουμινουρίας ή μακροαλβουμινουρίας. Ανάλογα με την παρουσία υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια παρακολούθησης 26 ασθενείς από το σύνολο τους δείγματος εμφάνισαν μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα και οι 4 ομάδες διέφεραν όσον αφορά την επίπτωση των συμβαμάτων σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (ολικό Log Rank p=0.005). Οι ασθενείς είχαν με μικροαλβουμινουρία 3.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς (hazard ratio 3.5, όριο αξιοπιστίας 0.91-13.18), οι ασθενείς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας 4.2 φορές (hazard ratio 4.2, όριο αξιοπιστίας 1.73-10.12), ενώ οι ασθενείς με το συνδυασμό υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας είχαν 4.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος (αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή στεφανιαία νόσο) κατά τη διάρκεια παρακολούθησης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες χωρίς υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και χωρίς μικροαλβουμινουρία (hazard ratio 4.5, όριο αξιοπιστίας 0.95-21.03). Συμπεράσματα: Η συνύπαρξη της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της μικροαλβουμινουρίας αποτελεί προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Ο προσδιορισμός της πολλαπλής βλάβης των οργάνων στόχων προσφέρει περισσότερες πληροφορίες για τον υπολογισμό του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου και οδηγεί σε πιο εύστοχη αντιμετώπιση των ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθεριάδου Ιωάννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314010"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314010","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314010","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314010","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314010","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθεριάδου Ιωάννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314010","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314010"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Πολλά βιβλιογραφικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και η μικροαλβουμινουρία αποτελούν ανεξάρτητους και σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του συνδυασμού της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της αυξημένης αποβολής αλβουμίνης στα ούρα ως προγνωστικός δείκτης για μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Υλικό και Μέθοδοι: Συνολικά έλαβαν μέρος στη μελέτη 676 ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (μέση ηλικία 55.0 ± 10.7 έτη, μέση διάρκεια αρτηριακής πίεσης 5.5 ± 6.6 έτη). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, καθώς και σε ηχοκαρδιογραφική εξέταση. Από τα γεωμετρικά στοιχεία της αριστεράς κοιλίας υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας της αριστεράς κοιλίας (left ventricular mass index, LVMI) σύμφωνα με τον τύπο των Devereux et al. Ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη ούρων (mg/g) μετρήθηκε σε πρωινό δείγμα ούρων και εκτιμήθηκε η παρουσία μικροαλβουμινουρίας ή μακροαλβουμινουρίας. Ανάλογα με την παρουσία υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια παρακολούθησης 26 ασθενείς από το σύνολο τους δείγματος εμφάνισαν μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα και οι 4 ομάδες διέφεραν όσον αφορά την επίπτωση των συμβαμάτων σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (ολικό Log Rank p=0.005). Οι ασθενείς είχαν με μικροαλβουμινουρία 3.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς (hazard ratio 3.5, όριο αξιοπιστίας 0.91-13.18), οι ασθενείς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας 4.2 φορές (hazard ratio 4.2, όριο αξιοπιστίας 1.73-10.12), ενώ οι ασθενείς με το συνδυασμό υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας είχαν 4.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος (αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή στεφανιαία νόσο) κατά τη διάρκεια παρακολούθησης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες χωρίς υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και χωρίς μικροαλβουμινουρία (hazard ratio 4.5, όριο αξιοπιστίας 0.95-21.03). Συμπεράσματα: Η συνύπαρξη της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της μικροαλβουμινουρίας αποτελεί προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Ο προσδιορισμός της πολλαπλής βλάβης των οργάνων στόχων προσφέρει περισσότερες πληροφορίες για τον υπολογισμό του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου και οδηγεί σε πιο εύστοχη αντιμετώπιση των ασθενών.","Introduction: There is abundant evidence from epidemiological studies that left ventricular hypertrophy and microalbuminuria are strong and independent predictors of cardiovascular events in patients with essential hypertension. Purpose: The aim of this study was to assess the prognostic value of the coexistence of left ventricular hypertrophy and albuminuria in individuals with essential hypertension. Materials and Methods: A total of 676 patients with essential hypertension free of cardiovascular disease were examined (mean age 55.0 ± 10.7 years, mean hypertension duration 5.5 ± 6.6 years). Left ventricular mass was measured by echocardiographic study using the Dereveux formula and left ventricular mass index was calculated as left ventricular mass divided by body surface area. Albumin to creatinine ratio (mg/g) was determined in morning spot urine specimens. According to the presence of left ventricular hypertrophy and microalbuminuria patients were stratified into 4 groups. Results: Patients with microalbuminuria had a 3.5-fold increased risk for cardiovascular events (hazard ratio 3.5, confidence interval 0.91-13.18), patients with left ventricular hypertrophy a 4.2-fold increased risk (hazard ratio 4.2, confidence interval 1.73-10.12) and patients with the combination of both a exhibited 4.5-fold increased risk (hazard ratio 4.5, confidence interval 0.95-21.03) for cardiovascular events (stroke, coronary artery disease) throughout the follow-up study period in comparison with patients without left ventricular hypertrophy and without microalbuminuria. Conclusions: The coexistence of left ventricular hypertrophy and microalbuminuria is significant prognostigator of the composite end point of cardiovascular disease in patients with essential hypertension. The assessment of subclinical organ damage has major impact on risk stratification and on recommendation in prevention of cardiovascular disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συνύπαρξη υπερτροφίας αριστεράς κοιλίας και αλβουμινουρίας ως προγνωστικός δείκτης καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθεριάδου Ιωάννα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Εισαγωγή: Πολλά βιβλιογραφικά δεδομένα καταδεικνύουν ότι η υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και η μικροαλβουμινουρία αποτελούν ανεξάρτητους και σημαντικούς προγνωστικούς παράγοντες καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η εκτίμηση του συνδυασμού της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της αυξημένης αποβολής αλβουμίνης στα ούρα ως προγνωστικός δείκτης για μείζονα καρδιαγγειακά συμβάματα σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Υλικό και Μέθοδοι: Συνολικά έλαβαν μέρος στη μελέτη 676 ασθενείς με ιδιοπαθή αρτηριακή υπέρταση χωρίς ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου (μέση ηλικία 55.0 ± 10.7 έτη, μέση διάρκεια αρτηριακής πίεσης 5.5 ± 6.6 έτη). Όλοι οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε πλήρη κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο, καθώς και σε ηχοκαρδιογραφική εξέταση. Από τα γεωμετρικά στοιχεία της αριστεράς κοιλίας υπολογίστηκε ο δείκτης μάζας της αριστεράς κοιλίας (left ventricular mass index, LVMI) σύμφωνα με τον τύπο των Devereux et al. Ο λόγος αλβουμίνης προς κρεατινίνη ούρων (mg/g) μετρήθηκε σε πρωινό δείγμα ούρων και εκτιμήθηκε η παρουσία μικροαλβουμινουρίας ή μακροαλβουμινουρίας. Ανάλογα με την παρουσία υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας οι ασθενείς χωρίστηκαν σε 4 ομάδες. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια παρακολούθησης 26 ασθενείς από το σύνολο τους δείγματος εμφάνισαν μείζον καρδιαγγειακό σύμβαμα και οι 4 ομάδες διέφεραν όσον αφορά την επίπτωση των συμβαμάτων σε στατιστικά σημαντικό βαθμό (ολικό Log Rank p=0.005). Οι ασθενείς είχαν με μικροαλβουμινουρία 3.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος σε σύγκριση με την ομάδα αναφοράς (hazard ratio 3.5, όριο αξιοπιστίας 0.91-13.18), οι ασθενείς με υπερτροφία της αριστερής κοιλίας 4.2 φορές (hazard ratio 4.2, όριο αξιοπιστίας 1.73-10.12), ενώ οι ασθενείς με το συνδυασμό υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και μικροαλβουμινουρίας είχαν 4.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης μείζονος καρδιαγγειακού συμβάματος (αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο ή στεφανιαία νόσο) κατά τη διάρκεια παρακολούθησης σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες χωρίς υπερτροφία της αριστερής κοιλίας και χωρίς μικροαλβουμινουρία (hazard ratio 4.5, όριο αξιοπιστίας 0.95-21.03). Συμπεράσματα: Η συνύπαρξη της υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας και της μικροαλβουμινουρίας αποτελεί προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση. Ο προσδιορισμός της πολλαπλής βλάβης των οργάνων στόχων προσφέρει περισσότερες πληροφορίες για τον υπολογισμό του συνολικού καρδιαγγειακού κινδύνου και οδηγεί σε πιο εύστοχη αντιμετώπιση των ασθενών.","Introduction: There is abundant evidence from epidemiological studies that left ventricular hypertrophy and microalbuminuria are strong and independent predictors of cardiovascular events in patients with essential hypertension. Purpose: The aim of this study was to assess the prognostic value of the coexistence of left ventricular hypertrophy and albuminuria in individuals with essential hypertension. Materials and Methods: A total of 676 patients with essential hypertension free of cardiovascular disease were examined (mean age 55.0 ± 10.7 years, mean hypertension duration 5.5 ± 6.6 years). Left ventricular mass was measured by echocardiographic study using the Dereveux formula and left ventricular mass index was calculated as left ventricular mass divided by body surface area. Albumin to creatinine ratio (mg/g) was determined in morning spot urine specimens. According to the presence of left ventricular hypertrophy and microalbuminuria patients were stratified into 4 groups. Results: Patients with microalbuminuria had a 3.5-fold increased risk for cardiovascular events (hazard ratio 3.5, confidence interval 0.91-13.18), patients with left ventricular hypertrophy a 4.2-fold increased risk (hazard ratio 4.2, confidence interval 1.73-10.12) and patients with the combination of both a exhibited 4.5-fold increased risk (hazard ratio 4.5, confidence interval 0.95-21.03) for cardiovascular events (stroke, coronary artery disease) throughout the follow-up study period in comparison with patients without left ventricular hypertrophy and without microalbuminuria. Conclusions: The coexistence of left ventricular hypertrophy and microalbuminuria is significant prognostigator of the composite end point of cardiovascular disease in patients with essential hypertension. The assessment of subclinical organ damage has major impact on risk stratification and on recommendation in prevention of cardiovascular disease."],"dc:identifier":["uoadl:1314010","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314010"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Συνύπαρξη υπερτροφίας αριστεράς κοιλίας και αλβουμινουρίας ως προγνωστικός δείκτης καρδιαγγειακών συμβαμάτων σε ασθενείς με αρτηριακή υπέρταση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z"}