{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314018"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314018","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συστήματα επιδιόρθωσης DNA και ραβδομυοσάρκωμα","abstract":"Το ραβδομυοσάρκωμα (RMS) αποτελεί το συχνότερο νεόπλασμα μαλακών μορίων σε παιδιά και εφήβους. Διακρίνεται σε δύο κύριους ιστολογικούς υπότυπους το εμβρυικό (ERMS) και το κυψελιδικό RMS (ARMS), που διαφέρουν ως προς τα κυτταρογενετικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά τους. Η παθογένεια του RMS παραμένει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα και αρκετοί κυτταρικοί μηχανισμοί και μεταβολές σε ενδοκυττάρια σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ενοχοποιηθεί. Εφαρμογή ισχυρής χημειο-και άκτινο-θεραπείας βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης για τους ασθενείς με RMS, χωρίς όμως σημαντική αποτελεσματικότητα, καθώς επιδιόρθωση των προκαλούμενων από την θεραπεία βλαβών του DNA επιφέρει ανθεκτικότητα. Η παρούσα ανασκόπηση συνοψίζει τις επιπτώσεις των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην ανάπτυξη RMS, με έμφαση σε αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση και τις σημειακές μεταλλάξεις των γονιδίων που κωδικοποιούν τις πρωτεΐνες των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA. Αποσαφήνιση του ρόλου των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην παθογένεια του RMS θα μπορούσε να κατηγοριοποιήσει τους ασθενείς με RMS και να οδηγήσει σε εφαρμογή νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.","abstract_html":"Το ραβδομυοσάρκωμα (RMS) αποτελεί το συχνότερο νεόπλασμα μαλακών μορίων σε παιδιά και εφήβους. Διακρίνεται σε δύο κύριους ιστολογικούς υπότυπους το εμβρυικό (ERMS) και το κυψελιδικό RMS (ARMS), που διαφέρουν ως προς τα κυτταρογενετικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά τους. Η παθογένεια του RMS παραμένει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα και αρκετοί κυτταρικοί μηχανισμοί και μεταβολές σε ενδοκυττάρια σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ενοχοποιηθεί. Εφαρμογή ισχυρής χημειο-και άκτινο-θεραπείας βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης για τους ασθενείς με RMS, χωρίς όμως σημαντική αποτελεσματικότητα, καθώς επιδιόρθωση των προκαλούμενων από την θεραπεία βλαβών του DNA επιφέρει ανθεκτικότητα. Η παρούσα ανασκόπηση συνοψίζει τις επιπτώσεις των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην ανάπτυξη RMS, με έμφαση σε αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση και τις σημειακές μεταλλάξεις των γονιδίων που κωδικοποιούν τις πρωτεΐνες των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA. Αποσαφήνιση του ρόλου των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην παθογένεια του RMS θα μπορούσε να κατηγοριοποιήσει τους ασθενείς με RMS και να οδηγήσει σε εφαρμογή νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιώλη Παναγιώτα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314018"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314018","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314018","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314018","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314018","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιώλη Παναγιώτα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314018","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314018"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το ραβδομυοσάρκωμα (RMS) αποτελεί το συχνότερο νεόπλασμα μαλακών μορίων σε παιδιά και εφήβους. Διακρίνεται σε δύο κύριους ιστολογικούς υπότυπους το εμβρυικό (ERMS) και το κυψελιδικό RMS (ARMS), που διαφέρουν ως προς τα κυτταρογενετικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά τους. Η παθογένεια του RMS παραμένει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα και αρκετοί κυτταρικοί μηχανισμοί και μεταβολές σε ενδοκυττάρια σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ενοχοποιηθεί. Εφαρμογή ισχυρής χημειο-και άκτινο-θεραπείας βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης για τους ασθενείς με RMS, χωρίς όμως σημαντική αποτελεσματικότητα, καθώς επιδιόρθωση των προκαλούμενων από την θεραπεία βλαβών του DNA επιφέρει ανθεκτικότητα. Η παρούσα ανασκόπηση συνοψίζει τις επιπτώσεις των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην ανάπτυξη RMS, με έμφαση σε αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση και τις σημειακές μεταλλάξεις των γονιδίων που κωδικοποιούν τις πρωτεΐνες των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA. Αποσαφήνιση του ρόλου των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην παθογένεια του RMS θα μπορούσε να κατηγοριοποιήσει τους ασθενείς με RMS και να οδηγήσει σε εφαρμογή νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.","Rhabdomyosarcoma (RMS) represents the most common soft tissue sarcoma in children and adolescent population. There are two major histological subtypes embryonal (ERMS) and alveolar (ARMS), differing in cytogenetic and morphological features. RMS pathogenesis remains controversial and several cellular mechanisms and pathways have been implicated. Application of intense chemo- and radio-therapy improves survival rates for RMS patients, but significant efficacy has not been proved as DNA damage induced resistance frequently occurs. The present review summarizes the implications of DNA repair systems in RMS development, focusing on gene expression alterations and point mutations of genes encoding for DNA repair enzymes. Understanding of DNA repair systems involvement in RMS pathogenesis could diversify RMS patients and provide novel individualized therapeutic targets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συστήματα επιδιόρθωσης DNA και ραβδομυοσάρκωμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιώλη Παναγιώτα"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Το ραβδομυοσάρκωμα (RMS) αποτελεί το συχνότερο νεόπλασμα μαλακών μορίων σε παιδιά και εφήβους. Διακρίνεται σε δύο κύριους ιστολογικούς υπότυπους το εμβρυικό (ERMS) και το κυψελιδικό RMS (ARMS), που διαφέρουν ως προς τα κυτταρογενετικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά τους. Η παθογένεια του RMS παραμένει ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα και αρκετοί κυτταρικοί μηχανισμοί και μεταβολές σε ενδοκυττάρια σηματοδοτικά μονοπάτια έχουν ενοχοποιηθεί. Εφαρμογή ισχυρής χημειο-και άκτινο-θεραπείας βελτιώνει τα ποσοστά επιβίωσης για τους ασθενείς με RMS, χωρίς όμως σημαντική αποτελεσματικότητα, καθώς επιδιόρθωση των προκαλούμενων από την θεραπεία βλαβών του DNA επιφέρει ανθεκτικότητα. Η παρούσα ανασκόπηση συνοψίζει τις επιπτώσεις των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην ανάπτυξη RMS, με έμφαση σε αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση και τις σημειακές μεταλλάξεις των γονιδίων που κωδικοποιούν τις πρωτεΐνες των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA. Αποσαφήνιση του ρόλου των συστημάτων επιδιόρθωσης του DNA στην παθογένεια του RMS θα μπορούσε να κατηγοριοποιήσει τους ασθενείς με RMS και να οδηγήσει σε εφαρμογή νέων εξατομικευμένων θεραπευτικών προσεγγίσεων.","Rhabdomyosarcoma (RMS) represents the most common soft tissue sarcoma in children and adolescent population. There are two major histological subtypes embryonal (ERMS) and alveolar (ARMS), differing in cytogenetic and morphological features. RMS pathogenesis remains controversial and several cellular mechanisms and pathways have been implicated. Application of intense chemo- and radio-therapy improves survival rates for RMS patients, but significant efficacy has not been proved as DNA damage induced resistance frequently occurs. The present review summarizes the implications of DNA repair systems in RMS development, focusing on gene expression alterations and point mutations of genes encoding for DNA repair enzymes. Understanding of DNA repair systems involvement in RMS pathogenesis could diversify RMS patients and provide novel individualized therapeutic targets."],"dc:identifier":["uoadl:1314018","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314018"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Συστήματα επιδιόρθωσης DNA και ραβδομυοσάρκωμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:20Z"}