{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314066"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314066","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συσχέτιση της έκφρασης του EGFR με τη συνδυασμένη αστάθεια γονιδίου/χρωμοσώματος 7","abstract":"Στα μη μικροκυτταρικά καρκινώματα του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) η πρωτεινική υπερέκφραση του υποδοχέα του αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί ένα σχετικά συχνό συμβάν. Η ενίσχυση του γονιδίου που κωδικοποιεί για τη συγκεκριμένη πρωτείνη αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό απορρύθμισης του. Ο ρόλος της αστάθειας του χρωμοσώματος 7- πολυσωμία ή πολλαπλότητα- τελεί υπό διερεύνηση όσον αφορά την επίπτωση της στην έκφραση του μορίου. Εφαρμόζοντας τεχνολογία ιστικών μικροσυστοιχιών πενήντα (n = 50) ιστολογικά επιβεβαιωμένα ΜΜΚΠ εμπεδωμένα σε κύβους παραφίνης μικροτομήθηκαν κυλινδρικά και επανεμφυτεύθηκαν σε ένα τελικό κύβο. Εφαρμόσθηκαν πρωτόκολλα ανοσοιστοχημείας και χρωμογόνου in situ υβριδισμός. Πρωτεινική έκφραση του μορίου διαπιστώθηκε σε 40/50 (80%) περιστατικά. Υπερέκφραση (score: 2+/3+) παρατηρήθηκε σε 23/40 (57.5%). Τα υπόλοιπα (n=17/40) εμφάνισαν χαμηλή έκφραση (score: 1+), ενώ τα τελευταία δέκα (n=10/50) πλήρη απουσία της χρώσης (score: 0). Γονιδιακή ενίσχυση ανιχνεύθηκε σε 11/50 (22%) ιστικούς κυλίνδρους, ενώ πολλαπλά αντίγραφα του χρωμοσωμιακού κεντρομέρους σε 8/50 (16%). Συνδυασμένη ενίσχυση με πολυσωμία ανευρέθηκε σε τρία περιστατικά (n=3), ενώ στα υπόλοιπα (n=5) συνδυάστηκε επίσης με μέτρια ή χαμηλή πρωτεινική έκφραση (2+,1+). Η συνολική έκφραση του μορίου συσχετίσθηκε ισχυρά με τη γονιδιακή ενίσχυση και μέτρια ακόμη και με την πολυσωμία του χρωμοσώματος 7 (p=0.001, p=0.004, αντίστοιχα). Με βάση τα εξαγόμενα αποτελέσματα συμπεραίνουμε ότι τα επίπεδα έκφρασης του μορίου επηρεάζονται όχι μόνο από τη γονιδιακή ενίσχυση αλλά και σε μικρότερο βαθμό από την αριθμητική αστάθεια (πολλαπλότητα) του χρωμοσώματος 7.","abstract_html":"Στα μη μικροκυτταρικά καρκινώματα του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) η πρωτεινική υπερέκφραση του υποδοχέα του αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί ένα σχετικά συχνό συμβάν. Η ενίσχυση του γονιδίου που κωδικοποιεί για τη συγκεκριμένη πρωτείνη αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό απορρύθμισης του. Ο ρόλος της αστάθειας του χρωμοσώματος 7- πολυσωμία ή πολλαπλότητα- τελεί υπό διερεύνηση όσον αφορά την επίπτωση της στην έκφραση του μορίου. Εφαρμόζοντας τεχνολογία ιστικών μικροσυστοιχιών πενήντα (n = 50) ιστολογικά επιβεβαιωμένα ΜΜΚΠ εμπεδωμένα σε κύβους παραφίνης μικροτομήθηκαν κυλινδρικά και επανεμφυτεύθηκαν σε ένα τελικό κύβο. Εφαρμόσθηκαν πρωτόκολλα ανοσοιστοχημείας και χρωμογόνου in situ υβριδισμός. Πρωτεινική έκφραση του μορίου διαπιστώθηκε σε 40/50 (80%) περιστατικά. Υπερέκφραση (score: 2+/3+) παρατηρήθηκε σε 23/40 (57.5%). Τα υπόλοιπα (n=17/40) εμφάνισαν χαμηλή έκφραση (score: 1+), ενώ τα τελευταία δέκα (n=10/50) πλήρη απουσία της χρώσης (score: 0). Γονιδιακή ενίσχυση ανιχνεύθηκε σε 11/50 (22%) ιστικούς κυλίνδρους, ενώ πολλαπλά αντίγραφα του χρωμοσωμιακού κεντρομέρους σε 8/50 (16%). Συνδυασμένη ενίσχυση με πολυσωμία ανευρέθηκε σε τρία περιστατικά (n=3), ενώ στα υπόλοιπα (n=5) συνδυάστηκε επίσης με μέτρια ή χαμηλή πρωτεινική έκφραση (2+,1+). Η συνολική έκφραση του μορίου συσχετίσθηκε ισχυρά με τη γονιδιακή ενίσχυση και μέτρια ακόμη και με την πολυσωμία του χρωμοσώματος 7 (p=0.001, p=0.004, αντίστοιχα). Με βάση τα εξαγόμενα αποτελέσματα συμπεραίνουμε ότι τα επίπεδα έκφρασης του μορίου επηρεάζονται όχι μόνο από τη γονιδιακή ενίσχυση αλλά και σε μικρότερο βαθμό από την αριθμητική αστάθεια (πολλαπλότητα) του χρωμοσώματος 7.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιάμπας Ευαγγελος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314066"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314066","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314066","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314066","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314066","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιάμπας Ευαγγελος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314066"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στα μη μικροκυτταρικά καρκινώματα του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) η πρωτεινική υπερέκφραση του υποδοχέα του αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί ένα σχετικά συχνό συμβάν. Η ενίσχυση του γονιδίου που κωδικοποιεί για τη συγκεκριμένη πρωτείνη αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό απορρύθμισης του. Ο ρόλος της αστάθειας του χρωμοσώματος 7- πολυσωμία ή πολλαπλότητα- τελεί υπό διερεύνηση όσον αφορά την επίπτωση της στην έκφραση του μορίου. Εφαρμόζοντας τεχνολογία ιστικών μικροσυστοιχιών πενήντα (n = 50) ιστολογικά επιβεβαιωμένα ΜΜΚΠ εμπεδωμένα σε κύβους παραφίνης μικροτομήθηκαν κυλινδρικά και επανεμφυτεύθηκαν σε ένα τελικό κύβο. Εφαρμόσθηκαν πρωτόκολλα ανοσοιστοχημείας και χρωμογόνου in situ υβριδισμός. Πρωτεινική έκφραση του μορίου διαπιστώθηκε σε 40/50 (80%) περιστατικά. Υπερέκφραση (score: 2+/3+) παρατηρήθηκε σε 23/40 (57.5%). Τα υπόλοιπα (n=17/40) εμφάνισαν χαμηλή έκφραση (score: 1+), ενώ τα τελευταία δέκα (n=10/50) πλήρη απουσία της χρώσης (score: 0). Γονιδιακή ενίσχυση ανιχνεύθηκε σε 11/50 (22%) ιστικούς κυλίνδρους, ενώ πολλαπλά αντίγραφα του χρωμοσωμιακού κεντρομέρους σε 8/50 (16%). Συνδυασμένη ενίσχυση με πολυσωμία ανευρέθηκε σε τρία περιστατικά (n=3), ενώ στα υπόλοιπα (n=5) συνδυάστηκε επίσης με μέτρια ή χαμηλή πρωτεινική έκφραση (2+,1+). Η συνολική έκφραση του μορίου συσχετίσθηκε ισχυρά με τη γονιδιακή ενίσχυση και μέτρια ακόμη και με την πολυσωμία του χρωμοσώματος 7 (p=0.001, p=0.004, αντίστοιχα). Με βάση τα εξαγόμενα αποτελέσματα συμπεραίνουμε ότι τα επίπεδα έκφρασης του μορίου επηρεάζονται όχι μόνο από τη γονιδιακή ενίσχυση αλλά και σε μικρότερο βαθμό από την αριθμητική αστάθεια (πολλαπλότητα) του χρωμοσώματος 7.","Epidermal growth factor receptor (EGFR) over activation is observed in significant proportions of non-small cell lung carcinomas (NSCLC). EGFR gene amplification is a significant genetic event leading to protein over expression in many cases. The role of chromosome 7 multiplication or true polysomy is still under investigation regarding its influence in EGFR expression. Using tissue microarray technology, fifty (n = 50) paraffin embedded, histologicaly confirmed primary NSCLCs were cored and re-embedded into a recipient block. Immunohistochemistry (IHC) and also Chromogenic in situ hybridization (CISH) were performed. EGFR protein expression at any level was detected in 40/50 (80%). EGFR over expression (score: 2+/3+) was observed in 23/40 (57.5%) cases. The rest (n=17/40) demonstrated low (score: 1+) expression. Ten out of the fifty (n=10/50) cases were negative (score: 0) for the marker. Gene amplification (low to high) was identified in 11/50 (22%) cases whereas chromosome 7 polysomy was detected in 8/50 (16%) cases. In three of them (n=3), gene amplification was also detected. Concerning the rest of them (n=5), pure chromosome 7 multiplication alone led to a low or moderate levels of expression (2+,1+). EGFR overall expression was significantly correlated with gene and interestingly also with Chr 7 numerical imbalances (p=0.001, p=0.004, respectively). Our results show that EGFR expression levels are associated not only with amplification, but also to chromosome7 multiple signals. Chromosome 7 multiplication or true polysomy is critical for handling those patients by applying monoclonal antibody targeted therapeutic strategies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συσχέτιση της έκφρασης του EGFR με τη συνδυασμένη αστάθεια γονιδίου/χρωμοσώματος 7"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιάμπας Ευαγγελος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Στα μη μικροκυτταρικά καρκινώματα του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) η πρωτεινική υπερέκφραση του υποδοχέα του αυξητικού παράγοντα (EGFR) αποτελεί ένα σχετικά συχνό συμβάν. Η ενίσχυση του γονιδίου που κωδικοποιεί για τη συγκεκριμένη πρωτείνη αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό απορρύθμισης του. Ο ρόλος της αστάθειας του χρωμοσώματος 7- πολυσωμία ή πολλαπλότητα- τελεί υπό διερεύνηση όσον αφορά την επίπτωση της στην έκφραση του μορίου. Εφαρμόζοντας τεχνολογία ιστικών μικροσυστοιχιών πενήντα (n = 50) ιστολογικά επιβεβαιωμένα ΜΜΚΠ εμπεδωμένα σε κύβους παραφίνης μικροτομήθηκαν κυλινδρικά και επανεμφυτεύθηκαν σε ένα τελικό κύβο. Εφαρμόσθηκαν πρωτόκολλα ανοσοιστοχημείας και χρωμογόνου in situ υβριδισμός. Πρωτεινική έκφραση του μορίου διαπιστώθηκε σε 40/50 (80%) περιστατικά. Υπερέκφραση (score: 2+/3+) παρατηρήθηκε σε 23/40 (57.5%). Τα υπόλοιπα (n=17/40) εμφάνισαν χαμηλή έκφραση (score: 1+), ενώ τα τελευταία δέκα (n=10/50) πλήρη απουσία της χρώσης (score: 0). Γονιδιακή ενίσχυση ανιχνεύθηκε σε 11/50 (22%) ιστικούς κυλίνδρους, ενώ πολλαπλά αντίγραφα του χρωμοσωμιακού κεντρομέρους σε 8/50 (16%). Συνδυασμένη ενίσχυση με πολυσωμία ανευρέθηκε σε τρία περιστατικά (n=3), ενώ στα υπόλοιπα (n=5) συνδυάστηκε επίσης με μέτρια ή χαμηλή πρωτεινική έκφραση (2+,1+). Η συνολική έκφραση του μορίου συσχετίσθηκε ισχυρά με τη γονιδιακή ενίσχυση και μέτρια ακόμη και με την πολυσωμία του χρωμοσώματος 7 (p=0.001, p=0.004, αντίστοιχα). Με βάση τα εξαγόμενα αποτελέσματα συμπεραίνουμε ότι τα επίπεδα έκφρασης του μορίου επηρεάζονται όχι μόνο από τη γονιδιακή ενίσχυση αλλά και σε μικρότερο βαθμό από την αριθμητική αστάθεια (πολλαπλότητα) του χρωμοσώματος 7.","Epidermal growth factor receptor (EGFR) over activation is observed in significant proportions of non-small cell lung carcinomas (NSCLC). EGFR gene amplification is a significant genetic event leading to protein over expression in many cases. The role of chromosome 7 multiplication or true polysomy is still under investigation regarding its influence in EGFR expression. Using tissue microarray technology, fifty (n = 50) paraffin embedded, histologicaly confirmed primary NSCLCs were cored and re-embedded into a recipient block. Immunohistochemistry (IHC) and also Chromogenic in situ hybridization (CISH) were performed. EGFR protein expression at any level was detected in 40/50 (80%). EGFR over expression (score: 2+/3+) was observed in 23/40 (57.5%) cases. The rest (n=17/40) demonstrated low (score: 1+) expression. Ten out of the fifty (n=10/50) cases were negative (score: 0) for the marker. Gene amplification (low to high) was identified in 11/50 (22%) cases whereas chromosome 7 polysomy was detected in 8/50 (16%) cases. In three of them (n=3), gene amplification was also detected. Concerning the rest of them (n=5), pure chromosome 7 multiplication alone led to a low or moderate levels of expression (2+,1+). EGFR overall expression was significantly correlated with gene and interestingly also with Chr 7 numerical imbalances (p=0.001, p=0.004, respectively). Our results show that EGFR expression levels are associated not only with amplification, but also to chromosome7 multiple signals. Chromosome 7 multiplication or true polysomy is critical for handling those patients by applying monoclonal antibody targeted therapeutic strategies."],"dc:identifier":["uoadl:1314066","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314066"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Συσχέτιση της έκφρασης του EGFR με τη συνδυασμένη αστάθεια γονιδίου/χρωμοσώματος 7"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z"}