{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314110"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314110","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση ανατομικών δομών σε υγιείς και παθολογικούς θώρακες","abstract":"Ανακοπή ή Καρδιοαναπνευστική ανακοπή (ΚΑ) ορίζεται η αιφνίδια και απρόβλεπτη διακοπή της λειτουργίας της αναπνοής ή της κυκλοφορίας ή και των δύο, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγονωμένου αίματος στα ζωτικά όργανα. Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) είναι η αλληλουχία των ενεργειών που αποσκοπούν στην επαναφορά του θύματος καρδιακής ανακοπής, στη ζωή και τη βαθμιαία αποκατάσταση των ζωτικών λειτουργιών του.Στις τελευταίες διεθνείς Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, γίνεται προσπάθεια ανάδειξης της σπουδαιότητας των άμεσης έναρξης, υψηλής ποιότητας, ελάχιστα διακοπτόμενων θωρακικών συμπιέσεων. Από το 1858 και τον Balassa που αναζωογονεί επιτυχώς μια 18χρονη με θωρακικές συμπιέσεις με την τεχνική που είχε περιγράψει ο DeHaen, στο έτος 1960 που οι Kouwenhoven, Jude και Knickerbocker περιγράφουν την αποτελεσματικότητα των θωρακικών συμπιέσεων κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και τις τελευταίες Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 υπάρχουν σημεία που δεν έχουν επαρκώς διασαφηνιστεί όπως και το «κηνύγι» της βέλτιστης θέσης συμπίεσης. Πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική, ακτινολογική μελέτη με τη χρήση αξονικών τομογραφιών θώρακος, σε ακτινολογικά «υγιή», αλλά και παθολογικά άτομα προκειμένου να διερευνήσουμε την ανατομία κάτωθεν του μέσου και κατώτερου τμήματος του στέρνου και να αποκαλύψουμε τυχόν προεκτάσεις όσον αφορά τις θωρακικές συμπιέσεις. Η συχνότητα εντόπισης των καρδιακών κοιλοτήτων (αριστερός και δεξιός κόλπος, αριστερή και δεξιά κοιλία), κάτωθεν του κατώτερου τμήματος του στέρνου είναι αρκετά υψηλή, ανεξάρτητα από φύλο και ηλικία, και την ύπαρξη υποκείμενης παθολογίας του θώρακα, ώστε να το καθιστά συμβατό σημείο τοποθέτησης των χεριών, τουλάχιστον σύμφωνα με τη θεωρία της καρδιακής αντλίας.","abstract_html":"Ανακοπή ή Καρδιοαναπνευστική ανακοπή (ΚΑ) ορίζεται η αιφνίδια και απρόβλεπτη διακοπή της λειτουργίας της αναπνοής ή της κυκλοφορίας ή και των δύο, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγονωμένου αίματος στα ζωτικά όργανα. Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) είναι η αλληλουχία των ενεργειών που αποσκοπούν στην επαναφορά του θύματος καρδιακής ανακοπής, στη ζωή και τη βαθμιαία αποκατάσταση των ζωτικών λειτουργιών του.Στις τελευταίες διεθνείς Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, γίνεται προσπάθεια ανάδειξης της σπουδαιότητας των άμεσης έναρξης, υψηλής ποιότητας, ελάχιστα διακοπτόμενων θωρακικών συμπιέσεων. Από το 1858 και τον Balassa που αναζωογονεί επιτυχώς μια 18χρονη με θωρακικές συμπιέσεις με την τεχνική που είχε περιγράψει ο DeHaen, στο έτος 1960 που οι Kouwenhoven, Jude και Knickerbocker περιγράφουν την αποτελεσματικότητα των θωρακικών συμπιέσεων κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και τις τελευταίες Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 υπάρχουν σημεία που δεν έχουν επαρκώς διασαφηνιστεί όπως και το «κηνύγι» της βέλτιστης θέσης συμπίεσης. Πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική, ακτινολογική μελέτη με τη χρήση αξονικών τομογραφιών θώρακος, σε ακτινολογικά «υγιή», αλλά και παθολογικά άτομα προκειμένου να διερευνήσουμε την ανατομία κάτωθεν του μέσου και κατώτερου τμήματος του στέρνου και να αποκαλύψουμε τυχόν προεκτάσεις όσον αφορά τις θωρακικές συμπιέσεις. Η συχνότητα εντόπισης των καρδιακών κοιλοτήτων (αριστερός και δεξιός κόλπος, αριστερή και δεξιά κοιλία), κάτωθεν του κατώτερου τμήματος του στέρνου είναι αρκετά υψηλή, ανεξάρτητα από φύλο και ηλικία, και την ύπαρξη υποκείμενης παθολογίας του θώρακα, ώστε να το καθιστά συμβατό σημείο τοποθέτησης των χεριών, τουλάχιστον σύμφωνα με τη θεωρία της καρδιακής αντλίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαστροκωστόπουλος Αντώνιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314110"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314110","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314110","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314110","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314110","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαστροκωστόπουλος Αντώνιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314110","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314110"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ανακοπή ή Καρδιοαναπνευστική ανακοπή (ΚΑ) ορίζεται η αιφνίδια και απρόβλεπτη διακοπή της λειτουργίας της αναπνοής ή της κυκλοφορίας ή και των δύο, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγονωμένου αίματος στα ζωτικά όργανα. Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) είναι η αλληλουχία των ενεργειών που αποσκοπούν στην επαναφορά του θύματος καρδιακής ανακοπής, στη ζωή και τη βαθμιαία αποκατάσταση των ζωτικών λειτουργιών του.Στις τελευταίες διεθνείς Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, γίνεται προσπάθεια ανάδειξης της σπουδαιότητας των άμεσης έναρξης, υψηλής ποιότητας, ελάχιστα διακοπτόμενων θωρακικών συμπιέσεων. Από το 1858 και τον Balassa που αναζωογονεί επιτυχώς μια 18χρονη με θωρακικές συμπιέσεις με την τεχνική που είχε περιγράψει ο DeHaen, στο έτος 1960 που οι Kouwenhoven, Jude και Knickerbocker περιγράφουν την αποτελεσματικότητα των θωρακικών συμπιέσεων κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και τις τελευταίες Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 υπάρχουν σημεία που δεν έχουν επαρκώς διασαφηνιστεί όπως και το «κηνύγι» της βέλτιστης θέσης συμπίεσης. Πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική, ακτινολογική μελέτη με τη χρήση αξονικών τομογραφιών θώρακος, σε ακτινολογικά «υγιή», αλλά και παθολογικά άτομα προκειμένου να διερευνήσουμε την ανατομία κάτωθεν του μέσου και κατώτερου τμήματος του στέρνου και να αποκαλύψουμε τυχόν προεκτάσεις όσον αφορά τις θωρακικές συμπιέσεις. Η συχνότητα εντόπισης των καρδιακών κοιλοτήτων (αριστερός και δεξιός κόλπος, αριστερή και δεξιά κοιλία), κάτωθεν του κατώτερου τμήματος του στέρνου είναι αρκετά υψηλή, ανεξάρτητα από φύλο και ηλικία, και την ύπαρξη υποκείμενης παθολογίας του θώρακα, ώστε να το καθιστά συμβατό σημείο τοποθέτησης των χεριών, τουλάχιστον σύμφωνα με τη θεωρία της καρδιακής αντλίας.","Cardiac arrest is the most lethal disease of ischemia/reperfusion (I/R) with only 5%–7% of out-of-hospital cardiac arrest (OHCA) victims surviving to hospital discharge. For much of recorded history, humans have viewed death as irreversible. For religious and scientific reasons it was considered impossible, or even blasphemous, to attempt to reverse death.After all these years, and after several Guidelines for Resuscitation being published several aspects of the technique (compression rate, duty cycle, hand position, compression depth) remain controversial. In the other hand prompt and effective, uninterrupted, high-quality chest compressions contribute to improved survival after cardiac arrest. The “correct” position of the hands is still an “open issue”.We performed a retrospective, radiological study using routine chest CTs in order to clarify regional anatomy under the upper and lower sternum and the spatial relationship between anatomic structures, in healthy and non-healthy individuals. Our aim was to investigate possible implications for chest compressions with regard to hand position especially in patients with underlying pathology such as pneumonia, dilatation of cardiac chambers, pleural and pericardial effusion. Considering that their occurrence is statistically significant, irrespective of age, sex and underlying pathology we conclude that these are the structures that are most probably subjected to compression during CPR. Their occurrence under the lower part of the sternum is very high making it a reasonable position for hand placement during chest compressions."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση ανατομικών δομών σε υγιείς και παθολογικούς θώρακες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαστροκωστόπουλος Αντώνιος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ανακοπή ή Καρδιοαναπνευστική ανακοπή (ΚΑ) ορίζεται η αιφνίδια και απρόβλεπτη διακοπή της λειτουργίας της αναπνοής ή της κυκλοφορίας ή και των δύο, με αποτέλεσμα την ανεπαρκή παροχή οξυγονωμένου αίματος στα ζωτικά όργανα. Καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση (ΚΑΑ) είναι η αλληλουχία των ενεργειών που αποσκοπούν στην επαναφορά του θύματος καρδιακής ανακοπής, στη ζωή και τη βαθμιαία αποκατάσταση των ζωτικών λειτουργιών του.Στις τελευταίες διεθνείς Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 για την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, γίνεται προσπάθεια ανάδειξης της σπουδαιότητας των άμεσης έναρξης, υψηλής ποιότητας, ελάχιστα διακοπτόμενων θωρακικών συμπιέσεων. Από το 1858 και τον Balassa που αναζωογονεί επιτυχώς μια 18χρονη με θωρακικές συμπιέσεις με την τεχνική που είχε περιγράψει ο DeHaen, στο έτος 1960 που οι Kouwenhoven, Jude και Knickerbocker περιγράφουν την αποτελεσματικότητα των θωρακικών συμπιέσεων κατά τη διάρκεια της αναζωογόνησης και τις τελευταίες Κατευθυντήριες Οδηγίες του 2010 υπάρχουν σημεία που δεν έχουν επαρκώς διασαφηνιστεί όπως και το «κηνύγι» της βέλτιστης θέσης συμπίεσης. Πραγματοποιήσαμε μια αναδρομική, ακτινολογική μελέτη με τη χρήση αξονικών τομογραφιών θώρακος, σε ακτινολογικά «υγιή», αλλά και παθολογικά άτομα προκειμένου να διερευνήσουμε την ανατομία κάτωθεν του μέσου και κατώτερου τμήματος του στέρνου και να αποκαλύψουμε τυχόν προεκτάσεις όσον αφορά τις θωρακικές συμπιέσεις. Η συχνότητα εντόπισης των καρδιακών κοιλοτήτων (αριστερός και δεξιός κόλπος, αριστερή και δεξιά κοιλία), κάτωθεν του κατώτερου τμήματος του στέρνου είναι αρκετά υψηλή, ανεξάρτητα από φύλο και ηλικία, και την ύπαρξη υποκείμενης παθολογίας του θώρακα, ώστε να το καθιστά συμβατό σημείο τοποθέτησης των χεριών, τουλάχιστον σύμφωνα με τη θεωρία της καρδιακής αντλίας.","Cardiac arrest is the most lethal disease of ischemia/reperfusion (I/R) with only 5%–7% of out-of-hospital cardiac arrest (OHCA) victims surviving to hospital discharge. For much of recorded history, humans have viewed death as irreversible. For religious and scientific reasons it was considered impossible, or even blasphemous, to attempt to reverse death.After all these years, and after several Guidelines for Resuscitation being published several aspects of the technique (compression rate, duty cycle, hand position, compression depth) remain controversial. In the other hand prompt and effective, uninterrupted, high-quality chest compressions contribute to improved survival after cardiac arrest. The “correct” position of the hands is still an “open issue”.We performed a retrospective, radiological study using routine chest CTs in order to clarify regional anatomy under the upper and lower sternum and the spatial relationship between anatomic structures, in healthy and non-healthy individuals. Our aim was to investigate possible implications for chest compressions with regard to hand position especially in patients with underlying pathology such as pneumonia, dilatation of cardiac chambers, pleural and pericardial effusion. Considering that their occurrence is statistically significant, irrespective of age, sex and underlying pathology we conclude that these are the structures that are most probably subjected to compression during CPR. Their occurrence under the lower part of the sternum is very high making it a reasonable position for hand placement during chest compressions."],"dc:identifier":["uoadl:1314110","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314110"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύγκριση ανατομικών δομών σε υγιείς και παθολογικούς θώρακες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z"}