{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314125"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314125","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση θεραπευτικών επιλογών παλαιότερου και αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια των ενηλίκων, με αριθμό θανάτων που ξεπερνάει αθροιστικά του μαστού, του προστάτου και του παχέος εντέρου. Το 2009, στα πλαίσια μιας συνεχούς προσπάθειας για βελτίωση του συστήματος σταδιοποίησης του ΜΜΚΠ, ολοκληρώθηκε η 7η αναθεώρησή του, που εφαρμόζεται καθημερινά στην κλινική πράξη. ΣΚΟΠΟΣ: Οι διαφοροποιήσεις στην κατάταξη των επιμέρους παραμέτρων μετά τις οδηγίες σταδιοποίησης του 2009 οδήγησαν σε μεταβολές τόσο στην σύνθεση των σταδίων του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα όσο και στην συχνότητα με την οποία αυτά εμφανίζονται κατά την διάγνωση. Στην εργασία που παρατίθεται μελετήθηκαν αναδρομικά περιστατικά από ένα ογκολογικό κέντρο με σκοπό την καταγραφή των επιπτώσεων στην αλλαγή των σταδίων της νόσου, με την εφαρμογή του παλαιότερου και του αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης αλλά και των αλλαγών που προκύπτουν στις θεραπευτικές αποφάσεις. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συγκεντρώθηκε υλικό από την καταγραφή 130 ασθενών με ΜΜΚΠ που διαγνώσθηκαν εν σειρά από το 2005 έως το 2006 και παρακολουθήθηκαν στην ογκολογική μονάδα της Γ.Π.Π. του Γ.Ν.Θ.Α. «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Σταδιοποιήθηκαν με βάση την 6η και 7η αναθεώρηση του συστήματος ΤΝΜ και εν συνεχεία εκτιμήθηκε το ποσοστό των ασθενών που άλλαξε στάδιο αλλά και οι διαφορές που θα προέκυπταν στην θεραπευτική στρατηγική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από 130 ασθενείς, 26 άλλαξαν στάδιο με βάση την 7η αναθεώρηση. Τα δυο στάδια που αύξησαν περισσότερο την συχνότητα τους ήταν το V και το Α, σε ποσοστό 17% και 5% αντίστοιχα. Από το σύνολο των 26 ασθενών αναγνωρίστηκαν 9 περιπτώσεις με δυνατότητα διαφορετικής αντιμετώπισης βάση της νέας σταδιοποίησης, με τον συνδυασμό θεραπευτικών επιλογών να κερδίζει έδαφος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τροποποιήσεις στους παράγοντες Τ και Μ του 7ου συστήματος ταξινόμησης οδήγησαν σε αλλαγές στα στάδια του καρκίνου του πνεύμονα αλλά και στην συχνότητα εμφάνισης τους. Παρ’ όλ’ αυτά η νέα σταδιοποίηση προτείνει αλλά δεν επιβάλλει σαφή θεραπευτικό αλγόριθμο. Νέες προοπτικές κλινικές μελέτες βασιζόμενες στην αναθεωρημένη 7η σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ αναμένεται να καθορίσουν σαφή θεραπευτική στρατηγική.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια των ενηλίκων, με αριθμό θανάτων που ξεπερνάει αθροιστικά του μαστού, του προστάτου και του παχέος εντέρου. Το 2009, στα πλαίσια μιας συνεχούς προσπάθειας για βελτίωση του συστήματος σταδιοποίησης του ΜΜΚΠ, ολοκληρώθηκε η 7η αναθεώρησή του, που εφαρμόζεται καθημερινά στην κλινική πράξη. ΣΚΟΠΟΣ: Οι διαφοροποιήσεις στην κατάταξη των επιμέρους παραμέτρων μετά τις οδηγίες σταδιοποίησης του 2009 οδήγησαν σε μεταβολές τόσο στην σύνθεση των σταδίων του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα όσο και στην συχνότητα με την οποία αυτά εμφανίζονται κατά την διάγνωση. Στην εργασία που παρατίθεται μελετήθηκαν αναδρομικά περιστατικά από ένα ογκολογικό κέντρο με σκοπό την καταγραφή των επιπτώσεων στην αλλαγή των σταδίων της νόσου, με την εφαρμογή του παλαιότερου και του αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης αλλά και των αλλαγών που προκύπτουν στις θεραπευτικές αποφάσεις. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συγκεντρώθηκε υλικό από την καταγραφή 130 ασθενών με ΜΜΚΠ που διαγνώσθηκαν εν σειρά από το 2005 έως το 2006 και παρακολουθήθηκαν στην ογκολογική μονάδα της Γ.Π.Π. του Γ.Ν.Θ.Α. «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Σταδιοποιήθηκαν με βάση την 6η και 7η αναθεώρηση του συστήματος ΤΝΜ και εν συνεχεία εκτιμήθηκε το ποσοστό των ασθενών που άλλαξε στάδιο αλλά και οι διαφορές που θα προέκυπταν στην θεραπευτική στρατηγική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από 130 ασθενείς, 26 άλλαξαν στάδιο με βάση την 7η αναθεώρηση. Τα δυο στάδια που αύξησαν περισσότερο την συχνότητα τους ήταν το V και το Α, σε ποσοστό 17% και 5% αντίστοιχα. Από το σύνολο των 26 ασθενών αναγνωρίστηκαν 9 περιπτώσεις με δυνατότητα διαφορετικής αντιμετώπισης βάση της νέας σταδιοποίησης, με τον συνδυασμό θεραπευτικών επιλογών να κερδίζει έδαφος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τροποποιήσεις στους παράγοντες Τ και Μ του 7ου συστήματος ταξινόμησης οδήγησαν σε αλλαγές στα στάδια του καρκίνου του πνεύμονα αλλά και στην συχνότητα εμφάνισης τους. Παρ’ όλ’ αυτά η νέα σταδιοποίηση προτείνει αλλά δεν επιβάλλει σαφή θεραπευτικό αλγόριθμο. Νέες προοπτικές κλινικές μελέτες βασιζόμενες στην αναθεωρημένη 7η σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ αναμένεται να καθορίσουν σαφή θεραπευτική στρατηγική.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαζαράτου Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2011,"date_issued":"2011","date_published":"2011","updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314125"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314125","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314125","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314125","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314125","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαζαράτου Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2011"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314125"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια των ενηλίκων, με αριθμό θανάτων που ξεπερνάει αθροιστικά του μαστού, του προστάτου και του παχέος εντέρου. Το 2009, στα πλαίσια μιας συνεχούς προσπάθειας για βελτίωση του συστήματος σταδιοποίησης του ΜΜΚΠ, ολοκληρώθηκε η 7η αναθεώρησή του, που εφαρμόζεται καθημερινά στην κλινική πράξη. ΣΚΟΠΟΣ: Οι διαφοροποιήσεις στην κατάταξη των επιμέρους παραμέτρων μετά τις οδηγίες σταδιοποίησης του 2009 οδήγησαν σε μεταβολές τόσο στην σύνθεση των σταδίων του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα όσο και στην συχνότητα με την οποία αυτά εμφανίζονται κατά την διάγνωση. Στην εργασία που παρατίθεται μελετήθηκαν αναδρομικά περιστατικά από ένα ογκολογικό κέντρο με σκοπό την καταγραφή των επιπτώσεων στην αλλαγή των σταδίων της νόσου, με την εφαρμογή του παλαιότερου και του αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης αλλά και των αλλαγών που προκύπτουν στις θεραπευτικές αποφάσεις. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συγκεντρώθηκε υλικό από την καταγραφή 130 ασθενών με ΜΜΚΠ που διαγνώσθηκαν εν σειρά από το 2005 έως το 2006 και παρακολουθήθηκαν στην ογκολογική μονάδα της Γ.Π.Π. του Γ.Ν.Θ.Α. «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Σταδιοποιήθηκαν με βάση την 6η και 7η αναθεώρηση του συστήματος ΤΝΜ και εν συνεχεία εκτιμήθηκε το ποσοστό των ασθενών που άλλαξε στάδιο αλλά και οι διαφορές που θα προέκυπταν στην θεραπευτική στρατηγική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από 130 ασθενείς, 26 άλλαξαν στάδιο με βάση την 7η αναθεώρηση. Τα δυο στάδια που αύξησαν περισσότερο την συχνότητα τους ήταν το V και το Α, σε ποσοστό 17% και 5% αντίστοιχα. Από το σύνολο των 26 ασθενών αναγνωρίστηκαν 9 περιπτώσεις με δυνατότητα διαφορετικής αντιμετώπισης βάση της νέας σταδιοποίησης, με τον συνδυασμό θεραπευτικών επιλογών να κερδίζει έδαφος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τροποποιήσεις στους παράγοντες Τ και Μ του 7ου συστήματος ταξινόμησης οδήγησαν σε αλλαγές στα στάδια του καρκίνου του πνεύμονα αλλά και στην συχνότητα εμφάνισης τους. Παρ’ όλ’ αυτά η νέα σταδιοποίηση προτείνει αλλά δεν επιβάλλει σαφή θεραπευτικό αλγόριθμο. Νέες προοπτικές κλινικές μελέτες βασιζόμενες στην αναθεωρημένη 7η σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ αναμένεται να καθορίσουν σαφή θεραπευτική στρατηγική.","INTRODUCTION: Primary lung cancer is one of the most common malignancies in the world and the leading cause of death among cancer patients. At 2009 under a continuous effort by IASLC of making TNM staging system for NSCLC even better, the new 7th edition was approved by the International Union Against Cancer (UICC) and the American Joint Committee on Cancer (AJCC). Officially the adoption of the new staging system began at January 2010. PURPOSE: The target of this project is to compare the new TNM staging system for NSCLC against the previous 6th edition. We tried to come up with conclusions about the number of patients that change stage classification and the way that this upstaging or down staging can affect therapeutic management. METHODS: Data were collected from 130 patients with non small cell lung cancer who were diagnosed and treated in oncology unit of SOTIRIA ATHENS HOSPITAL from 2005 to 2006. We classified those cases according to the 6th and 7th edition of the TNM Staging system. Furthermore, we evaluated the percentage of the patients whose stage was changed and those who could receive different therapeutic management. RESULTS: From 130 patients, 26 entered a different stage category according to the new, 7th edition of the TNM staging system. The two stages that enhanced their presence wereV and Α, by a percentage of 13% and 4% respectively. Only 9 cases were recognized to alter their therapeutic management in response to changes in stage designation while multimodality treatment options are aggrandized. CONCLUSIONS: Changes in the T and M descriptors of the TNM staging system altered the incidence and the composition of NSCLC stages with primal criterion their survival characteristics. Proposed changes differentiate tumors with different prognoses in a better way. However a stage change does not always leads to adjustments in management and even in those whose stage shift supports the admission of multimodality treatment there are still clinical trials to take place in order to determine the superiority of one treatment over another."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση θεραπευτικών επιλογών παλαιότερου και αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαζαράτου Αγγελική"],"dc:date":["2011"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο καρκίνος του πνεύμονα αποτελεί την δεύτερη σε συχνότητα κακοήθεια των ενηλίκων, με αριθμό θανάτων που ξεπερνάει αθροιστικά του μαστού, του προστάτου και του παχέος εντέρου. Το 2009, στα πλαίσια μιας συνεχούς προσπάθειας για βελτίωση του συστήματος σταδιοποίησης του ΜΜΚΠ, ολοκληρώθηκε η 7η αναθεώρησή του, που εφαρμόζεται καθημερινά στην κλινική πράξη. ΣΚΟΠΟΣ: Οι διαφοροποιήσεις στην κατάταξη των επιμέρους παραμέτρων μετά τις οδηγίες σταδιοποίησης του 2009 οδήγησαν σε μεταβολές τόσο στην σύνθεση των σταδίων του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα όσο και στην συχνότητα με την οποία αυτά εμφανίζονται κατά την διάγνωση. Στην εργασία που παρατίθεται μελετήθηκαν αναδρομικά περιστατικά από ένα ογκολογικό κέντρο με σκοπό την καταγραφή των επιπτώσεων στην αλλαγή των σταδίων της νόσου, με την εφαρμογή του παλαιότερου και του αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης αλλά και των αλλαγών που προκύπτουν στις θεραπευτικές αποφάσεις. ΜΕΘΟΔΟΣ: Συγκεντρώθηκε υλικό από την καταγραφή 130 ασθενών με ΜΜΚΠ που διαγνώσθηκαν εν σειρά από το 2005 έως το 2006 και παρακολουθήθηκαν στην ογκολογική μονάδα της Γ.Π.Π. του Γ.Ν.Θ.Α. «Η ΣΩΤΗΡΙΑ». Σταδιοποιήθηκαν με βάση την 6η και 7η αναθεώρηση του συστήματος ΤΝΜ και εν συνεχεία εκτιμήθηκε το ποσοστό των ασθενών που άλλαξε στάδιο αλλά και οι διαφορές που θα προέκυπταν στην θεραπευτική στρατηγική. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Από 130 ασθενείς, 26 άλλαξαν στάδιο με βάση την 7η αναθεώρηση. Τα δυο στάδια που αύξησαν περισσότερο την συχνότητα τους ήταν το V και το Α, σε ποσοστό 17% και 5% αντίστοιχα. Από το σύνολο των 26 ασθενών αναγνωρίστηκαν 9 περιπτώσεις με δυνατότητα διαφορετικής αντιμετώπισης βάση της νέας σταδιοποίησης, με τον συνδυασμό θεραπευτικών επιλογών να κερδίζει έδαφος. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι τροποποιήσεις στους παράγοντες Τ και Μ του 7ου συστήματος ταξινόμησης οδήγησαν σε αλλαγές στα στάδια του καρκίνου του πνεύμονα αλλά και στην συχνότητα εμφάνισης τους. Παρ’ όλ’ αυτά η νέα σταδιοποίηση προτείνει αλλά δεν επιβάλλει σαφή θεραπευτικό αλγόριθμο. Νέες προοπτικές κλινικές μελέτες βασιζόμενες στην αναθεωρημένη 7η σταδιοποίηση του ΜΜΚΠ αναμένεται να καθορίσουν σαφή θεραπευτική στρατηγική.","INTRODUCTION: Primary lung cancer is one of the most common malignancies in the world and the leading cause of death among cancer patients. At 2009 under a continuous effort by IASLC of making TNM staging system for NSCLC even better, the new 7th edition was approved by the International Union Against Cancer (UICC) and the American Joint Committee on Cancer (AJCC). Officially the adoption of the new staging system began at January 2010. PURPOSE: The target of this project is to compare the new TNM staging system for NSCLC against the previous 6th edition. We tried to come up with conclusions about the number of patients that change stage classification and the way that this upstaging or down staging can affect therapeutic management. METHODS: Data were collected from 130 patients with non small cell lung cancer who were diagnosed and treated in oncology unit of SOTIRIA ATHENS HOSPITAL from 2005 to 2006. We classified those cases according to the 6th and 7th edition of the TNM Staging system. Furthermore, we evaluated the percentage of the patients whose stage was changed and those who could receive different therapeutic management. RESULTS: From 130 patients, 26 entered a different stage category according to the new, 7th edition of the TNM staging system. The two stages that enhanced their presence wereV and Α, by a percentage of 13% and 4% respectively. Only 9 cases were recognized to alter their therapeutic management in response to changes in stage designation while multimodality treatment options are aggrandized. CONCLUSIONS: Changes in the T and M descriptors of the TNM staging system altered the incidence and the composition of NSCLC stages with primal criterion their survival characteristics. Proposed changes differentiate tumors with different prognoses in a better way. However a stage change does not always leads to adjustments in management and even in those whose stage shift supports the admission of multimodality treatment there are still clinical trials to take place in order to determine the superiority of one treatment over another."],"dc:identifier":["uoadl:1314125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314125"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύγκριση θεραπευτικών επιλογών παλαιότερου και αναθεωρημένου συστήματος σταδιοποίησης σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z"}