{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314136"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314136","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο","abstract":"Περίληψη Σκοπός: H ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι δείκτης αθηροσκλήρωσης ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS). Ο σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της οπτικής συνεκτικής τομογραφίας (OCT). Μέθοδος: Από τον Ιανουάριο του 2011 έως τον Ιανουάριο του 2013 συμπεριλήφθησαν στη μελέτη όλοι οι διαδοχικά καταγεγραμμένοι ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που παρουσίασαν τουλάχιστον μια ένοχο βλάβη σε αυτόχθονη στεφανιαία αρτηρία. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σύμφωνα με την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη σε δύο ομάδες, διαβητικούς και μη διαβητικούς ασθενείς. Μετά την ολοκλήρωση της στεφανιαίας αγγειογραφίας, η ένοχος βλάβη εκτιμήθηκε 54 χρησιμοποιώντας οπτική συνεκτική τομογραφία (OCT). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθησαν στη μελέτη οι εικόνες που αναλύθηκαν με OCT από 70 ασθενείς. Από αυτούς 8 (11,4%) ασθενείς δεν εμφάνισαν ασβέστωση στην ένοχο βλάβη, ενώ 62 (88,6%) ασθενείς είχαν από 1 έως 4 ασβεστώσεις. Οι διαβητικοί ασθενείς παρουσίασαν περισσότερες ασβεστώσεις (1,87±0,942 vs 1,26±1,083, ρ<0, 01) και μεγαλύτερο μήκος ασβέστωσης από τους μη διαβητικούς ασθενείς (3,5±2,82 vs 1,07±1,01, ρ<0,001). Επίσης, το τόξο της ασβέστωσης ήταν μεγαλύτερο στους διαβητικούς (92,74±47,20 vs 67,22±52,83, p<0,05), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την περιοχή της ασβέστωσης παρουσιάσθηκε μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών (0,83±0,77 vs 0,34±0,31, p<0,001). Ωστόσο, δεν παρουσιάσθηκε διαφορά στην απόσταση ανάμεσα στην μεγαλύτερη ασβέστωση και τον αυλό της ενόχου βλάβης ανάμεσα στις δύο ομάδες (0,20±0,16 vs 0,17±0,18, p=0,36). Συμπέρασμα: Η ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι μεγαλύτερη στους διαβητικούς ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο από τους μη διαβητικούς ασθενείς. Η οπτική συνεκτική τομογραφία παρέχει καλύτερη εκτίμηση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη.","abstract_html":"Περίληψη Σκοπός: H ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι δείκτης αθηροσκλήρωσης ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS). Ο σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της οπτικής συνεκτικής τομογραφίας (OCT). Μέθοδος: Από τον Ιανουάριο του 2011 έως τον Ιανουάριο του 2013 συμπεριλήφθησαν στη μελέτη όλοι οι διαδοχικά καταγεγραμμένοι ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που παρουσίασαν τουλάχιστον μια ένοχο βλάβη σε αυτόχθονη στεφανιαία αρτηρία. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σύμφωνα με την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη σε δύο ομάδες, διαβητικούς και μη διαβητικούς ασθενείς. Μετά την ολοκλήρωση της στεφανιαίας αγγειογραφίας, η ένοχος βλάβη εκτιμήθηκε 54 χρησιμοποιώντας οπτική συνεκτική τομογραφία (OCT). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθησαν στη μελέτη οι εικόνες που αναλύθηκαν με OCT από 70 ασθενείς. Από αυτούς 8 (11,4%) ασθενείς δεν εμφάνισαν ασβέστωση στην ένοχο βλάβη, ενώ 62 (88,6%) ασθενείς είχαν από 1 έως 4 ασβεστώσεις. Οι διαβητικοί ασθενείς παρουσίασαν περισσότερες ασβεστώσεις (1,87±0,942 vs 1,26±1,083, ρ&lt;0, 01) και μεγαλύτερο μήκος ασβέστωσης από τους μη διαβητικούς ασθενείς (3,5±2,82 vs 1,07±1,01, ρ&lt;0,001). Επίσης, το τόξο της ασβέστωσης ήταν μεγαλύτερο στους διαβητικούς (92,74±47,20 vs 67,22±52,83, p&lt;0,05), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την περιοχή της ασβέστωσης παρουσιάσθηκε μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών (0,83±0,77 vs 0,34±0,31, p&lt;0,001). Ωστόσο, δεν παρουσιάσθηκε διαφορά στην απόσταση ανάμεσα στην μεγαλύτερη ασβέστωση και τον αυλό της ενόχου βλάβης ανάμεσα στις δύο ομάδες (0,20±0,16 vs 0,17±0,18, p=0,36). Συμπέρασμα: Η ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι μεγαλύτερη στους διαβητικούς ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο από τους μη διαβητικούς ασθενείς. Η οπτική συνεκτική τομογραφία παρέχει καλύτερη εκτίμηση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαρμπέρης Δημήτριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314136"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314136","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314136","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314136","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314136","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαρμπέρης Δημήτριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314136"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Σκοπός: H ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι δείκτης αθηροσκλήρωσης ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS). Ο σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της οπτικής συνεκτικής τομογραφίας (OCT). Μέθοδος: Από τον Ιανουάριο του 2011 έως τον Ιανουάριο του 2013 συμπεριλήφθησαν στη μελέτη όλοι οι διαδοχικά καταγεγραμμένοι ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που παρουσίασαν τουλάχιστον μια ένοχο βλάβη σε αυτόχθονη στεφανιαία αρτηρία. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σύμφωνα με την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη σε δύο ομάδες, διαβητικούς και μη διαβητικούς ασθενείς. Μετά την ολοκλήρωση της στεφανιαίας αγγειογραφίας, η ένοχος βλάβη εκτιμήθηκε 54 χρησιμοποιώντας οπτική συνεκτική τομογραφία (OCT). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθησαν στη μελέτη οι εικόνες που αναλύθηκαν με OCT από 70 ασθενείς. Από αυτούς 8 (11,4%) ασθενείς δεν εμφάνισαν ασβέστωση στην ένοχο βλάβη, ενώ 62 (88,6%) ασθενείς είχαν από 1 έως 4 ασβεστώσεις. Οι διαβητικοί ασθενείς παρουσίασαν περισσότερες ασβεστώσεις (1,87±0,942 vs 1,26±1,083, ρ<0, 01) και μεγαλύτερο μήκος ασβέστωσης από τους μη διαβητικούς ασθενείς (3,5±2,82 vs 1,07±1,01, ρ<0,001). Επίσης, το τόξο της ασβέστωσης ήταν μεγαλύτερο στους διαβητικούς (92,74±47,20 vs 67,22±52,83, p<0,05), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την περιοχή της ασβέστωσης παρουσιάσθηκε μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών (0,83±0,77 vs 0,34±0,31, p<0,001). Ωστόσο, δεν παρουσιάσθηκε διαφορά στην απόσταση ανάμεσα στην μεγαλύτερη ασβέστωση και τον αυλό της ενόχου βλάβης ανάμεσα στις δύο ομάδες (0,20±0,16 vs 0,17±0,18, p=0,36). Συμπέρασμα: Η ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι μεγαλύτερη στους διαβητικούς ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο από τους μη διαβητικούς ασθενείς. Η οπτική συνεκτική τομογραφία παρέχει καλύτερη εκτίμηση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη.","Abstract Background: Coronary calcification is a marker of atherosclerosis in patients with acute coronary syndrome (ACS). The aim of this study was to compare coronary artery calcification of the culprit lesion between diabetic and non-diabetic patients with ACS by using optical coherence tomography (OCT). Methods: From January 2011 to January 2013, all consecutive patients presented with ACS who had at least one culprit lesion in a native coronary artery were included in the study. The patients were divided according to the existence of diabetes mellitus (DM) into two groups, diabetics and non-diabetics. Once the diagnostic coronary angiography was completed, the culprit lesion was evaluated using OCT. Results: Analyzable OCT images were obtained in 70 patients. Of them, 8 (11.4%) patients had no calcification in the culprit lesion, while 62 (88.6%) patients had one to four calcifications. Diabetic patients had more calcifications (1.87±0.942 vs. 1.26±1.083, p<0.01) and larger length of calcification than non-diabetics (3.5±2.82 vs. 1.07±1.01, p<0.01) (Fig. 1). Also, the arc of calcification was greater in diabetics (92.74±47.20 vs. 67.22±52.83, p<0.05), while a statistically significantly difference in the area of the calcification was found between diabetic and non-diabetic patients (0.83±0.77 vs. 0.34±0.31, p<0.001). However, we found no difference in the distance between the biggest calcification and the lumen area of the culprit lesion between the two groups (0.20±0.16 vs. 0.17±0.18, p=0.36). Conclusion: Coronary calcification is greater in diabetic patients with ACS than in non-diabetics. Optical coherence tomography provides better assessment of the coronary calcification in the culprit lesion."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαρμπέρης Δημήτριος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Περίληψη Σκοπός: H ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι δείκτης αθηροσκλήρωσης ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS). Ο σκοπός της μελέτης ήταν η σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, χρησιμοποιώντας την μέθοδο της οπτικής συνεκτικής τομογραφίας (OCT). Μέθοδος: Από τον Ιανουάριο του 2011 έως τον Ιανουάριο του 2013 συμπεριλήφθησαν στη μελέτη όλοι οι διαδοχικά καταγεγραμμένοι ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που παρουσίασαν τουλάχιστον μια ένοχο βλάβη σε αυτόχθονη στεφανιαία αρτηρία. Οι ασθενείς διαχωρίστηκαν σύμφωνα με την ύπαρξη σακχαρώδους διαβήτη σε δύο ομάδες, διαβητικούς και μη διαβητικούς ασθενείς. Μετά την ολοκλήρωση της στεφανιαίας αγγειογραφίας, η ένοχος βλάβη εκτιμήθηκε 54 χρησιμοποιώντας οπτική συνεκτική τομογραφία (OCT). Αποτελέσματα: Συμπεριλήφθησαν στη μελέτη οι εικόνες που αναλύθηκαν με OCT από 70 ασθενείς. Από αυτούς 8 (11,4%) ασθενείς δεν εμφάνισαν ασβέστωση στην ένοχο βλάβη, ενώ 62 (88,6%) ασθενείς είχαν από 1 έως 4 ασβεστώσεις. Οι διαβητικοί ασθενείς παρουσίασαν περισσότερες ασβεστώσεις (1,87±0,942 vs 1,26±1,083, ρ<0, 01) και μεγαλύτερο μήκος ασβέστωσης από τους μη διαβητικούς ασθενείς (3,5±2,82 vs 1,07±1,01, ρ<0,001). Επίσης, το τόξο της ασβέστωσης ήταν μεγαλύτερο στους διαβητικούς (92,74±47,20 vs 67,22±52,83, p<0,05), ενώ στατιστικά σημαντική διαφορά ως προς την περιοχή της ασβέστωσης παρουσιάσθηκε μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών (0,83±0,77 vs 0,34±0,31, p<0,001). Ωστόσο, δεν παρουσιάσθηκε διαφορά στην απόσταση ανάμεσα στην μεγαλύτερη ασβέστωση και τον αυλό της ενόχου βλάβης ανάμεσα στις δύο ομάδες (0,20±0,16 vs 0,17±0,18, p=0,36). Συμπέρασμα: Η ασβέστωση των στεφανιαίων αρτηριών είναι μεγαλύτερη στους διαβητικούς ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο από τους μη διαβητικούς ασθενείς. Η οπτική συνεκτική τομογραφία παρέχει καλύτερη εκτίμηση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη.","Abstract Background: Coronary calcification is a marker of atherosclerosis in patients with acute coronary syndrome (ACS). The aim of this study was to compare coronary artery calcification of the culprit lesion between diabetic and non-diabetic patients with ACS by using optical coherence tomography (OCT). Methods: From January 2011 to January 2013, all consecutive patients presented with ACS who had at least one culprit lesion in a native coronary artery were included in the study. The patients were divided according to the existence of diabetes mellitus (DM) into two groups, diabetics and non-diabetics. Once the diagnostic coronary angiography was completed, the culprit lesion was evaluated using OCT. Results: Analyzable OCT images were obtained in 70 patients. Of them, 8 (11.4%) patients had no calcification in the culprit lesion, while 62 (88.6%) patients had one to four calcifications. Diabetic patients had more calcifications (1.87±0.942 vs. 1.26±1.083, p<0.01) and larger length of calcification than non-diabetics (3.5±2.82 vs. 1.07±1.01, p<0.01) (Fig. 1). Also, the arc of calcification was greater in diabetics (92.74±47.20 vs. 67.22±52.83, p<0.05), while a statistically significantly difference in the area of the calcification was found between diabetic and non-diabetic patients (0.83±0.77 vs. 0.34±0.31, p<0.001). However, we found no difference in the distance between the biggest calcification and the lumen area of the culprit lesion between the two groups (0.20±0.16 vs. 0.17±0.18, p=0.36). Conclusion: Coronary calcification is greater in diabetic patients with ACS than in non-diabetics. Optical coherence tomography provides better assessment of the coronary calcification in the culprit lesion."],"dc:identifier":["uoadl:1314136","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314136"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Σύγκριση της ασβέστωσης των στεφανιαίων αρτηριών στην ένοχο βλάβη μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών ασθενών με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:22Z"}