{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314261"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314261","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και περιγεννητικό αποτέλεσμα","abstract":"Εισαγωγή: Τρεις δεκαετίες περίπου μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, χιλιάδες ζευγάρια καταφεύγουν διεθνώς σε αυτές για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Καθώς η απόκτηση υγιούς παιδιού αναδεικνύεται σε απόλυτη προτεραιότητα, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αποτύπωση των ως τώρα δεδομένων για τη σχέση των τεχνικών αυτών με μαιευτικές, περιγεννητικές και απώτερες επιπλοκές. Υλικό: Για τη συλλογή στοιχείων ανασκοπήθηκαν ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων / βιβλιοθήκες, όπως PubMed, Embase, Cochrane, Google Scholar και UpToDate, σχετικά συγγράμματα, πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων, μονογραφίες ειδικών στο αντικείμενο επιστημόνων και το αρχειακό υλικό της Γ΄ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτελέσματα: Αν και οι πολύδυμες κυήσεις μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ενοχοποιούνται για την πλειονότητα των περιγεννητικών επιπλοκών, αυξημένη επίπτωση πρόωρου τοκετού, γέννησης νεογνών <2500 g, προεκλαμψίας και προδρομικού πλακούντα καταγράφεται ακόμα και στις μονήρεις. Η μικρογονιμοποίηση (ICSI) φέρει το μεγαλύτερο κίνδυνο συγγενών και χρωμοσωμικών ανωμαλιών. Σε αντίθεση με τις διαταραχές της γονιδιακής αποτύπωσης που φαίνεται να αυξάνονται, η νευρολογική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών δεν διαφέρει, πιθανότατα, από το γενικό πληθυσμό. Η αποσαφήνιση των μηχανισμών που διέπουν τις παραπάνω επιπλοκές απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Συμπεράσματα: Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σχετίζονται με αύξηση των μαιευτικών και περιγεννητικών επιπλοκών, αν και ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει μικρός. Η αναλυτική ενημέρωση των ζευγαριών πριν την έναρξη της θεραπείας, η προσήλωση σε στρατηγικές ελάττωσης των πολύδυμων κυήσεων και η εντατική παρακολούθηση των κυήσεων μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι ιδιαίτερης σημασίας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τρεις δεκαετίες περίπου μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, χιλιάδες ζευγάρια καταφεύγουν διεθνώς σε αυτές για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Καθώς η απόκτηση υγιούς παιδιού αναδεικνύεται σε απόλυτη προτεραιότητα, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αποτύπωση των ως τώρα δεδομένων για τη σχέση των τεχνικών αυτών με μαιευτικές, περιγεννητικές και απώτερες επιπλοκές. Υλικό: Για τη συλλογή στοιχείων ανασκοπήθηκαν ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων / βιβλιοθήκες, όπως PubMed, Embase, Cochrane, Google Scholar και UpToDate, σχετικά συγγράμματα, πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων, μονογραφίες ειδικών στο αντικείμενο επιστημόνων και το αρχειακό υλικό της Γ΄ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτελέσματα: Αν και οι πολύδυμες κυήσεις μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ενοχοποιούνται για την πλειονότητα των περιγεννητικών επιπλοκών, αυξημένη επίπτωση πρόωρου τοκετού, γέννησης νεογνών &lt;2500 g, προεκλαμψίας και προδρομικού πλακούντα καταγράφεται ακόμα και στις μονήρεις. Η μικρογονιμοποίηση (ICSI) φέρει το μεγαλύτερο κίνδυνο συγγενών και χρωμοσωμικών ανωμαλιών. Σε αντίθεση με τις διαταραχές της γονιδιακής αποτύπωσης που φαίνεται να αυξάνονται, η νευρολογική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών δεν διαφέρει, πιθανότατα, από το γενικό πληθυσμό. Η αποσαφήνιση των μηχανισμών που διέπουν τις παραπάνω επιπλοκές απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Συμπεράσματα: Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σχετίζονται με αύξηση των μαιευτικών και περιγεννητικών επιπλοκών, αν και ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει μικρός. Η αναλυτική ενημέρωση των ζευγαριών πριν την έναρξη της θεραπείας, η προσήλωση σε στρατηγικές ελάττωσης των πολύδυμων κυήσεων και η εντατική παρακολούθηση των κυήσεων μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι ιδιαίτερης σημασίας.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιούλας Βασίλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:23:37Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314261"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314261","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314261","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314261","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314261","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιούλας Βασίλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314261","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314261"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τρεις δεκαετίες περίπου μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, χιλιάδες ζευγάρια καταφεύγουν διεθνώς σε αυτές για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Καθώς η απόκτηση υγιούς παιδιού αναδεικνύεται σε απόλυτη προτεραιότητα, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αποτύπωση των ως τώρα δεδομένων για τη σχέση των τεχνικών αυτών με μαιευτικές, περιγεννητικές και απώτερες επιπλοκές. Υλικό: Για τη συλλογή στοιχείων ανασκοπήθηκαν ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων / βιβλιοθήκες, όπως PubMed, Embase, Cochrane, Google Scholar και UpToDate, σχετικά συγγράμματα, πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων, μονογραφίες ειδικών στο αντικείμενο επιστημόνων και το αρχειακό υλικό της Γ΄ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτελέσματα: Αν και οι πολύδυμες κυήσεις μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ενοχοποιούνται για την πλειονότητα των περιγεννητικών επιπλοκών, αυξημένη επίπτωση πρόωρου τοκετού, γέννησης νεογνών <2500 g, προεκλαμψίας και προδρομικού πλακούντα καταγράφεται ακόμα και στις μονήρεις. Η μικρογονιμοποίηση (ICSI) φέρει το μεγαλύτερο κίνδυνο συγγενών και χρωμοσωμικών ανωμαλιών. Σε αντίθεση με τις διαταραχές της γονιδιακής αποτύπωσης που φαίνεται να αυξάνονται, η νευρολογική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών δεν διαφέρει, πιθανότατα, από το γενικό πληθυσμό. Η αποσαφήνιση των μηχανισμών που διέπουν τις παραπάνω επιπλοκές απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Συμπεράσματα: Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σχετίζονται με αύξηση των μαιευτικών και περιγεννητικών επιπλοκών, αν και ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει μικρός. Η αναλυτική ενημέρωση των ζευγαριών πριν την έναρξη της θεραπείας, η προσήλωση σε στρατηγικές ελάττωσης των πολύδυμων κυήσεων και η εντατική παρακολούθηση των κυήσεων μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι ιδιαίτερης σημασίας.","Introduction: In the three decades since the first birth following assisted reproductive technologies, thousands of couples worldwide have started and completed their families by using them. As the delivery of a healthy baby remains the utmost priority, the aim of this study is to present the available data on the obstetric, perinatal and childhod outcomes of the above mode of conception. Material: An extensive search of the literature was performed, including electronic databases / libraries as PubMed, Embase, Cochrane, Google Scholar and UpToDate, relative textbooks, proceedings of greek and international congresses, specialists’ monographies, as well as the files of the 3rd Department of Obstetrics and Gynecology (University of Athens, Attikon Hospital). Results: Multiple pregnancies account for the vast majority of the adverse perinatal events observed after assisted reproduction. However, singletons are also associated with increased incidence of preterm delivery, low birth weight, preeclampsia and placenta previa, as compared to the general population. ICSI carries the highest risk for congenital and chromosomal abnormalities. In contrast with the possible negative effect on imprinting disorders, assisted reproduction seems not to influence the neurodevelopmental outcomes of children. Further research is needed before the mechanisms that underlie the aforementioned relationships are fully elucidated. Conclusions: Assisted reproduction technologies are linked to obstetric and perinatal complications, although the absolute risk is low. The thorough discussion of these risks with infertile couples, the implementation of strategies aiming to restrict the number of multiples and the close surveillance of all pregnancies achieved by assisted reproductive technologies appear to be of paramount importance."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και περιγεννητικό αποτέλεσμα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιούλας Βασίλειος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τρεις δεκαετίες περίπου μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού με τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, χιλιάδες ζευγάρια καταφεύγουν διεθνώς σε αυτές για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας. Καθώς η απόκτηση υγιούς παιδιού αναδεικνύεται σε απόλυτη προτεραιότητα, σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η αποτύπωση των ως τώρα δεδομένων για τη σχέση των τεχνικών αυτών με μαιευτικές, περιγεννητικές και απώτερες επιπλοκές. Υλικό: Για τη συλλογή στοιχείων ανασκοπήθηκαν ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων / βιβλιοθήκες, όπως PubMed, Embase, Cochrane, Google Scholar και UpToDate, σχετικά συγγράμματα, πρακτικά ελληνικών και διεθνών συνεδρίων, μονογραφίες ειδικών στο αντικείμενο επιστημόνων και το αρχειακό υλικό της Γ΄ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αποτελέσματα: Αν και οι πολύδυμες κυήσεις μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή ενοχοποιούνται για την πλειονότητα των περιγεννητικών επιπλοκών, αυξημένη επίπτωση πρόωρου τοκετού, γέννησης νεογνών <2500 g, προεκλαμψίας και προδρομικού πλακούντα καταγράφεται ακόμα και στις μονήρεις. Η μικρογονιμοποίηση (ICSI) φέρει το μεγαλύτερο κίνδυνο συγγενών και χρωμοσωμικών ανωμαλιών. Σε αντίθεση με τις διαταραχές της γονιδιακής αποτύπωσης που φαίνεται να αυξάνονται, η νευρολογική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών δεν διαφέρει, πιθανότατα, από το γενικό πληθυσμό. Η αποσαφήνιση των μηχανισμών που διέπουν τις παραπάνω επιπλοκές απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Συμπεράσματα: Οι τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής σχετίζονται με αύξηση των μαιευτικών και περιγεννητικών επιπλοκών, αν και ο απόλυτος κίνδυνος παραμένει μικρός. Η αναλυτική ενημέρωση των ζευγαριών πριν την έναρξη της θεραπείας, η προσήλωση σε στρατηγικές ελάττωσης των πολύδυμων κυήσεων και η εντατική παρακολούθηση των κυήσεων μετά υποβοηθούμενη αναπαραγωγή είναι ιδιαίτερης σημασίας.","Introduction: In the three decades since the first birth following assisted reproductive technologies, thousands of couples worldwide have started and completed their families by using them. As the delivery of a healthy baby remains the utmost priority, the aim of this study is to present the available data on the obstetric, perinatal and childhod outcomes of the above mode of conception. Material: An extensive search of the literature was performed, including electronic databases / libraries as PubMed, Embase, Cochrane, Google Scholar and UpToDate, relative textbooks, proceedings of greek and international congresses, specialists’ monographies, as well as the files of the 3rd Department of Obstetrics and Gynecology (University of Athens, Attikon Hospital). Results: Multiple pregnancies account for the vast majority of the adverse perinatal events observed after assisted reproduction. However, singletons are also associated with increased incidence of preterm delivery, low birth weight, preeclampsia and placenta previa, as compared to the general population. ICSI carries the highest risk for congenital and chromosomal abnormalities. In contrast with the possible negative effect on imprinting disorders, assisted reproduction seems not to influence the neurodevelopmental outcomes of children. Further research is needed before the mechanisms that underlie the aforementioned relationships are fully elucidated. Conclusions: Assisted reproduction technologies are linked to obstetric and perinatal complications, although the absolute risk is low. The thorough discussion of these risks with infertile couples, the implementation of strategies aiming to restrict the number of multiples and the close surveillance of all pregnancies achieved by assisted reproductive technologies appear to be of paramount importance."],"dc:identifier":["uoadl:1314261","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314261"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και περιγεννητικό αποτέλεσμα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:37Z"}