{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314344"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314344","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υβριδική προσέγγιση παθήσεων ανιούσης αορτής και αορτικού τόξου","abstract":"Η εμπειρία στις ενδαγγειακές τεχνικές αντιμετώπισης των παθήσεων της κατιούσας θωρακικής αορτής και της κοιλιακής αορτής έχει αυξήσει το ενδιαφέρον για ανάλογες τεχνικές στην αποκατάσταση της παθολογίας της ανιούσης αορτής και του αορτικού τόξου. Η αναφορά στις παθήσεις της αορτής περιλαμβάνει, την διάταση (ανεύρυσμα, ψευδοανεύρυσμα), τον οξύ τραυματισμό, αλλά πιο συχνά το Οξύ Αορτικό Σύνδρομο, που αφορά επείγουσα κλινική κατάσταση υψηλής νοσηρότητας και θνητότητας. Η αντιμετώπιση της πολύπλοκης αορτικής παθολογίας της ανιούσας αορτής, του τόξου και της κατιούσας αορτής -είτε ως πρωτοπαθής εντόπιση, είτε κατ΄ επέκταση- αποτελεί πρόκληση στην καρδιοχειρουργική και ένα πεδίο συνεχούς ανάπτυξης. Εγχειρητικές τεχνικές με εκλεκτική αιμάτωση του εγκεφάλου, έχουν περιγραφεί ώστε να επιτευχθεί εκτεταμένη αντικατάσταση της αορτής με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική μέθοδο. Ασθενείς όμως με σοβαρή ή πολύπλοκη συνυπάρχουσα παθολογία εμφανίζουν σοβαρές επιπλοκές που οφείλονται στη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας με ή χωρίς υποθερμική κυκλοφορική παύση. Ελάχιστα παρεμβατικές τεχνικές που περιλαμβάνουν ενδοαυλικό νάρθηκα (stent) στην ανιούσα αορτή, υβριδικές τεχνικές αποκλαδοποίησης (debranching) των αγγείων του αορτικού τόξου, παράλληλους ενδονάρθηκες θυριδωτούς ενδονάρθηκες και πλήρη ενδοαυλική ανακατασκευή με πολύ-κλαδικά μοσχεύματα, θεωρούνται εναλλακτικές μέθοδοι. Η βασική αρχή των υβριδικών τεχνικών αφορά την μερική ή ολική παράκαμψη ή/και την απολίνωση (αποκλαδοποίηση) των μεγάλων αγγείων του τραχήλου και στη συνέχεια η ενδαγγειακή τοποθέτηση ενδοπρόθεσης στην ανιούσα αορτή, στο αορτικό τόξο με/ή χωρίς επέκταση στην κατιούσα θωρακική αορτή. Επιπλοκές κοινές με αυτές της κλασσικής ανοιχτής χειρουργικής (εγκεφαλικό επεισόδιο, παραπληγία, νεφρική ανεπάρκεια), αλλά και νέες, αυτές των ενδοαυλικών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετανάστευση, ανάδρομος διαχωρισμός), παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού, έχοντας ανοίξει νέα πεδία στη διαμόρφωση τεχνικών και υλικών καθώς και νέους εκπαιδευτικούς ορίζοντες.","abstract_html":"Η εμπειρία στις ενδαγγειακές τεχνικές αντιμετώπισης των παθήσεων της κατιούσας θωρακικής αορτής και της κοιλιακής αορτής έχει αυξήσει το ενδιαφέρον για ανάλογες τεχνικές στην αποκατάσταση της παθολογίας της ανιούσης αορτής και του αορτικού τόξου. Η αναφορά στις παθήσεις της αορτής περιλαμβάνει, την διάταση (ανεύρυσμα, ψευδοανεύρυσμα), τον οξύ τραυματισμό, αλλά πιο συχνά το Οξύ Αορτικό Σύνδρομο, που αφορά επείγουσα κλινική κατάσταση υψηλής νοσηρότητας και θνητότητας. Η αντιμετώπιση της πολύπλοκης αορτικής παθολογίας της ανιούσας αορτής, του τόξου και της κατιούσας αορτής -είτε ως πρωτοπαθής εντόπιση, είτε κατ΄ επέκταση- αποτελεί πρόκληση στην καρδιοχειρουργική και ένα πεδίο συνεχούς ανάπτυξης. Εγχειρητικές τεχνικές με εκλεκτική αιμάτωση του εγκεφάλου, έχουν περιγραφεί ώστε να επιτευχθεί εκτεταμένη αντικατάσταση της αορτής με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική μέθοδο. Ασθενείς όμως με σοβαρή ή πολύπλοκη συνυπάρχουσα παθολογία εμφανίζουν σοβαρές επιπλοκές που οφείλονται στη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας με ή χωρίς υποθερμική κυκλοφορική παύση. Ελάχιστα παρεμβατικές τεχνικές που περιλαμβάνουν ενδοαυλικό νάρθηκα (stent) στην ανιούσα αορτή, υβριδικές τεχνικές αποκλαδοποίησης (debranching) των αγγείων του αορτικού τόξου, παράλληλους ενδονάρθηκες θυριδωτούς ενδονάρθηκες και πλήρη ενδοαυλική ανακατασκευή με πολύ-κλαδικά μοσχεύματα, θεωρούνται εναλλακτικές μέθοδοι. Η βασική αρχή των υβριδικών τεχνικών αφορά την μερική ή ολική παράκαμψη ή/και την απολίνωση (αποκλαδοποίηση) των μεγάλων αγγείων του τραχήλου και στη συνέχεια η ενδαγγειακή τοποθέτηση ενδοπρόθεσης στην ανιούσα αορτή, στο αορτικό τόξο με/ή χωρίς επέκταση στην κατιούσα θωρακική αορτή. Επιπλοκές κοινές με αυτές της κλασσικής ανοιχτής χειρουργικής (εγκεφαλικό επεισόδιο, παραπληγία, νεφρική ανεπάρκεια), αλλά και νέες, αυτές των ενδοαυλικών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετανάστευση, ανάδρομος διαχωρισμός), παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού, έχοντας ανοίξει νέα πεδία στη διαμόρφωση τεχνικών και υλικών καθώς και νέους εκπαιδευτικούς ορίζοντες.","abstract_has_math":false,"creators":["Χρονίδου Φανή"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:37Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314344"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314344","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314344","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314344","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314344","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χρονίδου Φανή"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314344","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314344"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η εμπειρία στις ενδαγγειακές τεχνικές αντιμετώπισης των παθήσεων της κατιούσας θωρακικής αορτής και της κοιλιακής αορτής έχει αυξήσει το ενδιαφέρον για ανάλογες τεχνικές στην αποκατάσταση της παθολογίας της ανιούσης αορτής και του αορτικού τόξου. Η αναφορά στις παθήσεις της αορτής περιλαμβάνει, την διάταση (ανεύρυσμα, ψευδοανεύρυσμα), τον οξύ τραυματισμό, αλλά πιο συχνά το Οξύ Αορτικό Σύνδρομο, που αφορά επείγουσα κλινική κατάσταση υψηλής νοσηρότητας και θνητότητας. Η αντιμετώπιση της πολύπλοκης αορτικής παθολογίας της ανιούσας αορτής, του τόξου και της κατιούσας αορτής -είτε ως πρωτοπαθής εντόπιση, είτε κατ΄ επέκταση- αποτελεί πρόκληση στην καρδιοχειρουργική και ένα πεδίο συνεχούς ανάπτυξης. Εγχειρητικές τεχνικές με εκλεκτική αιμάτωση του εγκεφάλου, έχουν περιγραφεί ώστε να επιτευχθεί εκτεταμένη αντικατάσταση της αορτής με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική μέθοδο. Ασθενείς όμως με σοβαρή ή πολύπλοκη συνυπάρχουσα παθολογία εμφανίζουν σοβαρές επιπλοκές που οφείλονται στη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας με ή χωρίς υποθερμική κυκλοφορική παύση. Ελάχιστα παρεμβατικές τεχνικές που περιλαμβάνουν ενδοαυλικό νάρθηκα (stent) στην ανιούσα αορτή, υβριδικές τεχνικές αποκλαδοποίησης (debranching) των αγγείων του αορτικού τόξου, παράλληλους ενδονάρθηκες θυριδωτούς ενδονάρθηκες και πλήρη ενδοαυλική ανακατασκευή με πολύ-κλαδικά μοσχεύματα, θεωρούνται εναλλακτικές μέθοδοι. Η βασική αρχή των υβριδικών τεχνικών αφορά την μερική ή ολική παράκαμψη ή/και την απολίνωση (αποκλαδοποίηση) των μεγάλων αγγείων του τραχήλου και στη συνέχεια η ενδαγγειακή τοποθέτηση ενδοπρόθεσης στην ανιούσα αορτή, στο αορτικό τόξο με/ή χωρίς επέκταση στην κατιούσα θωρακική αορτή. Επιπλοκές κοινές με αυτές της κλασσικής ανοιχτής χειρουργικής (εγκεφαλικό επεισόδιο, παραπληγία, νεφρική ανεπάρκεια), αλλά και νέες, αυτές των ενδοαυλικών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετανάστευση, ανάδρομος διαχωρισμός), παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού, έχοντας ανοίξει νέα πεδία στη διαμόρφωση τεχνικών και υλικών καθώς και νέους εκπαιδευτικούς ορίζοντες.","The accumulative experience in endovascular techniques for the treatment of descending and abdominal aorta pathology has increased the interest for similar techniques in ascending aorta and arch disease. Aortic disease includes dilatation (aneurysm, pseudoaneurysm), acute trauma, but more often Acute Aortic Syndrome, which is an urgent clinical condition with high morbidity and mortality rates. Due to its complexity, the treatment of ascending aorta and arch pathology and descending aorta as well-either as first pointed site, or from extension- is a challenge for cardiac surgery and a field of continuous development. Surgical techniques for elective brain perfusion have been described, to succeed extensive aortic repair with classic open surgical method. In patients with complex co-morbidity, severe complications occur due to extracorporeal perfusion with or without hypothermic circulatory arrest. Minimal interventional techniques, including endovascular stent graft into ascending aorta, hybrid debranching of great aortic arch vessels, parallel and fenestrated endografts and complete endovascular reconstruction with multi-branched grafts are considered as alternative methods. The main principle of hybrid technique is the partial or total bypass or/and ligation of aortic arch vessels, followed by the endovascular graft insertion into the ascending aorta, the aortic arch, with or without extension to descending thoracic aorta. Similar complications from classic open surgery such as stroke, paraplegia and renal impairment, and those from endovascular grafts such as endoleak, migration and retrograde dissection, remain at the researches spotlight, leading to the development of new fields in techniques, devices and training horizons."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υβριδική προσέγγιση παθήσεων ανιούσης αορτής και αορτικού τόξου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χρονίδου Φανή"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η εμπειρία στις ενδαγγειακές τεχνικές αντιμετώπισης των παθήσεων της κατιούσας θωρακικής αορτής και της κοιλιακής αορτής έχει αυξήσει το ενδιαφέρον για ανάλογες τεχνικές στην αποκατάσταση της παθολογίας της ανιούσης αορτής και του αορτικού τόξου. Η αναφορά στις παθήσεις της αορτής περιλαμβάνει, την διάταση (ανεύρυσμα, ψευδοανεύρυσμα), τον οξύ τραυματισμό, αλλά πιο συχνά το Οξύ Αορτικό Σύνδρομο, που αφορά επείγουσα κλινική κατάσταση υψηλής νοσηρότητας και θνητότητας. Η αντιμετώπιση της πολύπλοκης αορτικής παθολογίας της ανιούσας αορτής, του τόξου και της κατιούσας αορτής -είτε ως πρωτοπαθής εντόπιση, είτε κατ΄ επέκταση- αποτελεί πρόκληση στην καρδιοχειρουργική και ένα πεδίο συνεχούς ανάπτυξης. Εγχειρητικές τεχνικές με εκλεκτική αιμάτωση του εγκεφάλου, έχουν περιγραφεί ώστε να επιτευχθεί εκτεταμένη αντικατάσταση της αορτής με την κλασσική ανοιχτή χειρουργική μέθοδο. Ασθενείς όμως με σοβαρή ή πολύπλοκη συνυπάρχουσα παθολογία εμφανίζουν σοβαρές επιπλοκές που οφείλονται στη χρήση εξωσωματικής κυκλοφορίας με ή χωρίς υποθερμική κυκλοφορική παύση. Ελάχιστα παρεμβατικές τεχνικές που περιλαμβάνουν ενδοαυλικό νάρθηκα (stent) στην ανιούσα αορτή, υβριδικές τεχνικές αποκλαδοποίησης (debranching) των αγγείων του αορτικού τόξου, παράλληλους ενδονάρθηκες θυριδωτούς ενδονάρθηκες και πλήρη ενδοαυλική ανακατασκευή με πολύ-κλαδικά μοσχεύματα, θεωρούνται εναλλακτικές μέθοδοι. Η βασική αρχή των υβριδικών τεχνικών αφορά την μερική ή ολική παράκαμψη ή/και την απολίνωση (αποκλαδοποίηση) των μεγάλων αγγείων του τραχήλου και στη συνέχεια η ενδαγγειακή τοποθέτηση ενδοπρόθεσης στην ανιούσα αορτή, στο αορτικό τόξο με/ή χωρίς επέκταση στην κατιούσα θωρακική αορτή. Επιπλοκές κοινές με αυτές της κλασσικής ανοιχτής χειρουργικής (εγκεφαλικό επεισόδιο, παραπληγία, νεφρική ανεπάρκεια), αλλά και νέες, αυτές των ενδοαυλικών προθέσεων (ενδοδιαφυγή, μετανάστευση, ανάδρομος διαχωρισμός), παραμένουν στο επίκεντρο του προβληματισμού, έχοντας ανοίξει νέα πεδία στη διαμόρφωση τεχνικών και υλικών καθώς και νέους εκπαιδευτικούς ορίζοντες.","The accumulative experience in endovascular techniques for the treatment of descending and abdominal aorta pathology has increased the interest for similar techniques in ascending aorta and arch disease. Aortic disease includes dilatation (aneurysm, pseudoaneurysm), acute trauma, but more often Acute Aortic Syndrome, which is an urgent clinical condition with high morbidity and mortality rates. Due to its complexity, the treatment of ascending aorta and arch pathology and descending aorta as well-either as first pointed site, or from extension- is a challenge for cardiac surgery and a field of continuous development. Surgical techniques for elective brain perfusion have been described, to succeed extensive aortic repair with classic open surgical method. In patients with complex co-morbidity, severe complications occur due to extracorporeal perfusion with or without hypothermic circulatory arrest. Minimal interventional techniques, including endovascular stent graft into ascending aorta, hybrid debranching of great aortic arch vessels, parallel and fenestrated endografts and complete endovascular reconstruction with multi-branched grafts are considered as alternative methods. The main principle of hybrid technique is the partial or total bypass or/and ligation of aortic arch vessels, followed by the endovascular graft insertion into the ascending aorta, the aortic arch, with or without extension to descending thoracic aorta. Similar complications from classic open surgery such as stroke, paraplegia and renal impairment, and those from endovascular grafts such as endoleak, migration and retrograde dissection, remain at the researches spotlight, leading to the development of new fields in techniques, devices and training horizons."],"dc:identifier":["uoadl:1314344","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314344"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Υβριδική προσέγγιση παθήσεων ανιούσης αορτής και αορτικού τόξου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:37Z"}