{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314360"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314360","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της παραθορμόνης","abstract":"Η υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της PTH περιλαμβάνει μια πληθώρα νοσημάτων. Η πιο συχνή αιτία είναι τα κακοήθη νοσήματα. Προκαλείται με τρείς γενικούς μηχανισμούς : 1) Η τοπική οστεολυτική υπερασβεστιαιμίας (καρκίνο μαστού και πολλαπλό μυέλωμα) 2) Η χυμική υπερασβεστιαιμία (καρκινώματα κεφαλής, τραχήλου, οισοφάγου, πνεύμονα, τραχήλου μήτρας, δέρματος, νεφρού, ουροδόχου κύστεως και ωοθηκών). 3)Τα λεμφώματα που εκκρίνουν 1,25(ΟΗ)2D3. Στη θυρεοτοξίκωση αυξάνει το μεταβολισμό των οστών αυξάνοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα ήπια υπερασβεστιαιμία. Στην υπερβιταμίνωση D η υπερασβεστιαιμία μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα που καταναλώνουν μεγάλες δόσεις βιταμίνης D, είτε θεραπευτικά, είτε εσφαλμένα. Στη νόσος Paget η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται λόγω παρατεταμένης ακινητοποίησης όπου αυξάνεται η οστεοκλαστική δραστηριότητα. Στο σύνδρομο Milk- Alkali η υπερασβεστιαιμία οφεόλεται στην αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου. Στην Υπερβιταμίνωση Α, η οστική απορρόφηση είναι αυξημένη οδηγώντας σε οστεοπόρωση και κατάγματα. Στη Σαρκοείδωση η αύξηση της γ- ιντερφερόνης διεγείρει την δραστηριότητα της 1 υδροξυλάσης σε αυτά τα κύτταρα, οδηγώντας σε υπερασβεστιαιμία. Στη νόσο Addison η υπερασβεστιαιμίας οφείλεται σε επινεφριδιακή κρίση, ενώ πιθανολογείται ότι η έλλειψη γλυκοκορτικοειδών αυξάνει την οστική απορρόφηση. Η παρατεταμένη ακινητοποίηση, συνυπάρχει με νοσήματα με υψηλό βαθμό ανακατασκευής όπως νόσος Paget, εφηβεία, θυρεοτοξίκωση, τότε αναπτύσσεται υπερασβεστιαιμία. Αυτό οφείλεται σε αυξημένη οστεοκλαστική και ελαττωμένη οστεοβλαστική δραστηριότητα. Επίσης η ελαττωματική 24-υδροξυλάση που προκύπτει από την μετάλλαξη του CYP24A1 οδηγεί σε μειωμένη αποδόμηση της 1,25 (OH) 2D και το σύνδρομο της ιδιοπαθούς βρεφικής υπερασβεστιαιμίας. Υπερασβεστιαιμία στην παιδική ηλικία η οποία ταξινομείται σε επίκτητες (νεφρική σωληναριακή οξέωση, ανεπάρκεια φωσφορικού σε πρόωρα νεογνά, νέκρωση υποδόριου λίπους και βρεφικός υποθυρεοειδισμός) και κληρονομικές( οστεοδυστροφία Jansen’ s, σύνδρομο Williams-Beuren, υποφωσφατασία, πρωτοπαθή οξάλωση, συγγενής ανεπάρκεια λακτάσης, σύνδρομο Down).","abstract_html":"Η υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της PTH περιλαμβάνει μια πληθώρα νοσημάτων. Η πιο συχνή αιτία είναι τα κακοήθη νοσήματα. Προκαλείται με τρείς γενικούς μηχανισμούς : 1) Η τοπική οστεολυτική υπερασβεστιαιμίας (καρκίνο μαστού και πολλαπλό μυέλωμα) 2) Η χυμική υπερασβεστιαιμία (καρκινώματα κεφαλής, τραχήλου, οισοφάγου, πνεύμονα, τραχήλου μήτρας, δέρματος, νεφρού, ουροδόχου κύστεως και ωοθηκών). 3)Τα λεμφώματα που εκκρίνουν 1,25(ΟΗ)2D3. Στη θυρεοτοξίκωση αυξάνει το μεταβολισμό των οστών αυξάνοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα ήπια υπερασβεστιαιμία. Στην υπερβιταμίνωση D η υπερασβεστιαιμία μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα που καταναλώνουν μεγάλες δόσεις βιταμίνης D, είτε θεραπευτικά, είτε εσφαλμένα. Στη νόσος Paget η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται λόγω παρατεταμένης ακινητοποίησης όπου αυξάνεται η οστεοκλαστική δραστηριότητα. Στο σύνδρομο Milk- Alkali η υπερασβεστιαιμία οφεόλεται στην αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου. Στην Υπερβιταμίνωση Α, η οστική απορρόφηση είναι αυξημένη οδηγώντας σε οστεοπόρωση και κατάγματα. Στη Σαρκοείδωση η αύξηση της γ- ιντερφερόνης διεγείρει την δραστηριότητα της 1 υδροξυλάσης σε αυτά τα κύτταρα, οδηγώντας σε υπερασβεστιαιμία. Στη νόσο Addison η υπερασβεστιαιμίας οφείλεται σε επινεφριδιακή κρίση, ενώ πιθανολογείται ότι η έλλειψη γλυκοκορτικοειδών αυξάνει την οστική απορρόφηση. Η παρατεταμένη ακινητοποίηση, συνυπάρχει με νοσήματα με υψηλό βαθμό ανακατασκευής όπως νόσος Paget, εφηβεία, θυρεοτοξίκωση, τότε αναπτύσσεται υπερασβεστιαιμία. Αυτό οφείλεται σε αυξημένη οστεοκλαστική και ελαττωμένη οστεοβλαστική δραστηριότητα. Επίσης η ελαττωματική 24-υδροξυλάση που προκύπτει από την μετάλλαξη του CYP24A1 οδηγεί σε μειωμένη αποδόμηση της 1,25 (OH) 2D και το σύνδρομο της ιδιοπαθούς βρεφικής υπερασβεστιαιμίας. Υπερασβεστιαιμία στην παιδική ηλικία η οποία ταξινομείται σε επίκτητες (νεφρική σωληναριακή οξέωση, ανεπάρκεια φωσφορικού σε πρόωρα νεογνά, νέκρωση υποδόριου λίπους και βρεφικός υποθυρεοειδισμός) και κληρονομικές( οστεοδυστροφία Jansen’ s, σύνδρομο Williams-Beuren, υποφωσφατασία, πρωτοπαθή οξάλωση, συγγενής ανεπάρκεια λακτάσης, σύνδρομο Down).","abstract_has_math":false,"creators":["Σκόδρα Αικατερίνη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:23:37Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314360"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314360","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314360","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314360","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314360","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σκόδρα Αικατερίνη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314360","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314360"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της PTH περιλαμβάνει μια πληθώρα νοσημάτων. Η πιο συχνή αιτία είναι τα κακοήθη νοσήματα. Προκαλείται με τρείς γενικούς μηχανισμούς : 1) Η τοπική οστεολυτική υπερασβεστιαιμίας (καρκίνο μαστού και πολλαπλό μυέλωμα) 2) Η χυμική υπερασβεστιαιμία (καρκινώματα κεφαλής, τραχήλου, οισοφάγου, πνεύμονα, τραχήλου μήτρας, δέρματος, νεφρού, ουροδόχου κύστεως και ωοθηκών). 3)Τα λεμφώματα που εκκρίνουν 1,25(ΟΗ)2D3. Στη θυρεοτοξίκωση αυξάνει το μεταβολισμό των οστών αυξάνοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα ήπια υπερασβεστιαιμία. Στην υπερβιταμίνωση D η υπερασβεστιαιμία μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα που καταναλώνουν μεγάλες δόσεις βιταμίνης D, είτε θεραπευτικά, είτε εσφαλμένα. Στη νόσος Paget η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται λόγω παρατεταμένης ακινητοποίησης όπου αυξάνεται η οστεοκλαστική δραστηριότητα. Στο σύνδρομο Milk- Alkali η υπερασβεστιαιμία οφεόλεται στην αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου. Στην Υπερβιταμίνωση Α, η οστική απορρόφηση είναι αυξημένη οδηγώντας σε οστεοπόρωση και κατάγματα. Στη Σαρκοείδωση η αύξηση της γ- ιντερφερόνης διεγείρει την δραστηριότητα της 1 υδροξυλάσης σε αυτά τα κύτταρα, οδηγώντας σε υπερασβεστιαιμία. Στη νόσο Addison η υπερασβεστιαιμίας οφείλεται σε επινεφριδιακή κρίση, ενώ πιθανολογείται ότι η έλλειψη γλυκοκορτικοειδών αυξάνει την οστική απορρόφηση. Η παρατεταμένη ακινητοποίηση, συνυπάρχει με νοσήματα με υψηλό βαθμό ανακατασκευής όπως νόσος Paget, εφηβεία, θυρεοτοξίκωση, τότε αναπτύσσεται υπερασβεστιαιμία. Αυτό οφείλεται σε αυξημένη οστεοκλαστική και ελαττωμένη οστεοβλαστική δραστηριότητα. Επίσης η ελαττωματική 24-υδροξυλάση που προκύπτει από την μετάλλαξη του CYP24A1 οδηγεί σε μειωμένη αποδόμηση της 1,25 (OH) 2D και το σύνδρομο της ιδιοπαθούς βρεφικής υπερασβεστιαιμίας. Υπερασβεστιαιμία στην παιδική ηλικία η οποία ταξινομείται σε επίκτητες (νεφρική σωληναριακή οξέωση, ανεπάρκεια φωσφορικού σε πρόωρα νεογνά, νέκρωση υποδόριου λίπους και βρεφικός υποθυρεοειδισμός) και κληρονομικές( οστεοδυστροφία Jansen’ s, σύνδρομο Williams-Beuren, υποφωσφατασία, πρωτοπαθή οξάλωση, συγγενής ανεπάρκεια λακτάσης, σύνδρομο Down)."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της παραθορμόνης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σκόδρα Αικατερίνη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της PTH περιλαμβάνει μια πληθώρα νοσημάτων. Η πιο συχνή αιτία είναι τα κακοήθη νοσήματα. Προκαλείται με τρείς γενικούς μηχανισμούς : 1) Η τοπική οστεολυτική υπερασβεστιαιμίας (καρκίνο μαστού και πολλαπλό μυέλωμα) 2) Η χυμική υπερασβεστιαιμία (καρκινώματα κεφαλής, τραχήλου, οισοφάγου, πνεύμονα, τραχήλου μήτρας, δέρματος, νεφρού, ουροδόχου κύστεως και ωοθηκών). 3)Τα λεμφώματα που εκκρίνουν 1,25(ΟΗ)2D3. Στη θυρεοτοξίκωση αυξάνει το μεταβολισμό των οστών αυξάνοντας την οστεοκλαστική δραστηριότητα, με αποτέλεσμα ήπια υπερασβεστιαιμία. Στην υπερβιταμίνωση D η υπερασβεστιαιμία μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα που καταναλώνουν μεγάλες δόσεις βιταμίνης D, είτε θεραπευτικά, είτε εσφαλμένα. Στη νόσος Paget η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται λόγω παρατεταμένης ακινητοποίησης όπου αυξάνεται η οστεοκλαστική δραστηριότητα. Στο σύνδρομο Milk- Alkali η υπερασβεστιαιμία οφεόλεται στην αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου. Στην Υπερβιταμίνωση Α, η οστική απορρόφηση είναι αυξημένη οδηγώντας σε οστεοπόρωση και κατάγματα. Στη Σαρκοείδωση η αύξηση της γ- ιντερφερόνης διεγείρει την δραστηριότητα της 1 υδροξυλάσης σε αυτά τα κύτταρα, οδηγώντας σε υπερασβεστιαιμία. Στη νόσο Addison η υπερασβεστιαιμίας οφείλεται σε επινεφριδιακή κρίση, ενώ πιθανολογείται ότι η έλλειψη γλυκοκορτικοειδών αυξάνει την οστική απορρόφηση. Η παρατεταμένη ακινητοποίηση, συνυπάρχει με νοσήματα με υψηλό βαθμό ανακατασκευής όπως νόσος Paget, εφηβεία, θυρεοτοξίκωση, τότε αναπτύσσεται υπερασβεστιαιμία. Αυτό οφείλεται σε αυξημένη οστεοκλαστική και ελαττωμένη οστεοβλαστική δραστηριότητα. Επίσης η ελαττωματική 24-υδροξυλάση που προκύπτει από την μετάλλαξη του CYP24A1 οδηγεί σε μειωμένη αποδόμηση της 1,25 (OH) 2D και το σύνδρομο της ιδιοπαθούς βρεφικής υπερασβεστιαιμίας. Υπερασβεστιαιμία στην παιδική ηλικία η οποία ταξινομείται σε επίκτητες (νεφρική σωληναριακή οξέωση, ανεπάρκεια φωσφορικού σε πρόωρα νεογνά, νέκρωση υποδόριου λίπους και βρεφικός υποθυρεοειδισμός) και κληρονομικές( οστεοδυστροφία Jansen’ s, σύνδρομο Williams-Beuren, υποφωσφατασία, πρωτοπαθή οξάλωση, συγγενής ανεπάρκεια λακτάσης, σύνδρομο Down)."],"dc:identifier":["uoadl:1314360","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314360"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Υπερασβεστιαιμία ανεξάρτητη της παραθορμόνης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:37Z"}