{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314419"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314419","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Φαρμακογενετική ανάλυση της απόκρισης των ασθενών με μεταστατικό ορθοκολικό καρκίνο στους συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη και ιρινοτεκάνη","abstract":"Ο ορθοκολικός καρκίνος αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου παγκοσμίως. Την τελευταία δεκαετία η επιβίωση των ασθενών έχει βελτιωθεί και ο συνδυασμός φθοριοπυριμιδίνης, ιρινοτεκάνης και ενός βιολογικού παράγοντα αποτελεί θεραπευτική προσέγγιση πρώτης γραμμής. Η πρωτεϊνη CD133 είναι δείκτης καρκινικών βλαστικών κυττάρων του παχέως εντέρου και συνδέεται με την αγγειογένεση, την κακή πρόγνωση και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία. Σκοπός μας ήταν η αξιολόγηση της συσχέτισης σημειακών πολυμορφισμών του γονιδίου CD133 με την ανταπόκριση, την τοξικότητα και την συνολική επιβίωση ασθενών που έλαβαν συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την αγγειογένεση. Ο γονότυπος CC του rs3130 συσχετίσθηκε με την εμφάνιση μειωμένης τοξικότητας (p=0,0017) και με χαμηλότερη συνολική επιβίωση (p=0.002). Στη συνέχεια μελετήσαμε την επίδραση σημειακών πολυμορφισμών στα γονίδια DPD και UGT1A1 που επηρεάζουν την φαρμακοδυναμική της ιρινοτεκάνης και της φθοριοουρακίλης και σχετίζονται με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των ποσοστών ανταπόκρισης, της τοξικότητας και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών. Τέλος, στους ασθενείς μελετήθηκε η παρουσία μεταλλάξεων στο εξόνιο 2 του KRAS καθώς είναι αποδεκτό πως ασθενείς με αγρίου τύπου αλληλόμορφα ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπεία με αναστολείς EGFR. Ωστόσο, καμία συσχέτιση μεταξύ των αλληλομόρφων KRAS και της ανταπόκρισης δεν βρέθηκε να έχει στατιστική σημαντικότητα.","abstract_html":"Ο ορθοκολικός καρκίνος αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου παγκοσμίως. Την τελευταία δεκαετία η επιβίωση των ασθενών έχει βελτιωθεί και ο συνδυασμός φθοριοπυριμιδίνης, ιρινοτεκάνης και ενός βιολογικού παράγοντα αποτελεί θεραπευτική προσέγγιση πρώτης γραμμής. Η πρωτεϊνη CD133 είναι δείκτης καρκινικών βλαστικών κυττάρων του παχέως εντέρου και συνδέεται με την αγγειογένεση, την κακή πρόγνωση και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία. Σκοπός μας ήταν η αξιολόγηση της συσχέτισης σημειακών πολυμορφισμών του γονιδίου CD133 με την ανταπόκριση, την τοξικότητα και την συνολική επιβίωση ασθενών που έλαβαν συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την αγγειογένεση. Ο γονότυπος CC του rs3130 συσχετίσθηκε με την εμφάνιση μειωμένης τοξικότητας (p=0,0017) και με χαμηλότερη συνολική επιβίωση (p=0.002). Στη συνέχεια μελετήσαμε την επίδραση σημειακών πολυμορφισμών στα γονίδια DPD και UGT1A1 που επηρεάζουν την φαρμακοδυναμική της ιρινοτεκάνης και της φθοριοουρακίλης και σχετίζονται με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των ποσοστών ανταπόκρισης, της τοξικότητας και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών. Τέλος, στους ασθενείς μελετήθηκε η παρουσία μεταλλάξεων στο εξόνιο 2 του KRAS καθώς είναι αποδεκτό πως ασθενείς με αγρίου τύπου αλληλόμορφα ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπεία με αναστολείς EGFR. Ωστόσο, καμία συσχέτιση μεταξύ των αλληλομόρφων KRAS και της ανταπόκρισης δεν βρέθηκε να έχει στατιστική σημαντικότητα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σιόζιου Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:47Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314419"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314419","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314419","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314419","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314419","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σιόζιου Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314419"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο ορθοκολικός καρκίνος αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου παγκοσμίως. Την τελευταία δεκαετία η επιβίωση των ασθενών έχει βελτιωθεί και ο συνδυασμός φθοριοπυριμιδίνης, ιρινοτεκάνης και ενός βιολογικού παράγοντα αποτελεί θεραπευτική προσέγγιση πρώτης γραμμής. Η πρωτεϊνη CD133 είναι δείκτης καρκινικών βλαστικών κυττάρων του παχέως εντέρου και συνδέεται με την αγγειογένεση, την κακή πρόγνωση και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία. Σκοπός μας ήταν η αξιολόγηση της συσχέτισης σημειακών πολυμορφισμών του γονιδίου CD133 με την ανταπόκριση, την τοξικότητα και την συνολική επιβίωση ασθενών που έλαβαν συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την αγγειογένεση. Ο γονότυπος CC του rs3130 συσχετίσθηκε με την εμφάνιση μειωμένης τοξικότητας (p=0,0017) και με χαμηλότερη συνολική επιβίωση (p=0.002). Στη συνέχεια μελετήσαμε την επίδραση σημειακών πολυμορφισμών στα γονίδια DPD και UGT1A1 που επηρεάζουν την φαρμακοδυναμική της ιρινοτεκάνης και της φθοριοουρακίλης και σχετίζονται με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των ποσοστών ανταπόκρισης, της τοξικότητας και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών. Τέλος, στους ασθενείς μελετήθηκε η παρουσία μεταλλάξεων στο εξόνιο 2 του KRAS καθώς είναι αποδεκτό πως ασθενείς με αγρίου τύπου αλληλόμορφα ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπεία με αναστολείς EGFR. Ωστόσο, καμία συσχέτιση μεταξύ των αλληλομόρφων KRAS και της ανταπόκρισης δεν βρέθηκε να έχει στατιστική σημαντικότητα.","Colorectal cancer is a major cause of death worldwide. Ιn the last decade, survival has improved and the combination of fluoropyrimidine, irinotecan and a biological agent is a first-line therapeutic approach. The CD133 protein is a marker of cancer stem cells in the colon and is associated with angiogenesis, poor prognosis and resistance to chemotherapy. Our aim was to evaluate the association between polymorphisms of the CD133 gene and the response, toxicity and overall survival of patients on bevacizumab-based treatment, a monoclonal antibody treatment which targets angiogenesis. The rs3130 CC genotype was associated with reduced toxicity of treatments (p=0.0017), and with lower overall survival on bevacizumab (p=0.002). Next, the effect of point polymorphisms in DPD and UGT1A1 genes that affect the pharmacodynamics of irinotecan and fluorouracil and associated with the observed toxic side effects was studied. No significant difference was found between response rates and toxicity for DPD or UGT1A1 genotypes. Finally the presence of mutations at exon 2 of the KRAS gene was studied as it is known that patients with wild-type alleles are more responsive to treatment with EGFR inhibitors. However, no correlation between the KRAS mutant allele and patient response were found to be statistically significant."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Φαρμακογενετική ανάλυση της απόκρισης των ασθενών με μεταστατικό ορθοκολικό καρκίνο στους συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη και ιρινοτεκάνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σιόζιου Άννα"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Ο ορθοκολικός καρκίνος αποτελεί σημαντική αιτία θανάτου παγκοσμίως. Την τελευταία δεκαετία η επιβίωση των ασθενών έχει βελτιωθεί και ο συνδυασμός φθοριοπυριμιδίνης, ιρινοτεκάνης και ενός βιολογικού παράγοντα αποτελεί θεραπευτική προσέγγιση πρώτης γραμμής. Η πρωτεϊνη CD133 είναι δείκτης καρκινικών βλαστικών κυττάρων του παχέως εντέρου και συνδέεται με την αγγειογένεση, την κακή πρόγνωση και την αντίσταση στη χημειοθεραπεία. Σκοπός μας ήταν η αξιολόγηση της συσχέτισης σημειακών πολυμορφισμών του γονιδίου CD133 με την ανταπόκριση, την τοξικότητα και την συνολική επιβίωση ασθενών που έλαβαν συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει την αγγειογένεση. Ο γονότυπος CC του rs3130 συσχετίσθηκε με την εμφάνιση μειωμένης τοξικότητας (p=0,0017) και με χαμηλότερη συνολική επιβίωση (p=0.002). Στη συνέχεια μελετήσαμε την επίδραση σημειακών πολυμορφισμών στα γονίδια DPD και UGT1A1 που επηρεάζουν την φαρμακοδυναμική της ιρινοτεκάνης και της φθοριοουρακίλης και σχετίζονται με την εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών. Δεν βρέθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ των ποσοστών ανταπόκρισης, της τοξικότητας και των γονοτύπων των υπό μελέτη πολυμορφισμών. Τέλος, στους ασθενείς μελετήθηκε η παρουσία μεταλλάξεων στο εξόνιο 2 του KRAS καθώς είναι αποδεκτό πως ασθενείς με αγρίου τύπου αλληλόμορφα ανταποκρίνονται καλύτερα στη θεραπεία με αναστολείς EGFR. Ωστόσο, καμία συσχέτιση μεταξύ των αλληλομόρφων KRAS και της ανταπόκρισης δεν βρέθηκε να έχει στατιστική σημαντικότητα.","Colorectal cancer is a major cause of death worldwide. Ιn the last decade, survival has improved and the combination of fluoropyrimidine, irinotecan and a biological agent is a first-line therapeutic approach. The CD133 protein is a marker of cancer stem cells in the colon and is associated with angiogenesis, poor prognosis and resistance to chemotherapy. Our aim was to evaluate the association between polymorphisms of the CD133 gene and the response, toxicity and overall survival of patients on bevacizumab-based treatment, a monoclonal antibody treatment which targets angiogenesis. The rs3130 CC genotype was associated with reduced toxicity of treatments (p=0.0017), and with lower overall survival on bevacizumab (p=0.002). Next, the effect of point polymorphisms in DPD and UGT1A1 genes that affect the pharmacodynamics of irinotecan and fluorouracil and associated with the observed toxic side effects was studied. No significant difference was found between response rates and toxicity for DPD or UGT1A1 genotypes. Finally the presence of mutations at exon 2 of the KRAS gene was studied as it is known that patients with wild-type alleles are more responsive to treatment with EGFR inhibitors. However, no correlation between the KRAS mutant allele and patient response were found to be statistically significant."],"dc:identifier":["uoadl:1314419","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314419"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Φαρμακογενετική ανάλυση της απόκρισης των ασθενών με μεταστατικό ορθοκολικό καρκίνο στους συνδυασμούς θεραπείας με μπεβασιζουμάμπη και ιρινοτεκάνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:47Z"}