{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314484"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314484","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χαρακτηρισμός του προτύπου έκκρισης της α-συνουκλεΐνης: ο ρόλος των εξωσωμάτων","abstract":"Η α-συνουκλεΐνη είναι μία κυτταρικά άφθονη πρωτεΐνη του κυτοσολίου, η οποία εκτελεί σημαντικές λειτουργίες σε προσυναπτικά νευρωνικά άκρα. Έχει συνδεθεί άμεσα βιοχημικά και γενετικά με ιδιοπαθείς και οικογενείς μορφές της νόσου του Parkinson.Η νόσος του Parkinson είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση πρωτεϊνικών εγκλείστων, κύριο συστατικό των οποίων είναι η α-συνουκλεΐνη. Τα τελευταία έτη, πληθώρα ευρημάτων συνηγορεί υπέρ του ότι η α-συνουκλεΐνη έχει παρακρινείς τοξικές δράσεις. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται μέσω μη-κλασικών κυτταρικών μονοπατιών τα οποία δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί πλήρως. Πρόσφατα δείχθηκε ότι ένα από αυτά είναι η έκκριση της μέσω των εξωσωμάτων, κυστιδίων που έχουν ενδοκυτταρική βιογένεση και συγκεκριμένα βιοχημικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά. Τα εξωσώματα συγκεντρώνουν μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον ως λειτουργικοί μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Πρωτεΐνες οι οποίες σχετίζονται με νευροεκφυλιστικές νόσους, όπως το αμυλοειδές β και η α-συνουκλεΐνη, έχει δειχθεί ότι εκκρίνονται μέσω των εξωσωμάτων. Βάσει αυτού έχει δημιουργηθεί η υπόθεση ότι τα εξωσώματα δρουν ως «Δούρειοι Ίπποι» μεταφέροντας τοξικές πρωτεΐνες σε υγιή κύτταρα. Στην παρούσα μελέτη προσεγγίζεται για πρώτη φορά το πρότυπο έκκρισης της α- συνουκλεΐνης υπό φυσιολογικές συνθήκες και υπό συνθήκες που μιμούνται τη νόσο του Parkinson. Αρχικά, διερευνήθηκε η τοπολογία της φυσιολογικής έκκρισης της α- συνουκλεΐνης σε διαμερισματοποιημένες καλλιέργειες φλοιικών νευρώνων. Βελτιστοποιήθηκε η καλλιέργεια νευρώνων σε συσκευές που επιτρέπουν το διαχωρισμό των νευρωνικών σωμάτων από τους άξονες. Η μέτρηση της α-συνουκλεΐνης έγινε με μία υπερ-ευαίσθητη ELISA η οποία έχει αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας. Εν συνεχεία εξετάσθηκε πώς ο φυσιολογικός μηχανισμός έκκρισης της πρωτεΐνης αλλάζει υπό συνθήκες που μιμούνται παθολογικές καταστάσεις σχετιζόμενες με τη νόσο του Parkinson. Χρησιμοποιήθηκαν δύο συστήματα επαγόμενης έκφρασης της αγρίου τύπου και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής της α-συνουκλεΐνης. Μελετήθηκε ξεχωριστά αλλά και συγκριτικά η έκκριση της α-συνουκλεΐνης σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Προς την κατεύθυνση αυτή, βελτιστοποιήθηκαν δύο ευαίσθητες ποσοτικές μέθοδοι για τη μέτρηση των εξωσωμάτων –η micro-Bradford και η δοκιμασία εστεράσης κατά Ellman. Χρησιμοποιώντας τις μεθόδους αυτές συμπληρωματικά ήταν εφικτή η σύγκριση του αριθμού των εξωσωμάτων που εκκρίνονται από συγκεκριμένο αριθμό κυττάρων και ο υπολογισμός της α- συνουκλεΐνης που περιέχεται στον ίδιο αριθμό εξωσωμάτων από κάθε συνθήκη. Τέλος, βελτιστοποιήθηκε ένα πρωτόκολλο σήμανσης των εξωσωμάτων για την μελέτη των κινητικών χαρακτηριστικών της πρόσληψής τους. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται φυσιολογικά από τα σώματα και τους άξονες των νευρώνων. Η εξωκυττάρια πρωτεΐνη διακρίνεται σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Ενδοκυττάρια επαγωγή της έκφρασης της α-συνουκλεΐνης οδήγησε σε πολύ μεγάλη αύξηση και σε παρόμοια επίπεδα έκκρισης της ελεύθερης α- συνουκλεΐνης, τόσο της αγρίου τύπου όσο και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής. Επομένως η μετάλλαξη δεν επηρεάζει, στο κυτταρικό μας μοντέλο, το πρότυπο έκκρισης της πρωτεΐνης. Στις συνθήκες αυτές, ο αριθμός των εξωσωμάτων παραμένει σταθερός, ωστόσο ο ίδιος αριθμός εξωσωμάτων περιέχει μεγαλύτερο φορτίο α- συνουκλεϊνης. Και στην περίπτωση αυτή, η μετάλλαξη δεν επηρεάζει το πρότυπο έκκρισης. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα ήταν ότι τα εξωσώματα δεν είναι ο κύριος μηχανισμός μέσω του οποίου η πρωτεΐνη εξέρχεται από το κύτταρο στις πειραματικές συνθήκες που εξετάστηκαν. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι άλλοι μηχανισμοί ενεργοποιούνται για την έκκριση της πρωτεΐνης όταν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα είναι αυξημένα. Ωστόσο το ερώτημα του αν τα εξωσώματα αποτελούν σημαντικό μηχανισμό μέσω του οποίου τοξικές μορφές απομακρύνονται από το κύτταρο παραμένει αναπάντητο. Τέλος, δείχθηκε ότι τα εξωσώματα προσλαμβάνονται από διαφοροποιημένα κύτταρα και πρωτογενείς νευρώνες και ότι η πρόσληψη εξελίσσεται στο χρόνο. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας προτείνουν ότι η διατήρηση της ισορροπίας της α-συνουκλεΐνης εντός και εκτός κυττάρου είναι ένας πολλά υποσχόμενος θεραπευτικός στόχος κατά της εξάπλωσης της παθολογίας Parkinson. Τα εξωσώματα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους πλέον κατάλληλους φορείς στοχευμένης θεραπείας λόγω της ιδιότητάς τους να διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη και να παραδίδουν λειτουργικά το φορτίο τους.","abstract_html":"Η α-συνουκλεΐνη είναι μία κυτταρικά άφθονη πρωτεΐνη του κυτοσολίου, η οποία εκτελεί σημαντικές λειτουργίες σε προσυναπτικά νευρωνικά άκρα. Έχει συνδεθεί άμεσα βιοχημικά και γενετικά με ιδιοπαθείς και οικογενείς μορφές της νόσου του Parkinson.Η νόσος του Parkinson είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση πρωτεϊνικών εγκλείστων, κύριο συστατικό των οποίων είναι η α-συνουκλεΐνη. Τα τελευταία έτη, πληθώρα ευρημάτων συνηγορεί υπέρ του ότι η α-συνουκλεΐνη έχει παρακρινείς τοξικές δράσεις. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται μέσω μη-κλασικών κυτταρικών μονοπατιών τα οποία δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί πλήρως. Πρόσφατα δείχθηκε ότι ένα από αυτά είναι η έκκριση της μέσω των εξωσωμάτων, κυστιδίων που έχουν ενδοκυτταρική βιογένεση και συγκεκριμένα βιοχημικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά. Τα εξωσώματα συγκεντρώνουν μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον ως λειτουργικοί μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Πρωτεΐνες οι οποίες σχετίζονται με νευροεκφυλιστικές νόσους, όπως το αμυλοειδές β και η α-συνουκλεΐνη, έχει δειχθεί ότι εκκρίνονται μέσω των εξωσωμάτων. Βάσει αυτού έχει δημιουργηθεί η υπόθεση ότι τα εξωσώματα δρουν ως «Δούρειοι Ίπποι» μεταφέροντας τοξικές πρωτεΐνες σε υγιή κύτταρα. Στην παρούσα μελέτη προσεγγίζεται για πρώτη φορά το πρότυπο έκκρισης της α- συνουκλεΐνης υπό φυσιολογικές συνθήκες και υπό συνθήκες που μιμούνται τη νόσο του Parkinson. Αρχικά, διερευνήθηκε η τοπολογία της φυσιολογικής έκκρισης της α- συνουκλεΐνης σε διαμερισματοποιημένες καλλιέργειες φλοιικών νευρώνων. Βελτιστοποιήθηκε η καλλιέργεια νευρώνων σε συσκευές που επιτρέπουν το διαχωρισμό των νευρωνικών σωμάτων από τους άξονες. Η μέτρηση της α-συνουκλεΐνης έγινε με μία υπερ-ευαίσθητη ELISA η οποία έχει αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας. Εν συνεχεία εξετάσθηκε πώς ο φυσιολογικός μηχανισμός έκκρισης της πρωτεΐνης αλλάζει υπό συνθήκες που μιμούνται παθολογικές καταστάσεις σχετιζόμενες με τη νόσο του Parkinson. Χρησιμοποιήθηκαν δύο συστήματα επαγόμενης έκφρασης της αγρίου τύπου και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής της α-συνουκλεΐνης. Μελετήθηκε ξεχωριστά αλλά και συγκριτικά η έκκριση της α-συνουκλεΐνης σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Προς την κατεύθυνση αυτή, βελτιστοποιήθηκαν δύο ευαίσθητες ποσοτικές μέθοδοι για τη μέτρηση των εξωσωμάτων –η micro-Bradford και η δοκιμασία εστεράσης κατά Ellman. Χρησιμοποιώντας τις μεθόδους αυτές συμπληρωματικά ήταν εφικτή η σύγκριση του αριθμού των εξωσωμάτων που εκκρίνονται από συγκεκριμένο αριθμό κυττάρων και ο υπολογισμός της α- συνουκλεΐνης που περιέχεται στον ίδιο αριθμό εξωσωμάτων από κάθε συνθήκη. Τέλος, βελτιστοποιήθηκε ένα πρωτόκολλο σήμανσης των εξωσωμάτων για την μελέτη των κινητικών χαρακτηριστικών της πρόσληψής τους. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται φυσιολογικά από τα σώματα και τους άξονες των νευρώνων. Η εξωκυττάρια πρωτεΐνη διακρίνεται σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Ενδοκυττάρια επαγωγή της έκφρασης της α-συνουκλεΐνης οδήγησε σε πολύ μεγάλη αύξηση και σε παρόμοια επίπεδα έκκρισης της ελεύθερης α- συνουκλεΐνης, τόσο της αγρίου τύπου όσο και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής. Επομένως η μετάλλαξη δεν επηρεάζει, στο κυτταρικό μας μοντέλο, το πρότυπο έκκρισης της πρωτεΐνης. Στις συνθήκες αυτές, ο αριθμός των εξωσωμάτων παραμένει σταθερός, ωστόσο ο ίδιος αριθμός εξωσωμάτων περιέχει μεγαλύτερο φορτίο α- συνουκλεϊνης. Και στην περίπτωση αυτή, η μετάλλαξη δεν επηρεάζει το πρότυπο έκκρισης. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα ήταν ότι τα εξωσώματα δεν είναι ο κύριος μηχανισμός μέσω του οποίου η πρωτεΐνη εξέρχεται από το κύτταρο στις πειραματικές συνθήκες που εξετάστηκαν. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι άλλοι μηχανισμοί ενεργοποιούνται για την έκκριση της πρωτεΐνης όταν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα είναι αυξημένα. Ωστόσο το ερώτημα του αν τα εξωσώματα αποτελούν σημαντικό μηχανισμό μέσω του οποίου τοξικές μορφές απομακρύνονται από το κύτταρο παραμένει αναπάντητο. Τέλος, δείχθηκε ότι τα εξωσώματα προσλαμβάνονται από διαφοροποιημένα κύτταρα και πρωτογενείς νευρώνες και ότι η πρόσληψη εξελίσσεται στο χρόνο. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας προτείνουν ότι η διατήρηση της ισορροπίας της α-συνουκλεΐνης εντός και εκτός κυττάρου είναι ένας πολλά υποσχόμενος θεραπευτικός στόχος κατά της εξάπλωσης της παθολογίας Parkinson. Τα εξωσώματα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους πλέον κατάλληλους φορείς στοχευμένης θεραπείας λόγω της ιδιότητάς τους να διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη και να παραδίδουν λειτουργικά το φορτίο τους.","abstract_has_math":false,"creators":["Μηνακάκη Γεωργία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:23:49Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314484"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314484","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314484","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314484","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314484","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μηνακάκη Γεωργία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314484","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314484"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η α-συνουκλεΐνη είναι μία κυτταρικά άφθονη πρωτεΐνη του κυτοσολίου, η οποία εκτελεί σημαντικές λειτουργίες σε προσυναπτικά νευρωνικά άκρα. Έχει συνδεθεί άμεσα βιοχημικά και γενετικά με ιδιοπαθείς και οικογενείς μορφές της νόσου του Parkinson.Η νόσος του Parkinson είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση πρωτεϊνικών εγκλείστων, κύριο συστατικό των οποίων είναι η α-συνουκλεΐνη. Τα τελευταία έτη, πληθώρα ευρημάτων συνηγορεί υπέρ του ότι η α-συνουκλεΐνη έχει παρακρινείς τοξικές δράσεις. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται μέσω μη-κλασικών κυτταρικών μονοπατιών τα οποία δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί πλήρως. Πρόσφατα δείχθηκε ότι ένα από αυτά είναι η έκκριση της μέσω των εξωσωμάτων, κυστιδίων που έχουν ενδοκυτταρική βιογένεση και συγκεκριμένα βιοχημικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά. Τα εξωσώματα συγκεντρώνουν μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον ως λειτουργικοί μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Πρωτεΐνες οι οποίες σχετίζονται με νευροεκφυλιστικές νόσους, όπως το αμυλοειδές β και η α-συνουκλεΐνη, έχει δειχθεί ότι εκκρίνονται μέσω των εξωσωμάτων. Βάσει αυτού έχει δημιουργηθεί η υπόθεση ότι τα εξωσώματα δρουν ως «Δούρειοι Ίπποι» μεταφέροντας τοξικές πρωτεΐνες σε υγιή κύτταρα. Στην παρούσα μελέτη προσεγγίζεται για πρώτη φορά το πρότυπο έκκρισης της α- συνουκλεΐνης υπό φυσιολογικές συνθήκες και υπό συνθήκες που μιμούνται τη νόσο του Parkinson. Αρχικά, διερευνήθηκε η τοπολογία της φυσιολογικής έκκρισης της α- συνουκλεΐνης σε διαμερισματοποιημένες καλλιέργειες φλοιικών νευρώνων. Βελτιστοποιήθηκε η καλλιέργεια νευρώνων σε συσκευές που επιτρέπουν το διαχωρισμό των νευρωνικών σωμάτων από τους άξονες. Η μέτρηση της α-συνουκλεΐνης έγινε με μία υπερ-ευαίσθητη ELISA η οποία έχει αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας. Εν συνεχεία εξετάσθηκε πώς ο φυσιολογικός μηχανισμός έκκρισης της πρωτεΐνης αλλάζει υπό συνθήκες που μιμούνται παθολογικές καταστάσεις σχετιζόμενες με τη νόσο του Parkinson. Χρησιμοποιήθηκαν δύο συστήματα επαγόμενης έκφρασης της αγρίου τύπου και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής της α-συνουκλεΐνης. Μελετήθηκε ξεχωριστά αλλά και συγκριτικά η έκκριση της α-συνουκλεΐνης σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Προς την κατεύθυνση αυτή, βελτιστοποιήθηκαν δύο ευαίσθητες ποσοτικές μέθοδοι για τη μέτρηση των εξωσωμάτων –η micro-Bradford και η δοκιμασία εστεράσης κατά Ellman. Χρησιμοποιώντας τις μεθόδους αυτές συμπληρωματικά ήταν εφικτή η σύγκριση του αριθμού των εξωσωμάτων που εκκρίνονται από συγκεκριμένο αριθμό κυττάρων και ο υπολογισμός της α- συνουκλεΐνης που περιέχεται στον ίδιο αριθμό εξωσωμάτων από κάθε συνθήκη. Τέλος, βελτιστοποιήθηκε ένα πρωτόκολλο σήμανσης των εξωσωμάτων για την μελέτη των κινητικών χαρακτηριστικών της πρόσληψής τους. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται φυσιολογικά από τα σώματα και τους άξονες των νευρώνων. Η εξωκυττάρια πρωτεΐνη διακρίνεται σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Ενδοκυττάρια επαγωγή της έκφρασης της α-συνουκλεΐνης οδήγησε σε πολύ μεγάλη αύξηση και σε παρόμοια επίπεδα έκκρισης της ελεύθερης α- συνουκλεΐνης, τόσο της αγρίου τύπου όσο και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής. Επομένως η μετάλλαξη δεν επηρεάζει, στο κυτταρικό μας μοντέλο, το πρότυπο έκκρισης της πρωτεΐνης. Στις συνθήκες αυτές, ο αριθμός των εξωσωμάτων παραμένει σταθερός, ωστόσο ο ίδιος αριθμός εξωσωμάτων περιέχει μεγαλύτερο φορτίο α- συνουκλεϊνης. Και στην περίπτωση αυτή, η μετάλλαξη δεν επηρεάζει το πρότυπο έκκρισης. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα ήταν ότι τα εξωσώματα δεν είναι ο κύριος μηχανισμός μέσω του οποίου η πρωτεΐνη εξέρχεται από το κύτταρο στις πειραματικές συνθήκες που εξετάστηκαν. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι άλλοι μηχανισμοί ενεργοποιούνται για την έκκριση της πρωτεΐνης όταν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα είναι αυξημένα. Ωστόσο το ερώτημα του αν τα εξωσώματα αποτελούν σημαντικό μηχανισμό μέσω του οποίου τοξικές μορφές απομακρύνονται από το κύτταρο παραμένει αναπάντητο. Τέλος, δείχθηκε ότι τα εξωσώματα προσλαμβάνονται από διαφοροποιημένα κύτταρα και πρωτογενείς νευρώνες και ότι η πρόσληψη εξελίσσεται στο χρόνο. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας προτείνουν ότι η διατήρηση της ισορροπίας της α-συνουκλεΐνης εντός και εκτός κυττάρου είναι ένας πολλά υποσχόμενος θεραπευτικός στόχος κατά της εξάπλωσης της παθολογίας Parkinson. Τα εξωσώματα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους πλέον κατάλληλους φορείς στοχευμένης θεραπείας λόγω της ιδιότητάς τους να διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη και να παραδίδουν λειτουργικά το φορτίο τους.","α-Synuclein is an abundant cytosolic protein which exerts very important functions in presynaptic nerve terminals. It has been directly linked to idiopathic and familial forms of Parkinson’s disease through biochemical and genetic studies. Parkinson’s disease is a progressive neurodegenerative disorder which is characterized by the spread of proteinaceous inclusions, the main constituent of which is α-synuclein. During the past years a plethora of findings suggests that α-synuclein has toxic paracrine effects. This protein is secreted via non-classical pathways which have not been fully identified yet. Recently it was shown that one of them is the exosome secretion pathway. Exosomes are cell-secreted vesicles of endocytic biogenesis and specific biochemical and morphological characteristics. They have rightfully taken their place in the center of scientific research as functional mediators of intercellular communication. Proteins that are related to neurodegeneration, such as the Aβ amyloid peptide and α-synuclein, have been found to be secreted in association with exosomes. Assuch, the “Trojan Horse” hypothesis proposes that exosomes carry and deliver toxic protein species to healthy recipient cells. Inthepresentstudy,thesecretionofα-synucleinunder physiological and disease-mimicking conditions is quantitatively assessed for the first time. Initially,the normal topology of α-synuclein secretion was investigated in healthy primary cortical neurons. The culture of cells in compartmentalization devices was optimized. α-Synuclein was assessed with an ultra-sensitive in-house ELISA. Next, we investigated how the physiological secretion of the protein is altered by conditions which mimic Parkinson’s disease. Two cell-models of the disease were used, for the overexpression of the wild type and A53T mutant form of α-synuclein, upon induction. The secretion of α- synuclein in a free form and in association with exosomes was quantitatively assessed and comparisons were made as to the effect of the levels and mutation to either of the secreted forms. To this end, two sensitive quantitative methods were optimized: micro-Bradford and the Ellman esterase assay.Using these methods together,the comparison of the number of exosomes secreted between different experimental conditions was achieved. Likewise, the quantity of α-synuclein associated with the same number of exosomal particles was calculated with precision. Last, a protocol for exosome labeling was optimized in order to study the kinetics of exosome uptake. α-Synuclein is normally secreted by both the soma and neuronal axons. The extracellular protein is encountered in a free and an exosome-associated form. The intracellular induction of α-synuclein expression led to a significant increase of free α-synuclein and at comparable levels between the wild type and mutant form. This suggests that the mutation does not alter the mechanism of α- synuclein secretion. Under these conditions, the exosome number remains constant yet, more α-synuclein load is packed into exosomes. Also in this case, the mutation does not affect the mechanism of exosome-mediated secretion. Another important finding is that exosomes are not the main non-classical secretion mechanism by which the protein is secreted out of the cell under these experimental conditions. This may signify that other mechanisms are activated when the intracellular levels of the protein are increased. Nevertheless, the question of whether exosomes are an important means by which toxic species of the protein exit the cell remains to be answered. Finally, it was demonstrated thatexosomes are uptaken by differentiated cells and primary neurons and that their uptake is a time-dependent process. The findings of the present study suggest that the maintenance of the equilibrium ofα-synuclein in and outside of the cell is a potent thepareutic target against the spread of Parkinson’s-related pathology. Exosomes could be very promising carriers of targeted therapy, due to their unique ability to cross the plasma membrane and to functionally deliver their cargo intact."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χαρακτηρισμός του προτύπου έκκρισης της α-συνουκλεΐνης: ο ρόλος των εξωσωμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μηνακάκη Γεωργία"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Η α-συνουκλεΐνη είναι μία κυτταρικά άφθονη πρωτεΐνη του κυτοσολίου, η οποία εκτελεί σημαντικές λειτουργίες σε προσυναπτικά νευρωνικά άκρα. Έχει συνδεθεί άμεσα βιοχημικά και γενετικά με ιδιοπαθείς και οικογενείς μορφές της νόσου του Parkinson.Η νόσος του Parkinson είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από την εξάπλωση πρωτεϊνικών εγκλείστων, κύριο συστατικό των οποίων είναι η α-συνουκλεΐνη. Τα τελευταία έτη, πληθώρα ευρημάτων συνηγορεί υπέρ του ότι η α-συνουκλεΐνη έχει παρακρινείς τοξικές δράσεις. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται μέσω μη-κλασικών κυτταρικών μονοπατιών τα οποία δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί πλήρως. Πρόσφατα δείχθηκε ότι ένα από αυτά είναι η έκκριση της μέσω των εξωσωμάτων, κυστιδίων που έχουν ενδοκυτταρική βιογένεση και συγκεκριμένα βιοχημικά και μορφολογικά χαρακτηριστικά. Τα εξωσώματα συγκεντρώνουν μεγάλο επιστημονικό ενδιαφέρον ως λειτουργικοί μεσολαβητές της διακυτταρικής επικοινωνίας. Πρωτεΐνες οι οποίες σχετίζονται με νευροεκφυλιστικές νόσους, όπως το αμυλοειδές β και η α-συνουκλεΐνη, έχει δειχθεί ότι εκκρίνονται μέσω των εξωσωμάτων. Βάσει αυτού έχει δημιουργηθεί η υπόθεση ότι τα εξωσώματα δρουν ως «Δούρειοι Ίπποι» μεταφέροντας τοξικές πρωτεΐνες σε υγιή κύτταρα. Στην παρούσα μελέτη προσεγγίζεται για πρώτη φορά το πρότυπο έκκρισης της α- συνουκλεΐνης υπό φυσιολογικές συνθήκες και υπό συνθήκες που μιμούνται τη νόσο του Parkinson. Αρχικά, διερευνήθηκε η τοπολογία της φυσιολογικής έκκρισης της α- συνουκλεΐνης σε διαμερισματοποιημένες καλλιέργειες φλοιικών νευρώνων. Βελτιστοποιήθηκε η καλλιέργεια νευρώνων σε συσκευές που επιτρέπουν το διαχωρισμό των νευρωνικών σωμάτων από τους άξονες. Η μέτρηση της α-συνουκλεΐνης έγινε με μία υπερ-ευαίσθητη ELISA η οποία έχει αναπτυχθεί στο εργαστήριό μας. Εν συνεχεία εξετάσθηκε πώς ο φυσιολογικός μηχανισμός έκκρισης της πρωτεΐνης αλλάζει υπό συνθήκες που μιμούνται παθολογικές καταστάσεις σχετιζόμενες με τη νόσο του Parkinson. Χρησιμοποιήθηκαν δύο συστήματα επαγόμενης έκφρασης της αγρίου τύπου και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής της α-συνουκλεΐνης. Μελετήθηκε ξεχωριστά αλλά και συγκριτικά η έκκριση της α-συνουκλεΐνης σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Προς την κατεύθυνση αυτή, βελτιστοποιήθηκαν δύο ευαίσθητες ποσοτικές μέθοδοι για τη μέτρηση των εξωσωμάτων –η micro-Bradford και η δοκιμασία εστεράσης κατά Ellman. Χρησιμοποιώντας τις μεθόδους αυτές συμπληρωματικά ήταν εφικτή η σύγκριση του αριθμού των εξωσωμάτων που εκκρίνονται από συγκεκριμένο αριθμό κυττάρων και ο υπολογισμός της α- συνουκλεΐνης που περιέχεται στον ίδιο αριθμό εξωσωμάτων από κάθε συνθήκη. Τέλος, βελτιστοποιήθηκε ένα πρωτόκολλο σήμανσης των εξωσωμάτων για την μελέτη των κινητικών χαρακτηριστικών της πρόσληψής τους. Η α-συνουκλεΐνη εκκρίνεται φυσιολογικά από τα σώματα και τους άξονες των νευρώνων. Η εξωκυττάρια πρωτεΐνη διακρίνεται σε ελεύθερη μορφή και σε σύνδεση με τα εξωσώματα. Ενδοκυττάρια επαγωγή της έκφρασης της α-συνουκλεΐνης οδήγησε σε πολύ μεγάλη αύξηση και σε παρόμοια επίπεδα έκκρισης της ελεύθερης α- συνουκλεΐνης, τόσο της αγρίου τύπου όσο και της Α53Τ μεταλλαγμένης μορφής. Επομένως η μετάλλαξη δεν επηρεάζει, στο κυτταρικό μας μοντέλο, το πρότυπο έκκρισης της πρωτεΐνης. Στις συνθήκες αυτές, ο αριθμός των εξωσωμάτων παραμένει σταθερός, ωστόσο ο ίδιος αριθμός εξωσωμάτων περιέχει μεγαλύτερο φορτίο α- συνουκλεϊνης. Και στην περίπτωση αυτή, η μετάλλαξη δεν επηρεάζει το πρότυπο έκκρισης. Ιδιαίτερα σημαντικό εύρημα ήταν ότι τα εξωσώματα δεν είναι ο κύριος μηχανισμός μέσω του οποίου η πρωτεΐνη εξέρχεται από το κύτταρο στις πειραματικές συνθήκες που εξετάστηκαν. Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι άλλοι μηχανισμοί ενεργοποιούνται για την έκκριση της πρωτεΐνης όταν τα ενδοκυτταρικά επίπεδα είναι αυξημένα. Ωστόσο το ερώτημα του αν τα εξωσώματα αποτελούν σημαντικό μηχανισμό μέσω του οποίου τοξικές μορφές απομακρύνονται από το κύτταρο παραμένει αναπάντητο. Τέλος, δείχθηκε ότι τα εξωσώματα προσλαμβάνονται από διαφοροποιημένα κύτταρα και πρωτογενείς νευρώνες και ότι η πρόσληψη εξελίσσεται στο χρόνο. Τα ευρήματα της παρούσας εργασίας προτείνουν ότι η διατήρηση της ισορροπίας της α-συνουκλεΐνης εντός και εκτός κυττάρου είναι ένας πολλά υποσχόμενος θεραπευτικός στόχος κατά της εξάπλωσης της παθολογίας Parkinson. Τα εξωσώματα, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τους πλέον κατάλληλους φορείς στοχευμένης θεραπείας λόγω της ιδιότητάς τους να διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη και να παραδίδουν λειτουργικά το φορτίο τους.","α-Synuclein is an abundant cytosolic protein which exerts very important functions in presynaptic nerve terminals. It has been directly linked to idiopathic and familial forms of Parkinson’s disease through biochemical and genetic studies. Parkinson’s disease is a progressive neurodegenerative disorder which is characterized by the spread of proteinaceous inclusions, the main constituent of which is α-synuclein. During the past years a plethora of findings suggests that α-synuclein has toxic paracrine effects. This protein is secreted via non-classical pathways which have not been fully identified yet. Recently it was shown that one of them is the exosome secretion pathway. Exosomes are cell-secreted vesicles of endocytic biogenesis and specific biochemical and morphological characteristics. They have rightfully taken their place in the center of scientific research as functional mediators of intercellular communication. Proteins that are related to neurodegeneration, such as the Aβ amyloid peptide and α-synuclein, have been found to be secreted in association with exosomes. Assuch, the “Trojan Horse” hypothesis proposes that exosomes carry and deliver toxic protein species to healthy recipient cells. Inthepresentstudy,thesecretionofα-synucleinunder physiological and disease-mimicking conditions is quantitatively assessed for the first time. Initially,the normal topology of α-synuclein secretion was investigated in healthy primary cortical neurons. The culture of cells in compartmentalization devices was optimized. α-Synuclein was assessed with an ultra-sensitive in-house ELISA. Next, we investigated how the physiological secretion of the protein is altered by conditions which mimic Parkinson’s disease. Two cell-models of the disease were used, for the overexpression of the wild type and A53T mutant form of α-synuclein, upon induction. The secretion of α- synuclein in a free form and in association with exosomes was quantitatively assessed and comparisons were made as to the effect of the levels and mutation to either of the secreted forms. To this end, two sensitive quantitative methods were optimized: micro-Bradford and the Ellman esterase assay.Using these methods together,the comparison of the number of exosomes secreted between different experimental conditions was achieved. Likewise, the quantity of α-synuclein associated with the same number of exosomal particles was calculated with precision. Last, a protocol for exosome labeling was optimized in order to study the kinetics of exosome uptake. α-Synuclein is normally secreted by both the soma and neuronal axons. The extracellular protein is encountered in a free and an exosome-associated form. The intracellular induction of α-synuclein expression led to a significant increase of free α-synuclein and at comparable levels between the wild type and mutant form. This suggests that the mutation does not alter the mechanism of α- synuclein secretion. Under these conditions, the exosome number remains constant yet, more α-synuclein load is packed into exosomes. Also in this case, the mutation does not affect the mechanism of exosome-mediated secretion. Another important finding is that exosomes are not the main non-classical secretion mechanism by which the protein is secreted out of the cell under these experimental conditions. This may signify that other mechanisms are activated when the intracellular levels of the protein are increased. Nevertheless, the question of whether exosomes are an important means by which toxic species of the protein exit the cell remains to be answered. Finally, it was demonstrated thatexosomes are uptaken by differentiated cells and primary neurons and that their uptake is a time-dependent process. The findings of the present study suggest that the maintenance of the equilibrium ofα-synuclein in and outside of the cell is a potent thepareutic target against the spread of Parkinson’s-related pathology. Exosomes could be very promising carriers of targeted therapy, due to their unique ability to cross the plasma membrane and to functionally deliver their cargo intact."],"dc:identifier":["uoadl:1314484","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314484"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Χαρακτηρισμός του προτύπου έκκρισης της α-συνουκλεΐνης: ο ρόλος των εξωσωμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:49Z"}