{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314521"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314521","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρήση καλυμμένων ενδοπροθέσεων με ραπαμυκίνη (sirolimus - eluting stents), σε σχέση με απλές μεταλλικές ενδοπροθέσεις (bare metal stents) στα κνημιαία αγγεία, μετά από μη ικανοποιητική αγγειοπλαστική, σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων","abstract":"Η αγγειοπλαστική των κνημιαίων αγγείων έχει πλέον καθιερωθεί σαν βασική θεραπευτική επιλογή, όταν το ανοικτό χειρουργείο δεν μπορεί να εφαρμοστεί, είτε λόγω απουσίας φλεβών για παράκαμψη, είτε μη επαρκών θέσεων για την περιφερική αναστόμωση, είτε λόγω αγγείων κάτω του ενός χιλιοστού ή αγγείων με διάχυτη νόσο. Έτσι πολλές φορές η αγγειοπλαστική αποτελεί την μοναδική επιλογή σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων. Το αδύνατο σημείο της είναι η ενδοθηλιακή υπερπλασία, η οποία τείνει συνεχώς να μειώνει την διάμετρο του αυλού του αγγείου που έχει διανοιχτεί. Σε περίπτωση διαχωρισμού του αγγείου ή υπολειπόμενης στένωσης > 30% χρησιμοποιήθηκαν τα απλά stents για την διάνοιξη του αυλού, με όχι όμως καλά αποτελέσματα. Η νέα τεχνολογία έφερε τα επικαλυμμένα stent με φαρμακευτικές ουσίες όπως ραπαμυκίνη (sirolimus). Οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί, αν και δεν είναι πάρα πολλές, προσπάθησαν να συγκρίνονται τα δύο stents : α) με ραπαμυκίνη (sirolimus) και β) τα απλά μεταλλικά stents (bare metal stents) σε έξι και δώδεκα μήνες από την τοποθέτησή τους και με τα αποτελέσματα να δειχθεί αν τα stents με ραπαμυκίνη (sirolimus) είναι περισσότερο αποτελεσματικά για να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία. Από τις μελέτες προέκυψε ότι : Η χρήση των sirolimus – eluting stent είναι αρκετά ασφαλής και περισσότερο αποτελεσματική στα κνημιαία αγγεία σε σχέση με τα απλά μεταλλικά stents. Στο εξάμηνο βρέθηκε ότι υπερτερούσαν έναντι των απλών stents έχοντας : α) Αυξημένη πρωτογενή βατότητα, β) Μειωμένη επαναστένωση γ) Χαμηλότερα ποσοστά επανεπεμβάσεων στα κνημιαία αγγεία. Στους δώδεκα μήνες παρατηρήθηκε ότι πέτυχαν : α) Σημαντική αναστολή της αγγειακής επαναστένωσης, β) Καλά μεσοπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματα, γ) Παρατηρήθηκε διαρκές όφελος με σημαντική μείωση των επανεπεμβάσεων (TLR) στα κνημιαία αγγεία για κλινικούς λόγους Τα παραπάνω αποτελέσματα επιτεύθηκαν λόγω της ικανότητας των sirolimus stents να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία.","abstract_html":"Η αγγειοπλαστική των κνημιαίων αγγείων έχει πλέον καθιερωθεί σαν βασική θεραπευτική επιλογή, όταν το ανοικτό χειρουργείο δεν μπορεί να εφαρμοστεί, είτε λόγω απουσίας φλεβών για παράκαμψη, είτε μη επαρκών θέσεων για την περιφερική αναστόμωση, είτε λόγω αγγείων κάτω του ενός χιλιοστού ή αγγείων με διάχυτη νόσο. Έτσι πολλές φορές η αγγειοπλαστική αποτελεί την μοναδική επιλογή σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων. Το αδύνατο σημείο της είναι η ενδοθηλιακή υπερπλασία, η οποία τείνει συνεχώς να μειώνει την διάμετρο του αυλού του αγγείου που έχει διανοιχτεί. Σε περίπτωση διαχωρισμού του αγγείου ή υπολειπόμενης στένωσης &gt; 30% χρησιμοποιήθηκαν τα απλά stents για την διάνοιξη του αυλού, με όχι όμως καλά αποτελέσματα. Η νέα τεχνολογία έφερε τα επικαλυμμένα stent με φαρμακευτικές ουσίες όπως ραπαμυκίνη (sirolimus). Οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί, αν και δεν είναι πάρα πολλές, προσπάθησαν να συγκρίνονται τα δύο stents : α) με ραπαμυκίνη (sirolimus) και β) τα απλά μεταλλικά stents (bare metal stents) σε έξι και δώδεκα μήνες από την τοποθέτησή τους και με τα αποτελέσματα να δειχθεί αν τα stents με ραπαμυκίνη (sirolimus) είναι περισσότερο αποτελεσματικά για να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία. Από τις μελέτες προέκυψε ότι : Η χρήση των sirolimus – eluting stent είναι αρκετά ασφαλής και περισσότερο αποτελεσματική στα κνημιαία αγγεία σε σχέση με τα απλά μεταλλικά stents. Στο εξάμηνο βρέθηκε ότι υπερτερούσαν έναντι των απλών stents έχοντας : α) Αυξημένη πρωτογενή βατότητα, β) Μειωμένη επαναστένωση γ) Χαμηλότερα ποσοστά επανεπεμβάσεων στα κνημιαία αγγεία. Στους δώδεκα μήνες παρατηρήθηκε ότι πέτυχαν : α) Σημαντική αναστολή της αγγειακής επαναστένωσης, β) Καλά μεσοπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματα, γ) Παρατηρήθηκε διαρκές όφελος με σημαντική μείωση των επανεπεμβάσεων (TLR) στα κνημιαία αγγεία για κλινικούς λόγους Τα παραπάνω αποτελέσματα επιτεύθηκαν λόγω της ικανότητας των sirolimus stents να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλκανδής Χρήστος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:23:49Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314521"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314521","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314521","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314521","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314521","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλκανδής Χρήστος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314521","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314521"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αγγειοπλαστική των κνημιαίων αγγείων έχει πλέον καθιερωθεί σαν βασική θεραπευτική επιλογή, όταν το ανοικτό χειρουργείο δεν μπορεί να εφαρμοστεί, είτε λόγω απουσίας φλεβών για παράκαμψη, είτε μη επαρκών θέσεων για την περιφερική αναστόμωση, είτε λόγω αγγείων κάτω του ενός χιλιοστού ή αγγείων με διάχυτη νόσο. Έτσι πολλές φορές η αγγειοπλαστική αποτελεί την μοναδική επιλογή σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων. Το αδύνατο σημείο της είναι η ενδοθηλιακή υπερπλασία, η οποία τείνει συνεχώς να μειώνει την διάμετρο του αυλού του αγγείου που έχει διανοιχτεί. Σε περίπτωση διαχωρισμού του αγγείου ή υπολειπόμενης στένωσης > 30% χρησιμοποιήθηκαν τα απλά stents για την διάνοιξη του αυλού, με όχι όμως καλά αποτελέσματα. Η νέα τεχνολογία έφερε τα επικαλυμμένα stent με φαρμακευτικές ουσίες όπως ραπαμυκίνη (sirolimus). Οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί, αν και δεν είναι πάρα πολλές, προσπάθησαν να συγκρίνονται τα δύο stents : α) με ραπαμυκίνη (sirolimus) και β) τα απλά μεταλλικά stents (bare metal stents) σε έξι και δώδεκα μήνες από την τοποθέτησή τους και με τα αποτελέσματα να δειχθεί αν τα stents με ραπαμυκίνη (sirolimus) είναι περισσότερο αποτελεσματικά για να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία. Από τις μελέτες προέκυψε ότι : Η χρήση των sirolimus – eluting stent είναι αρκετά ασφαλής και περισσότερο αποτελεσματική στα κνημιαία αγγεία σε σχέση με τα απλά μεταλλικά stents. Στο εξάμηνο βρέθηκε ότι υπερτερούσαν έναντι των απλών stents έχοντας : α) Αυξημένη πρωτογενή βατότητα, β) Μειωμένη επαναστένωση γ) Χαμηλότερα ποσοστά επανεπεμβάσεων στα κνημιαία αγγεία. Στους δώδεκα μήνες παρατηρήθηκε ότι πέτυχαν : α) Σημαντική αναστολή της αγγειακής επαναστένωσης, β) Καλά μεσοπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματα, γ) Παρατηρήθηκε διαρκές όφελος με σημαντική μείωση των επανεπεμβάσεων (TLR) στα κνημιαία αγγεία για κλινικούς λόγους Τα παραπάνω αποτελέσματα επιτεύθηκαν λόγω της ικανότητας των sirolimus stents να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία.","Percutaneous Transluminal Angioplasty (PTA) has been established as the standard therapeutic option in the treatment of infrapopliteal vessels stenosis. It is the only treatment option when an open surgical treatment is impossible due to the absence of vein grafts for the bypass, vessels being shorter than 1 mm, inadequate disease free vessel surface necessary for a distal anastomosis, or vessels with diffuse atheromatous plaques. However, it may cause intimal hyperplasia, which tends to constantly decrease the lumen diameter of the opened up vessel. The purpose of this study was to make a systematic review of the safety and relative effectiveness of sirolimus eluting stents versus conventional metal stents. Controlled clinical trials comparing the the 6-month and 1-year angiographic and clinical outcomes of PTA for the treatment of infra popliteal vessels stenosis in patients with critical limb ischemia (CLI), were included. Stenting was used as a rescue procedure when the angioplasty results were suboptimal (recoil - residual stenosis >30%, dissection during angioplasty). It is evident from the studies that: The use of sirolimus-eluting stents is safe and more effective in infrapopliteal vessels compared to bare metal stents. On six month follow-up it was found that they were superior to bare metal stents concerning: • increased primary patency • decreased of re-stenosis in infrapopliteal vessels • decrease of re-intervention in infrapopliteal vessels On twelve month follow-up serolimus-eluting stents achieved:  considerable reduction in the rate of vascular restenosis  good mid-term clinical results  considerable decrease of re-intervention (TLR) in infrapopliteal vessels for clinical relapse. The above results were achieved due to the ability of serolimus stents to limit intimal hyperplasia."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρήση καλυμμένων ενδοπροθέσεων με ραπαμυκίνη (sirolimus - eluting stents), σε σχέση με απλές μεταλλικές ενδοπροθέσεις (bare metal stents) στα κνημιαία αγγεία, μετά από μη ικανοποιητική αγγειοπλαστική, σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλκανδής Χρήστος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Η αγγειοπλαστική των κνημιαίων αγγείων έχει πλέον καθιερωθεί σαν βασική θεραπευτική επιλογή, όταν το ανοικτό χειρουργείο δεν μπορεί να εφαρμοστεί, είτε λόγω απουσίας φλεβών για παράκαμψη, είτε μη επαρκών θέσεων για την περιφερική αναστόμωση, είτε λόγω αγγείων κάτω του ενός χιλιοστού ή αγγείων με διάχυτη νόσο. Έτσι πολλές φορές η αγγειοπλαστική αποτελεί την μοναδική επιλογή σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων. Το αδύνατο σημείο της είναι η ενδοθηλιακή υπερπλασία, η οποία τείνει συνεχώς να μειώνει την διάμετρο του αυλού του αγγείου που έχει διανοιχτεί. Σε περίπτωση διαχωρισμού του αγγείου ή υπολειπόμενης στένωσης > 30% χρησιμοποιήθηκαν τα απλά stents για την διάνοιξη του αυλού, με όχι όμως καλά αποτελέσματα. Η νέα τεχνολογία έφερε τα επικαλυμμένα stent με φαρμακευτικές ουσίες όπως ραπαμυκίνη (sirolimus). Οι μελέτες που έχουν διεξαχθεί, αν και δεν είναι πάρα πολλές, προσπάθησαν να συγκρίνονται τα δύο stents : α) με ραπαμυκίνη (sirolimus) και β) τα απλά μεταλλικά stents (bare metal stents) σε έξι και δώδεκα μήνες από την τοποθέτησή τους και με τα αποτελέσματα να δειχθεί αν τα stents με ραπαμυκίνη (sirolimus) είναι περισσότερο αποτελεσματικά για να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία. Από τις μελέτες προέκυψε ότι : Η χρήση των sirolimus – eluting stent είναι αρκετά ασφαλής και περισσότερο αποτελεσματική στα κνημιαία αγγεία σε σχέση με τα απλά μεταλλικά stents. Στο εξάμηνο βρέθηκε ότι υπερτερούσαν έναντι των απλών stents έχοντας : α) Αυξημένη πρωτογενή βατότητα, β) Μειωμένη επαναστένωση γ) Χαμηλότερα ποσοστά επανεπεμβάσεων στα κνημιαία αγγεία. Στους δώδεκα μήνες παρατηρήθηκε ότι πέτυχαν : α) Σημαντική αναστολή της αγγειακής επαναστένωσης, β) Καλά μεσοπρόθεσμα κλινικά αποτελέσματα, γ) Παρατηρήθηκε διαρκές όφελος με σημαντική μείωση των επανεπεμβάσεων (TLR) στα κνημιαία αγγεία για κλινικούς λόγους Τα παραπάνω αποτελέσματα επιτεύθηκαν λόγω της ικανότητας των sirolimus stents να περιορίζουν την ενδοθηλιακή υπερπλασία.","Percutaneous Transluminal Angioplasty (PTA) has been established as the standard therapeutic option in the treatment of infrapopliteal vessels stenosis. It is the only treatment option when an open surgical treatment is impossible due to the absence of vein grafts for the bypass, vessels being shorter than 1 mm, inadequate disease free vessel surface necessary for a distal anastomosis, or vessels with diffuse atheromatous plaques. However, it may cause intimal hyperplasia, which tends to constantly decrease the lumen diameter of the opened up vessel. The purpose of this study was to make a systematic review of the safety and relative effectiveness of sirolimus eluting stents versus conventional metal stents. Controlled clinical trials comparing the the 6-month and 1-year angiographic and clinical outcomes of PTA for the treatment of infra popliteal vessels stenosis in patients with critical limb ischemia (CLI), were included. Stenting was used as a rescue procedure when the angioplasty results were suboptimal (recoil - residual stenosis >30%, dissection during angioplasty). It is evident from the studies that: The use of sirolimus-eluting stents is safe and more effective in infrapopliteal vessels compared to bare metal stents. On six month follow-up it was found that they were superior to bare metal stents concerning: • increased primary patency • decreased of re-stenosis in infrapopliteal vessels • decrease of re-intervention in infrapopliteal vessels On twelve month follow-up serolimus-eluting stents achieved:  considerable reduction in the rate of vascular restenosis  good mid-term clinical results  considerable decrease of re-intervention (TLR) in infrapopliteal vessels for clinical relapse. The above results were achieved due to the ability of serolimus stents to limit intimal hyperplasia."],"dc:identifier":["uoadl:1314521","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314521"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Χρήση καλυμμένων ενδοπροθέσεων με ραπαμυκίνη (sirolimus - eluting stents), σε σχέση με απλές μεταλλικές ενδοπροθέσεις (bare metal stents) στα κνημιαία αγγεία, μετά από μη ικανοποιητική αγγειοπλαστική, σε ασθενείς με κρίσιμη ισχαιμία των κάτω άκρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:49Z"}