{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314551"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314551","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρόνος αφύπνισης καρδιοχειρουργημένων ασθενών σε σχέση με τον χρόνο παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία","abstract":"Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα των καρδιαγγειακών νοσημάτων έχει οδηγήσει στην εφαρμογή νέων μεθόδων στην καρδιοχειρουργική με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και την παραμονή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ο χρόνος παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία και η πολυπλοκότητα της επέμβασης αυξάνει τις επιπλοκές και καθυστερεί την αποσωλήνωση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση του χρόνου αφύπνισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Παράλληλα, διερευνήθηκαν και παράγοντες κινδύνου που πιθανόν να παρατείνουν το χρόνο αφύπνισης και κατ’ επέκταση και τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη όπου έλαβαν μέρος 130 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εγχειρήσεις καρδιάς και τέθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση εντύπου καταγραφής όπου συμπεριλαμβάνονταν δημογραφικά δεδομένα και δεδομένα σχετικά με την επέμβαση. Ακόμα έγινε καταγραφή του χρόνου παραμονής στη ΜΕΘ, των χορηγούμενων φαρμάκων με ινότροπη και αγγειοσυσπαστική δράση, των αντιαρρυθμικών φαρμάκων και του χρόνου παραμονής σε καταστολή. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 19.0. Αποτελέσματα: Το 55.4% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε επέμβαση GABG, το 26.9% σε επέμβαση AVR και το 14.6% σε MVR. Τα συχνότερα συνοδά νοσήματα ήταν η αρτηριακή υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης. Στο 99.2% των ασθενών χορηγήθηκαν φάρμακα ινότροπης δράσης όπως dopamine και adrenaline, στο 59.7% αγγειοσυσπαστικά όπως norepinephrine και phenylephrine και στο 12.4% αντιαρρυθμικά. Μετά από αποτυχημένη προσπάθεια αφύπνισης χορηγήθηκε μαννιτόλη σε ποσοστό 5.4%. Ο μέσος χρόνος παραμονής στην εξωσωματική [56] κυκλοφορία ήταν 113,1 λεπτά και η μέση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ ήταν 3,1 μέρες. Σε ποσοστό 9.2% εμφανίστηκε μετεγχειρητική αιμορραγία όπου αντιμετωπίστηκε με παράγοντες πήξης. Ο χρόνος εξωσωματικής κυκλοφορίας διαφέρει με το είδος της επέμβασης (p<0.001). Υπήρξε θετική συσχέτιση του χρόνου εξωσωματικής με τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ (p=0.011). Από τη πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έλαβαν ινότροπη υποστήριξη και μεγαλύτερη ποσότητα προποφόλης είχαν μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης (p<0.001). Δε βρέθηκε καμία αμιγώς συσχέτιση του χρόνου παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία με τις προσπάθειες αφύπνισης του ασθενούς. Η διάρκεια μηχανικής υποστήριξης συσχετίστηκε θετικά με τον αριθμό συνοδών νοσημάτων (p=0.022). Αρνητική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ του BMI (p=0.019) και του κλάσματος εξώθησης (p=0.034) με τη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης. Οι ασθενείς που έλαβαν μαννιτόλη είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης,(p=0.001) Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η εξωσωματική κυκλοφορία δε φαίνεται να επηρεάζει την αφύπνιση των ασθενών. Πλήθος όμως άλλων παραγόντων καθορίζει την διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό μετά την επέμβαση όπως η χορήγηση μεγάλων δόσεων ινότροπης υποστήριξης, η δόση των κατασταλτικών φαρμάκων, το BMI των ασθενών, το κλάσμα εξώθησης και οι συνοδοί νόσοι. Προτείνεται η περαιτέρω μελέτη για τη συσχέτιση της εξωσωματικής κυκλοφορίας με τη παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη ώστε να αναδειχθούν όλοι οι δυνητικοί παράγοντες κινδύνου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα των καρδιαγγειακών νοσημάτων έχει οδηγήσει στην εφαρμογή νέων μεθόδων στην καρδιοχειρουργική με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και την παραμονή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ο χρόνος παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία και η πολυπλοκότητα της επέμβασης αυξάνει τις επιπλοκές και καθυστερεί την αποσωλήνωση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση του χρόνου αφύπνισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Παράλληλα, διερευνήθηκαν και παράγοντες κινδύνου που πιθανόν να παρατείνουν το χρόνο αφύπνισης και κατ’ επέκταση και τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη όπου έλαβαν μέρος 130 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εγχειρήσεις καρδιάς και τέθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση εντύπου καταγραφής όπου συμπεριλαμβάνονταν δημογραφικά δεδομένα και δεδομένα σχετικά με την επέμβαση. Ακόμα έγινε καταγραφή του χρόνου παραμονής στη ΜΕΘ, των χορηγούμενων φαρμάκων με ινότροπη και αγγειοσυσπαστική δράση, των αντιαρρυθμικών φαρμάκων και του χρόνου παραμονής σε καταστολή. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 19.0. Αποτελέσματα: Το 55.4% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε επέμβαση GABG, το 26.9% σε επέμβαση AVR και το 14.6% σε MVR. Τα συχνότερα συνοδά νοσήματα ήταν η αρτηριακή υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης. Στο 99.2% των ασθενών χορηγήθηκαν φάρμακα ινότροπης δράσης όπως dopamine και adrenaline, στο 59.7% αγγειοσυσπαστικά όπως norepinephrine και phenylephrine και στο 12.4% αντιαρρυθμικά. Μετά από αποτυχημένη προσπάθεια αφύπνισης χορηγήθηκε μαννιτόλη σε ποσοστό 5.4%. Ο μέσος χρόνος παραμονής στην εξωσωματική [56] κυκλοφορία ήταν 113,1 λεπτά και η μέση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ ήταν 3,1 μέρες. Σε ποσοστό 9.2% εμφανίστηκε μετεγχειρητική αιμορραγία όπου αντιμετωπίστηκε με παράγοντες πήξης. Ο χρόνος εξωσωματικής κυκλοφορίας διαφέρει με το είδος της επέμβασης (p&lt;0.001). Υπήρξε θετική συσχέτιση του χρόνου εξωσωματικής με τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ (p=0.011). Από τη πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έλαβαν ινότροπη υποστήριξη και μεγαλύτερη ποσότητα προποφόλης είχαν μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης (p&lt;0.001). Δε βρέθηκε καμία αμιγώς συσχέτιση του χρόνου παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία με τις προσπάθειες αφύπνισης του ασθενούς. Η διάρκεια μηχανικής υποστήριξης συσχετίστηκε θετικά με τον αριθμό συνοδών νοσημάτων (p=0.022). Αρνητική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ του BMI (p=0.019) και του κλάσματος εξώθησης (p=0.034) με τη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης. Οι ασθενείς που έλαβαν μαννιτόλη είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης,(p=0.001) Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η εξωσωματική κυκλοφορία δε φαίνεται να επηρεάζει την αφύπνιση των ασθενών. Πλήθος όμως άλλων παραγόντων καθορίζει την διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό μετά την επέμβαση όπως η χορήγηση μεγάλων δόσεων ινότροπης υποστήριξης, η δόση των κατασταλτικών φαρμάκων, το BMI των ασθενών, το κλάσμα εξώθησης και οι συνοδοί νόσοι. Προτείνεται η περαιτέρω μελέτη για τη συσχέτιση της εξωσωματικής κυκλοφορίας με τη παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη ώστε να αναδειχθούν όλοι οι δυνητικοί παράγοντες κινδύνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Λιολιούσης Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:49Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314551"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314551","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314551","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314551","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314551","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λιολιούσης Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314551","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314551"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα των καρδιαγγειακών νοσημάτων έχει οδηγήσει στην εφαρμογή νέων μεθόδων στην καρδιοχειρουργική με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και την παραμονή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ο χρόνος παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία και η πολυπλοκότητα της επέμβασης αυξάνει τις επιπλοκές και καθυστερεί την αποσωλήνωση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση του χρόνου αφύπνισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Παράλληλα, διερευνήθηκαν και παράγοντες κινδύνου που πιθανόν να παρατείνουν το χρόνο αφύπνισης και κατ’ επέκταση και τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη όπου έλαβαν μέρος 130 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εγχειρήσεις καρδιάς και τέθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση εντύπου καταγραφής όπου συμπεριλαμβάνονταν δημογραφικά δεδομένα και δεδομένα σχετικά με την επέμβαση. Ακόμα έγινε καταγραφή του χρόνου παραμονής στη ΜΕΘ, των χορηγούμενων φαρμάκων με ινότροπη και αγγειοσυσπαστική δράση, των αντιαρρυθμικών φαρμάκων και του χρόνου παραμονής σε καταστολή. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 19.0. Αποτελέσματα: Το 55.4% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε επέμβαση GABG, το 26.9% σε επέμβαση AVR και το 14.6% σε MVR. Τα συχνότερα συνοδά νοσήματα ήταν η αρτηριακή υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης. Στο 99.2% των ασθενών χορηγήθηκαν φάρμακα ινότροπης δράσης όπως dopamine και adrenaline, στο 59.7% αγγειοσυσπαστικά όπως norepinephrine και phenylephrine και στο 12.4% αντιαρρυθμικά. Μετά από αποτυχημένη προσπάθεια αφύπνισης χορηγήθηκε μαννιτόλη σε ποσοστό 5.4%. Ο μέσος χρόνος παραμονής στην εξωσωματική [56] κυκλοφορία ήταν 113,1 λεπτά και η μέση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ ήταν 3,1 μέρες. Σε ποσοστό 9.2% εμφανίστηκε μετεγχειρητική αιμορραγία όπου αντιμετωπίστηκε με παράγοντες πήξης. Ο χρόνος εξωσωματικής κυκλοφορίας διαφέρει με το είδος της επέμβασης (p<0.001). Υπήρξε θετική συσχέτιση του χρόνου εξωσωματικής με τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ (p=0.011). Από τη πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έλαβαν ινότροπη υποστήριξη και μεγαλύτερη ποσότητα προποφόλης είχαν μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης (p<0.001). Δε βρέθηκε καμία αμιγώς συσχέτιση του χρόνου παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία με τις προσπάθειες αφύπνισης του ασθενούς. Η διάρκεια μηχανικής υποστήριξης συσχετίστηκε θετικά με τον αριθμό συνοδών νοσημάτων (p=0.022). Αρνητική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ του BMI (p=0.019) και του κλάσματος εξώθησης (p=0.034) με τη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης. Οι ασθενείς που έλαβαν μαννιτόλη είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης,(p=0.001) Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η εξωσωματική κυκλοφορία δε φαίνεται να επηρεάζει την αφύπνιση των ασθενών. Πλήθος όμως άλλων παραγόντων καθορίζει την διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό μετά την επέμβαση όπως η χορήγηση μεγάλων δόσεων ινότροπης υποστήριξης, η δόση των κατασταλτικών φαρμάκων, το BMI των ασθενών, το κλάσμα εξώθησης και οι συνοδοί νόσοι. Προτείνεται η περαιτέρω μελέτη για τη συσχέτιση της εξωσωματικής κυκλοφορίας με τη παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη ώστε να αναδειχθούν όλοι οι δυνητικοί παράγοντες κινδύνου.","Introduction: The increased morbidity of cardiovascular diseases has led to the application of new techniques in cardiac surgery to reduce complications and the length of stay in the Intensive Care Unit. The time of the extracorporeal circulation and the complexity of the operation increase the complications and delays extubation patient. Purpose: The aim of this study was to investigate the time of extubation in patients undergoing cardiopulmonary surgery and to investigate the risk factors that may prolong the wake-up time and the length of stay in the ICU. Material and Method: This is a randomized prospective study with the participation of 130 patients who were undergone open heart surgery using cardiopulmonary bypass, under extracorporeal circulation. The data collected by using a special report form which included demographic data and data related to the operation. It was recorded the length of stay in, the receiving inotropic and antiarrhythmic medication and as well as the anesthetic procedures. It was also investigated the total time of receiving propofol in ICU related to the time of extubation. Statistical analysis was performed with SPSS version 19.0, using bivariate and multivariate linear progression. Results: 55.4% of patients had undergone surgery GABG, the 26.9% in AVR surgery and 14.6% in MVR. The most frequent co morbidities were hypertension, chronic obstructive pulmonary disease and insulin-dependent diabetes mellitus. In 99.2% of patients were administered inotropic therapy such as dopamine and adrenaline, in 59.7% vasopressor support such as norepinephrine and phenylephrine and in 12.4% antiarrhythmics. After one failed attempt of extubation, the 5.4% was received mannitol. The mean residence time in the extracorporeal circulation was 113.1 minutes and the average length of stay in the ICU was 3.1 days. In 9.2% it was observed postoperative bleeding which was treated with coagulation factors. The extracorporeal circulation time depends on the type of surgery (p<0.001). There was a positive correlation of IVF with [58] length of stay in ICU time (p = 0.011). From the multivariate linear regression, it was showed that patients who received inotropic support and larger dose of propofol had a longer duration of mechanical support (p<0.001).. It found no correlation between the residence time in the extracorporeal circulation with efforts to wake up the patient. The duration of mechanical support was positively correlated with the number of concomitant disease (p = 0.022). Negative correlation was found between BMI (p=0.019), left ventricular ejection fraction (p=0.034) and the duration of mechanical support. Patients treated with mannitol had significantly longer mechanical support (p = 0.005). Conclusions: In conclusion, only the extracorporeal circulation does not seem to affect the extubation of patients .Other factors determines the prolonged mechanical ventilation after surgery such as the administration of large doses of inotropic support, the dose of sedatives, the BMI of patients, the ejection fraction and attendants diseases. Further study needs to be done to investigate the correlation of extracorporeal circulation with prolonged mechanical support in order to find out all potential risk factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρόνος αφύπνισης καρδιοχειρουργημένων ασθενών σε σχέση με τον χρόνο παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λιολιούσης Γεώργιος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η αυξημένη νοσηρότητα των καρδιαγγειακών νοσημάτων έχει οδηγήσει στην εφαρμογή νέων μεθόδων στην καρδιοχειρουργική με στόχο τη μείωση των επιπλοκών και την παραμονή στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Ο χρόνος παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία και η πολυπλοκότητα της επέμβασης αυξάνει τις επιπλοκές και καθυστερεί την αποσωλήνωση των ασθενών. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης ήταν η διερεύνηση του χρόνου αφύπνισης σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία από καρδιοχειρουργική επέμβαση. Παράλληλα, διερευνήθηκαν και παράγοντες κινδύνου που πιθανόν να παρατείνουν το χρόνο αφύπνισης και κατ’ επέκταση και τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ. Υλικό και Μέθοδος: Πρόκειται για μία τυχαιοποιημένη προοπτική μελέτη όπου έλαβαν μέρος 130 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε εγχειρήσεις καρδιάς και τέθηκαν σε εξωσωματική κυκλοφορία. Η συλλογή των δεδομένων έγινε με τη χρήση εντύπου καταγραφής όπου συμπεριλαμβάνονταν δημογραφικά δεδομένα και δεδομένα σχετικά με την επέμβαση. Ακόμα έγινε καταγραφή του χρόνου παραμονής στη ΜΕΘ, των χορηγούμενων φαρμάκων με ινότροπη και αγγειοσυσπαστική δράση, των αντιαρρυθμικών φαρμάκων και του χρόνου παραμονής σε καταστολή. Η στατιστική ανάλυση έγινε με το πρόγραμμα SPSS 19.0. Αποτελέσματα: Το 55.4% των ασθενών είχαν υποβληθεί σε επέμβαση GABG, το 26.9% σε επέμβαση AVR και το 14.6% σε MVR. Τα συχνότερα συνοδά νοσήματα ήταν η αρτηριακή υπέρταση, η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και ο ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης. Στο 99.2% των ασθενών χορηγήθηκαν φάρμακα ινότροπης δράσης όπως dopamine και adrenaline, στο 59.7% αγγειοσυσπαστικά όπως norepinephrine και phenylephrine και στο 12.4% αντιαρρυθμικά. Μετά από αποτυχημένη προσπάθεια αφύπνισης χορηγήθηκε μαννιτόλη σε ποσοστό 5.4%. Ο μέσος χρόνος παραμονής στην εξωσωματική [56] κυκλοφορία ήταν 113,1 λεπτά και η μέση διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ ήταν 3,1 μέρες. Σε ποσοστό 9.2% εμφανίστηκε μετεγχειρητική αιμορραγία όπου αντιμετωπίστηκε με παράγοντες πήξης. Ο χρόνος εξωσωματικής κυκλοφορίας διαφέρει με το είδος της επέμβασης (p<0.001). Υπήρξε θετική συσχέτιση του χρόνου εξωσωματικής με τη διάρκεια παραμονής στη ΜΕΘ (p=0.011). Από τη πολυπαραγοντική γραμμική παλινδρόμηση προέκυψε ότι οι ασθενείς που έλαβαν ινότροπη υποστήριξη και μεγαλύτερη ποσότητα προποφόλης είχαν μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης (p<0.001). Δε βρέθηκε καμία αμιγώς συσχέτιση του χρόνου παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία με τις προσπάθειες αφύπνισης του ασθενούς. Η διάρκεια μηχανικής υποστήριξης συσχετίστηκε θετικά με τον αριθμό συνοδών νοσημάτων (p=0.022). Αρνητική συσχέτιση βρέθηκε μεταξύ του BMI (p=0.019) και του κλάσματος εξώθησης (p=0.034) με τη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης. Οι ασθενείς που έλαβαν μαννιτόλη είχαν σημαντικά μεγαλύτερη διάρκεια μηχανικής υποστήριξης,(p=0.001) Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η εξωσωματική κυκλοφορία δε φαίνεται να επηρεάζει την αφύπνιση των ασθενών. Πλήθος όμως άλλων παραγόντων καθορίζει την διάρκεια παραμονής σε μηχανικό αερισμό μετά την επέμβαση όπως η χορήγηση μεγάλων δόσεων ινότροπης υποστήριξης, η δόση των κατασταλτικών φαρμάκων, το BMI των ασθενών, το κλάσμα εξώθησης και οι συνοδοί νόσοι. Προτείνεται η περαιτέρω μελέτη για τη συσχέτιση της εξωσωματικής κυκλοφορίας με τη παρατεταμένη μηχανική υποστήριξη ώστε να αναδειχθούν όλοι οι δυνητικοί παράγοντες κινδύνου.","Introduction: The increased morbidity of cardiovascular diseases has led to the application of new techniques in cardiac surgery to reduce complications and the length of stay in the Intensive Care Unit. The time of the extracorporeal circulation and the complexity of the operation increase the complications and delays extubation patient. Purpose: The aim of this study was to investigate the time of extubation in patients undergoing cardiopulmonary surgery and to investigate the risk factors that may prolong the wake-up time and the length of stay in the ICU. Material and Method: This is a randomized prospective study with the participation of 130 patients who were undergone open heart surgery using cardiopulmonary bypass, under extracorporeal circulation. The data collected by using a special report form which included demographic data and data related to the operation. It was recorded the length of stay in, the receiving inotropic and antiarrhythmic medication and as well as the anesthetic procedures. It was also investigated the total time of receiving propofol in ICU related to the time of extubation. Statistical analysis was performed with SPSS version 19.0, using bivariate and multivariate linear progression. Results: 55.4% of patients had undergone surgery GABG, the 26.9% in AVR surgery and 14.6% in MVR. The most frequent co morbidities were hypertension, chronic obstructive pulmonary disease and insulin-dependent diabetes mellitus. In 99.2% of patients were administered inotropic therapy such as dopamine and adrenaline, in 59.7% vasopressor support such as norepinephrine and phenylephrine and in 12.4% antiarrhythmics. After one failed attempt of extubation, the 5.4% was received mannitol. The mean residence time in the extracorporeal circulation was 113.1 minutes and the average length of stay in the ICU was 3.1 days. In 9.2% it was observed postoperative bleeding which was treated with coagulation factors. The extracorporeal circulation time depends on the type of surgery (p<0.001). There was a positive correlation of IVF with [58] length of stay in ICU time (p = 0.011). From the multivariate linear regression, it was showed that patients who received inotropic support and larger dose of propofol had a longer duration of mechanical support (p<0.001).. It found no correlation between the residence time in the extracorporeal circulation with efforts to wake up the patient. The duration of mechanical support was positively correlated with the number of concomitant disease (p = 0.022). Negative correlation was found between BMI (p=0.019), left ventricular ejection fraction (p=0.034) and the duration of mechanical support. Patients treated with mannitol had significantly longer mechanical support (p = 0.005). Conclusions: In conclusion, only the extracorporeal circulation does not seem to affect the extubation of patients .Other factors determines the prolonged mechanical ventilation after surgery such as the administration of large doses of inotropic support, the dose of sedatives, the BMI of patients, the ejection fraction and attendants diseases. Further study needs to be done to investigate the correlation of extracorporeal circulation with prolonged mechanical support in order to find out all potential risk factors."],"dc:identifier":["uoadl:1314551","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314551"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Χρόνος αφύπνισης καρδιοχειρουργημένων ασθενών σε σχέση με τον χρόνο παραμονής στην εξωσωματική κυκλοφορία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:49Z"}