{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314643"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314643","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Aιμοσφαιρινοπάθειες και κύηση","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν πολύ συχνές κληρονομούμενες παθήσεις. Το μαζικό κύμα μετανάστευσης των τελευταίων δεκαετιών και η συνακόλουθη μίξη των γονιδίων διαφορετικών πληθυσμών, άλλαξε το προφίλ της γεωγραφικής κατανομής των ασθενειών αυτών. Δημιουργήθηκε η ανάγκη παγκόσμιας υιοθέτησης των προγραμμάτων πληθυσμιακού ελέγχου των χωρών της μεσογείου. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Με την ευρεία κατανόηση της παθοφυσιολογίας των αιμοσφαιρινοπαθειών και την διάδοση των μεταγγίσεων, το προσδώκιμο των ασθενών βελτιώθηκε σημαντικά. Η μεγάλη καινούρια πρόκληση για τους επιστήμονες είναι πλέον η εξασφάλιση καταλλήλων συνθηκών για την επίτευξη και ολοκλήρωση κύησης σε γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθειες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις τελευταίες οδηγίες για την παρακολούθηση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμούν κυοφορία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Με βάση τους αιτιολογικούς μηχανισμούς διακρίνονται δύο βασικές κατηγορίες αιμοσφαιρινοπαθειών: οι θαλασσαιμίες, στις οποίες υπάρχει διαταραχή στη σύνθεση μιας αλύσου της φυσιολογικής αιμοσφαιρίνης και η δρεπανοκυτταρική αναιμία στην οποία συντίθεται μια παθολογική αιμοσφαιρίνη. Στην πρώτη περίπτωση, το κύριο πρόβλημα είναι η αναποτελεσματική ερυθροποίηση και η αιμοσιδήρωση που προκαλείται λόγω των επαναλαμβανόμενων μεταγγίσεων. Στην δεύτερη περίπτωση, η βασική διαταραχή οφείλεται στην διαταραχή του σχήματος των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία προκαλούν έμφρακτα στα μικρά τριχοειδή. Ο οικογενειακός προγραμματισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Χρειάζεται να βρίσκονται σε διαρκή αντισύλληψη και να προχωρήσουν σε εγκυμοσύνη μόνο όταν η νόσος βρίσκεται σε ύφεση. Η εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας, καθώς και η γενετική συμβουλευτική μετά τη συνεκτίμηση του γονοτύπου του συζύγου κρίνονται ως ικανές και αναγκαίες συνθήκες. Πριν την κύηση επιβάλλεται επιθετική αποσιδήρωση και ο προφυλακτικός εμβολιασμός επί σπληνεκτομής. Επιπλέον, στις θαλασσαιμίες, χρειάζεται προσοχή για έγκαιρη διάγνωση πιθανού σακχαρώδη διαβήτη κύησης, υποθυρεοειδισμού ή οστεοπόρωσης κύησης. Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία κυρίαρχο μέλημα αποτελεί η πρόληψη των επώδυνων κρίσεων με ενυδάτωση και πρόληψη των λοιμώξεων. Φυσικά, απαιτείται αυξημένη παρακολούθηση του κυήματος για σημεία αναιμίας από αλλοανοσοποίηση ή ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης. Ο τοκετός πρέπει να είναι προγραμματισμένος και να υπάρχουν διαθέσιμα παράγωγα αίματος, ενώ Καισαρική Τομή συστήνεται μόνο επί μαιευτικών ενδείξεων. Ο θηλασμός πρέπει να ενθαρρύνεται με προσοχή στη χορήγηση φαρμάκων, όπως υδροξυουρία. Κατά την περίοδο της λοχείας χρειάζεται θρομβοπροφύλαξη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η κύηση αποτελεί πρόκληση για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Τα ποσοστά των επιπλοκών έχουν αυξηθεί, αλλά αυτό πιθανότατα αντανακλά την πρόοδο της επιστήμης που επιτρέπει την εγκυμοσύνη ακόμη και σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων υπό την καθοδήγηση του μαιευτήρα γυναικολόγου είναι η βασικότερη προυπόθεση για καλή έκβαση.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν πολύ συχνές κληρονομούμενες παθήσεις. Το μαζικό κύμα μετανάστευσης των τελευταίων δεκαετιών και η συνακόλουθη μίξη των γονιδίων διαφορετικών πληθυσμών, άλλαξε το προφίλ της γεωγραφικής κατανομής των ασθενειών αυτών. Δημιουργήθηκε η ανάγκη παγκόσμιας υιοθέτησης των προγραμμάτων πληθυσμιακού ελέγχου των χωρών της μεσογείου. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Με την ευρεία κατανόηση της παθοφυσιολογίας των αιμοσφαιρινοπαθειών και την διάδοση των μεταγγίσεων, το προσδώκιμο των ασθενών βελτιώθηκε σημαντικά. Η μεγάλη καινούρια πρόκληση για τους επιστήμονες είναι πλέον η εξασφάλιση καταλλήλων συνθηκών για την επίτευξη και ολοκλήρωση κύησης σε γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθειες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις τελευταίες οδηγίες για την παρακολούθηση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμούν κυοφορία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Με βάση τους αιτιολογικούς μηχανισμούς διακρίνονται δύο βασικές κατηγορίες αιμοσφαιρινοπαθειών: οι θαλασσαιμίες, στις οποίες υπάρχει διαταραχή στη σύνθεση μιας αλύσου της φυσιολογικής αιμοσφαιρίνης και η δρεπανοκυτταρική αναιμία στην οποία συντίθεται μια παθολογική αιμοσφαιρίνη. Στην πρώτη περίπτωση, το κύριο πρόβλημα είναι η αναποτελεσματική ερυθροποίηση και η αιμοσιδήρωση που προκαλείται λόγω των επαναλαμβανόμενων μεταγγίσεων. Στην δεύτερη περίπτωση, η βασική διαταραχή οφείλεται στην διαταραχή του σχήματος των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία προκαλούν έμφρακτα στα μικρά τριχοειδή. Ο οικογενειακός προγραμματισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Χρειάζεται να βρίσκονται σε διαρκή αντισύλληψη και να προχωρήσουν σε εγκυμοσύνη μόνο όταν η νόσος βρίσκεται σε ύφεση. Η εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας, καθώς και η γενετική συμβουλευτική μετά τη συνεκτίμηση του γονοτύπου του συζύγου κρίνονται ως ικανές και αναγκαίες συνθήκες. Πριν την κύηση επιβάλλεται επιθετική αποσιδήρωση και ο προφυλακτικός εμβολιασμός επί σπληνεκτομής. Επιπλέον, στις θαλασσαιμίες, χρειάζεται προσοχή για έγκαιρη διάγνωση πιθανού σακχαρώδη διαβήτη κύησης, υποθυρεοειδισμού ή οστεοπόρωσης κύησης. Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία κυρίαρχο μέλημα αποτελεί η πρόληψη των επώδυνων κρίσεων με ενυδάτωση και πρόληψη των λοιμώξεων. Φυσικά, απαιτείται αυξημένη παρακολούθηση του κυήματος για σημεία αναιμίας από αλλοανοσοποίηση ή ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης. Ο τοκετός πρέπει να είναι προγραμματισμένος και να υπάρχουν διαθέσιμα παράγωγα αίματος, ενώ Καισαρική Τομή συστήνεται μόνο επί μαιευτικών ενδείξεων. Ο θηλασμός πρέπει να ενθαρρύνεται με προσοχή στη χορήγηση φαρμάκων, όπως υδροξυουρία. Κατά την περίοδο της λοχείας χρειάζεται θρομβοπροφύλαξη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η κύηση αποτελεί πρόκληση για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Τα ποσοστά των επιπλοκών έχουν αυξηθεί, αλλά αυτό πιθανότατα αντανακλά την πρόοδο της επιστήμης που επιτρέπει την εγκυμοσύνη ακόμη και σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων υπό την καθοδήγηση του μαιευτήρα γυναικολόγου είναι η βασικότερη προυπόθεση για καλή έκβαση.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλχαζίδου Έλενα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:23:51Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314643"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314643","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314643","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314643","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314643","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλχαζίδου Έλενα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314643","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314643"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν πολύ συχνές κληρονομούμενες παθήσεις. Το μαζικό κύμα μετανάστευσης των τελευταίων δεκαετιών και η συνακόλουθη μίξη των γονιδίων διαφορετικών πληθυσμών, άλλαξε το προφίλ της γεωγραφικής κατανομής των ασθενειών αυτών. Δημιουργήθηκε η ανάγκη παγκόσμιας υιοθέτησης των προγραμμάτων πληθυσμιακού ελέγχου των χωρών της μεσογείου. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Με την ευρεία κατανόηση της παθοφυσιολογίας των αιμοσφαιρινοπαθειών και την διάδοση των μεταγγίσεων, το προσδώκιμο των ασθενών βελτιώθηκε σημαντικά. Η μεγάλη καινούρια πρόκληση για τους επιστήμονες είναι πλέον η εξασφάλιση καταλλήλων συνθηκών για την επίτευξη και ολοκλήρωση κύησης σε γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθειες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις τελευταίες οδηγίες για την παρακολούθηση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμούν κυοφορία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Με βάση τους αιτιολογικούς μηχανισμούς διακρίνονται δύο βασικές κατηγορίες αιμοσφαιρινοπαθειών: οι θαλασσαιμίες, στις οποίες υπάρχει διαταραχή στη σύνθεση μιας αλύσου της φυσιολογικής αιμοσφαιρίνης και η δρεπανοκυτταρική αναιμία στην οποία συντίθεται μια παθολογική αιμοσφαιρίνη. Στην πρώτη περίπτωση, το κύριο πρόβλημα είναι η αναποτελεσματική ερυθροποίηση και η αιμοσιδήρωση που προκαλείται λόγω των επαναλαμβανόμενων μεταγγίσεων. Στην δεύτερη περίπτωση, η βασική διαταραχή οφείλεται στην διαταραχή του σχήματος των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία προκαλούν έμφρακτα στα μικρά τριχοειδή. Ο οικογενειακός προγραμματισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Χρειάζεται να βρίσκονται σε διαρκή αντισύλληψη και να προχωρήσουν σε εγκυμοσύνη μόνο όταν η νόσος βρίσκεται σε ύφεση. Η εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας, καθώς και η γενετική συμβουλευτική μετά τη συνεκτίμηση του γονοτύπου του συζύγου κρίνονται ως ικανές και αναγκαίες συνθήκες. Πριν την κύηση επιβάλλεται επιθετική αποσιδήρωση και ο προφυλακτικός εμβολιασμός επί σπληνεκτομής. Επιπλέον, στις θαλασσαιμίες, χρειάζεται προσοχή για έγκαιρη διάγνωση πιθανού σακχαρώδη διαβήτη κύησης, υποθυρεοειδισμού ή οστεοπόρωσης κύησης. Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία κυρίαρχο μέλημα αποτελεί η πρόληψη των επώδυνων κρίσεων με ενυδάτωση και πρόληψη των λοιμώξεων. Φυσικά, απαιτείται αυξημένη παρακολούθηση του κυήματος για σημεία αναιμίας από αλλοανοσοποίηση ή ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης. Ο τοκετός πρέπει να είναι προγραμματισμένος και να υπάρχουν διαθέσιμα παράγωγα αίματος, ενώ Καισαρική Τομή συστήνεται μόνο επί μαιευτικών ενδείξεων. Ο θηλασμός πρέπει να ενθαρρύνεται με προσοχή στη χορήγηση φαρμάκων, όπως υδροξυουρία. Κατά την περίοδο της λοχείας χρειάζεται θρομβοπροφύλαξη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η κύηση αποτελεί πρόκληση για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Τα ποσοστά των επιπλοκών έχουν αυξηθεί, αλλά αυτό πιθανότατα αντανακλά την πρόοδο της επιστήμης που επιτρέπει την εγκυμοσύνη ακόμη και σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων υπό την καθοδήγηση του μαιευτήρα γυναικολόγου είναι η βασικότερη προυπόθεση για καλή έκβαση.","INTRODUCTION: Hemoglobinopathies are common autosomal recessive disorders. During the last decades large immigration movement coupled with gene interaction have changed the geographical pattern of these diseases, As a result, countries of Northen Europe were forced to adopt screening programmes of the South. SCOPE OF THE CURRENT STUDY: Improvements in the overall management of hemoglobinopathies have allowed affected persons to enjoy increased life expectancy. Pregnancy poses a unique challenge for patients with hemoglobinopathies and obstetricians and gynecologists. The current study aims to summarise data of recent bibliorgaphy regarding the optimal obstetric management of such patients. OUTCOMES: Based on pathophysiological mechanisms hemoglobinopathies can be divided into two large categories: thalassemia (TM), where there is a decrese in the production of a normal globulin and sickle cell disease (SCD), where an abnormal globulin is synthesused. In b- TM, the basic disorder consists of ineffective hematopoiesis, while the mainstay of treatment includes transfusion theraphy which causes iron accumulation. On the other hand, in SCD deformed red blood cells become entraped in microcirculation resulting in vasoocclusion. Family planning is considered the cornerstone for women of reproductive age. Women should remain on constant contraception and become pregnant only when a total remission of the disease has been achieved and well documented. Prenatally, evaluation of possible overt cardiac impairement and genetic counseling should be offered to affected individuals at minimum. Furthermore, aggressive pre- pregnancy iron chelation and prophylactic vaccination of spleenectomised patients is highly recommended. Concerning TM, clinicians should be alert for presentation of gestational diabetes, hypothyreoidism or osteoporosis related to pregnancy. As regards SCD, 96 clinicians should try to avert sickle cell crisis at all costs, predominately by preventing infection. Fetal well being requires increased monitoring with successive ultrasonographic examinations, in order to assess fetal development and possible anemia attributed to alloimunisation. Delivery should be planned, so that blood products can become immediately available. Cesarean section is recommended only for obstetrical reasons. Breastfeeding should be encouraged but its duration should be tailored according to the need to resume medication. Anticoagulation should be considered during the puepertum. CONCLUSION: With improved life expectancy in the hemoglobinopathies, many women with these disorders are now choosing to become pregnant. Although numerous complications can occur, vigilant monitoring by both experienced obstetricians and hematologists can lead to successful pregnancy outcomes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Aιμοσφαιρινοπάθειες και κύηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλχαζίδου Έλενα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι αιμοσφαιρινοπάθειες αποτελούν πολύ συχνές κληρονομούμενες παθήσεις. Το μαζικό κύμα μετανάστευσης των τελευταίων δεκαετιών και η συνακόλουθη μίξη των γονιδίων διαφορετικών πληθυσμών, άλλαξε το προφίλ της γεωγραφικής κατανομής των ασθενειών αυτών. Δημιουργήθηκε η ανάγκη παγκόσμιας υιοθέτησης των προγραμμάτων πληθυσμιακού ελέγχου των χωρών της μεσογείου. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Με την ευρεία κατανόηση της παθοφυσιολογίας των αιμοσφαιρινοπαθειών και την διάδοση των μεταγγίσεων, το προσδώκιμο των ασθενών βελτιώθηκε σημαντικά. Η μεγάλη καινούρια πρόκληση για τους επιστήμονες είναι πλέον η εξασφάλιση καταλλήλων συνθηκών για την επίτευξη και ολοκλήρωση κύησης σε γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθειες. Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τις τελευταίες οδηγίες για την παρακολούθηση των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που επιθυμούν κυοφορία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ: Με βάση τους αιτιολογικούς μηχανισμούς διακρίνονται δύο βασικές κατηγορίες αιμοσφαιρινοπαθειών: οι θαλασσαιμίες, στις οποίες υπάρχει διαταραχή στη σύνθεση μιας αλύσου της φυσιολογικής αιμοσφαιρίνης και η δρεπανοκυτταρική αναιμία στην οποία συντίθεται μια παθολογική αιμοσφαιρίνη. Στην πρώτη περίπτωση, το κύριο πρόβλημα είναι η αναποτελεσματική ερυθροποίηση και η αιμοσιδήρωση που προκαλείται λόγω των επαναλαμβανόμενων μεταγγίσεων. Στην δεύτερη περίπτωση, η βασική διαταραχή οφείλεται στην διαταραχή του σχήματος των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία προκαλούν έμφρακτα στα μικρά τριχοειδή. Ο οικογενειακός προγραμματισμός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Χρειάζεται να βρίσκονται σε διαρκή αντισύλληψη και να προχωρήσουν σε εγκυμοσύνη μόνο όταν η νόσος βρίσκεται σε ύφεση. Η εκτίμηση της καρδιακής λειτουργίας, καθώς και η γενετική συμβουλευτική μετά τη συνεκτίμηση του γονοτύπου του συζύγου κρίνονται ως ικανές και αναγκαίες συνθήκες. Πριν την κύηση επιβάλλεται επιθετική αποσιδήρωση και ο προφυλακτικός εμβολιασμός επί σπληνεκτομής. Επιπλέον, στις θαλασσαιμίες, χρειάζεται προσοχή για έγκαιρη διάγνωση πιθανού σακχαρώδη διαβήτη κύησης, υποθυρεοειδισμού ή οστεοπόρωσης κύησης. Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία κυρίαρχο μέλημα αποτελεί η πρόληψη των επώδυνων κρίσεων με ενυδάτωση και πρόληψη των λοιμώξεων. Φυσικά, απαιτείται αυξημένη παρακολούθηση του κυήματος για σημεία αναιμίας από αλλοανοσοποίηση ή ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης. Ο τοκετός πρέπει να είναι προγραμματισμένος και να υπάρχουν διαθέσιμα παράγωγα αίματος, ενώ Καισαρική Τομή συστήνεται μόνο επί μαιευτικών ενδείξεων. Ο θηλασμός πρέπει να ενθαρρύνεται με προσοχή στη χορήγηση φαρμάκων, όπως υδροξυουρία. Κατά την περίοδο της λοχείας χρειάζεται θρομβοπροφύλαξη. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Η κύηση αποτελεί πρόκληση για τις γυναίκες με αιμοσφαιρινοπάθεια. Τα ποσοστά των επιπλοκών έχουν αυξηθεί, αλλά αυτό πιθανότατα αντανακλά την πρόοδο της επιστήμης που επιτρέπει την εγκυμοσύνη ακόμη και σε ασθενείς υψηλού κινδύνου. Η συνεργασία πολλών ειδικοτήτων υπό την καθοδήγηση του μαιευτήρα γυναικολόγου είναι η βασικότερη προυπόθεση για καλή έκβαση.","INTRODUCTION: Hemoglobinopathies are common autosomal recessive disorders. During the last decades large immigration movement coupled with gene interaction have changed the geographical pattern of these diseases, As a result, countries of Northen Europe were forced to adopt screening programmes of the South. SCOPE OF THE CURRENT STUDY: Improvements in the overall management of hemoglobinopathies have allowed affected persons to enjoy increased life expectancy. Pregnancy poses a unique challenge for patients with hemoglobinopathies and obstetricians and gynecologists. The current study aims to summarise data of recent bibliorgaphy regarding the optimal obstetric management of such patients. OUTCOMES: Based on pathophysiological mechanisms hemoglobinopathies can be divided into two large categories: thalassemia (TM), where there is a decrese in the production of a normal globulin and sickle cell disease (SCD), where an abnormal globulin is synthesused. In b- TM, the basic disorder consists of ineffective hematopoiesis, while the mainstay of treatment includes transfusion theraphy which causes iron accumulation. On the other hand, in SCD deformed red blood cells become entraped in microcirculation resulting in vasoocclusion. Family planning is considered the cornerstone for women of reproductive age. Women should remain on constant contraception and become pregnant only when a total remission of the disease has been achieved and well documented. Prenatally, evaluation of possible overt cardiac impairement and genetic counseling should be offered to affected individuals at minimum. Furthermore, aggressive pre- pregnancy iron chelation and prophylactic vaccination of spleenectomised patients is highly recommended. Concerning TM, clinicians should be alert for presentation of gestational diabetes, hypothyreoidism or osteoporosis related to pregnancy. As regards SCD, 96 clinicians should try to avert sickle cell crisis at all costs, predominately by preventing infection. Fetal well being requires increased monitoring with successive ultrasonographic examinations, in order to assess fetal development and possible anemia attributed to alloimunisation. Delivery should be planned, so that blood products can become immediately available. Cesarean section is recommended only for obstetrical reasons. Breastfeeding should be encouraged but its duration should be tailored according to the need to resume medication. Anticoagulation should be considered during the puepertum. CONCLUSION: With improved life expectancy in the hemoglobinopathies, many women with these disorders are now choosing to become pregnant. Although numerous complications can occur, vigilant monitoring by both experienced obstetricians and hematologists can lead to successful pregnancy outcomes."],"dc:identifier":["uoadl:1314643","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314643"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Aιμοσφαιρινοπάθειες και κύηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:51Z"}