{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314653"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314653","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Aναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα","abstract":"Εισαγωγή-Σκοπός: Η υπερασβεστιαιμία της κακοήθειας αποτελεί σοβαρή και δυσοίωνη επιπλοκή σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά αρχεία 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία της Ογκολογικής Μονάδας της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία». Συγκεντρώθηκαν στοιχεία σχετικά με κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά και την έκβαση των ασθενών μετά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία έπασχαν συχνότερα από μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, κυρίως πλακώδους και αδενικού τύπου, και βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο νόσου. Η οστική μεταστατική νόσος ανερχόταν στο 17,7%. Ο διάμεσος χρόνος εμφάνισης υπερασβεστιαιμίας μετά τη διάγνωση της κακοήθειας ήταν 95 ημέρες. Το σύνδρομο υπερασβεστιαιμίας- λευκοκυττάρωσης παρατηρήθηκε στο 63,4% των ασθενών, οι οποίοι βρίσκονταν σε πιο προχωρημένο στάδιο νόσου και είχαν συχνότερα οστικές μεταστάσεις σε σχέση με τους υπόλοιπους που δεν είχαν λευκοκυττάρωση. Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την πρώτη πρόοδο νόσου ήταν 3,5 μήνες και ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης 13,8 μήνες. Σε μονοπαραγοντικές Cox αναλύσεις, οι ασθενείς με χαμηλότερη αλβουμίνη ορού, συνύπαρξη υπερασβεστιαιμίας με λευκοκυττάρωση, προχωρημένο στάδιο νόσου και χωρίς προηγηθέν ογκολογικό χειρουργείο εμφάνιζαν πτωχότερη επιβίωση. Σε πολυπαραγοντική Cox ανάλυση η αλβουμίνη, η ύπαρξη μεταστάσεων και το ιστορικό χειρουργικής αντιμετώπισης της νόσου κατά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Η υπερασβεστιαιμία στον καρκίνο πνεύμονα αφορά συχνότερα ασθενείς με προχωρημένο, μη μικροκυτταρικό καρκίνο και επιβαρύνει σημαντικά την πρόγνωση των ασθενών, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από λευκοκυττάρωση, χαμηλή αλβουμίνη ορού ή μεταστατική νόσο.","abstract_html":"Εισαγωγή-Σκοπός: Η υπερασβεστιαιμία της κακοήθειας αποτελεί σοβαρή και δυσοίωνη επιπλοκή σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά αρχεία 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία της Ογκολογικής Μονάδας της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία». Συγκεντρώθηκαν στοιχεία σχετικά με κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά και την έκβαση των ασθενών μετά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία έπασχαν συχνότερα από μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, κυρίως πλακώδους και αδενικού τύπου, και βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο νόσου. Η οστική μεταστατική νόσος ανερχόταν στο 17,7%. Ο διάμεσος χρόνος εμφάνισης υπερασβεστιαιμίας μετά τη διάγνωση της κακοήθειας ήταν 95 ημέρες. Το σύνδρομο υπερασβεστιαιμίας- λευκοκυττάρωσης παρατηρήθηκε στο 63,4% των ασθενών, οι οποίοι βρίσκονταν σε πιο προχωρημένο στάδιο νόσου και είχαν συχνότερα οστικές μεταστάσεις σε σχέση με τους υπόλοιπους που δεν είχαν λευκοκυττάρωση. Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την πρώτη πρόοδο νόσου ήταν 3,5 μήνες και ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης 13,8 μήνες. Σε μονοπαραγοντικές Cox αναλύσεις, οι ασθενείς με χαμηλότερη αλβουμίνη ορού, συνύπαρξη υπερασβεστιαιμίας με λευκοκυττάρωση, προχωρημένο στάδιο νόσου και χωρίς προηγηθέν ογκολογικό χειρουργείο εμφάνιζαν πτωχότερη επιβίωση. Σε πολυπαραγοντική Cox ανάλυση η αλβουμίνη, η ύπαρξη μεταστάσεων και το ιστορικό χειρουργικής αντιμετώπισης της νόσου κατά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Η υπερασβεστιαιμία στον καρκίνο πνεύμονα αφορά συχνότερα ασθενείς με προχωρημένο, μη μικροκυτταρικό καρκίνο και επιβαρύνει σημαντικά την πρόγνωση των ασθενών, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από λευκοκυττάρωση, χαμηλή αλβουμίνη ορού ή μεταστατική νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντινέρη Αγγελική"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:23:51Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314653"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314653","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314653","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314653","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314653","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντινέρη Αγγελική"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314653","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314653"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή-Σκοπός: Η υπερασβεστιαιμία της κακοήθειας αποτελεί σοβαρή και δυσοίωνη επιπλοκή σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά αρχεία 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία της Ογκολογικής Μονάδας της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία». Συγκεντρώθηκαν στοιχεία σχετικά με κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά και την έκβαση των ασθενών μετά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία έπασχαν συχνότερα από μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, κυρίως πλακώδους και αδενικού τύπου, και βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο νόσου. Η οστική μεταστατική νόσος ανερχόταν στο 17,7%. Ο διάμεσος χρόνος εμφάνισης υπερασβεστιαιμίας μετά τη διάγνωση της κακοήθειας ήταν 95 ημέρες. Το σύνδρομο υπερασβεστιαιμίας- λευκοκυττάρωσης παρατηρήθηκε στο 63,4% των ασθενών, οι οποίοι βρίσκονταν σε πιο προχωρημένο στάδιο νόσου και είχαν συχνότερα οστικές μεταστάσεις σε σχέση με τους υπόλοιπους που δεν είχαν λευκοκυττάρωση. Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την πρώτη πρόοδο νόσου ήταν 3,5 μήνες και ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης 13,8 μήνες. Σε μονοπαραγοντικές Cox αναλύσεις, οι ασθενείς με χαμηλότερη αλβουμίνη ορού, συνύπαρξη υπερασβεστιαιμίας με λευκοκυττάρωση, προχωρημένο στάδιο νόσου και χωρίς προηγηθέν ογκολογικό χειρουργείο εμφάνιζαν πτωχότερη επιβίωση. Σε πολυπαραγοντική Cox ανάλυση η αλβουμίνη, η ύπαρξη μεταστάσεων και το ιστορικό χειρουργικής αντιμετώπισης της νόσου κατά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Η υπερασβεστιαιμία στον καρκίνο πνεύμονα αφορά συχνότερα ασθενείς με προχωρημένο, μη μικροκυτταρικό καρκίνο και επιβαρύνει σημαντικά την πρόγνωση των ασθενών, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από λευκοκυττάρωση, χαμηλή αλβουμίνη ορού ή μεταστατική νόσο.","Introduction: Hypercalcemia is a severe and ominous complication in lung cancer patients which imposes prompt recognition, investigation and treatment. Subjects & methods: Medical records of 100 sequential, non-selected, patients with lung cancer and hypercalcemia of the Oncology Unit of the Third University Department of Medicine in Sotiria Hospital were retrospectively studied. Data on the clinical and laboratory patients’ characteristics and on outcome after the diagnosis of hypercalcemia were collected. Results: Patients with lung cancer and hypercalcemia were more frequently suffered from advanced stage non-small cell lung cancer, mainly of squamous type and adenocarcinoma. Osseous metastatic disease prevalence was 17.7%. The median time to onset of hypercalcemia after cancer diagnosis was 95 days. Hypercalcemia-leukocytosis syndrome was observed in 63.4% of the patients who were at a more advanced stage of disease and had higher prevalence of bone metastases than the others without leukocytosis. The median time to progression was 3.5 months and the median survival time 13.8 months. In univariate Cox regression models patients with lower serum albumin levels, concomitant presence of leukocytosis, advanced stage of disease and without previous oncology surgery exhibited poorer survival. In Cox proportional hazard model analysis, serum albumin, metastatic disease and the history of surgical excision were independent predictors of survival. Conclusions: The present study in a small sample showed that hypercalcemia in lung cancer is more frequent in patients with advanced stage non-small cell lung cancer and deteriorates the prognosis, especially when hypercalcemia is accompanied with leukocytosis, low serum albumin or metastatic disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Aναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντινέρη Αγγελική"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή-Σκοπός: Η υπερασβεστιαιμία της κακοήθειας αποτελεί σοβαρή και δυσοίωνη επιπλοκή σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Σκοπός της μελέτης ήταν η αναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα. Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά αρχεία 100 διαδοχικών, μη επιλεγμένων, ασθενών με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία της Ογκολογικής Μονάδας της Γ’ Πανεπιστημιακής Παθολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Αθηνών «Η Σωτηρία». Συγκεντρώθηκαν στοιχεία σχετικά με κλινικοεργαστηριακά χαρακτηριστικά και την έκβαση των ασθενών μετά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας. Αποτελέσματα: Οι ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και υπερασβεστιαιμία έπασχαν συχνότερα από μη μικροκυτταρικό καρκίνο πνεύμονα, κυρίως πλακώδους και αδενικού τύπου, και βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο νόσου. Η οστική μεταστατική νόσος ανερχόταν στο 17,7%. Ο διάμεσος χρόνος εμφάνισης υπερασβεστιαιμίας μετά τη διάγνωση της κακοήθειας ήταν 95 ημέρες. Το σύνδρομο υπερασβεστιαιμίας- λευκοκυττάρωσης παρατηρήθηκε στο 63,4% των ασθενών, οι οποίοι βρίσκονταν σε πιο προχωρημένο στάδιο νόσου και είχαν συχνότερα οστικές μεταστάσεις σε σχέση με τους υπόλοιπους που δεν είχαν λευκοκυττάρωση. Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την πρώτη πρόοδο νόσου ήταν 3,5 μήνες και ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης 13,8 μήνες. Σε μονοπαραγοντικές Cox αναλύσεις, οι ασθενείς με χαμηλότερη αλβουμίνη ορού, συνύπαρξη υπερασβεστιαιμίας με λευκοκυττάρωση, προχωρημένο στάδιο νόσου και χωρίς προηγηθέν ογκολογικό χειρουργείο εμφάνιζαν πτωχότερη επιβίωση. Σε πολυπαραγοντική Cox ανάλυση η αλβουμίνη, η ύπαρξη μεταστάσεων και το ιστορικό χειρουργικής αντιμετώπισης της νόσου κατά τη διάγνωση της υπερασβεστιαιμίας βρέθηκαν να σχετίζονται ανεξάρτητα με την επιβίωση των ασθενών. Συμπεράσματα: Η υπερασβεστιαιμία στον καρκίνο πνεύμονα αφορά συχνότερα ασθενείς με προχωρημένο, μη μικροκυτταρικό καρκίνο και επιβαρύνει σημαντικά την πρόγνωση των ασθενών, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από λευκοκυττάρωση, χαμηλή αλβουμίνη ορού ή μεταστατική νόσο.","Introduction: Hypercalcemia is a severe and ominous complication in lung cancer patients which imposes prompt recognition, investigation and treatment. Subjects & methods: Medical records of 100 sequential, non-selected, patients with lung cancer and hypercalcemia of the Oncology Unit of the Third University Department of Medicine in Sotiria Hospital were retrospectively studied. Data on the clinical and laboratory patients’ characteristics and on outcome after the diagnosis of hypercalcemia were collected. Results: Patients with lung cancer and hypercalcemia were more frequently suffered from advanced stage non-small cell lung cancer, mainly of squamous type and adenocarcinoma. Osseous metastatic disease prevalence was 17.7%. The median time to onset of hypercalcemia after cancer diagnosis was 95 days. Hypercalcemia-leukocytosis syndrome was observed in 63.4% of the patients who were at a more advanced stage of disease and had higher prevalence of bone metastases than the others without leukocytosis. The median time to progression was 3.5 months and the median survival time 13.8 months. In univariate Cox regression models patients with lower serum albumin levels, concomitant presence of leukocytosis, advanced stage of disease and without previous oncology surgery exhibited poorer survival. In Cox proportional hazard model analysis, serum albumin, metastatic disease and the history of surgical excision were independent predictors of survival. Conclusions: The present study in a small sample showed that hypercalcemia in lung cancer is more frequent in patients with advanced stage non-small cell lung cancer and deteriorates the prognosis, especially when hypercalcemia is accompanied with leukocytosis, low serum albumin or metastatic disease."],"dc:identifier":["uoadl:1314653","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314653"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Aναδρομική καταγραφή της υπερασβεστιαιμίας σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:51Z"}