{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314679"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314679","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Autoimmune pancreatitis and IgG4","abstract":"Η αυτοάνοση παγκρεατίτιδα αποτελεί μια σπάνια, ετερογενή, χρόνια φλεγμονώδη διαταραχή του παγκρέατος. Μπορεί να εκδηλωθεί ως πρωτοπαθής διαταραχή του παγκρέατος ή ως συστηματική νόσος με αυξημένα επίπεδα IgG4. Σε αυτήν την συστηματική νόσο άλλα όργανα, όπως ο χοληδόχος πόρος, η χοληδόχος κύστη, το γαστρεντερικό σύστημα, οι σιελογόνοι αδένες, λεμφαδένες και άλλα, μπορεί να προσβληθούν. Υπάρχουν δύο τύποι αυτοάνοσης παγκρεατίτιδας, βασιζόμενοι κυρίως σε ιστολογικά ευρήματα. Ο τύπος Ι είναι ο πιο συνήθης, χαρακτηριζόμενος σαν συστηματική νόσος με εξωπαγκρετικές εκδηλώσεις και αυξημένα επίπεδα IgG4, ενώ ο τύπος ΙΙ τυπικά εντοπίζεται στο πάγκρεας και χαρακτηρίζεται από την απουσία IgG4. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα. Η απάντηση στα κορτικοστεροειδή αποτελεί επίσης ένα χαρακτηριστικό της νόσου και συντελεί στη διαφοροδιάγνωση από κακοήθειες, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος και το χολαγγειοκαρκίνωμα, ή από την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα. Η παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη, ωστόσο ένας αυτοάνοσος μηχανισμός φαίνεται να είναι ο κύριος παθογόνος παράγοντας. Ο σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι η συνοπτική παρουσίαση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με την αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, με έμφαση στην πρόοδο που έχει γίνει στην παθοφυσιολογία της νόσου την τελευταία δεκαετία και την συσχέτιση με την IgG4-σχετιζόμενη νόσο.","abstract_html":"Η αυτοάνοση παγκρεατίτιδα αποτελεί μια σπάνια, ετερογενή, χρόνια φλεγμονώδη διαταραχή του παγκρέατος. Μπορεί να εκδηλωθεί ως πρωτοπαθής διαταραχή του παγκρέατος ή ως συστηματική νόσος με αυξημένα επίπεδα IgG4. Σε αυτήν την συστηματική νόσο άλλα όργανα, όπως ο χοληδόχος πόρος, η χοληδόχος κύστη, το γαστρεντερικό σύστημα, οι σιελογόνοι αδένες, λεμφαδένες και άλλα, μπορεί να προσβληθούν. Υπάρχουν δύο τύποι αυτοάνοσης παγκρεατίτιδας, βασιζόμενοι κυρίως σε ιστολογικά ευρήματα. Ο τύπος Ι είναι ο πιο συνήθης, χαρακτηριζόμενος σαν συστηματική νόσος με εξωπαγκρετικές εκδηλώσεις και αυξημένα επίπεδα IgG4, ενώ ο τύπος ΙΙ τυπικά εντοπίζεται στο πάγκρεας και χαρακτηρίζεται από την απουσία IgG4. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα. Η απάντηση στα κορτικοστεροειδή αποτελεί επίσης ένα χαρακτηριστικό της νόσου και συντελεί στη διαφοροδιάγνωση από κακοήθειες, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος και το χολαγγειοκαρκίνωμα, ή από την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα. Η παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη, ωστόσο ένας αυτοάνοσος μηχανισμός φαίνεται να είναι ο κύριος παθογόνος παράγοντας. Ο σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι η συνοπτική παρουσίαση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με την αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, με έμφαση στην πρόοδο που έχει γίνει στην παθοφυσιολογία της νόσου την τελευταία δεκαετία και την συσχέτιση με την IgG4-σχετιζόμενη νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Αλεξανδρή Ολυμπία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:51Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314679"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314679","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314679","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314679","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314679","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αλεξανδρή Ολυμπία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314679","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314679"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η αυτοάνοση παγκρεατίτιδα αποτελεί μια σπάνια, ετερογενή, χρόνια φλεγμονώδη διαταραχή του παγκρέατος. Μπορεί να εκδηλωθεί ως πρωτοπαθής διαταραχή του παγκρέατος ή ως συστηματική νόσος με αυξημένα επίπεδα IgG4. Σε αυτήν την συστηματική νόσο άλλα όργανα, όπως ο χοληδόχος πόρος, η χοληδόχος κύστη, το γαστρεντερικό σύστημα, οι σιελογόνοι αδένες, λεμφαδένες και άλλα, μπορεί να προσβληθούν. Υπάρχουν δύο τύποι αυτοάνοσης παγκρεατίτιδας, βασιζόμενοι κυρίως σε ιστολογικά ευρήματα. Ο τύπος Ι είναι ο πιο συνήθης, χαρακτηριζόμενος σαν συστηματική νόσος με εξωπαγκρετικές εκδηλώσεις και αυξημένα επίπεδα IgG4, ενώ ο τύπος ΙΙ τυπικά εντοπίζεται στο πάγκρεας και χαρακτηρίζεται από την απουσία IgG4. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα. Η απάντηση στα κορτικοστεροειδή αποτελεί επίσης ένα χαρακτηριστικό της νόσου και συντελεί στη διαφοροδιάγνωση από κακοήθειες, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος και το χολαγγειοκαρκίνωμα, ή από την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα. Η παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη, ωστόσο ένας αυτοάνοσος μηχανισμός φαίνεται να είναι ο κύριος παθογόνος παράγοντας. Ο σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι η συνοπτική παρουσίαση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με την αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, με έμφαση στην πρόοδο που έχει γίνει στην παθοφυσιολογία της νόσου την τελευταία δεκαετία και την συσχέτιση με την IgG4-σχετιζόμενη νόσο.","AIP is a rare, heterogeneous, fibroinflammatory disorder of the pancreas. It can occur as a primary disorder of the pancreas or as a systemic disease with elevated IgG4 levels. In this IgG4-related disease other organs, such as bile duct, gallbladder, gastrointestinal duct, salivary glands, lymph nodes and others, are involved. There are two distinct subtypes of AIP, based mainly on histological findings. Type I AIP is the most common, characterized as a systemic disease with extrapancreatic manifestations and elevated IgG4 plasma cells. Type II is typically found in the pancreas, with a lack of IgG4 plasma cells. The diagnosis of AIP is based on clinical, laboratory and imaging findings. The response to steroids is also a characteristic feature of this disease, which differentiate it from malignancies such as pancreatic cancer and cholageiocarcinoma or primary sclerosing cholangitis. The pathogenesis still remains unknown, although an autoimmune mechanism seems to be the most predominant causative factor. The purpose of this review is to summarize the existing literature of AIP, with special emphasis on the progress made in the pathophysiology of this rare disease the last decade and the association with IgG4-related disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Autoimmune pancreatitis and IgG4"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αλεξανδρή Ολυμπία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η αυτοάνοση παγκρεατίτιδα αποτελεί μια σπάνια, ετερογενή, χρόνια φλεγμονώδη διαταραχή του παγκρέατος. Μπορεί να εκδηλωθεί ως πρωτοπαθής διαταραχή του παγκρέατος ή ως συστηματική νόσος με αυξημένα επίπεδα IgG4. Σε αυτήν την συστηματική νόσο άλλα όργανα, όπως ο χοληδόχος πόρος, η χοληδόχος κύστη, το γαστρεντερικό σύστημα, οι σιελογόνοι αδένες, λεμφαδένες και άλλα, μπορεί να προσβληθούν. Υπάρχουν δύο τύποι αυτοάνοσης παγκρεατίτιδας, βασιζόμενοι κυρίως σε ιστολογικά ευρήματα. Ο τύπος Ι είναι ο πιο συνήθης, χαρακτηριζόμενος σαν συστηματική νόσος με εξωπαγκρετικές εκδηλώσεις και αυξημένα επίπεδα IgG4, ενώ ο τύπος ΙΙ τυπικά εντοπίζεται στο πάγκρεας και χαρακτηρίζεται από την απουσία IgG4. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά, εργαστηριακά και απεικονιστικά ευρήματα. Η απάντηση στα κορτικοστεροειδή αποτελεί επίσης ένα χαρακτηριστικό της νόσου και συντελεί στη διαφοροδιάγνωση από κακοήθειες, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος και το χολαγγειοκαρκίνωμα, ή από την πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα. Η παθοφυσιολογία της νόσου παραμένει άγνωστη, ωστόσο ένας αυτοάνοσος μηχανισμός φαίνεται να είναι ο κύριος παθογόνος παράγοντας. Ο σκοπός αυτής της ανασκόπησης είναι η συνοπτική παρουσίαση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας σχετικά με την αυτοάνοση παγκρεατίτιδα, με έμφαση στην πρόοδο που έχει γίνει στην παθοφυσιολογία της νόσου την τελευταία δεκαετία και την συσχέτιση με την IgG4-σχετιζόμενη νόσο.","AIP is a rare, heterogeneous, fibroinflammatory disorder of the pancreas. It can occur as a primary disorder of the pancreas or as a systemic disease with elevated IgG4 levels. In this IgG4-related disease other organs, such as bile duct, gallbladder, gastrointestinal duct, salivary glands, lymph nodes and others, are involved. There are two distinct subtypes of AIP, based mainly on histological findings. Type I AIP is the most common, characterized as a systemic disease with extrapancreatic manifestations and elevated IgG4 plasma cells. Type II is typically found in the pancreas, with a lack of IgG4 plasma cells. The diagnosis of AIP is based on clinical, laboratory and imaging findings. The response to steroids is also a characteristic feature of this disease, which differentiate it from malignancies such as pancreatic cancer and cholageiocarcinoma or primary sclerosing cholangitis. The pathogenesis still remains unknown, although an autoimmune mechanism seems to be the most predominant causative factor. The purpose of this review is to summarize the existing literature of AIP, with special emphasis on the progress made in the pathophysiology of this rare disease the last decade and the association with IgG4-related disease."],"dc:identifier":["uoadl:1314679","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314679"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Autoimmune pancreatitis and IgG4"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:51Z"}