{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314700"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314700","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Clostridium difficile: Αποικισμός νοσοκομειακών χώρων και οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία","abstract":"Το Clostridium Difficile (Cdf) είναι ένας βάκιλλος του οποίου η παρουσία έχει εκτιναχθεί τα τελευταία χρόνια και τα καταγεγραμμένα κρούσματα έχουν υπερτριπλασιαστεί. Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε διαφοροποίηση των λοιμογόνων παραγόντων συντελώντας στην αύξηση της χρήσης αντιβιοτικών. Η ανάπτυξη του Cdf εμφανίζει εποχικότητα και σχετίζεται σε ποσοστό έως και 95% με τη χρήση αντιβιοτικών. Η μεγάλη διαμονή στα νοσοκομεία ενοχοποιείται για τη διασπορά της λοίμωξης από Cdf μεταξύ των νοσηλευόμενων, προσφέροντας διάφορες εστίες μόλυνσης όπως το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό (κυρίως τα χέρια τους), διάφοροι φομίτες (τοίχοι, πατώματα, πόμολα, κρεβάτια, τουαλέτες) και τα μολυσμένα όργανα (στηθοσκόπια, θερμόμετρα), ενώ εύκολα μεταφέρεται η λοίμωξη εκτός νοσοκομείου είτε από συγγενή νοσηλευόμενου είτε από τους εργαζόμενους. Η αλλαγή σε νεότερα αντισηπτικά που δεν χρειάζονται νερό φαίνεται ότι συντελεί στην περιβαλλοντική αντοχή του Cdf καθώς δεν εξολοθρεύονται τα σπόριά του και παραμένουν έτοιμα προς βλάστηση στο περιβάλλον. Τέλος, εξωνοσοκομειακά η εξάπλωση του κλωστηριδίου διευκολύνεται από το ανεπαρκές πλύσιμο διαφόρων τροφίμων, τα κατοικίδια ζώα και την ύπαρξη του Cdf στο έδαφος. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν το Cdf έναν περιβαλλοντικό κίνδυνο που επιβάλλει την κινητοποίηση της ιατρικής κοινότητας. Ο έλεγχος και ο περιορισμός της διαρκώς αυξανόμενης εξάπλωσης του Cdf αποτελεί μια πρόκληση για τη διασφάλιση της παγκόσμιας δημόσιας υγείας.","abstract_html":"Το Clostridium Difficile (Cdf) είναι ένας βάκιλλος του οποίου η παρουσία έχει εκτιναχθεί τα τελευταία χρόνια και τα καταγεγραμμένα κρούσματα έχουν υπερτριπλασιαστεί. Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε διαφοροποίηση των λοιμογόνων παραγόντων συντελώντας στην αύξηση της χρήσης αντιβιοτικών. Η ανάπτυξη του Cdf εμφανίζει εποχικότητα και σχετίζεται σε ποσοστό έως και 95% με τη χρήση αντιβιοτικών. Η μεγάλη διαμονή στα νοσοκομεία ενοχοποιείται για τη διασπορά της λοίμωξης από Cdf μεταξύ των νοσηλευόμενων, προσφέροντας διάφορες εστίες μόλυνσης όπως το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό (κυρίως τα χέρια τους), διάφοροι φομίτες (τοίχοι, πατώματα, πόμολα, κρεβάτια, τουαλέτες) και τα μολυσμένα όργανα (στηθοσκόπια, θερμόμετρα), ενώ εύκολα μεταφέρεται η λοίμωξη εκτός νοσοκομείου είτε από συγγενή νοσηλευόμενου είτε από τους εργαζόμενους. Η αλλαγή σε νεότερα αντισηπτικά που δεν χρειάζονται νερό φαίνεται ότι συντελεί στην περιβαλλοντική αντοχή του Cdf καθώς δεν εξολοθρεύονται τα σπόριά του και παραμένουν έτοιμα προς βλάστηση στο περιβάλλον. Τέλος, εξωνοσοκομειακά η εξάπλωση του κλωστηριδίου διευκολύνεται από το ανεπαρκές πλύσιμο διαφόρων τροφίμων, τα κατοικίδια ζώα και την ύπαρξη του Cdf στο έδαφος. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν το Cdf έναν περιβαλλοντικό κίνδυνο που επιβάλλει την κινητοποίηση της ιατρικής κοινότητας. Ο έλεγχος και ο περιορισμός της διαρκώς αυξανόμενης εξάπλωσης του Cdf αποτελεί μια πρόκληση για τη διασφάλιση της παγκόσμιας δημόσιας υγείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκογκοζώτου Βασιλική-Κωνσταντίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:53Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314700"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314700","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314700","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314700","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314700","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκογκοζώτου Βασιλική-Κωνσταντίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314700"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Clostridium Difficile (Cdf) είναι ένας βάκιλλος του οποίου η παρουσία έχει εκτιναχθεί τα τελευταία χρόνια και τα καταγεγραμμένα κρούσματα έχουν υπερτριπλασιαστεί. Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε διαφοροποίηση των λοιμογόνων παραγόντων συντελώντας στην αύξηση της χρήσης αντιβιοτικών. Η ανάπτυξη του Cdf εμφανίζει εποχικότητα και σχετίζεται σε ποσοστό έως και 95% με τη χρήση αντιβιοτικών. Η μεγάλη διαμονή στα νοσοκομεία ενοχοποιείται για τη διασπορά της λοίμωξης από Cdf μεταξύ των νοσηλευόμενων, προσφέροντας διάφορες εστίες μόλυνσης όπως το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό (κυρίως τα χέρια τους), διάφοροι φομίτες (τοίχοι, πατώματα, πόμολα, κρεβάτια, τουαλέτες) και τα μολυσμένα όργανα (στηθοσκόπια, θερμόμετρα), ενώ εύκολα μεταφέρεται η λοίμωξη εκτός νοσοκομείου είτε από συγγενή νοσηλευόμενου είτε από τους εργαζόμενους. Η αλλαγή σε νεότερα αντισηπτικά που δεν χρειάζονται νερό φαίνεται ότι συντελεί στην περιβαλλοντική αντοχή του Cdf καθώς δεν εξολοθρεύονται τα σπόριά του και παραμένουν έτοιμα προς βλάστηση στο περιβάλλον. Τέλος, εξωνοσοκομειακά η εξάπλωση του κλωστηριδίου διευκολύνεται από το ανεπαρκές πλύσιμο διαφόρων τροφίμων, τα κατοικίδια ζώα και την ύπαρξη του Cdf στο έδαφος. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν το Cdf έναν περιβαλλοντικό κίνδυνο που επιβάλλει την κινητοποίηση της ιατρικής κοινότητας. Ο έλεγχος και ο περιορισμός της διαρκώς αυξανόμενης εξάπλωσης του Cdf αποτελεί μια πρόκληση για τη διασφάλιση της παγκόσμιας δημόσιας υγείας.","Clostridium Difficile (Cdf) is a bacillus whose presence has exploded in the recent years and the reported events have tripled. Global climate change led to diversification of infectious factors and increased the antibiotics’ use. The growth of Cdf shows seasonality and its presence is associated up to 95% with antibiotics. Long hospitalization helps the transmission of CDI between patients, as hospital environment stands as a great source of infection, via the healthcare personnel (especially their hands), or the fomites (walls, floors, doorknobs, beds, toilets) or even contaminated materials (stethoscopes, thermometers), while CDI is easily transferred to persons outside the hospital either by the relatives of hospitalized patients or the healthcare staff. The switch to newer antiseptics, which don’t need rinse with water, leads to the survival of Cdf spores, as they aren’t killed and remain ready to germinate in the environment. Also, outhospital factors that enhance the spread of Clostridium are the insufficient washing of various foods, the contact with different pets and the presence of Cdf in the soil. All these features make Cdf an environmental risk which requires the mobilization of medical community. The control and limitation of the increasing spread of Cdf is a challenge to ensure global public health."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Clostridium difficile: Αποικισμός νοσοκομειακών χώρων και οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκογκοζώτου Βασιλική-Κωνσταντίνα"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Το Clostridium Difficile (Cdf) είναι ένας βάκιλλος του οποίου η παρουσία έχει εκτιναχθεί τα τελευταία χρόνια και τα καταγεγραμμένα κρούσματα έχουν υπερτριπλασιαστεί. Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή έχει οδηγήσει σε διαφοροποίηση των λοιμογόνων παραγόντων συντελώντας στην αύξηση της χρήσης αντιβιοτικών. Η ανάπτυξη του Cdf εμφανίζει εποχικότητα και σχετίζεται σε ποσοστό έως και 95% με τη χρήση αντιβιοτικών. Η μεγάλη διαμονή στα νοσοκομεία ενοχοποιείται για τη διασπορά της λοίμωξης από Cdf μεταξύ των νοσηλευόμενων, προσφέροντας διάφορες εστίες μόλυνσης όπως το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό (κυρίως τα χέρια τους), διάφοροι φομίτες (τοίχοι, πατώματα, πόμολα, κρεβάτια, τουαλέτες) και τα μολυσμένα όργανα (στηθοσκόπια, θερμόμετρα), ενώ εύκολα μεταφέρεται η λοίμωξη εκτός νοσοκομείου είτε από συγγενή νοσηλευόμενου είτε από τους εργαζόμενους. Η αλλαγή σε νεότερα αντισηπτικά που δεν χρειάζονται νερό φαίνεται ότι συντελεί στην περιβαλλοντική αντοχή του Cdf καθώς δεν εξολοθρεύονται τα σπόριά του και παραμένουν έτοιμα προς βλάστηση στο περιβάλλον. Τέλος, εξωνοσοκομειακά η εξάπλωση του κλωστηριδίου διευκολύνεται από το ανεπαρκές πλύσιμο διαφόρων τροφίμων, τα κατοικίδια ζώα και την ύπαρξη του Cdf στο έδαφος. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν το Cdf έναν περιβαλλοντικό κίνδυνο που επιβάλλει την κινητοποίηση της ιατρικής κοινότητας. Ο έλεγχος και ο περιορισμός της διαρκώς αυξανόμενης εξάπλωσης του Cdf αποτελεί μια πρόκληση για τη διασφάλιση της παγκόσμιας δημόσιας υγείας.","Clostridium Difficile (Cdf) is a bacillus whose presence has exploded in the recent years and the reported events have tripled. Global climate change led to diversification of infectious factors and increased the antibiotics’ use. The growth of Cdf shows seasonality and its presence is associated up to 95% with antibiotics. Long hospitalization helps the transmission of CDI between patients, as hospital environment stands as a great source of infection, via the healthcare personnel (especially their hands), or the fomites (walls, floors, doorknobs, beds, toilets) or even contaminated materials (stethoscopes, thermometers), while CDI is easily transferred to persons outside the hospital either by the relatives of hospitalized patients or the healthcare staff. The switch to newer antiseptics, which don’t need rinse with water, leads to the survival of Cdf spores, as they aren’t killed and remain ready to germinate in the environment. Also, outhospital factors that enhance the spread of Clostridium are the insufficient washing of various foods, the contact with different pets and the presence of Cdf in the soil. All these features make Cdf an environmental risk which requires the mobilization of medical community. The control and limitation of the increasing spread of Cdf is a challenge to ensure global public health."],"dc:identifier":["uoadl:1314700","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314700"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Clostridium difficile: Αποικισμός νοσοκομειακών χώρων και οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:53Z"}