{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314737"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314737","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Desmin deficiency exacerbates skeletal muscle pathology in dysferlin null mice. A proposed model for rabdomyosarcoma","abstract":"Ο γραμμωτός μυς (σκελετικός & καρδιακός), διαθέτει κυτταροπλασματική μεμβράνη ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τραυματισμό που λαμβάνει χώρα λόγω μηχανικού στρες διάτμησης που δημιουργείται από τη δύναμη των συστολών. Ως εκ τούτου, η μεμβρανική ακεραιότητα επιτυγχάνεται μέσω της κινητοποίησης των δύο κύριων μηχανισμών: σταθεροποίηση της συσταλτικής συσκευής σύνδεσή της με την εξωκυττάρια θεμέλια ουσία σε συνδυασμό με ένα δραστικό μηχανισμό επιδιόρθωσης της σαρκοπλασματικής μεμβράνης. Μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν συστατικά των ανωτέρω μηχανισμών οδηγούν σε μία ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που αναφέρονται ως μυϊκές δυστροφίες (Muscular Dystrophies). Η παθολογία αυτών χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια λειτουργικού μυϊκού ιστού και ατροφία των μυών οδηγώντας σε μειωμένη ακεραιότητα και την απόδοση του σκελετικού μυός. Επιπλέον, οι δυστροφικοί μύες παρουσιάζουν μια παρόμοια γενετική υπογραφή με εκείνη των σαρκωμάτων με διαφοροποίηση σκελετικού μυός, γνωστά ως ραβδομυοσαρκώματα (RMS). Αυτά τα νεοπλάσματα εμφανίζονται σε μεγαλύτερη συχνότητα σε γηραιά ποντίκια (> 11 μηνών) από τα οποία έχει απαλειφεί γενετικά (knockout) μία ή περισσότερες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στους προαναφερθέντες μηχανισμούς. Η σταθερότητα της μεμβράνης περιλαμβάνει πολυσύνθετες δομές, γνωστές ως «costameres», οι οποίες συνδέονται ταυτοχρόνως με κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες και στοιχεία της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας. Η αναγκαιότητα αυτών των δομών έγκειται στο γεγονός ότι ευθυγραμμίσει το σαρκείλημμα με την υποκείμενη συσταλτική συσκευή και μεταδίδουν τις δυνάμεις συστολής προς την εξωκυττάρια θεμέλιας ουσία, εμποδίζοντας έτσι την πρόκληση βλαβών στη μεμβράνη. Ο απαραίτητος σύνδεσμος μεταξύ των Ζ-line-σχετιζόμενων costameres και των μυϊκών συσταλτικών ινιδίων διαμεσολαβείται από το δίκτυο των ενδιάμεσων νηματίων & συγκεκριμένα το δίκτυο της δεσμίνης. Η δεσμίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη των ενδιαμέσων ινιδίων στους γραμμωτούς μύς και εμπλέκεται στη συντονισμένη ενορχήστρωση πληθώρας κυτταρικών διαδικασιών, όπως η μετάδοση κατάλληλη και διανομή της συσταλτικής δύναμης, βιογένεση και τοποθέτηση οργανιδίων και διακίνηση ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Από την άλλη πλευρά, ο μηχανισμός επισκευής της μεμβράνης αποδίδεται στη λειτ ουργία της πρωτεΐνης dysferlin, μία μεγάλη τύπου II μεμβρανική πρωτεΐνη, η οποία ανιχνεύεται κυρίως στο σαρκείλημμα και επί της μεμβράνης των ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Η dysferlin ενεργοποιεί την εξαρτώμενη από Ca2+ μετανάστευση και σύντηξη ενδοκυτταρικών μεμβρανωδών διαμερισμάτων στην τοποθεσία διάρρηξης της μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπ 'όψιν τον κρίσιμο ρόλο των δύο μορίων (desmin & dysferlin) στην διατήρηση της ακεραιότητας της μεμβράνης, δημιουργήσαμε ένα double-knockout (des-/-dysf-/-, DKO) πειραματόζωο με διπλή έλλειψη σε desmin/dysferlin με στόχο να μελετήσουμε τις επιπτώσεις της συνδυασμένης ανεπάρκειας στη μυϊκή παθολογία και την επισκευαστική ικανότητα της σαρκειλληματικής μεμβράνης. Η ιστολογική εξέταση τετρακέφαλου μυός αποκάλυψε ένα πιο επιβαρυμένο φαινότυπο μυϊκής δυστροφίας και αυξημένη ίνωση στα DKO ποντίκια, από τα des-/- και τα αγρίου τύπου ζώα, ενώ η έναρξη της παθολογίας λαμβάνει χώρα νωρίτερα από ό,τι παρατηρείται στα ζώα με ανεπάρκεια dysferlin. Η λειτουργική μελέτη πραγματοποιήθηκε με δοκιμή σε συσκευή rotarod, όπου αφού τα πειραματόζωα υποβλήθηκαν σε άσκηση, παρατηρήθηκε ότι τα DKO ζώα εμφάνισαν μια τάση εξασθένησης στις παραμέτρους της άσκησης σε σύγκριση με το des-/- ζώα. Επιπροσθέτως, τα αυξημένα επίπεδα χρώσης μέσω της χρωστικής Evans blue dye (EBD) στους σκελετικούς μύς των DKO ποντικών καταδεικνύει χειρότερη αποκατάσταση της μεμβράνης συγκριτικά με αυτήν των desmin-/- ζώων. Σε μια προσπάθεια να μελετηθεί η σύνδεση των δύο μορίων πραγματοποιήθηκε ανάλυση ανοσοφθορισμού αποκαλύπτοντας μια μερική συνεντόπιση των πρωτεϊνών αυτών, με τη dysferlin σε ένα καλά οργανωμένο πλέγμα που μοιάζει με το Ζ-line ραβδώσεις του μυϊκού κυττάρου. Αυτό το μοτίβο εξαφανίστηκε απροσδόκητα στο desmin-/- μοντέλο, δημιουργώντας μεγάλα συσσωματώματα της πρωτεΐνης. Τέλος, δοκιμασίες GST pull-down που εφαρμόστηκαν χρησιμοποιώντας GSΤ-desmin χιμαιρική πρωτεΐνη ως «δόλωμα» και dysferlin από πρωτεϊνικό εκχύλισμα σκελετικού μυός ως πρωτεΐνη «θήραμα», κατέδειξαν ότι αυτές οι δύο πρωτεΐνες πιθανώς αλληλεπιδρούν με δυνάμεις χαμηλής συγγένειας. Τα μέχρι σήμερα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η έλλειψη της desmin επιδεινώνει την παθολογία του σκελετικού μυός που προκαλείται από την ταυτόχρονη ανεπάρκεια της dysferlin και μπορεί δυνητικά να συμμετάσχει στο μηχανισμό αποκατάστασης & επιδιόρθωσης της μεμβρ άνης, επηρεάζοντας μακροπρόθεσμα τη συχνότητα εμφάνισης χρόνιων φλεγμονωδών καταστάσεων ή νεοπλασιών, όπως το ραβδομυοσάρκωμα.","abstract_html":"Ο γραμμωτός μυς (σκελετικός &amp; καρδιακός), διαθέτει κυτταροπλασματική μεμβράνη ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τραυματισμό που λαμβάνει χώρα λόγω μηχανικού στρες διάτμησης που δημιουργείται από τη δύναμη των συστολών. Ως εκ τούτου, η μεμβρανική ακεραιότητα επιτυγχάνεται μέσω της κινητοποίησης των δύο κύριων μηχανισμών: σταθεροποίηση της συσταλτικής συσκευής σύνδεσή της με την εξωκυττάρια θεμέλια ουσία σε συνδυασμό με ένα δραστικό μηχανισμό επιδιόρθωσης της σαρκοπλασματικής μεμβράνης. Μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν συστατικά των ανωτέρω μηχανισμών οδηγούν σε μία ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που αναφέρονται ως μυϊκές δυστροφίες (Muscular Dystrophies). Η παθολογία αυτών χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια λειτουργικού μυϊκού ιστού και ατροφία των μυών οδηγώντας σε μειωμένη ακεραιότητα και την απόδοση του σκελετικού μυός. Επιπλέον, οι δυστροφικοί μύες παρουσιάζουν μια παρόμοια γενετική υπογραφή με εκείνη των σαρκωμάτων με διαφοροποίηση σκελετικού μυός, γνωστά ως ραβδομυοσαρκώματα (RMS). Αυτά τα νεοπλάσματα εμφανίζονται σε μεγαλύτερη συχνότητα σε γηραιά ποντίκια (&gt; 11 μηνών) από τα οποία έχει απαλειφεί γενετικά (knockout) μία ή περισσότερες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στους προαναφερθέντες μηχανισμούς. Η σταθερότητα της μεμβράνης περιλαμβάνει πολυσύνθετες δομές, γνωστές ως «costameres», οι οποίες συνδέονται ταυτοχρόνως με κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες και στοιχεία της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας. Η αναγκαιότητα αυτών των δομών έγκειται στο γεγονός ότι ευθυγραμμίσει το σαρκείλημμα με την υποκείμενη συσταλτική συσκευή και μεταδίδουν τις δυνάμεις συστολής προς την εξωκυττάρια θεμέλιας ουσία, εμποδίζοντας έτσι την πρόκληση βλαβών στη μεμβράνη. Ο απαραίτητος σύνδεσμος μεταξύ των Ζ-line-σχετιζόμενων costameres και των μυϊκών συσταλτικών ινιδίων διαμεσολαβείται από το δίκτυο των ενδιάμεσων νηματίων &amp; συγκεκριμένα το δίκτυο της δεσμίνης. Η δεσμίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη των ενδιαμέσων ινιδίων στους γραμμωτούς μύς και εμπλέκεται στη συντονισμένη ενορχήστρωση πληθώρας κυτταρικών διαδικασιών, όπως η μετάδοση κατάλληλη και διανομή της συσταλτικής δύναμης, βιογένεση και τοποθέτηση οργανιδίων και διακίνηση ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Από την άλλη πλευρά, ο μηχανισμός επισκευής της μεμβράνης αποδίδεται στη λειτ ουργία της πρωτεΐνης dysferlin, μία μεγάλη τύπου II μεμβρανική πρωτεΐνη, η οποία ανιχνεύεται κυρίως στο σαρκείλημμα και επί της μεμβράνης των ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Η dysferlin ενεργοποιεί την εξαρτώμενη από Ca2+ μετανάστευση και σύντηξη ενδοκυτταρικών μεμβρανωδών διαμερισμάτων στην τοποθεσία διάρρηξης της μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπ &#x27;όψιν τον κρίσιμο ρόλο των δύο μορίων (desmin &amp; dysferlin) στην διατήρηση της ακεραιότητας της μεμβράνης, δημιουργήσαμε ένα double-knockout (des-/-dysf-/-, DKO) πειραματόζωο με διπλή έλλειψη σε desmin/dysferlin με στόχο να μελετήσουμε τις επιπτώσεις της συνδυασμένης ανεπάρκειας στη μυϊκή παθολογία και την επισκευαστική ικανότητα της σαρκειλληματικής μεμβράνης. Η ιστολογική εξέταση τετρακέφαλου μυός αποκάλυψε ένα πιο επιβαρυμένο φαινότυπο μυϊκής δυστροφίας και αυξημένη ίνωση στα DKO ποντίκια, από τα des-/- και τα αγρίου τύπου ζώα, ενώ η έναρξη της παθολογίας λαμβάνει χώρα νωρίτερα από ό,τι παρατηρείται στα ζώα με ανεπάρκεια dysferlin. Η λειτουργική μελέτη πραγματοποιήθηκε με δοκιμή σε συσκευή rotarod, όπου αφού τα πειραματόζωα υποβλήθηκαν σε άσκηση, παρατηρήθηκε ότι τα DKO ζώα εμφάνισαν μια τάση εξασθένησης στις παραμέτρους της άσκησης σε σύγκριση με το des-/- ζώα. Επιπροσθέτως, τα αυξημένα επίπεδα χρώσης μέσω της χρωστικής Evans blue dye (EBD) στους σκελετικούς μύς των DKO ποντικών καταδεικνύει χειρότερη αποκατάσταση της μεμβράνης συγκριτικά με αυτήν των desmin-/- ζώων. Σε μια προσπάθεια να μελετηθεί η σύνδεση των δύο μορίων πραγματοποιήθηκε ανάλυση ανοσοφθορισμού αποκαλύπτοντας μια μερική συνεντόπιση των πρωτεϊνών αυτών, με τη dysferlin σε ένα καλά οργανωμένο πλέγμα που μοιάζει με το Ζ-line ραβδώσεις του μυϊκού κυττάρου. Αυτό το μοτίβο εξαφανίστηκε απροσδόκητα στο desmin-/- μοντέλο, δημιουργώντας μεγάλα συσσωματώματα της πρωτεΐνης. Τέλος, δοκιμασίες GST pull-down που εφαρμόστηκαν χρησιμοποιώντας GSΤ-desmin χιμαιρική πρωτεΐνη ως «δόλωμα» και dysferlin από πρωτεϊνικό εκχύλισμα σκελετικού μυός ως πρωτεΐνη «θήραμα», κατέδειξαν ότι αυτές οι δύο πρωτεΐνες πιθανώς αλληλεπιδρούν με δυνάμεις χαμηλής συγγένειας. Τα μέχρι σήμερα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η έλλειψη της desmin επιδεινώνει την παθολογία του σκελετικού μυός που προκαλείται από την ταυτόχρονη ανεπάρκεια της dysferlin και μπορεί δυνητικά να συμμετάσχει στο μηχανισμό αποκατάστασης &amp; επιδιόρθωσης της μεμβρ άνης, επηρεάζοντας μακροπρόθεσμα τη συχνότητα εμφάνισης χρόνιων φλεγμονωδών καταστάσεων ή νεοπλασιών, όπως το ραβδομυοσάρκωμα.","abstract_has_math":false,"creators":["Συρίγα Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:53Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314737"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314737","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314737","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314737","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314737","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Συρίγα Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314737","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314737"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο γραμμωτός μυς (σκελετικός & καρδιακός), διαθέτει κυτταροπλασματική μεμβράνη ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τραυματισμό που λαμβάνει χώρα λόγω μηχανικού στρες διάτμησης που δημιουργείται από τη δύναμη των συστολών. Ως εκ τούτου, η μεμβρανική ακεραιότητα επιτυγχάνεται μέσω της κινητοποίησης των δύο κύριων μηχανισμών: σταθεροποίηση της συσταλτικής συσκευής σύνδεσή της με την εξωκυττάρια θεμέλια ουσία σε συνδυασμό με ένα δραστικό μηχανισμό επιδιόρθωσης της σαρκοπλασματικής μεμβράνης. Μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν συστατικά των ανωτέρω μηχανισμών οδηγούν σε μία ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που αναφέρονται ως μυϊκές δυστροφίες (Muscular Dystrophies). Η παθολογία αυτών χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια λειτουργικού μυϊκού ιστού και ατροφία των μυών οδηγώντας σε μειωμένη ακεραιότητα και την απόδοση του σκελετικού μυός. Επιπλέον, οι δυστροφικοί μύες παρουσιάζουν μια παρόμοια γενετική υπογραφή με εκείνη των σαρκωμάτων με διαφοροποίηση σκελετικού μυός, γνωστά ως ραβδομυοσαρκώματα (RMS). Αυτά τα νεοπλάσματα εμφανίζονται σε μεγαλύτερη συχνότητα σε γηραιά ποντίκια (> 11 μηνών) από τα οποία έχει απαλειφεί γενετικά (knockout) μία ή περισσότερες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στους προαναφερθέντες μηχανισμούς. Η σταθερότητα της μεμβράνης περιλαμβάνει πολυσύνθετες δομές, γνωστές ως «costameres», οι οποίες συνδέονται ταυτοχρόνως με κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες και στοιχεία της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας. Η αναγκαιότητα αυτών των δομών έγκειται στο γεγονός ότι ευθυγραμμίσει το σαρκείλημμα με την υποκείμενη συσταλτική συσκευή και μεταδίδουν τις δυνάμεις συστολής προς την εξωκυττάρια θεμέλιας ουσία, εμποδίζοντας έτσι την πρόκληση βλαβών στη μεμβράνη. Ο απαραίτητος σύνδεσμος μεταξύ των Ζ-line-σχετιζόμενων costameres και των μυϊκών συσταλτικών ινιδίων διαμεσολαβείται από το δίκτυο των ενδιάμεσων νηματίων & συγκεκριμένα το δίκτυο της δεσμίνης. Η δεσμίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη των ενδιαμέσων ινιδίων στους γραμμωτούς μύς και εμπλέκεται στη συντονισμένη ενορχήστρωση πληθώρας κυτταρικών διαδικασιών, όπως η μετάδοση κατάλληλη και διανομή της συσταλτικής δύναμης, βιογένεση και τοποθέτηση οργανιδίων και διακίνηση ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Από την άλλη πλευρά, ο μηχανισμός επισκευής της μεμβράνης αποδίδεται στη λειτ ουργία της πρωτεΐνης dysferlin, μία μεγάλη τύπου II μεμβρανική πρωτεΐνη, η οποία ανιχνεύεται κυρίως στο σαρκείλημμα και επί της μεμβράνης των ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Η dysferlin ενεργοποιεί την εξαρτώμενη από Ca2+ μετανάστευση και σύντηξη ενδοκυτταρικών μεμβρανωδών διαμερισμάτων στην τοποθεσία διάρρηξης της μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπ 'όψιν τον κρίσιμο ρόλο των δύο μορίων (desmin & dysferlin) στην διατήρηση της ακεραιότητας της μεμβράνης, δημιουργήσαμε ένα double-knockout (des-/-dysf-/-, DKO) πειραματόζωο με διπλή έλλειψη σε desmin/dysferlin με στόχο να μελετήσουμε τις επιπτώσεις της συνδυασμένης ανεπάρκειας στη μυϊκή παθολογία και την επισκευαστική ικανότητα της σαρκειλληματικής μεμβράνης. Η ιστολογική εξέταση τετρακέφαλου μυός αποκάλυψε ένα πιο επιβαρυμένο φαινότυπο μυϊκής δυστροφίας και αυξημένη ίνωση στα DKO ποντίκια, από τα des-/- και τα αγρίου τύπου ζώα, ενώ η έναρξη της παθολογίας λαμβάνει χώρα νωρίτερα από ό,τι παρατηρείται στα ζώα με ανεπάρκεια dysferlin. Η λειτουργική μελέτη πραγματοποιήθηκε με δοκιμή σε συσκευή rotarod, όπου αφού τα πειραματόζωα υποβλήθηκαν σε άσκηση, παρατηρήθηκε ότι τα DKO ζώα εμφάνισαν μια τάση εξασθένησης στις παραμέτρους της άσκησης σε σύγκριση με το des-/- ζώα. Επιπροσθέτως, τα αυξημένα επίπεδα χρώσης μέσω της χρωστικής Evans blue dye (EBD) στους σκελετικούς μύς των DKO ποντικών καταδεικνύει χειρότερη αποκατάσταση της μεμβράνης συγκριτικά με αυτήν των desmin-/- ζώων. Σε μια προσπάθεια να μελετηθεί η σύνδεση των δύο μορίων πραγματοποιήθηκε ανάλυση ανοσοφθορισμού αποκαλύπτοντας μια μερική συνεντόπιση των πρωτεϊνών αυτών, με τη dysferlin σε ένα καλά οργανωμένο πλέγμα που μοιάζει με το Ζ-line ραβδώσεις του μυϊκού κυττάρου. Αυτό το μοτίβο εξαφανίστηκε απροσδόκητα στο desmin-/- μοντέλο, δημιουργώντας μεγάλα συσσωματώματα της πρωτεΐνης. Τέλος, δοκιμασίες GST pull-down που εφαρμόστηκαν χρησιμοποιώντας GSΤ-desmin χιμαιρική πρωτεΐνη ως «δόλωμα» και dysferlin από πρωτεϊνικό εκχύλισμα σκελετικού μυός ως πρωτεΐνη «θήραμα», κατέδειξαν ότι αυτές οι δύο πρωτεΐνες πιθανώς αλληλεπιδρούν με δυνάμεις χαμηλής συγγένειας. Τα μέχρι σήμερα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η έλλειψη της desmin επιδεινώνει την παθολογία του σκελετικού μυός που προκαλείται από την ταυτόχρονη ανεπάρκεια της dysferlin και μπορεί δυνητικά να συμμετάσχει στο μηχανισμό αποκατάστασης & επιδιόρθωσης της μεμβρ άνης, επηρεάζοντας μακροπρόθεσμα τη συχνότητα εμφάνισης χρόνιων φλεγμονωδών καταστάσεων ή νεοπλασιών, όπως το ραβδομυοσάρκωμα.","Striated muscle (skeletal & cardiac) is highly susceptible to membrane wounding that takes place due to mechanical shearing stress generated by the force of contractions. Therefore, sarcolemmal integrity is achieved through the employment of two major mechanisms; the stabilization of the contractile apparatus and its linkage to the extracellular matrix in tight combination with an active membrane repair mechanism. Mutations in genes encoding components of the above mechanisms lead to a heterogeneous group of inherited disorders referred as muscular dystrophies (MD). These are characterized by progressive muscle waste and atrophy that compromise muscle integrity and performance. In addition, dystrophic muscles present a similar genetic signature to that of sarcomas with skeletal muscle differentiation, known as rhabdomyosarcomas (RMS). These tumors are skeletal muscle neoplasms that occur in higher incidence in older mice (>11 months old) lacking one or more proteins that normally participate in the above mentioned mechanisms. Membrane stability involves multicomponent structures that are linked to cytoskeletal proteins and elements of the ECM known as ‘costameres’. The necessity of these structures resides in the fact that they align the sarcolemma with the underlying contractile apparatus and laterally transmit the contraction forces to the extracellular matrix, thereby preventing contraction-induced membrane damage. The essential linkage between the Z-line-associated costameres and the intracellular contraction units is mediated by the network of intermediate filaments and more specifically desmin cytoskeleton. Desmin is the major intermediate filament expressed in striated and smooth muscle and it is involved in tightly orchestrated cellular processes, such as proper force transmission and distribution, organelle biogenesis and positioning and vesicle trafficking. On the other hand, the membrane repair machinery is attributed to the function of dysferlin, a large type II membrane protein detected on the sarcolemma and on the membrane of intracellular vesicles. Dysferlin triggers the Ca2+-dependent migration and fusion of these membranous compartments to the sites of sarcolemmal ruptures. Taking under consideration the crucial role of the two molecules in the maintenance of membrane integrity, we generated desmin/dysferlin double-knockout (DKO) mice and aimed to analyze the effects of the combined deficiency on muscle pathology and sarcolemmal repair. Histological examination on quadriceps muscles revealed a more severe dystrophic phenotype and increased fibrosis in the DKO mice, than either the des-/- and wild-type controls, while the onset of pathology occurs earlier than it did in dysferlin deficient animals. In the functional analysis performed with a rotarod test, DKO mice exhibited a trend of attenuation in the parameters of exercise when compared to des-/- animals. Additionally, elevated levels of Evan’s blue dye uptake in the DKO mice indicated a worse deficit than in desmin deficient animals. In an attempt to correlate the association of the two molecules, immunofluorescence analysis revealed a partial co-localization of these proteins, with dysferlin in a well-organized lattice resembling the Z-line striations. This pattern is surprisingly lost in des-/- muscle, creating large aggregates. Finally, GST pull-down assays using GST-desmin as a ‘bait’ and dysferlin from murine skeletal homogenates as the ‘prey’ protein provide an indication that these proteins are probably associated in a low-affinity process. Our findings suggest that desmin attenuates skeletal muscle pathology caused by dysferlin deficiency and may also participate in the membrane restoration machinery and the long-term occurrence of RMS development in older mice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Desmin deficiency exacerbates skeletal muscle pathology in dysferlin null mice. A proposed model for rabdomyosarcoma"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Συρίγα Μαρία"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Ο γραμμωτός μυς (σκελετικός & καρδιακός), διαθέτει κυτταροπλασματική μεμβράνη ιδιαίτερα ευαίσθητη σε τραυματισμό που λαμβάνει χώρα λόγω μηχανικού στρες διάτμησης που δημιουργείται από τη δύναμη των συστολών. Ως εκ τούτου, η μεμβρανική ακεραιότητα επιτυγχάνεται μέσω της κινητοποίησης των δύο κύριων μηχανισμών: σταθεροποίηση της συσταλτικής συσκευής σύνδεσή της με την εξωκυττάρια θεμέλια ουσία σε συνδυασμό με ένα δραστικό μηχανισμό επιδιόρθωσης της σαρκοπλασματικής μεμβράνης. Μεταλλάξεις στα γονίδια που κωδικοποιούν συστατικά των ανωτέρω μηχανισμών οδηγούν σε μία ετερογενή ομάδα κληρονομικών διαταραχών που αναφέρονται ως μυϊκές δυστροφίες (Muscular Dystrophies). Η παθολογία αυτών χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια λειτουργικού μυϊκού ιστού και ατροφία των μυών οδηγώντας σε μειωμένη ακεραιότητα και την απόδοση του σκελετικού μυός. Επιπλέον, οι δυστροφικοί μύες παρουσιάζουν μια παρόμοια γενετική υπογραφή με εκείνη των σαρκωμάτων με διαφοροποίηση σκελετικού μυός, γνωστά ως ραβδομυοσαρκώματα (RMS). Αυτά τα νεοπλάσματα εμφανίζονται σε μεγαλύτερη συχνότητα σε γηραιά ποντίκια (> 11 μηνών) από τα οποία έχει απαλειφεί γενετικά (knockout) μία ή περισσότερες πρωτεΐνες που συμμετέχουν στους προαναφερθέντες μηχανισμούς. Η σταθερότητα της μεμβράνης περιλαμβάνει πολυσύνθετες δομές, γνωστές ως «costameres», οι οποίες συνδέονται ταυτοχρόνως με κυτταροσκελετικές πρωτεΐνες και στοιχεία της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας. Η αναγκαιότητα αυτών των δομών έγκειται στο γεγονός ότι ευθυγραμμίσει το σαρκείλημμα με την υποκείμενη συσταλτική συσκευή και μεταδίδουν τις δυνάμεις συστολής προς την εξωκυττάρια θεμέλιας ουσία, εμποδίζοντας έτσι την πρόκληση βλαβών στη μεμβράνη. Ο απαραίτητος σύνδεσμος μεταξύ των Ζ-line-σχετιζόμενων costameres και των μυϊκών συσταλτικών ινιδίων διαμεσολαβείται από το δίκτυο των ενδιάμεσων νηματίων & συγκεκριμένα το δίκτυο της δεσμίνης. Η δεσμίνη είναι η κύρια πρωτεΐνη των ενδιαμέσων ινιδίων στους γραμμωτούς μύς και εμπλέκεται στη συντονισμένη ενορχήστρωση πληθώρας κυτταρικών διαδικασιών, όπως η μετάδοση κατάλληλη και διανομή της συσταλτικής δύναμης, βιογένεση και τοποθέτηση οργανιδίων και διακίνηση ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Από την άλλη πλευρά, ο μηχανισμός επισκευής της μεμβράνης αποδίδεται στη λειτ ουργία της πρωτεΐνης dysferlin, μία μεγάλη τύπου II μεμβρανική πρωτεΐνη, η οποία ανιχνεύεται κυρίως στο σαρκείλημμα και επί της μεμβράνης των ενδοκυτταρικών κυστιδίων. Η dysferlin ενεργοποιεί την εξαρτώμενη από Ca2+ μετανάστευση και σύντηξη ενδοκυτταρικών μεμβρανωδών διαμερισμάτων στην τοποθεσία διάρρηξης της μεμβράνης. Λαμβάνοντας υπ 'όψιν τον κρίσιμο ρόλο των δύο μορίων (desmin & dysferlin) στην διατήρηση της ακεραιότητας της μεμβράνης, δημιουργήσαμε ένα double-knockout (des-/-dysf-/-, DKO) πειραματόζωο με διπλή έλλειψη σε desmin/dysferlin με στόχο να μελετήσουμε τις επιπτώσεις της συνδυασμένης ανεπάρκειας στη μυϊκή παθολογία και την επισκευαστική ικανότητα της σαρκειλληματικής μεμβράνης. Η ιστολογική εξέταση τετρακέφαλου μυός αποκάλυψε ένα πιο επιβαρυμένο φαινότυπο μυϊκής δυστροφίας και αυξημένη ίνωση στα DKO ποντίκια, από τα des-/- και τα αγρίου τύπου ζώα, ενώ η έναρξη της παθολογίας λαμβάνει χώρα νωρίτερα από ό,τι παρατηρείται στα ζώα με ανεπάρκεια dysferlin. Η λειτουργική μελέτη πραγματοποιήθηκε με δοκιμή σε συσκευή rotarod, όπου αφού τα πειραματόζωα υποβλήθηκαν σε άσκηση, παρατηρήθηκε ότι τα DKO ζώα εμφάνισαν μια τάση εξασθένησης στις παραμέτρους της άσκησης σε σύγκριση με το des-/- ζώα. Επιπροσθέτως, τα αυξημένα επίπεδα χρώσης μέσω της χρωστικής Evans blue dye (EBD) στους σκελετικούς μύς των DKO ποντικών καταδεικνύει χειρότερη αποκατάσταση της μεμβράνης συγκριτικά με αυτήν των desmin-/- ζώων. Σε μια προσπάθεια να μελετηθεί η σύνδεση των δύο μορίων πραγματοποιήθηκε ανάλυση ανοσοφθορισμού αποκαλύπτοντας μια μερική συνεντόπιση των πρωτεϊνών αυτών, με τη dysferlin σε ένα καλά οργανωμένο πλέγμα που μοιάζει με το Ζ-line ραβδώσεις του μυϊκού κυττάρου. Αυτό το μοτίβο εξαφανίστηκε απροσδόκητα στο desmin-/- μοντέλο, δημιουργώντας μεγάλα συσσωματώματα της πρωτεΐνης. Τέλος, δοκιμασίες GST pull-down που εφαρμόστηκαν χρησιμοποιώντας GSΤ-desmin χιμαιρική πρωτεΐνη ως «δόλωμα» και dysferlin από πρωτεϊνικό εκχύλισμα σκελετικού μυός ως πρωτεΐνη «θήραμα», κατέδειξαν ότι αυτές οι δύο πρωτεΐνες πιθανώς αλληλεπιδρούν με δυνάμεις χαμηλής συγγένειας. Τα μέχρι σήμερα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η έλλειψη της desmin επιδεινώνει την παθολογία του σκελετικού μυός που προκαλείται από την ταυτόχρονη ανεπάρκεια της dysferlin και μπορεί δυνητικά να συμμετάσχει στο μηχανισμό αποκατάστασης & επιδιόρθωσης της μεμβρ άνης, επηρεάζοντας μακροπρόθεσμα τη συχνότητα εμφάνισης χρόνιων φλεγμονωδών καταστάσεων ή νεοπλασιών, όπως το ραβδομυοσάρκωμα.","Striated muscle (skeletal & cardiac) is highly susceptible to membrane wounding that takes place due to mechanical shearing stress generated by the force of contractions. Therefore, sarcolemmal integrity is achieved through the employment of two major mechanisms; the stabilization of the contractile apparatus and its linkage to the extracellular matrix in tight combination with an active membrane repair mechanism. Mutations in genes encoding components of the above mechanisms lead to a heterogeneous group of inherited disorders referred as muscular dystrophies (MD). These are characterized by progressive muscle waste and atrophy that compromise muscle integrity and performance. In addition, dystrophic muscles present a similar genetic signature to that of sarcomas with skeletal muscle differentiation, known as rhabdomyosarcomas (RMS). These tumors are skeletal muscle neoplasms that occur in higher incidence in older mice (>11 months old) lacking one or more proteins that normally participate in the above mentioned mechanisms. Membrane stability involves multicomponent structures that are linked to cytoskeletal proteins and elements of the ECM known as ‘costameres’. The necessity of these structures resides in the fact that they align the sarcolemma with the underlying contractile apparatus and laterally transmit the contraction forces to the extracellular matrix, thereby preventing contraction-induced membrane damage. The essential linkage between the Z-line-associated costameres and the intracellular contraction units is mediated by the network of intermediate filaments and more specifically desmin cytoskeleton. Desmin is the major intermediate filament expressed in striated and smooth muscle and it is involved in tightly orchestrated cellular processes, such as proper force transmission and distribution, organelle biogenesis and positioning and vesicle trafficking. On the other hand, the membrane repair machinery is attributed to the function of dysferlin, a large type II membrane protein detected on the sarcolemma and on the membrane of intracellular vesicles. Dysferlin triggers the Ca2+-dependent migration and fusion of these membranous compartments to the sites of sarcolemmal ruptures. Taking under consideration the crucial role of the two molecules in the maintenance of membrane integrity, we generated desmin/dysferlin double-knockout (DKO) mice and aimed to analyze the effects of the combined deficiency on muscle pathology and sarcolemmal repair. Histological examination on quadriceps muscles revealed a more severe dystrophic phenotype and increased fibrosis in the DKO mice, than either the des-/- and wild-type controls, while the onset of pathology occurs earlier than it did in dysferlin deficient animals. In the functional analysis performed with a rotarod test, DKO mice exhibited a trend of attenuation in the parameters of exercise when compared to des-/- animals. Additionally, elevated levels of Evan’s blue dye uptake in the DKO mice indicated a worse deficit than in desmin deficient animals. In an attempt to correlate the association of the two molecules, immunofluorescence analysis revealed a partial co-localization of these proteins, with dysferlin in a well-organized lattice resembling the Z-line striations. This pattern is surprisingly lost in des-/- muscle, creating large aggregates. Finally, GST pull-down assays using GST-desmin as a ‘bait’ and dysferlin from murine skeletal homogenates as the ‘prey’ protein provide an indication that these proteins are probably associated in a low-affinity process. Our findings suggest that desmin attenuates skeletal muscle pathology caused by dysferlin deficiency and may also participate in the membrane restoration machinery and the long-term occurrence of RMS development in older mice."],"dc:identifier":["uoadl:1314737","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314737"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Desmin deficiency exacerbates skeletal muscle pathology in dysferlin null mice. A proposed model for rabdomyosarcoma"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:53Z"}