{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314823"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314823","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H ανοσοιστοχημεία στη διερεύνηση των θυρεοειδικών νεοπλασμάτων","abstract":"Ο θυρεοειδής αδένας ή απλώς, ο θυρεοειδής, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ενδοκρινείς αδένες, ελέγχει την ταχύτητα με την οποία το σώμα χρησιμοποιεί την ενέργεια, συνθέτει τις πρωτεΐνες και ελέγχει πόσο ευαίσθητο είναι το σώμα σε άλλες ορμόνες. Συμμετέχει σε αυτές τις διαδικασίες με την παραγωγή ορμονών, οι κυριότερες από τις οποίες είναι τριιωδοθυρονίνη (Τ3) και η θυροξίνη (Τ4). Ο θυρεοειδής παράγει επίσης καλσιτονίνη, η οποία παίζει ρόλο στην ομοιόσταση του ασβεστίου. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που προέρχεται από θυλακιώδη ή παραθυλακικά κύτταρα (κύτταρα C). Οι καρκίνοι του θυρεοειδούς ταξινομούνται σύμφωνα με τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά τους και είναι οι εξής: • Θηλώδες (75% - 85%) • Θυλακιώδες (10% - 20%) • Μυελοειδές (5% - 8%) • Χαμηλής διαφοροποίησης καρκίνωμα. • Αναπλαστικό ( >5%) • Άλλα: Λέμφωμα του θυρεοειδούς (2%-8%) Τα τελευταία δέκα χρόνια καταγράφηκαν σημαντικές εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς. Η πρόσφατη δημοσίευση κατευθυντήριων οδηγιών για τον χειρισμό ασθενών με όζους ή και καρκίνο του θυρεοειδούς από την Αμερικανική (ΑΤΑ) και την Ευρωπαϊκή Θυρεοειδική Εταιρεία (ΕΤΑ), είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα γιατί προσφέρει τη δυνατότητα σε πολλούς συναδέλφους να προσεγγίζουν αυτούς τους ασθενείς σύμφωνα με οδηγίες βασισμένες σε τεκμηριωμένα αποτελέσματα από καλά σχεδιασμένες μελέτες. Η συμβολή της ανοσοϊστοχημείας στην παθολογοανατομική διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι μεγάλη και αποδίδεται σε τρείς παράγοντες: τη διαθεσιμότητα πολλών αντισωμάτων κατάλληλων για χρήση σε αρχειακό υλικό, την πρόοδο των τεχνικών ανάκλησης των αντιγόνων (antigen retrieval) και την ανάπτυξη ευαίσθητων συστημάτων ανίχνευσης. ‘Εχει αναπτυχθεί ενας μεγάλος αριθμός δεικτών για να βοηθήσει στην προεγχειρητική διάγνωση των θυρεοειδικών κακοηθειών. Η FNA (fine needle aspiration) έχει σαφώς μειώσει σημαντικά την ανάγκη για τη χειρουργική επέμβαση των θυρεοειδικών όζων , ωστόσο ασαφής ή ύποπτες βιοψίες συχνά οδηγούν σε άσκοπες θυρεοειδεκτομές. Χρήσιμοι και κυριότεροι ανοσοιστοχημικοί δείκτες που έχουν μελετηθεί εκτενώς και έδειξαν μεγάλη ειδικότητα και ευαισθησία με αποτέλεσμα να μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην διάγνωση ύποπτων δειγμάτων είναι: η κυτοκερατίνη CK19, η λεκτίνη galectin-3 (Gal-3), τo μονοκλωνικό αντίσωμα HBME-1, η FN1(fibronectin-1), η TPO και το CITED1. Η βασική τριπλέτα gal-3, HBME-1 και CK-19 αποτελεί το πιο χρήσιμο εργαλείο μας στην διαφοροδιάγνωση αδενωμάτων από καρκινώματα και στην αναγνώριση της θυλακιώδους ποικιλίας του θυλώδους καρκινώματος. Στη διερεύνηση των καρκινωμάτων αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η ταυτοποίηση των εκφραζόμενων κυτοκερατινών. Μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον ειδικών υποτύπων των κυτοκερατινών έχουν χρησιμοποιηθεί για να ταξινομηθούν νεοπλάσματα ανάλογα με τη θέση προέλευσής τους. Με την πάροδο του χρόνο οι εργαστηριακές τεχνικές συνεχίζουν να βελτιώνονται και η εμπειρία αυξάνεται με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι βιοχημικοί και μοριακοί δείκτες να είναι διαθέσιμοι ώστε να τελειοποιηθεί η χρησιμότητα τους σε δείγματα FNA.","abstract_html":"Ο θυρεοειδής αδένας ή απλώς, ο θυρεοειδής, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ενδοκρινείς αδένες, ελέγχει την ταχύτητα με την οποία το σώμα χρησιμοποιεί την ενέργεια, συνθέτει τις πρωτεΐνες και ελέγχει πόσο ευαίσθητο είναι το σώμα σε άλλες ορμόνες. Συμμετέχει σε αυτές τις διαδικασίες με την παραγωγή ορμονών, οι κυριότερες από τις οποίες είναι τριιωδοθυρονίνη (Τ3) και η θυροξίνη (Τ4). Ο θυρεοειδής παράγει επίσης καλσιτονίνη, η οποία παίζει ρόλο στην ομοιόσταση του ασβεστίου. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που προέρχεται από θυλακιώδη ή παραθυλακικά κύτταρα (κύτταρα C). Οι καρκίνοι του θυρεοειδούς ταξινομούνται σύμφωνα με τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά τους και είναι οι εξής: • Θηλώδες (75% - 85%) • Θυλακιώδες (10% - 20%) • Μυελοειδές (5% - 8%) • Χαμηλής διαφοροποίησης καρκίνωμα. • Αναπλαστικό ( &gt;5%) • Άλλα: Λέμφωμα του θυρεοειδούς (2%-8%) Τα τελευταία δέκα χρόνια καταγράφηκαν σημαντικές εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς. Η πρόσφατη δημοσίευση κατευθυντήριων οδηγιών για τον χειρισμό ασθενών με όζους ή και καρκίνο του θυρεοειδούς από την Αμερικανική (ΑΤΑ) και την Ευρωπαϊκή Θυρεοειδική Εταιρεία (ΕΤΑ), είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα γιατί προσφέρει τη δυνατότητα σε πολλούς συναδέλφους να προσεγγίζουν αυτούς τους ασθενείς σύμφωνα με οδηγίες βασισμένες σε τεκμηριωμένα αποτελέσματα από καλά σχεδιασμένες μελέτες. Η συμβολή της ανοσοϊστοχημείας στην παθολογοανατομική διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι μεγάλη και αποδίδεται σε τρείς παράγοντες: τη διαθεσιμότητα πολλών αντισωμάτων κατάλληλων για χρήση σε αρχειακό υλικό, την πρόοδο των τεχνικών ανάκλησης των αντιγόνων (antigen retrieval) και την ανάπτυξη ευαίσθητων συστημάτων ανίχνευσης. ‘Εχει αναπτυχθεί ενας μεγάλος αριθμός δεικτών για να βοηθήσει στην προεγχειρητική διάγνωση των θυρεοειδικών κακοηθειών. Η FNA (fine needle aspiration) έχει σαφώς μειώσει σημαντικά την ανάγκη για τη χειρουργική επέμβαση των θυρεοειδικών όζων , ωστόσο ασαφής ή ύποπτες βιοψίες συχνά οδηγούν σε άσκοπες θυρεοειδεκτομές. Χρήσιμοι και κυριότεροι ανοσοιστοχημικοί δείκτες που έχουν μελετηθεί εκτενώς και έδειξαν μεγάλη ειδικότητα και ευαισθησία με αποτέλεσμα να μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην διάγνωση ύποπτων δειγμάτων είναι: η κυτοκερατίνη CK19, η λεκτίνη galectin-3 (Gal-3), τo μονοκλωνικό αντίσωμα HBME-1, η FN1(fibronectin-1), η TPO και το CITED1. Η βασική τριπλέτα gal-3, HBME-1 και CK-19 αποτελεί το πιο χρήσιμο εργαλείο μας στην διαφοροδιάγνωση αδενωμάτων από καρκινώματα και στην αναγνώριση της θυλακιώδους ποικιλίας του θυλώδους καρκινώματος. Στη διερεύνηση των καρκινωμάτων αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η ταυτοποίηση των εκφραζόμενων κυτοκερατινών. Μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον ειδικών υποτύπων των κυτοκερατινών έχουν χρησιμοποιηθεί για να ταξινομηθούν νεοπλάσματα ανάλογα με τη θέση προέλευσής τους. Με την πάροδο του χρόνο οι εργαστηριακές τεχνικές συνεχίζουν να βελτιώνονται και η εμπειρία αυξάνεται με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι βιοχημικοί και μοριακοί δείκτες να είναι διαθέσιμοι ώστε να τελειοποιηθεί η χρησιμότητα τους σε δείγματα FNA.","abstract_has_math":false,"creators":["Βρεττού Ντενίσα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314823"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314823","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314823","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314823","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314823","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Βρεττού Ντενίσα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314823"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο θυρεοειδής αδένας ή απλώς, ο θυρεοειδής, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ενδοκρινείς αδένες, ελέγχει την ταχύτητα με την οποία το σώμα χρησιμοποιεί την ενέργεια, συνθέτει τις πρωτεΐνες και ελέγχει πόσο ευαίσθητο είναι το σώμα σε άλλες ορμόνες. Συμμετέχει σε αυτές τις διαδικασίες με την παραγωγή ορμονών, οι κυριότερες από τις οποίες είναι τριιωδοθυρονίνη (Τ3) και η θυροξίνη (Τ4). Ο θυρεοειδής παράγει επίσης καλσιτονίνη, η οποία παίζει ρόλο στην ομοιόσταση του ασβεστίου. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που προέρχεται από θυλακιώδη ή παραθυλακικά κύτταρα (κύτταρα C). Οι καρκίνοι του θυρεοειδούς ταξινομούνται σύμφωνα με τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά τους και είναι οι εξής: • Θηλώδες (75% - 85%) • Θυλακιώδες (10% - 20%) • Μυελοειδές (5% - 8%) • Χαμηλής διαφοροποίησης καρκίνωμα. • Αναπλαστικό ( >5%) • Άλλα: Λέμφωμα του θυρεοειδούς (2%-8%) Τα τελευταία δέκα χρόνια καταγράφηκαν σημαντικές εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς. Η πρόσφατη δημοσίευση κατευθυντήριων οδηγιών για τον χειρισμό ασθενών με όζους ή και καρκίνο του θυρεοειδούς από την Αμερικανική (ΑΤΑ) και την Ευρωπαϊκή Θυρεοειδική Εταιρεία (ΕΤΑ), είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα γιατί προσφέρει τη δυνατότητα σε πολλούς συναδέλφους να προσεγγίζουν αυτούς τους ασθενείς σύμφωνα με οδηγίες βασισμένες σε τεκμηριωμένα αποτελέσματα από καλά σχεδιασμένες μελέτες. Η συμβολή της ανοσοϊστοχημείας στην παθολογοανατομική διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι μεγάλη και αποδίδεται σε τρείς παράγοντες: τη διαθεσιμότητα πολλών αντισωμάτων κατάλληλων για χρήση σε αρχειακό υλικό, την πρόοδο των τεχνικών ανάκλησης των αντιγόνων (antigen retrieval) και την ανάπτυξη ευαίσθητων συστημάτων ανίχνευσης. ‘Εχει αναπτυχθεί ενας μεγάλος αριθμός δεικτών για να βοηθήσει στην προεγχειρητική διάγνωση των θυρεοειδικών κακοηθειών. Η FNA (fine needle aspiration) έχει σαφώς μειώσει σημαντικά την ανάγκη για τη χειρουργική επέμβαση των θυρεοειδικών όζων , ωστόσο ασαφής ή ύποπτες βιοψίες συχνά οδηγούν σε άσκοπες θυρεοειδεκτομές. Χρήσιμοι και κυριότεροι ανοσοιστοχημικοί δείκτες που έχουν μελετηθεί εκτενώς και έδειξαν μεγάλη ειδικότητα και ευαισθησία με αποτέλεσμα να μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην διάγνωση ύποπτων δειγμάτων είναι: η κυτοκερατίνη CK19, η λεκτίνη galectin-3 (Gal-3), τo μονοκλωνικό αντίσωμα HBME-1, η FN1(fibronectin-1), η TPO και το CITED1. Η βασική τριπλέτα gal-3, HBME-1 και CK-19 αποτελεί το πιο χρήσιμο εργαλείο μας στην διαφοροδιάγνωση αδενωμάτων από καρκινώματα και στην αναγνώριση της θυλακιώδους ποικιλίας του θυλώδους καρκινώματος. Στη διερεύνηση των καρκινωμάτων αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η ταυτοποίηση των εκφραζόμενων κυτοκερατινών. Μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον ειδικών υποτύπων των κυτοκερατινών έχουν χρησιμοποιηθεί για να ταξινομηθούν νεοπλάσματα ανάλογα με τη θέση προέλευσής τους. Με την πάροδο του χρόνο οι εργαστηριακές τεχνικές συνεχίζουν να βελτιώνονται και η εμπειρία αυξάνεται με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι βιοχημικοί και μοριακοί δείκτες να είναι διαθέσιμοι ώστε να τελειοποιηθεί η χρησιμότητα τους σε δείγματα FNA.","The thyroid gland or simply, the thyroid, in vertebrate anatomy, is one of the largest endocrine glands. The thyroid gland controls how quickly the body uses energy, makes proteins, and controls how sensitive the body is to other hormones. It participates in these processes by producing thyroid hormones, the principal ones being triiodothyronine (T3) and thyroxine which can sometimes be referred to as tetraiodothyronine (T4). The thyroid also produces calcitonin, which plays a role in calcium homeostasis. Thyroid cancer is a malignant neoplasm originating from follicular or parafollicular thyroid cells. Thyroid cancers are been classified according to the histopathological characteristics and the classification is: • Papillary thyroid cancer (75% - 85%) • Follicular thyroid cancer (10% -20%) • Medullary thyroid cancer (5% - 8%) • Poorly differentiated thyroid carcinoma • Anaplastic thyroid cancer (Less than 5%). • Others: Thyroid lymphoma, Squamous cell thyroid carcinoma, Sarcoma of thyroid. The last ten years were recorded significant developments in the diagnosis and treatment of thyroid cancer. The recent publication of guidelines for the management of patients with nodules or thyroid cancer from the American (ATA) and European Thyroid Association (ETA), is a great achievement which offers the opportunity for many colleagues to approach these patients in accordance with instructions based on documented results from well-designed studies. The contribution of immunohistochemistry in the histopathologic diagnosis of thyroid cancer is great and is attributed to three factors: the availability of many antibodies suitable for use in archival material, the progress of the technical recall antigens (antigen retrieval) and the development of sensitive detection systems. Clearly, a number of markers are being developed to assist in the preoperative diagnosis of thyroid malignancies. FNA has significally reduced the need for surgery for thyroid nodules; however, indeterminate or suspicious biopsies often lead to unnecessary thyroidectomy. Useful immunohistochemical markers which have been extensively studied and appear to be sensitive and specific and can aid in the definitive diagnosis of indeterminate samples are: the cytokeratin CK19, the lectin galectin-3 (Gal-3), the monoclonal antibody HBME-1, the FN1 (fibronectin-1) and the CITED1. The basic triplet gal-3, HBME-1 and CK-19 are our most useful tool in differentiating adenomas from carcinomas and in the recognition of the follicular variants of papillary carcinoma. In the investigation of carcinomas of unknown primary tumor, particularly useful is the identification of the expressed cytokeratins. Monoclonal antibodies against specific subtypes of cytokeratins have been used to classify tumors according to the position of their origin. As laboratory techniques continue to improve and experience develops, it isi anticipated that more biochemical and molecular markers will be available to perfect their utility and application to FNA samples."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H ανοσοιστοχημεία στη διερεύνηση των θυρεοειδικών νεοπλασμάτων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Βρεττού Ντενίσα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ο θυρεοειδής αδένας ή απλώς, ο θυρεοειδής, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ενδοκρινείς αδένες, ελέγχει την ταχύτητα με την οποία το σώμα χρησιμοποιεί την ενέργεια, συνθέτει τις πρωτεΐνες και ελέγχει πόσο ευαίσθητο είναι το σώμα σε άλλες ορμόνες. Συμμετέχει σε αυτές τις διαδικασίες με την παραγωγή ορμονών, οι κυριότερες από τις οποίες είναι τριιωδοθυρονίνη (Τ3) και η θυροξίνη (Τ4). Ο θυρεοειδής παράγει επίσης καλσιτονίνη, η οποία παίζει ρόλο στην ομοιόσταση του ασβεστίου. Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι ένα κακόηθες νεόπλασμα που προέρχεται από θυλακιώδη ή παραθυλακικά κύτταρα (κύτταρα C). Οι καρκίνοι του θυρεοειδούς ταξινομούνται σύμφωνα με τα ιστοπαθολογικά χαρακτηριστικά τους και είναι οι εξής: • Θηλώδες (75% - 85%) • Θυλακιώδες (10% - 20%) • Μυελοειδές (5% - 8%) • Χαμηλής διαφοροποίησης καρκίνωμα. • Αναπλαστικό ( >5%) • Άλλα: Λέμφωμα του θυρεοειδούς (2%-8%) Τα τελευταία δέκα χρόνια καταγράφηκαν σημαντικές εξελίξεις στη διάγνωση και θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς. Η πρόσφατη δημοσίευση κατευθυντήριων οδηγιών για τον χειρισμό ασθενών με όζους ή και καρκίνο του θυρεοειδούς από την Αμερικανική (ΑΤΑ) και την Ευρωπαϊκή Θυρεοειδική Εταιρεία (ΕΤΑ), είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα γιατί προσφέρει τη δυνατότητα σε πολλούς συναδέλφους να προσεγγίζουν αυτούς τους ασθενείς σύμφωνα με οδηγίες βασισμένες σε τεκμηριωμένα αποτελέσματα από καλά σχεδιασμένες μελέτες. Η συμβολή της ανοσοϊστοχημείας στην παθολογοανατομική διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι μεγάλη και αποδίδεται σε τρείς παράγοντες: τη διαθεσιμότητα πολλών αντισωμάτων κατάλληλων για χρήση σε αρχειακό υλικό, την πρόοδο των τεχνικών ανάκλησης των αντιγόνων (antigen retrieval) και την ανάπτυξη ευαίσθητων συστημάτων ανίχνευσης. ‘Εχει αναπτυχθεί ενας μεγάλος αριθμός δεικτών για να βοηθήσει στην προεγχειρητική διάγνωση των θυρεοειδικών κακοηθειών. Η FNA (fine needle aspiration) έχει σαφώς μειώσει σημαντικά την ανάγκη για τη χειρουργική επέμβαση των θυρεοειδικών όζων , ωστόσο ασαφής ή ύποπτες βιοψίες συχνά οδηγούν σε άσκοπες θυρεοειδεκτομές. Χρήσιμοι και κυριότεροι ανοσοιστοχημικοί δείκτες που έχουν μελετηθεί εκτενώς και έδειξαν μεγάλη ειδικότητα και ευαισθησία με αποτέλεσμα να μπορούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην διάγνωση ύποπτων δειγμάτων είναι: η κυτοκερατίνη CK19, η λεκτίνη galectin-3 (Gal-3), τo μονοκλωνικό αντίσωμα HBME-1, η FN1(fibronectin-1), η TPO και το CITED1. Η βασική τριπλέτα gal-3, HBME-1 και CK-19 αποτελεί το πιο χρήσιμο εργαλείο μας στην διαφοροδιάγνωση αδενωμάτων από καρκινώματα και στην αναγνώριση της θυλακιώδους ποικιλίας του θυλώδους καρκινώματος. Στη διερεύνηση των καρκινωμάτων αγνώστου πρωτοπαθούς εστίας ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η ταυτοποίηση των εκφραζόμενων κυτοκερατινών. Μονοκλωνικά αντισώματα εναντίον ειδικών υποτύπων των κυτοκερατινών έχουν χρησιμοποιηθεί για να ταξινομηθούν νεοπλάσματα ανάλογα με τη θέση προέλευσής τους. Με την πάροδο του χρόνο οι εργαστηριακές τεχνικές συνεχίζουν να βελτιώνονται και η εμπειρία αυξάνεται με αποτέλεσμα όλο και περισσότεροι βιοχημικοί και μοριακοί δείκτες να είναι διαθέσιμοι ώστε να τελειοποιηθεί η χρησιμότητα τους σε δείγματα FNA.","The thyroid gland or simply, the thyroid, in vertebrate anatomy, is one of the largest endocrine glands. The thyroid gland controls how quickly the body uses energy, makes proteins, and controls how sensitive the body is to other hormones. It participates in these processes by producing thyroid hormones, the principal ones being triiodothyronine (T3) and thyroxine which can sometimes be referred to as tetraiodothyronine (T4). The thyroid also produces calcitonin, which plays a role in calcium homeostasis. Thyroid cancer is a malignant neoplasm originating from follicular or parafollicular thyroid cells. Thyroid cancers are been classified according to the histopathological characteristics and the classification is: • Papillary thyroid cancer (75% - 85%) • Follicular thyroid cancer (10% -20%) • Medullary thyroid cancer (5% - 8%) • Poorly differentiated thyroid carcinoma • Anaplastic thyroid cancer (Less than 5%). • Others: Thyroid lymphoma, Squamous cell thyroid carcinoma, Sarcoma of thyroid. The last ten years were recorded significant developments in the diagnosis and treatment of thyroid cancer. The recent publication of guidelines for the management of patients with nodules or thyroid cancer from the American (ATA) and European Thyroid Association (ETA), is a great achievement which offers the opportunity for many colleagues to approach these patients in accordance with instructions based on documented results from well-designed studies. The contribution of immunohistochemistry in the histopathologic diagnosis of thyroid cancer is great and is attributed to three factors: the availability of many antibodies suitable for use in archival material, the progress of the technical recall antigens (antigen retrieval) and the development of sensitive detection systems. Clearly, a number of markers are being developed to assist in the preoperative diagnosis of thyroid malignancies. FNA has significally reduced the need for surgery for thyroid nodules; however, indeterminate or suspicious biopsies often lead to unnecessary thyroidectomy. Useful immunohistochemical markers which have been extensively studied and appear to be sensitive and specific and can aid in the definitive diagnosis of indeterminate samples are: the cytokeratin CK19, the lectin galectin-3 (Gal-3), the monoclonal antibody HBME-1, the FN1 (fibronectin-1) and the CITED1. The basic triplet gal-3, HBME-1 and CK-19 are our most useful tool in differentiating adenomas from carcinomas and in the recognition of the follicular variants of papillary carcinoma. In the investigation of carcinomas of unknown primary tumor, particularly useful is the identification of the expressed cytokeratins. Monoclonal antibodies against specific subtypes of cytokeratins have been used to classify tumors according to the position of their origin. As laboratory techniques continue to improve and experience develops, it isi anticipated that more biochemical and molecular markers will be available to perfect their utility and application to FNA samples."],"dc:identifier":["uoadl:1314823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314823"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["H ανοσοιστοχημεία στη διερεύνηση των θυρεοειδικών νεοπλασμάτων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:55Z"}