{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314851"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314851","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H κλινική σημασία της PET/CT στο κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα","abstract":"Εισαγωγή-Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας υπήρξε η διερεύνηση της κλινικής σημασίας της PET/CT στη διαχείριση ασθενών με κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 28 απεικονιστικοί έλεγχοι PET/CT, 22 ασθενών, μέσης ηλικίας 60,3±10,2 ετών, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2008 και Ιουλίου του 2012. Από αυτούς, 2 πραγματοποιήθηκαν για διαγνωστικούς σκοπούς, 11 για αρχική σταδιοποίηση και 15 στα πλαίσια επανασταδιοποίησης κατόπιν θεραπευτικής παρέμβασης. Ο συμβατικός απεικονιστικός έλεγχος με CT θώρακος και άνω κοιλίας προηγήθηκε κατά 7-30 ημέρες. Αποτελέσματα: Από τους 28 απεικονιστικούς ελέγχους, οι 3 αποδείχθηκαν αρνητικοί για κακοήθεια. Στους υπόλοιπους 25 εντοπίστηκε επιτυχώς η πρωτοπαθής εστία (μέση τιμή SUVmax 11,34, εύρος 2,7-28,2). Επιπλέον, αναδείχθηκαν συνολικά 16 εστίες διηθημένων περιοχικών λεμφαδένων (μέση τιμή SUVmax 8,35, εύρος 2,6-16,2). Ακόμη, περιγράφηκαν συνολικά 11 απομακρυσμένες μεταστατικές εστίες (μέση τιμή SUVmax 7,26, εύρος 2,9-14,2). Στους 2 διαγνωστικούς ελέγχους παρατηρήθηκε ασθενής πρόσληψη 18F-FDG στις υπεζωκοτικές παχύνσεις της CT, οπότε απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο κακοήθειας. Όσον αφορά την αρχική σταδιοποίηση, πλήρης ταύτιση των απεικονιστικών τεχνικών στην TNM σταδιοποίηση παρατηρήθηκε σε 4/11 ασθενείς (36,4%), ενώ τροποποίηση του σταδίου σε 5/11 (45,4%). Η PET/CT απέτρεψε το ενδεχόμενο μιας άσκοπης χειρουργικής επέμβασης σε 8/11 ασθενείς (72,7%), έναντι 3/11 (27,3%), οι οποίοι κρίθηκαν ανεγχείρητοι βάσει CT. Στις 15 περιπτώσεις επανασταδιοποίησης, απόλυτη συμφωνία του ΤΝΜ σταδίου βάσει των ευρημάτων της PET/CT και της CT προέκυψε σε 5/15 ασθενείς (33,3%), ενώ μεταβολή του σταδίου σε 6/15 (40%). Συμπέρασμα: Η διαγνωστική συνεισφορά της PET/CT περιορίζεται σε περιπτώσεις κλινικά επιβαρυμένων ασθενών ή αμφίβολων παθολογοανατομικών ευρημάτων. Ο ρόλος της εμφανίζεται σημαντικότερος στην ακριβέστερη σταδιοποίηση, πριν ή μετά οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή της στην ορθότερη επιλογή υποψηφίων για ριζική χειρουργική αντιμετώπιση. Ωστόσο, η αποσαφήνιση της πιθανής συνεισφοράς της απαιτεί περισσότερες προοπτικές, πολυκεντρικές μελέτες.","abstract_html":"Εισαγωγή-Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας υπήρξε η διερεύνηση της κλινικής σημασίας της PET/CT στη διαχείριση ασθενών με κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 28 απεικονιστικοί έλεγχοι PET/CT, 22 ασθενών, μέσης ηλικίας 60,3±10,2 ετών, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2008 και Ιουλίου του 2012. Από αυτούς, 2 πραγματοποιήθηκαν για διαγνωστικούς σκοπούς, 11 για αρχική σταδιοποίηση και 15 στα πλαίσια επανασταδιοποίησης κατόπιν θεραπευτικής παρέμβασης. Ο συμβατικός απεικονιστικός έλεγχος με CT θώρακος και άνω κοιλίας προηγήθηκε κατά 7-30 ημέρες. Αποτελέσματα: Από τους 28 απεικονιστικούς ελέγχους, οι 3 αποδείχθηκαν αρνητικοί για κακοήθεια. Στους υπόλοιπους 25 εντοπίστηκε επιτυχώς η πρωτοπαθής εστία (μέση τιμή SUVmax 11,34, εύρος 2,7-28,2). Επιπλέον, αναδείχθηκαν συνολικά 16 εστίες διηθημένων περιοχικών λεμφαδένων (μέση τιμή SUVmax 8,35, εύρος 2,6-16,2). Ακόμη, περιγράφηκαν συνολικά 11 απομακρυσμένες μεταστατικές εστίες (μέση τιμή SUVmax 7,26, εύρος 2,9-14,2). Στους 2 διαγνωστικούς ελέγχους παρατηρήθηκε ασθενής πρόσληψη 18F-FDG στις υπεζωκοτικές παχύνσεις της CT, οπότε απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο κακοήθειας. Όσον αφορά την αρχική σταδιοποίηση, πλήρης ταύτιση των απεικονιστικών τεχνικών στην TNM σταδιοποίηση παρατηρήθηκε σε 4/11 ασθενείς (36,4%), ενώ τροποποίηση του σταδίου σε 5/11 (45,4%). Η PET/CT απέτρεψε το ενδεχόμενο μιας άσκοπης χειρουργικής επέμβασης σε 8/11 ασθενείς (72,7%), έναντι 3/11 (27,3%), οι οποίοι κρίθηκαν ανεγχείρητοι βάσει CT. Στις 15 περιπτώσεις επανασταδιοποίησης, απόλυτη συμφωνία του ΤΝΜ σταδίου βάσει των ευρημάτων της PET/CT και της CT προέκυψε σε 5/15 ασθενείς (33,3%), ενώ μεταβολή του σταδίου σε 6/15 (40%). Συμπέρασμα: Η διαγνωστική συνεισφορά της PET/CT περιορίζεται σε περιπτώσεις κλινικά επιβαρυμένων ασθενών ή αμφίβολων παθολογοανατομικών ευρημάτων. Ο ρόλος της εμφανίζεται σημαντικότερος στην ακριβέστερη σταδιοποίηση, πριν ή μετά οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή της στην ορθότερη επιλογή υποψηφίων για ριζική χειρουργική αντιμετώπιση. Ωστόσο, η αποσαφήνιση της πιθανής συνεισφοράς της απαιτεί περισσότερες προοπτικές, πολυκεντρικές μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρούσσης Χρήστος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2012,"date_issued":"2012","date_published":"2012","updated_at":"2026-11-19T05:23:55Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314851"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314851","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314851","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314851","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314851","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρούσσης Χρήστος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2012"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314851"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή-Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας υπήρξε η διερεύνηση της κλινικής σημασίας της PET/CT στη διαχείριση ασθενών με κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 28 απεικονιστικοί έλεγχοι PET/CT, 22 ασθενών, μέσης ηλικίας 60,3±10,2 ετών, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2008 και Ιουλίου του 2012. Από αυτούς, 2 πραγματοποιήθηκαν για διαγνωστικούς σκοπούς, 11 για αρχική σταδιοποίηση και 15 στα πλαίσια επανασταδιοποίησης κατόπιν θεραπευτικής παρέμβασης. Ο συμβατικός απεικονιστικός έλεγχος με CT θώρακος και άνω κοιλίας προηγήθηκε κατά 7-30 ημέρες. Αποτελέσματα: Από τους 28 απεικονιστικούς ελέγχους, οι 3 αποδείχθηκαν αρνητικοί για κακοήθεια. Στους υπόλοιπους 25 εντοπίστηκε επιτυχώς η πρωτοπαθής εστία (μέση τιμή SUVmax 11,34, εύρος 2,7-28,2). Επιπλέον, αναδείχθηκαν συνολικά 16 εστίες διηθημένων περιοχικών λεμφαδένων (μέση τιμή SUVmax 8,35, εύρος 2,6-16,2). Ακόμη, περιγράφηκαν συνολικά 11 απομακρυσμένες μεταστατικές εστίες (μέση τιμή SUVmax 7,26, εύρος 2,9-14,2). Στους 2 διαγνωστικούς ελέγχους παρατηρήθηκε ασθενής πρόσληψη 18F-FDG στις υπεζωκοτικές παχύνσεις της CT, οπότε απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο κακοήθειας. Όσον αφορά την αρχική σταδιοποίηση, πλήρης ταύτιση των απεικονιστικών τεχνικών στην TNM σταδιοποίηση παρατηρήθηκε σε 4/11 ασθενείς (36,4%), ενώ τροποποίηση του σταδίου σε 5/11 (45,4%). Η PET/CT απέτρεψε το ενδεχόμενο μιας άσκοπης χειρουργικής επέμβασης σε 8/11 ασθενείς (72,7%), έναντι 3/11 (27,3%), οι οποίοι κρίθηκαν ανεγχείρητοι βάσει CT. Στις 15 περιπτώσεις επανασταδιοποίησης, απόλυτη συμφωνία του ΤΝΜ σταδίου βάσει των ευρημάτων της PET/CT και της CT προέκυψε σε 5/15 ασθενείς (33,3%), ενώ μεταβολή του σταδίου σε 6/15 (40%). Συμπέρασμα: Η διαγνωστική συνεισφορά της PET/CT περιορίζεται σε περιπτώσεις κλινικά επιβαρυμένων ασθενών ή αμφίβολων παθολογοανατομικών ευρημάτων. Ο ρόλος της εμφανίζεται σημαντικότερος στην ακριβέστερη σταδιοποίηση, πριν ή μετά οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή της στην ορθότερη επιλογή υποψηφίων για ριζική χειρουργική αντιμετώπιση. Ωστόσο, η αποσαφήνιση της πιθανής συνεισφοράς της απαιτεί περισσότερες προοπτικές, πολυκεντρικές μελέτες.","Aim: The evaluation of the role of 18F-FDG-PET/CT in the clinical management of patients with malignant pleural mesothelioma (MPM). Methods: Retrospective study of 28 PET/CT scans of 22 patients (mean age 60,3±10.2 years), performed between September 2008 and July 2012. Among them, 2 were performed for diagnostic purposes, 11 for initial staging and 15 for post-treatment restaging. Each patient underwent a contrast-enhanced thoracic and upper abdominal helical CT scan, 5-30 days prior to PET/CT scan. Results: Three out of 28 PET/CT scans were non-18F-FDG-avid. Primary tumor was successfully detected in each of the remaining 25 patients (mean SUVmax 11,34, range 2,7-28,2). Furthermore, PET/CT identified a total of 16 nodal metastases (mean SUVmax 8,35, range 2,6-16,2). Aditionally, 11 distant metastatic lesions were detected (mean SUVmax 7,26, range 2,9-14,2). In both diagnostic PET/CT scans, suspicious pleural thickenings showed relative low metabolic activity, suggestive of a benign process. Concerning the 11 patients who were referred for initial staging, PET/CT and CT revealed discordances in TNM classification in 5/11 patients (45,4%) and total agreement in 4/11 patients (36,4%). According to PET/CT findings, a futile surgery was avoided in 8/11 patients (72,7%), whilst only 3/11 parients (27,3%) were considered unresectable based on CT findings. Concerning the 15 patients who underwent PET/CT for post-treatment restaging purposes, absolute compliance in TNM stage, based on interpretation of PET/CT and CT images, occurred in 5/15 patients (33,3%), whilst upstaging in 6/15 patients (40%). Conclusion: PET/CT appears helpful in differential diagnosis of malignant and benign pleural lesions, particularly in patients with poor performance status (PS) or equivocal histological findings. Its main contribution in clinical management of patients with MPM appears to be the increase of accuracy in pre- and post-treatment staging and the improved selection of candidates for radical surgical resection. However, the clarification of the potential role of PET/CT in MPM, requires further validation in larger, prospective, multicentre series."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H κλινική σημασία της PET/CT στο κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρούσσης Χρήστος"],"dc:date":["2012"],"dc:description":["Εισαγωγή-Σκοπός: Σκοπός της μελέτης μας υπήρξε η διερεύνηση της κλινικής σημασίας της PET/CT στη διαχείριση ασθενών με κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα. Υλικό-Μέθοδος: Μελετήθηκαν αναδρομικά 28 απεικονιστικοί έλεγχοι PET/CT, 22 ασθενών, μέσης ηλικίας 60,3±10,2 ετών, οι οποίοι πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Σεπτεμβρίου του 2008 και Ιουλίου του 2012. Από αυτούς, 2 πραγματοποιήθηκαν για διαγνωστικούς σκοπούς, 11 για αρχική σταδιοποίηση και 15 στα πλαίσια επανασταδιοποίησης κατόπιν θεραπευτικής παρέμβασης. Ο συμβατικός απεικονιστικός έλεγχος με CT θώρακος και άνω κοιλίας προηγήθηκε κατά 7-30 ημέρες. Αποτελέσματα: Από τους 28 απεικονιστικούς ελέγχους, οι 3 αποδείχθηκαν αρνητικοί για κακοήθεια. Στους υπόλοιπους 25 εντοπίστηκε επιτυχώς η πρωτοπαθής εστία (μέση τιμή SUVmax 11,34, εύρος 2,7-28,2). Επιπλέον, αναδείχθηκαν συνολικά 16 εστίες διηθημένων περιοχικών λεμφαδένων (μέση τιμή SUVmax 8,35, εύρος 2,6-16,2). Ακόμη, περιγράφηκαν συνολικά 11 απομακρυσμένες μεταστατικές εστίες (μέση τιμή SUVmax 7,26, εύρος 2,9-14,2). Στους 2 διαγνωστικούς ελέγχους παρατηρήθηκε ασθενής πρόσληψη 18F-FDG στις υπεζωκοτικές παχύνσεις της CT, οπότε απομακρύνθηκε το ενδεχόμενο κακοήθειας. Όσον αφορά την αρχική σταδιοποίηση, πλήρης ταύτιση των απεικονιστικών τεχνικών στην TNM σταδιοποίηση παρατηρήθηκε σε 4/11 ασθενείς (36,4%), ενώ τροποποίηση του σταδίου σε 5/11 (45,4%). Η PET/CT απέτρεψε το ενδεχόμενο μιας άσκοπης χειρουργικής επέμβασης σε 8/11 ασθενείς (72,7%), έναντι 3/11 (27,3%), οι οποίοι κρίθηκαν ανεγχείρητοι βάσει CT. Στις 15 περιπτώσεις επανασταδιοποίησης, απόλυτη συμφωνία του ΤΝΜ σταδίου βάσει των ευρημάτων της PET/CT και της CT προέκυψε σε 5/15 ασθενείς (33,3%), ενώ μεταβολή του σταδίου σε 6/15 (40%). Συμπέρασμα: Η διαγνωστική συνεισφορά της PET/CT περιορίζεται σε περιπτώσεις κλινικά επιβαρυμένων ασθενών ή αμφίβολων παθολογοανατομικών ευρημάτων. Ο ρόλος της εμφανίζεται σημαντικότερος στην ακριβέστερη σταδιοποίηση, πριν ή μετά οποιαδήποτε θεραπευτική παρέμβαση, ενώ καθοριστική είναι η συμβολή της στην ορθότερη επιλογή υποψηφίων για ριζική χειρουργική αντιμετώπιση. Ωστόσο, η αποσαφήνιση της πιθανής συνεισφοράς της απαιτεί περισσότερες προοπτικές, πολυκεντρικές μελέτες.","Aim: The evaluation of the role of 18F-FDG-PET/CT in the clinical management of patients with malignant pleural mesothelioma (MPM). Methods: Retrospective study of 28 PET/CT scans of 22 patients (mean age 60,3±10.2 years), performed between September 2008 and July 2012. Among them, 2 were performed for diagnostic purposes, 11 for initial staging and 15 for post-treatment restaging. Each patient underwent a contrast-enhanced thoracic and upper abdominal helical CT scan, 5-30 days prior to PET/CT scan. Results: Three out of 28 PET/CT scans were non-18F-FDG-avid. Primary tumor was successfully detected in each of the remaining 25 patients (mean SUVmax 11,34, range 2,7-28,2). Furthermore, PET/CT identified a total of 16 nodal metastases (mean SUVmax 8,35, range 2,6-16,2). Aditionally, 11 distant metastatic lesions were detected (mean SUVmax 7,26, range 2,9-14,2). In both diagnostic PET/CT scans, suspicious pleural thickenings showed relative low metabolic activity, suggestive of a benign process. Concerning the 11 patients who were referred for initial staging, PET/CT and CT revealed discordances in TNM classification in 5/11 patients (45,4%) and total agreement in 4/11 patients (36,4%). According to PET/CT findings, a futile surgery was avoided in 8/11 patients (72,7%), whilst only 3/11 parients (27,3%) were considered unresectable based on CT findings. Concerning the 15 patients who underwent PET/CT for post-treatment restaging purposes, absolute compliance in TNM stage, based on interpretation of PET/CT and CT images, occurred in 5/15 patients (33,3%), whilst upstaging in 6/15 patients (40%). Conclusion: PET/CT appears helpful in differential diagnosis of malignant and benign pleural lesions, particularly in patients with poor performance status (PS) or equivocal histological findings. Its main contribution in clinical management of patients with MPM appears to be the increase of accuracy in pre- and post-treatment staging and the improved selection of candidates for radical surgical resection. However, the clarification of the potential role of PET/CT in MPM, requires further validation in larger, prospective, multicentre series."],"dc:identifier":["uoadl:1314851","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314851"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["H κλινική σημασία της PET/CT στο κακόηθες μεσοθηλίωμα του υπεζωκότα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:55Z"}