{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314872"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314872","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Hemostatic derangements and biomarkers in patients undergoing open and endovascular repair of abdominal aortic aneurysm","abstract":"Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα κοιλιακής αορτής σχετίζονται με χρόνια τοιχωματική φλεγμονή και αιμοστατικές διαταραχές που εμφανίζονται ώς αυξημένη δημιουργία θρομβίνης, αυξημένη δραστηριότητα θρομβίνης και αυξημένη αποδόμηση ινώδους. Αυτή η υπερπηκτική, ινοδωλυτική κατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής φαίνεται να μεγενθύνεται τόσο μετά από την ανοικτή, όσο και μετά από την ενδαγγειακή αποκατάσταση τους. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να προβεί σε στατιστική ανάλυση της επίδρασης των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής, αλλά και της ανοικτής και της ενδαγγειακής αποκατάστασης τους σε συγκεκριμένους βιολογικούς δείκτες που αφορούν την πηκτικότητα, την ινωδόλυση και την ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, με σκοπό να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με αυτές τις αιμοστατικές διαταραχές. Μέθοδοι: Έγινε μία συστηματική έρευνα της βιβλιογραφίας, μέχρι και το Δεκέμβρη του 2012, μέσω των Medline, Embase, Scopus, Google Scholar, Ovid και της βιβλιοθήκης Cochrane για άρθρα που αξιολογούσαν τα αποτελέσματα των επιδράσεων της ανοικτής και/ή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της αορτής σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, αναφορικά με την πηκτικότητα και την ινωδόλυση, τα οποία μετρήθηκαν αιματολογικά με αντίστοιχους βιολογικούς δείκτες. Αποκλείστηκαν εργασίες που δεν αναφέρονταν σε ασθενείς με ανευρύσματα κοιλιακής αορτής ή δεν δημοσίευσαν ποσοτικές μετρήσεις πηκτικότητας και/ή ινωδόλυσης, πρίν και μετά από ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Η Τυποποιημένη Μέση Διαφορά (δ) και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (δ.ε) αναλύθηκαν για τους εκτιμώμενους βιολογικούς δείκτες προεγχειρητικά, την 1η μετεγχειρητική μέρα, 5-10 μέρες και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και την ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Στα αποτελέσματα που εξήλθαν προβήκαμε σε Fourmain μετανάλυση την 1η μετεγχειρητική μέρα και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη δεικνύει ότι τόσο η ανοικτή, όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής επιτείνουν τις αιμοστατικές διαταραχές που προϋπάρχουν στο ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής, αλλά το μέγεθος αυτών των διαταραχών φαίνεται να είναι μεγαλύτερο και να διαρκεί περισσότερο μετά από ενδαγγειακή απ’ ότι μετά από ανοικτή αποκατάσταση της αορτής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα κοιλιακής αορτής σχετίζονται με χρόνια τοιχωματική φλεγμονή και αιμοστατικές διαταραχές που εμφανίζονται ώς αυξημένη δημιουργία θρομβίνης, αυξημένη δραστηριότητα θρομβίνης και αυξημένη αποδόμηση ινώδους. Αυτή η υπερπηκτική, ινοδωλυτική κατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής φαίνεται να μεγενθύνεται τόσο μετά από την ανοικτή, όσο και μετά από την ενδαγγειακή αποκατάσταση τους. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να προβεί σε στατιστική ανάλυση της επίδρασης των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής, αλλά και της ανοικτής και της ενδαγγειακής αποκατάστασης τους σε συγκεκριμένους βιολογικούς δείκτες που αφορούν την πηκτικότητα, την ινωδόλυση και την ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, με σκοπό να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με αυτές τις αιμοστατικές διαταραχές. Μέθοδοι: Έγινε μία συστηματική έρευνα της βιβλιογραφίας, μέχρι και το Δεκέμβρη του 2012, μέσω των Medline, Embase, Scopus, Google Scholar, Ovid και της βιβλιοθήκης Cochrane για άρθρα που αξιολογούσαν τα αποτελέσματα των επιδράσεων της ανοικτής και/ή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της αορτής σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, αναφορικά με την πηκτικότητα και την ινωδόλυση, τα οποία μετρήθηκαν αιματολογικά με αντίστοιχους βιολογικούς δείκτες. Αποκλείστηκαν εργασίες που δεν αναφέρονταν σε ασθενείς με ανευρύσματα κοιλιακής αορτής ή δεν δημοσίευσαν ποσοτικές μετρήσεις πηκτικότητας και/ή ινωδόλυσης, πρίν και μετά από ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Η Τυποποιημένη Μέση Διαφορά (δ) και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (δ.ε) αναλύθηκαν για τους εκτιμώμενους βιολογικούς δείκτες προεγχειρητικά, την 1η μετεγχειρητική μέρα, 5-10 μέρες και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και την ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Στα αποτελέσματα που εξήλθαν προβήκαμε σε Fourmain μετανάλυση την 1η μετεγχειρητική μέρα και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη δεικνύει ότι τόσο η ανοικτή, όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής επιτείνουν τις αιμοστατικές διαταραχές που προϋπάρχουν στο ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής, αλλά το μέγεθος αυτών των διαταραχών φαίνεται να είναι μεγαλύτερο και να διαρκεί περισσότερο μετά από ενδαγγειακή απ’ ότι μετά από ανοικτή αποκατάσταση της αορτής.","abstract_has_math":false,"creators":["Ράπτης Απόστολος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:55Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314872"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314872","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314872","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314872","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314872","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ράπτης Απόστολος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314872"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα κοιλιακής αορτής σχετίζονται με χρόνια τοιχωματική φλεγμονή και αιμοστατικές διαταραχές που εμφανίζονται ώς αυξημένη δημιουργία θρομβίνης, αυξημένη δραστηριότητα θρομβίνης και αυξημένη αποδόμηση ινώδους. Αυτή η υπερπηκτική, ινοδωλυτική κατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής φαίνεται να μεγενθύνεται τόσο μετά από την ανοικτή, όσο και μετά από την ενδαγγειακή αποκατάσταση τους. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να προβεί σε στατιστική ανάλυση της επίδρασης των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής, αλλά και της ανοικτής και της ενδαγγειακής αποκατάστασης τους σε συγκεκριμένους βιολογικούς δείκτες που αφορούν την πηκτικότητα, την ινωδόλυση και την ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, με σκοπό να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με αυτές τις αιμοστατικές διαταραχές. Μέθοδοι: Έγινε μία συστηματική έρευνα της βιβλιογραφίας, μέχρι και το Δεκέμβρη του 2012, μέσω των Medline, Embase, Scopus, Google Scholar, Ovid και της βιβλιοθήκης Cochrane για άρθρα που αξιολογούσαν τα αποτελέσματα των επιδράσεων της ανοικτής και/ή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της αορτής σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, αναφορικά με την πηκτικότητα και την ινωδόλυση, τα οποία μετρήθηκαν αιματολογικά με αντίστοιχους βιολογικούς δείκτες. Αποκλείστηκαν εργασίες που δεν αναφέρονταν σε ασθενείς με ανευρύσματα κοιλιακής αορτής ή δεν δημοσίευσαν ποσοτικές μετρήσεις πηκτικότητας και/ή ινωδόλυσης, πρίν και μετά από ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Η Τυποποιημένη Μέση Διαφορά (δ) και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (δ.ε) αναλύθηκαν για τους εκτιμώμενους βιολογικούς δείκτες προεγχειρητικά, την 1η μετεγχειρητική μέρα, 5-10 μέρες και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και την ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Στα αποτελέσματα που εξήλθαν προβήκαμε σε Fourmain μετανάλυση την 1η μετεγχειρητική μέρα και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη δεικνύει ότι τόσο η ανοικτή, όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής επιτείνουν τις αιμοστατικές διαταραχές που προϋπάρχουν στο ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής, αλλά το μέγεθος αυτών των διαταραχών φαίνεται να είναι μεγαλύτερο και να διαρκεί περισσότερο μετά από ενδαγγειακή απ’ ότι μετά από ανοικτή αποκατάσταση της αορτής.","Background: Abdominal Aortic Aneurysms (AAA) are associated with chronic mural inflammation and hemostatic derangements presented as increased thrombin generation, thrombin activity and fibrin turnover. This hypercoagulable, fibrinolytic state of AAA seems to be exaggerated after, both, open (OAR) and endovascular aortic repair (EVAR). The aim of this study was to review the literature and statistically evaluate the effect of AAA, OAR and EVAR on specific biomarkers showing coagulation, fibrinolysis and platelet activation, on purpose to draw conclusions about these hemostatic derangements. Methods: A systematic literature search for articles that evaluated the effects of OAR and/or EVAR on patients with AAA with respect to coagulation and fibrinolysis, measured by blood sample measurements of respective biomarkers was performed through Medline, Embase, Scopus, Google Scholar, Ovid and the Cochrane Library up to December 2012. The studies that did not refer to patients with abdominal aortic aneurysm or did not report quantitative measures of coagulation and/or fibrinolysis before and after open or endovascular repair were excluded. Standardized Mean Difference (SMD) and 95% Confidence Intervals (CIs) were estimated for the assessed biomarkers preoperatively and 1 day, 5-10 days and 1-3 months after OAR and EVAR. On these results were, thereafter, performed Fourmain meta-analyses on the 1st day and 1-3 months after OAR and EVAR. Results-Conclusions : This study indicates that both OAR and EVAR exaggerate the hemostatic derangements that preexist in AAA, but the magnitude of these derangements seems to be greater, as well as more lasting after EVAR than OAR."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Hemostatic derangements and biomarkers in patients undergoing open and endovascular repair of abdominal aortic aneurysm"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ράπτης Απόστολος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα ανευρύσματα κοιλιακής αορτής σχετίζονται με χρόνια τοιχωματική φλεγμονή και αιμοστατικές διαταραχές που εμφανίζονται ώς αυξημένη δημιουργία θρομβίνης, αυξημένη δραστηριότητα θρομβίνης και αυξημένη αποδόμηση ινώδους. Αυτή η υπερπηκτική, ινοδωλυτική κατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής φαίνεται να μεγενθύνεται τόσο μετά από την ανοικτή, όσο και μετά από την ενδαγγειακή αποκατάσταση τους. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να ανασκοπήσει τη βιβλιογραφία και να προβεί σε στατιστική ανάλυση της επίδρασης των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής, αλλά και της ανοικτής και της ενδαγγειακής αποκατάστασης τους σε συγκεκριμένους βιολογικούς δείκτες που αφορούν την πηκτικότητα, την ινωδόλυση και την ενεργοποίηση των αιμοπεταλίων, με σκοπό να εξαχθούν συμπεράσματα σχετικά με αυτές τις αιμοστατικές διαταραχές. Μέθοδοι: Έγινε μία συστηματική έρευνα της βιβλιογραφίας, μέχρι και το Δεκέμβρη του 2012, μέσω των Medline, Embase, Scopus, Google Scholar, Ovid και της βιβλιοθήκης Cochrane για άρθρα που αξιολογούσαν τα αποτελέσματα των επιδράσεων της ανοικτής και/ή της ενδαγγειακής αποκατάστασης της αορτής σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής, αναφορικά με την πηκτικότητα και την ινωδόλυση, τα οποία μετρήθηκαν αιματολογικά με αντίστοιχους βιολογικούς δείκτες. Αποκλείστηκαν εργασίες που δεν αναφέρονταν σε ασθενείς με ανευρύσματα κοιλιακής αορτής ή δεν δημοσίευσαν ποσοτικές μετρήσεις πηκτικότητας και/ή ινωδόλυσης, πρίν και μετά από ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Η Τυποποιημένη Μέση Διαφορά (δ) και τα 95% Διαστήματα Εμπιστοσύνης (δ.ε) αναλύθηκαν για τους εκτιμώμενους βιολογικούς δείκτες προεγχειρητικά, την 1η μετεγχειρητική μέρα, 5-10 μέρες και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και την ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Στα αποτελέσματα που εξήλθαν προβήκαμε σε Fourmain μετανάλυση την 1η μετεγχειρητική μέρα και 1-3 μήνες μετά την ανοικτή και ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής. Αποτελέσματα-Συμπεράσματα: Αυτή η μελέτη δεικνύει ότι τόσο η ανοικτή, όσο και η ενδαγγειακή αποκατάσταση της αορτής επιτείνουν τις αιμοστατικές διαταραχές που προϋπάρχουν στο ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής, αλλά το μέγεθος αυτών των διαταραχών φαίνεται να είναι μεγαλύτερο και να διαρκεί περισσότερο μετά από ενδαγγειακή απ’ ότι μετά από ανοικτή αποκατάσταση της αορτής.","Background: Abdominal Aortic Aneurysms (AAA) are associated with chronic mural inflammation and hemostatic derangements presented as increased thrombin generation, thrombin activity and fibrin turnover. This hypercoagulable, fibrinolytic state of AAA seems to be exaggerated after, both, open (OAR) and endovascular aortic repair (EVAR). The aim of this study was to review the literature and statistically evaluate the effect of AAA, OAR and EVAR on specific biomarkers showing coagulation, fibrinolysis and platelet activation, on purpose to draw conclusions about these hemostatic derangements. Methods: A systematic literature search for articles that evaluated the effects of OAR and/or EVAR on patients with AAA with respect to coagulation and fibrinolysis, measured by blood sample measurements of respective biomarkers was performed through Medline, Embase, Scopus, Google Scholar, Ovid and the Cochrane Library up to December 2012. The studies that did not refer to patients with abdominal aortic aneurysm or did not report quantitative measures of coagulation and/or fibrinolysis before and after open or endovascular repair were excluded. Standardized Mean Difference (SMD) and 95% Confidence Intervals (CIs) were estimated for the assessed biomarkers preoperatively and 1 day, 5-10 days and 1-3 months after OAR and EVAR. On these results were, thereafter, performed Fourmain meta-analyses on the 1st day and 1-3 months after OAR and EVAR. Results-Conclusions : This study indicates that both OAR and EVAR exaggerate the hemostatic derangements that preexist in AAA, but the magnitude of these derangements seems to be greater, as well as more lasting after EVAR than OAR."],"dc:identifier":["uoadl:1314872","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314872"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Hemostatic derangements and biomarkers in patients undergoing open and endovascular repair of abdominal aortic aneurysm"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:55Z"}