{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314923"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314923","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Kαταγραφή περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης σε εξωτερικό ιατρείο τριτοβάθμιου νοσοκομείου","abstract":"Εισαγωγή:Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Στα πιο συνήθη αιτία δευτεροπαθούς υπέρτασης περιλαμβάνονται η νεφροπαρεγχυματική νόσος(1η αιτία), η νεφροαγγειακή νόσος(1-2%των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση) , ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός,το σύνδρομο Cushing, το φαιοχρωμοκύτωμα, η στένωση του ισθμού της αορτής, η λήψη οιστρογόνων ή άλλων φαρμάκων (κυκλοσπορίνη μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη), η υπερασβεστιαιμία, ο υπερθυρεοειδισμός, ο υποθυρεοειδισμός , η ακρομεγαλία. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των αιτίων της δευτεροπαθούς υπέρτασης,η αναφορά τριών περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης που απαντώνται πιο συχνά στο εξωτερικό υπερτασικό ιατρείο .Να γίνει εκτίμηση των κλινικών εκδηλώσεων,της κλινικής εξέτασης και της διαγνωστικής προσέγγισης Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα μελέτης αποτελούν ασθενείς που παρακολουθούνται στο εξωτερικό αντιυπερτασικό ιατρείο του ΓΝΑ Ιπποκρατείου από το 2004 ως και σήμερα. Στούς παραπάνω ασθενείς έγινε συλλογή στοιχείων από τη βάση δεδομένων(αναλυτικά από το φάκελος του ιατρικού ιστορικού ασθενών) του εξωτερικού ιατρείου,που περιλαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς (ατομικό κληρονομικό ), τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις απεικονιστικές εξετάσεις) CT,MRI,MRA) όπως και άλλες . Μεθοδολογία: Σε κάθε κλινικό περιστατικό καταγράφεται η διαγνωστική και η θεραπευτική προσέγγιση, η επίτευξη ή όχι των θεραπευτικών στόχων. Γίνεται ανάλυση διαγνώστικών λαθών ή παραλείψεων εκτεταμένη αναφορά σε ενημερωμένες βιβλιογραφικές πηγές και περιγραφική σταιτστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Στα τρία κλινικά περιστατικά που μελετήθηκαν παραπάνω διαπιστώθηκε δευτεροπαθής υπέρταση λόγω στένωσης νεφρικής αρτηρίας, πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμού και στένωσης του ισθμού της αορτής. Συμπεράσματα. Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Καθοδηγούμενος από διαγνωστικούς και θεραπευτικούς αλγορίθμους ο κλινικός ιατρός θα προσεγγίσει και θα διαγνώσει κάθε περιστατικό δευτεροπαθούς υπέρτασης με ακρίβεια και έγκαιρα.","abstract_html":"Εισαγωγή:Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Στα πιο συνήθη αιτία δευτεροπαθούς υπέρτασης περιλαμβάνονται η νεφροπαρεγχυματική νόσος(1η αιτία), η νεφροαγγειακή νόσος(1-2%των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση) , ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός,το σύνδρομο Cushing, το φαιοχρωμοκύτωμα, η στένωση του ισθμού της αορτής, η λήψη οιστρογόνων ή άλλων φαρμάκων (κυκλοσπορίνη μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη), η υπερασβεστιαιμία, ο υπερθυρεοειδισμός, ο υποθυρεοειδισμός , η ακρομεγαλία. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των αιτίων της δευτεροπαθούς υπέρτασης,η αναφορά τριών περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης που απαντώνται πιο συχνά στο εξωτερικό υπερτασικό ιατρείο .Να γίνει εκτίμηση των κλινικών εκδηλώσεων,της κλινικής εξέτασης και της διαγνωστικής προσέγγισης Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα μελέτης αποτελούν ασθενείς που παρακολουθούνται στο εξωτερικό αντιυπερτασικό ιατρείο του ΓΝΑ Ιπποκρατείου από το 2004 ως και σήμερα. Στούς παραπάνω ασθενείς έγινε συλλογή στοιχείων από τη βάση δεδομένων(αναλυτικά από το φάκελος του ιατρικού ιστορικού ασθενών) του εξωτερικού ιατρείου,που περιλαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς (ατομικό κληρονομικό ), τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις απεικονιστικές εξετάσεις) CT,MRI,MRA) όπως και άλλες . Μεθοδολογία: Σε κάθε κλινικό περιστατικό καταγράφεται η διαγνωστική και η θεραπευτική προσέγγιση, η επίτευξη ή όχι των θεραπευτικών στόχων. Γίνεται ανάλυση διαγνώστικών λαθών ή παραλείψεων εκτεταμένη αναφορά σε ενημερωμένες βιβλιογραφικές πηγές και περιγραφική σταιτστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Στα τρία κλινικά περιστατικά που μελετήθηκαν παραπάνω διαπιστώθηκε δευτεροπαθής υπέρταση λόγω στένωσης νεφρικής αρτηρίας, πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμού και στένωσης του ισθμού της αορτής. Συμπεράσματα. Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Καθοδηγούμενος από διαγνωστικούς και θεραπευτικούς αλγορίθμους ο κλινικός ιατρός θα προσεγγίσει και θα διαγνώσει κάθε περιστατικό δευτεροπαθούς υπέρτασης με ακρίβεια και έγκαιρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκούβας Λάσκαρης"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:56Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314923"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314923","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314923","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314923","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314923","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκούβας Λάσκαρης"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314923"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή:Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Στα πιο συνήθη αιτία δευτεροπαθούς υπέρτασης περιλαμβάνονται η νεφροπαρεγχυματική νόσος(1η αιτία), η νεφροαγγειακή νόσος(1-2%των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση) , ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός,το σύνδρομο Cushing, το φαιοχρωμοκύτωμα, η στένωση του ισθμού της αορτής, η λήψη οιστρογόνων ή άλλων φαρμάκων (κυκλοσπορίνη μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη), η υπερασβεστιαιμία, ο υπερθυρεοειδισμός, ο υποθυρεοειδισμός , η ακρομεγαλία. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των αιτίων της δευτεροπαθούς υπέρτασης,η αναφορά τριών περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης που απαντώνται πιο συχνά στο εξωτερικό υπερτασικό ιατρείο .Να γίνει εκτίμηση των κλινικών εκδηλώσεων,της κλινικής εξέτασης και της διαγνωστικής προσέγγισης Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα μελέτης αποτελούν ασθενείς που παρακολουθούνται στο εξωτερικό αντιυπερτασικό ιατρείο του ΓΝΑ Ιπποκρατείου από το 2004 ως και σήμερα. Στούς παραπάνω ασθενείς έγινε συλλογή στοιχείων από τη βάση δεδομένων(αναλυτικά από το φάκελος του ιατρικού ιστορικού ασθενών) του εξωτερικού ιατρείου,που περιλαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς (ατομικό κληρονομικό ), τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις απεικονιστικές εξετάσεις) CT,MRI,MRA) όπως και άλλες . Μεθοδολογία: Σε κάθε κλινικό περιστατικό καταγράφεται η διαγνωστική και η θεραπευτική προσέγγιση, η επίτευξη ή όχι των θεραπευτικών στόχων. Γίνεται ανάλυση διαγνώστικών λαθών ή παραλείψεων εκτεταμένη αναφορά σε ενημερωμένες βιβλιογραφικές πηγές και περιγραφική σταιτστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Στα τρία κλινικά περιστατικά που μελετήθηκαν παραπάνω διαπιστώθηκε δευτεροπαθής υπέρταση λόγω στένωσης νεφρικής αρτηρίας, πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμού και στένωσης του ισθμού της αορτής. Συμπεράσματα. Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Καθοδηγούμενος από διαγνωστικούς και θεραπευτικούς αλγορίθμους ο κλινικός ιατρός θα προσεγγίσει και θα διαγνώσει κάθε περιστατικό δευτεροπαθούς υπέρτασης με ακρίβεια και έγκαιρα.","Introduction:.Approximately 5% of patients with hypertension have identifiable specific causes.Secondary hypertension should be suspected in patients in whom hypertension develops at early age ,those who first exhibit hypertension when over age 50 age or those previously well controlled who become refractory to treatment. Causes include kidney diseases,renal vascular hypertension, primary hyperaldosteronism, Cushing syndrome, pheomocrommocytoma, coarcactation of aorta, hypertension associated with estrogen use, hypercalcemia, and medication. Aim of the study: To detect specific causes of secondary hypertension and study three cases of secondary hypertension (the most often treated in a outpatient office for hypertension of a tertiary care unit. Material and methods: Three hypertensive patients were included in this study.Each one having a specific cause of secondary hypertension.In the aforementioned patients the data collected from their personal medical file was analyzed Results: Each case is analyzed and detected for its diagnostic approach and therapeutic procedures. Using specific guidelines. diagnostic and therapeutic algorithms the clinician will be led in the diagnosis of each case of secondary hypertension."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Kαταγραφή περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης σε εξωτερικό ιατρείο τριτοβάθμιου νοσοκομείου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκούβας Λάσκαρης"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή:Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Στα πιο συνήθη αιτία δευτεροπαθούς υπέρτασης περιλαμβάνονται η νεφροπαρεγχυματική νόσος(1η αιτία), η νεφροαγγειακή νόσος(1-2%των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση) , ο πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός,το σύνδρομο Cushing, το φαιοχρωμοκύτωμα, η στένωση του ισθμού της αορτής, η λήψη οιστρογόνων ή άλλων φαρμάκων (κυκλοσπορίνη μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη), η υπερασβεστιαιμία, ο υπερθυρεοειδισμός, ο υποθυρεοειδισμός , η ακρομεγαλία. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η μελέτη των αιτίων της δευτεροπαθούς υπέρτασης,η αναφορά τριών περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης που απαντώνται πιο συχνά στο εξωτερικό υπερτασικό ιατρείο .Να γίνει εκτίμηση των κλινικών εκδηλώσεων,της κλινικής εξέτασης και της διαγνωστικής προσέγγισης Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα μελέτης αποτελούν ασθενείς που παρακολουθούνται στο εξωτερικό αντιυπερτασικό ιατρείο του ΓΝΑ Ιπποκρατείου από το 2004 ως και σήμερα. Στούς παραπάνω ασθενείς έγινε συλλογή στοιχείων από τη βάση δεδομένων(αναλυτικά από το φάκελος του ιατρικού ιστορικού ασθενών) του εξωτερικού ιατρείου,που περιλαμβάνει το ιστορικό του ασθενούς (ατομικό κληρονομικό ), τις εργαστηριακές εξετάσεις, τις απεικονιστικές εξετάσεις) CT,MRI,MRA) όπως και άλλες . Μεθοδολογία: Σε κάθε κλινικό περιστατικό καταγράφεται η διαγνωστική και η θεραπευτική προσέγγιση, η επίτευξη ή όχι των θεραπευτικών στόχων. Γίνεται ανάλυση διαγνώστικών λαθών ή παραλείψεων εκτεταμένη αναφορά σε ενημερωμένες βιβλιογραφικές πηγές και περιγραφική σταιτστική ανάλυση. Αποτελέσματα: Στα τρία κλινικά περιστατικά που μελετήθηκαν παραπάνω διαπιστώθηκε δευτεροπαθής υπέρταση λόγω στένωσης νεφρικής αρτηρίας, πρωτοπαθή υπεραλδοστερονισμού και στένωσης του ισθμού της αορτής. Συμπεράσματα. Περίπου το 5% των ασθενών με αρτηριακή υπέρταση έχουν συγκεκριμένα αίτια. Δευτεροπαθής υπέρταση θα πρέπει να υποψιάζεται σε ασθενείς που αναπτύσσουν αρτηριακή υπέρταση σε μικρή ηλικία, σε ασθενείς με εμφάνιση αρτηριακή υπέρταση μετά τα 50 έτη, σε αυτούς που είχαν ελεγχόμενη αρτηριακή πίεση αλλά τώρα όχι παρά την ίδια φαρμακευτική αγωγή. Καθοδηγούμενος από διαγνωστικούς και θεραπευτικούς αλγορίθμους ο κλινικός ιατρός θα προσεγγίσει και θα διαγνώσει κάθε περιστατικό δευτεροπαθούς υπέρτασης με ακρίβεια και έγκαιρα.","Introduction:.Approximately 5% of patients with hypertension have identifiable specific causes.Secondary hypertension should be suspected in patients in whom hypertension develops at early age ,those who first exhibit hypertension when over age 50 age or those previously well controlled who become refractory to treatment. Causes include kidney diseases,renal vascular hypertension, primary hyperaldosteronism, Cushing syndrome, pheomocrommocytoma, coarcactation of aorta, hypertension associated with estrogen use, hypercalcemia, and medication. Aim of the study: To detect specific causes of secondary hypertension and study three cases of secondary hypertension (the most often treated in a outpatient office for hypertension of a tertiary care unit. Material and methods: Three hypertensive patients were included in this study.Each one having a specific cause of secondary hypertension.In the aforementioned patients the data collected from their personal medical file was analyzed Results: Each case is analyzed and detected for its diagnostic approach and therapeutic procedures. Using specific guidelines. diagnostic and therapeutic algorithms the clinician will be led in the diagnosis of each case of secondary hypertension."],"dc:identifier":["uoadl:1314923","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314923"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Kαταγραφή περιστατικών δευτεροπαθούς υπέρτασης σε εξωτερικό ιατρείο τριτοβάθμιου νοσοκομείου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:56Z"}