{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314927"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1314927","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Kλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηρηστικά μεταστατικών ωοθηκικών όγκων","abstract":"Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί την πλέον επικίνδυνη νεοπλασία του γεννητικού συστήματος του θήλεος. Η επίπτωση του είναι 6% στο δυτικό κόσμο και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο του γυναικολογικού συστήματος. Αυτή είναι μία αναδρομική μελέτη που περιλαμβάνει 108 ασθενείς με παθολογική διάγνωση των μεταστατικών ωοθηκικών νεοπλασμάτων, που εξετάστηκαν τη δεκαετία του 2000-2013 στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Εξετάστηκαν τα μακροσκοπικα, μικροσκοπικά και ανοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά των νεοπλασμάτων, καθώς και τα κλινικά δεδομένα (η ηλικία των ασθενών, η προέλευση του νεοπλάσματος, τα συμπτώματα, οι επιλογές θεραπείας) . Η μέση ηλικία των ασθενών είναι ηταν τα 55 ετη (εύρος 26-78 ετη). Το 68,51% των όγκων ήταν μεταστατικοί από άλλα όργανα, εκτός των γεννητικών οργάνων, (24,07% από το στομάχι , 14,81% από το μαστό, 20,37% από το παχύ έντερο, 0,92% από το λεπτό έντερο, 1,85% από το πάγκρεας, 0,92 % από τον πνεύμονα, 0,92% από το νεφρό, 0,92% από σάρκωμα και 0,92 % από μελάνωμα). 31,48% των όγκων προέρχονταν από το γεννητικό σύστημα. Η διαχείριση των μεταστατικών νεοπλασμάτων των ωοθηκών θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικές ανοσοϊστοχημικές μεθόδους, προκειμένου να προσδιοριστεί η πρωτοπαθής θέση του νεοπλάσματος. Η ανοσοϊστοχημεία είναι ένα χρήσιμο βοήθημα στη διαφορική διάγνωση, κυρίως μεταξύ πρωτοπαθών βλεννωδών όγκων των ωοθηκών και μεταστατικών καρκίνων του παχέος εντέρου, στην αναγνώριση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού και άλλων νεοπλασμάτων της GI οδού.","abstract_html":"Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί την πλέον επικίνδυνη νεοπλασία του γεννητικού συστήματος του θήλεος. Η επίπτωση του είναι 6% στο δυτικό κόσμο και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο του γυναικολογικού συστήματος. Αυτή είναι μία αναδρομική μελέτη που περιλαμβάνει 108 ασθενείς με παθολογική διάγνωση των μεταστατικών ωοθηκικών νεοπλασμάτων, που εξετάστηκαν τη δεκαετία του 2000-2013 στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Εξετάστηκαν τα μακροσκοπικα, μικροσκοπικά και ανοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά των νεοπλασμάτων, καθώς και τα κλινικά δεδομένα (η ηλικία των ασθενών, η προέλευση του νεοπλάσματος, τα συμπτώματα, οι επιλογές θεραπείας) . Η μέση ηλικία των ασθενών είναι ηταν τα 55 ετη (εύρος 26-78 ετη). Το 68,51% των όγκων ήταν μεταστατικοί από άλλα όργανα, εκτός των γεννητικών οργάνων, (24,07% από το στομάχι , 14,81% από το μαστό, 20,37% από το παχύ έντερο, 0,92% από το λεπτό έντερο, 1,85% από το πάγκρεας, 0,92 % από τον πνεύμονα, 0,92% από το νεφρό, 0,92% από σάρκωμα και 0,92 % από μελάνωμα). 31,48% των όγκων προέρχονταν από το γεννητικό σύστημα. Η διαχείριση των μεταστατικών νεοπλασμάτων των ωοθηκών θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικές ανοσοϊστοχημικές μεθόδους, προκειμένου να προσδιοριστεί η πρωτοπαθής θέση του νεοπλάσματος. Η ανοσοϊστοχημεία είναι ένα χρήσιμο βοήθημα στη διαφορική διάγνωση, κυρίως μεταξύ πρωτοπαθών βλεννωδών όγκων των ωοθηκών και μεταστατικών καρκίνων του παχέος εντέρου, στην αναγνώριση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού και άλλων νεοπλασμάτων της GI οδού.","abstract_has_math":false,"creators":["Δάνας Ευγένιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:56Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314927"],"render_values":[{"text":"uoadl:1314927","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314927","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314927","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1314927","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δάνας Ευγένιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1314927","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314927"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί την πλέον επικίνδυνη νεοπλασία του γεννητικού συστήματος του θήλεος. Η επίπτωση του είναι 6% στο δυτικό κόσμο και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο του γυναικολογικού συστήματος. Αυτή είναι μία αναδρομική μελέτη που περιλαμβάνει 108 ασθενείς με παθολογική διάγνωση των μεταστατικών ωοθηκικών νεοπλασμάτων, που εξετάστηκαν τη δεκαετία του 2000-2013 στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Εξετάστηκαν τα μακροσκοπικα, μικροσκοπικά και ανοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά των νεοπλασμάτων, καθώς και τα κλινικά δεδομένα (η ηλικία των ασθενών, η προέλευση του νεοπλάσματος, τα συμπτώματα, οι επιλογές θεραπείας) . Η μέση ηλικία των ασθενών είναι ηταν τα 55 ετη (εύρος 26-78 ετη). Το 68,51% των όγκων ήταν μεταστατικοί από άλλα όργανα, εκτός των γεννητικών οργάνων, (24,07% από το στομάχι , 14,81% από το μαστό, 20,37% από το παχύ έντερο, 0,92% από το λεπτό έντερο, 1,85% από το πάγκρεας, 0,92 % από τον πνεύμονα, 0,92% από το νεφρό, 0,92% από σάρκωμα και 0,92 % από μελάνωμα). 31,48% των όγκων προέρχονταν από το γεννητικό σύστημα. Η διαχείριση των μεταστατικών νεοπλασμάτων των ωοθηκών θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικές ανοσοϊστοχημικές μεθόδους, προκειμένου να προσδιοριστεί η πρωτοπαθής θέση του νεοπλάσματος. Η ανοσοϊστοχημεία είναι ένα χρήσιμο βοήθημα στη διαφορική διάγνωση, κυρίως μεταξύ πρωτοπαθών βλεννωδών όγκων των ωοθηκών και μεταστατικών καρκίνων του παχέος εντέρου, στην αναγνώριση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού και άλλων νεοπλασμάτων της GI οδού.","Ovarian cancer is the most dangerous neoplasia of the genital tract. Its prevalence is 6% in the western world and it is the leading cause of death from cancer in the gynecological system. This is a retrospective study including 108 patients with pathological diagnosis of metastatic ovarian neoplasms, examined during the decade 2000–2013. The gross, microscopical and immunohistochemical characteristics as well as the clinical data (age of the patients, origin of the neoplasm, symptoms, treatment options) were examined. The mean age of the patients is 55 years (range26–78 years). 68,51% of the tumors were metastatic from extragenital organs (from stomach 24,07%, breast 14.81% colon 20.37%, appendix 0.92%, pancreas 1.85%, lung 0.92% kidney 0.92%, sarcoma 0.92% melanoma 0.92%) 31.48% of the tumors originated from the genital tract. The management of metastatic ovarian neoplasms should include specific immunohistochemical methods in order to identify the primary neoplasm site. Tumor immunohistochemistry is a helpful aid in the differential diagnosis mainly between primary mucinous ovarian tumors and metastatic colon cancers and in the recognition of metastatic breast cancers and other neoplasms of the GI tract."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Kλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηρηστικά μεταστατικών ωοθηκικών όγκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δάνας Ευγένιος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Ο καρκίνος των ωοθηκών αποτελεί την πλέον επικίνδυνη νεοπλασία του γεννητικού συστήματος του θήλεος. Η επίπτωση του είναι 6% στο δυτικό κόσμο και αποτελεί την πρώτη αιτία θανάτου από καρκίνο του γυναικολογικού συστήματος. Αυτή είναι μία αναδρομική μελέτη που περιλαμβάνει 108 ασθενείς με παθολογική διάγνωση των μεταστατικών ωοθηκικών νεοπλασμάτων, που εξετάστηκαν τη δεκαετία του 2000-2013 στο Παθολογοανατομικό Εργαστήριο του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Εξετάστηκαν τα μακροσκοπικα, μικροσκοπικά και ανοσοϊστοχημικά χαρακτηριστικά των νεοπλασμάτων, καθώς και τα κλινικά δεδομένα (η ηλικία των ασθενών, η προέλευση του νεοπλάσματος, τα συμπτώματα, οι επιλογές θεραπείας) . Η μέση ηλικία των ασθενών είναι ηταν τα 55 ετη (εύρος 26-78 ετη). Το 68,51% των όγκων ήταν μεταστατικοί από άλλα όργανα, εκτός των γεννητικών οργάνων, (24,07% από το στομάχι , 14,81% από το μαστό, 20,37% από το παχύ έντερο, 0,92% από το λεπτό έντερο, 1,85% από το πάγκρεας, 0,92 % από τον πνεύμονα, 0,92% από το νεφρό, 0,92% από σάρκωμα και 0,92 % από μελάνωμα). 31,48% των όγκων προέρχονταν από το γεννητικό σύστημα. Η διαχείριση των μεταστατικών νεοπλασμάτων των ωοθηκών θα πρέπει να περιλαμβάνει ειδικές ανοσοϊστοχημικές μεθόδους, προκειμένου να προσδιοριστεί η πρωτοπαθής θέση του νεοπλάσματος. Η ανοσοϊστοχημεία είναι ένα χρήσιμο βοήθημα στη διαφορική διάγνωση, κυρίως μεταξύ πρωτοπαθών βλεννωδών όγκων των ωοθηκών και μεταστατικών καρκίνων του παχέος εντέρου, στην αναγνώριση του μεταστατικού καρκίνου του μαστού και άλλων νεοπλασμάτων της GI οδού.","Ovarian cancer is the most dangerous neoplasia of the genital tract. Its prevalence is 6% in the western world and it is the leading cause of death from cancer in the gynecological system. This is a retrospective study including 108 patients with pathological diagnosis of metastatic ovarian neoplasms, examined during the decade 2000–2013. The gross, microscopical and immunohistochemical characteristics as well as the clinical data (age of the patients, origin of the neoplasm, symptoms, treatment options) were examined. The mean age of the patients is 55 years (range26–78 years). 68,51% of the tumors were metastatic from extragenital organs (from stomach 24,07%, breast 14.81% colon 20.37%, appendix 0.92%, pancreas 1.85%, lung 0.92% kidney 0.92%, sarcoma 0.92% melanoma 0.92%) 31.48% of the tumors originated from the genital tract. The management of metastatic ovarian neoplasms should include specific immunohistochemical methods in order to identify the primary neoplasm site. Tumor immunohistochemistry is a helpful aid in the differential diagnosis mainly between primary mucinous ovarian tumors and metastatic colon cancers and in the recognition of metastatic breast cancers and other neoplasms of the GI tract."],"dc:identifier":["uoadl:1314927","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1314927"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Kλινικοπαθολογοανατομικά χαρακτηρηστικά μεταστατικών ωοθηκικών όγκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:56Z"}