{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315023"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315023","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Modern management of choledocholithiasis","abstract":"Η σύγχρονη αντιμετώπιση ασθενών με χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση συνίσταται σε ενδοσκοπική αφαίρεση λίθων και εν συνεχεία λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Με την εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής είναι δυνατόν σήμερα να επιτευχθεί λαπαροσκοπική αντιμετώπιση χοληδοχολιθιάσεως ταυτοχρόνως με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εκτιμήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης σε δύο στάδια έναντι της αντιμετώπισης σε έναστάδιο ασθενών με συνοδό χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση. Έγινε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς και εγχώριας βιβλιογραφίας μέχρι τον Νοέμβριο του 2012, και ανευρέθησαν όλες οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Εξετάστηκαν οι εξής παράμετροι: ποσοστό κάθαρσης χοληδόχου πόρου από λίθους,μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα, μετατροπή σε άλλη επέμβαση, αριθμός επεμβάσεων ανά ασθενή, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, συνολικός διεγχειρητικός χρόνος και αποδοχή της θεραπείας από τον ασθενή. Στην τελική ανάλυση αξιολογήθηκαν επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες αποτελούμενες από 787 ασθενείς συνολικά. Πέντε μελέτες με 621 ασθενείς είχαν ως σημείο αναφοράς τη σύγκριση μεταξύ προεγχειρητικής ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) και λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Δύο μελέτες με 166 ασθενείς σύγκριναν λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και μετεγχειρητική ERCP με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Η μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν έδειξε στατιστική σημαντική διαφορά στο ποσοστό κάθαρσης του χοληδόχου πόρου από λίθους μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Επίσης, δεν υπήρχαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη μετεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στον συνολικό διεγχειρητικό χρόνο. Η αντιμετώπιση των ασθενών σε ένα στάδιο είναι ισοδύναμη με την αντιμετώπιση των ασθενών σε δύο στάδια, αλλά χρειάζεται λιγότερες επεμβάσεις. Στην τελική επιλογή κατάλληλης θεραπείας πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν η κατάσταση του ασθενούς, η εμπειρία του χειρουργού, και η κατάσταση του εκάστοτε νοσηλευτικού ιδρύματος. Παρότι η ERCP είναι ευρέως διαδεδομένη, οι γενικοί χειρουργοί πρέπει να πραγματοποιούν λαπαροσκοπική διερεύνηση του χοληδόχου πόρου για να παρέχουν τη βέλτιστη φροντίδα στον ασθενή και για να αναπτύξουν σημαντικές χειρουργικές ικανότητες.","abstract_html":"Η σύγχρονη αντιμετώπιση ασθενών με χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση συνίσταται σε ενδοσκοπική αφαίρεση λίθων και εν συνεχεία λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Με την εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής είναι δυνατόν σήμερα να επιτευχθεί λαπαροσκοπική αντιμετώπιση χοληδοχολιθιάσεως ταυτοχρόνως με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εκτιμήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης σε δύο στάδια έναντι της αντιμετώπισης σε έναστάδιο ασθενών με συνοδό χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση. Έγινε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς και εγχώριας βιβλιογραφίας μέχρι τον Νοέμβριο του 2012, και ανευρέθησαν όλες οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Εξετάστηκαν οι εξής παράμετροι: ποσοστό κάθαρσης χοληδόχου πόρου από λίθους,μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα, μετατροπή σε άλλη επέμβαση, αριθμός επεμβάσεων ανά ασθενή, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, συνολικός διεγχειρητικός χρόνος και αποδοχή της θεραπείας από τον ασθενή. Στην τελική ανάλυση αξιολογήθηκαν επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες αποτελούμενες από 787 ασθενείς συνολικά. Πέντε μελέτες με 621 ασθενείς είχαν ως σημείο αναφοράς τη σύγκριση μεταξύ προεγχειρητικής ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) και λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Δύο μελέτες με 166 ασθενείς σύγκριναν λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και μετεγχειρητική ERCP με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Η μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν έδειξε στατιστική σημαντική διαφορά στο ποσοστό κάθαρσης του χοληδόχου πόρου από λίθους μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Επίσης, δεν υπήρχαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη μετεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στον συνολικό διεγχειρητικό χρόνο. Η αντιμετώπιση των ασθενών σε ένα στάδιο είναι ισοδύναμη με την αντιμετώπιση των ασθενών σε δύο στάδια, αλλά χρειάζεται λιγότερες επεμβάσεις. Στην τελική επιλογή κατάλληλης θεραπείας πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν η κατάσταση του ασθενούς, η εμπειρία του χειρουργού, και η κατάσταση του εκάστοτε νοσηλευτικού ιδρύματος. Παρότι η ERCP είναι ευρέως διαδεδομένη, οι γενικοί χειρουργοί πρέπει να πραγματοποιούν λαπαροσκοπική διερεύνηση του χοληδόχου πόρου για να παρέχουν τη βέλτιστη φροντίδα στον ασθενή και για να αναπτύξουν σημαντικές χειρουργικές ικανότητες.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζαρόκωστας Θεόδωρος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315023"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315023","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315023","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315023","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315023","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζαρόκωστας Θεόδωρος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315023"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η σύγχρονη αντιμετώπιση ασθενών με χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση συνίσταται σε ενδοσκοπική αφαίρεση λίθων και εν συνεχεία λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Με την εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής είναι δυνατόν σήμερα να επιτευχθεί λαπαροσκοπική αντιμετώπιση χοληδοχολιθιάσεως ταυτοχρόνως με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εκτιμήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης σε δύο στάδια έναντι της αντιμετώπισης σε έναστάδιο ασθενών με συνοδό χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση. Έγινε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς και εγχώριας βιβλιογραφίας μέχρι τον Νοέμβριο του 2012, και ανευρέθησαν όλες οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Εξετάστηκαν οι εξής παράμετροι: ποσοστό κάθαρσης χοληδόχου πόρου από λίθους,μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα, μετατροπή σε άλλη επέμβαση, αριθμός επεμβάσεων ανά ασθενή, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, συνολικός διεγχειρητικός χρόνος και αποδοχή της θεραπείας από τον ασθενή. Στην τελική ανάλυση αξιολογήθηκαν επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες αποτελούμενες από 787 ασθενείς συνολικά. Πέντε μελέτες με 621 ασθενείς είχαν ως σημείο αναφοράς τη σύγκριση μεταξύ προεγχειρητικής ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) και λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Δύο μελέτες με 166 ασθενείς σύγκριναν λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και μετεγχειρητική ERCP με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Η μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν έδειξε στατιστική σημαντική διαφορά στο ποσοστό κάθαρσης του χοληδόχου πόρου από λίθους μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Επίσης, δεν υπήρχαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη μετεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στον συνολικό διεγχειρητικό χρόνο. Η αντιμετώπιση των ασθενών σε ένα στάδιο είναι ισοδύναμη με την αντιμετώπιση των ασθενών σε δύο στάδια, αλλά χρειάζεται λιγότερες επεμβάσεις. Στην τελική επιλογή κατάλληλης θεραπείας πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν η κατάσταση του ασθενούς, η εμπειρία του χειρουργού, και η κατάσταση του εκάστοτε νοσηλευτικού ιδρύματος. Παρότι η ERCP είναι ευρέως διαδεδομένη, οι γενικοί χειρουργοί πρέπει να πραγματοποιούν λαπαροσκοπική διερεύνηση του χοληδόχου πόρου για να παρέχουν τη βέλτιστη φροντίδα στον ασθενή και για να αναπτύξουν σημαντικές χειρουργικές ικανότητες.","Background: The current management of patients with gallstone disease and ductal calculi consists of endoscopic stone extraction (ESE) followed by laparoscopic cholecystectomy (LC). Following the advent of techniques of laparoscopic ductal stone clearance, an alternative single stage laparoscopic treatment is introduced for these patients. Moreover, the long-term sequelae of endoscopic sphincterotomy become apparent and well established. The aim of this study is to evaluate the safety and effectiveness of two-stage versus single-stage management of concomitant gallstones and common bile duct stones. Methods: A systematic literature review was conducted to compare laparoscopic exploration with endoscopic sphincterotomy. Four databases, including Pubmed, Embase, the Cochrane Central Register of Controlled Trials and the Science Citation Index up to November 2012, were searched to identify all randomized controlled trials (RCTs). The primary outcomes were stone clearance from the common bile duct, postoperative morbidity and mortality. The secondary outcomes were conversion to other procedures, number of procedures per patient, length of hospital stay, total operative time, hospitalization charges, patient acceptance and quality of life scores. Results: Seven eligible RCTs composed of 787 patients in total, were included in the final analysis. Five trials (n=621) compare preoperative endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) and laparoscopic cholecystectomy (LC) and laparoscopic common bile duct exploration (LCBDE). Two trials (n=168) compare postoperative ERCP and LC with LC and LCBDE. The meta-analysis detected no statistically significant difference between the two groups in stone clearance from the common bile duct, postoperative morbidity, mortality, length of hospital stay and total operative time. Two-stage (LC + ERCP/ES) management clearly required more procedures per patient than single-stage (LC + LCBDF) management. Conclusion: Single-stage management is equivalent to two-stage management but requires fewer procedures. Moreover, patient's condition, operator's expertise and local resources should be taken into account in making treatment decisions. In spite of the wide availability of ERCP, general surgeons should be encouraged to continue performing LCBDE in order to optimize patient care and maintain important surgical skills."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Modern management of choledocholithiasis"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζαρόκωστας Θεόδωρος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Η σύγχρονη αντιμετώπιση ασθενών με χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση συνίσταται σε ενδοσκοπική αφαίρεση λίθων και εν συνεχεία λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Με την εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής είναι δυνατόν σήμερα να επιτευχθεί λαπαροσκοπική αντιμετώπιση χοληδοχολιθιάσεως ταυτοχρόνως με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή. Ο σκοπός αυτής της εργασίας είναι να εκτιμήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης σε δύο στάδια έναντι της αντιμετώπισης σε έναστάδιο ασθενών με συνοδό χολολιθίαση και χοληδοχολιθίαση. Έγινε συστηματική ανασκόπηση της διεθνούς και εγχώριας βιβλιογραφίας μέχρι τον Νοέμβριο του 2012, και ανευρέθησαν όλες οι τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες. Εξετάστηκαν οι εξής παράμετροι: ποσοστό κάθαρσης χοληδόχου πόρου από λίθους,μετεγχειρητική νοσηρότητα και θνητότητα, μετατροπή σε άλλη επέμβαση, αριθμός επεμβάσεων ανά ασθενή, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, συνολικός διεγχειρητικός χρόνος και αποδοχή της θεραπείας από τον ασθενή. Στην τελική ανάλυση αξιολογήθηκαν επτά τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες αποτελούμενες από 787 ασθενείς συνολικά. Πέντε μελέτες με 621 ασθενείς είχαν ως σημείο αναφοράς τη σύγκριση μεταξύ προεγχειρητικής ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) και λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Δύο μελέτες με 166 ασθενείς σύγκριναν λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και μετεγχειρητική ERCP με λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή και λαπαροσκοπική διερεύνηση χοληδόχου πόρου. Η μετα-ανάλυση των αποτελεσμάτων δεν έδειξε στατιστική σημαντική διαφορά στο ποσοστό κάθαρσης του χοληδόχου πόρου από λίθους μεταξύ των δύο ομάδων ασθενών. Επίσης, δεν υπήρχαν στατιστικώς σημαντικές διαφορές στη μετεγχειρητική θνητότητα και νοσηρότητα, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο και στον συνολικό διεγχειρητικό χρόνο. Η αντιμετώπιση των ασθενών σε ένα στάδιο είναι ισοδύναμη με την αντιμετώπιση των ασθενών σε δύο στάδια, αλλά χρειάζεται λιγότερες επεμβάσεις. Στην τελική επιλογή κατάλληλης θεραπείας πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν η κατάσταση του ασθενούς, η εμπειρία του χειρουργού, και η κατάσταση του εκάστοτε νοσηλευτικού ιδρύματος. Παρότι η ERCP είναι ευρέως διαδεδομένη, οι γενικοί χειρουργοί πρέπει να πραγματοποιούν λαπαροσκοπική διερεύνηση του χοληδόχου πόρου για να παρέχουν τη βέλτιστη φροντίδα στον ασθενή και για να αναπτύξουν σημαντικές χειρουργικές ικανότητες.","Background: The current management of patients with gallstone disease and ductal calculi consists of endoscopic stone extraction (ESE) followed by laparoscopic cholecystectomy (LC). Following the advent of techniques of laparoscopic ductal stone clearance, an alternative single stage laparoscopic treatment is introduced for these patients. Moreover, the long-term sequelae of endoscopic sphincterotomy become apparent and well established. The aim of this study is to evaluate the safety and effectiveness of two-stage versus single-stage management of concomitant gallstones and common bile duct stones. Methods: A systematic literature review was conducted to compare laparoscopic exploration with endoscopic sphincterotomy. Four databases, including Pubmed, Embase, the Cochrane Central Register of Controlled Trials and the Science Citation Index up to November 2012, were searched to identify all randomized controlled trials (RCTs). The primary outcomes were stone clearance from the common bile duct, postoperative morbidity and mortality. The secondary outcomes were conversion to other procedures, number of procedures per patient, length of hospital stay, total operative time, hospitalization charges, patient acceptance and quality of life scores. Results: Seven eligible RCTs composed of 787 patients in total, were included in the final analysis. Five trials (n=621) compare preoperative endoscopic retrograde cholangiopancreatography (ERCP) and laparoscopic cholecystectomy (LC) and laparoscopic common bile duct exploration (LCBDE). Two trials (n=168) compare postoperative ERCP and LC with LC and LCBDE. The meta-analysis detected no statistically significant difference between the two groups in stone clearance from the common bile duct, postoperative morbidity, mortality, length of hospital stay and total operative time. Two-stage (LC + ERCP/ES) management clearly required more procedures per patient than single-stage (LC + LCBDF) management. Conclusion: Single-stage management is equivalent to two-stage management but requires fewer procedures. Moreover, patient's condition, operator's expertise and local resources should be taken into account in making treatment decisions. In spite of the wide availability of ERCP, general surgeons should be encouraged to continue performing LCBDE in order to optimize patient care and maintain important surgical skills."],"dc:identifier":["uoadl:1315023","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315023"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Modern management of choledocholithiasis"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z"}