{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315058"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315058","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Open conversion repair after EVAR","abstract":"Σκοπός: Η ανασκόπηση της συχνότητας, των αιτιών, της θνητότητας και των χειρουργικών τεχνικών της ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο του 2002 ως τον Δεκέμβριο του 2012 και περιελάμβαναν τουλάχιστον 100 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής, με μέσο χρόνο μετεγχειρητικής παρακολούθησης μεγαλύτερο του ενός έτους και ανέφεραν τη συχνότητα της πρώιμης και απώτερης ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής. Αποτελέσματα: Η συχνότητα της ανοιχτής μετατροπής κυμαίνεται από 0.9% ως 28% στα άρθρα που ανασκοπήθηκαν. Από τις 13522 ενδαγγειακές αποκαταστάσεις που περιλαμβάνουν καταγράφηκαν 485 (3.4%) ανοιχτές μετατροπές από τις οποίες 203 (1.5%) ήταν πρώιμες αντιπροσωπεύοντας το 42% των συνολικών μετατροπών. Η καταγραφόμενη θνητότητα των πρώιμων μετατροπών κυμαίνεται από 0 εως 35% με μέση υπολογιζόμενη θνητότητα 12.7%. Επιπρόσθετα καταγράφηκαν 282 (2%) απώτερες ανοιχτές μετατροπές που αντιπροσωπεύουν το 58% των συνολικών ανοιχτών μετατροπών με συχνότητα και θνητότητα από 0.4% εως 22% και 0% εως 20% αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα των δευτερογενών παρεμβάσεων μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Παρόλα αυτά οι επανεπεμβάσεις συμπεριλαμβανομένων και των ανοιχτών μετατροπών αποτελούν το βασικό μειονέκτημα της ενδαγγειακής τεχνικής. Αυτό οδηγεί στην αναγκαιότητα για εφόρου ζωής μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής αλλά και στην υποχρέωση των αγγειοχειρουργών για εκπαίδευση στις σύνθετες τεχνικές της ανοιχτής μετατροπής της.","abstract_html":"Σκοπός: Η ανασκόπηση της συχνότητας, των αιτιών, της θνητότητας και των χειρουργικών τεχνικών της ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο του 2002 ως τον Δεκέμβριο του 2012 και περιελάμβαναν τουλάχιστον 100 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής, με μέσο χρόνο μετεγχειρητικής παρακολούθησης μεγαλύτερο του ενός έτους και ανέφεραν τη συχνότητα της πρώιμης και απώτερης ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής. Αποτελέσματα: Η συχνότητα της ανοιχτής μετατροπής κυμαίνεται από 0.9% ως 28% στα άρθρα που ανασκοπήθηκαν. Από τις 13522 ενδαγγειακές αποκαταστάσεις που περιλαμβάνουν καταγράφηκαν 485 (3.4%) ανοιχτές μετατροπές από τις οποίες 203 (1.5%) ήταν πρώιμες αντιπροσωπεύοντας το 42% των συνολικών μετατροπών. Η καταγραφόμενη θνητότητα των πρώιμων μετατροπών κυμαίνεται από 0 εως 35% με μέση υπολογιζόμενη θνητότητα 12.7%. Επιπρόσθετα καταγράφηκαν 282 (2%) απώτερες ανοιχτές μετατροπές που αντιπροσωπεύουν το 58% των συνολικών ανοιχτών μετατροπών με συχνότητα και θνητότητα από 0.4% εως 22% και 0% εως 20% αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα των δευτερογενών παρεμβάσεων μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Παρόλα αυτά οι επανεπεμβάσεις συμπεριλαμβανομένων και των ανοιχτών μετατροπών αποτελούν το βασικό μειονέκτημα της ενδαγγειακής τεχνικής. Αυτό οδηγεί στην αναγκαιότητα για εφόρου ζωής μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής αλλά και στην υποχρέωση των αγγειοχειρουργών για εκπαίδευση στις σύνθετες τεχνικές της ανοιχτής μετατροπής της.","abstract_has_math":false,"creators":["Παππάς Ευάγγελος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315058"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315058","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315058","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315058","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315058","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππάς Ευάγγελος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315058"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η ανασκόπηση της συχνότητας, των αιτιών, της θνητότητας και των χειρουργικών τεχνικών της ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο του 2002 ως τον Δεκέμβριο του 2012 και περιελάμβαναν τουλάχιστον 100 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής, με μέσο χρόνο μετεγχειρητικής παρακολούθησης μεγαλύτερο του ενός έτους και ανέφεραν τη συχνότητα της πρώιμης και απώτερης ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής. Αποτελέσματα: Η συχνότητα της ανοιχτής μετατροπής κυμαίνεται από 0.9% ως 28% στα άρθρα που ανασκοπήθηκαν. Από τις 13522 ενδαγγειακές αποκαταστάσεις που περιλαμβάνουν καταγράφηκαν 485 (3.4%) ανοιχτές μετατροπές από τις οποίες 203 (1.5%) ήταν πρώιμες αντιπροσωπεύοντας το 42% των συνολικών μετατροπών. Η καταγραφόμενη θνητότητα των πρώιμων μετατροπών κυμαίνεται από 0 εως 35% με μέση υπολογιζόμενη θνητότητα 12.7%. Επιπρόσθετα καταγράφηκαν 282 (2%) απώτερες ανοιχτές μετατροπές που αντιπροσωπεύουν το 58% των συνολικών ανοιχτών μετατροπών με συχνότητα και θνητότητα από 0.4% εως 22% και 0% εως 20% αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα των δευτερογενών παρεμβάσεων μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Παρόλα αυτά οι επανεπεμβάσεις συμπεριλαμβανομένων και των ανοιχτών μετατροπών αποτελούν το βασικό μειονέκτημα της ενδαγγειακής τεχνικής. Αυτό οδηγεί στην αναγκαιότητα για εφόρου ζωής μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής αλλά και στην υποχρέωση των αγγειοχειρουργών για εκπαίδευση στις σύνθετες τεχνικές της ανοιχτής μετατροπής της.","Purpose: To review the incidence, causes, mortality and surgical techniques of conversion to open surgery after endovascular aneurysm repair (EVAR) of abdominal aortic aneurysm (AAA). Methods: A multiple electronic health database search was performed, including PubMed, Medline and EMBASE, on all articles published between January of 2002 and December of 2012 that included at least 100 EVAR patients with a median follow-up >1 year and reported the incidence of early and late open conversion. The search yielded 16 articles with sufficient data to analyze. Results: The rates of open conversion vary from 0.9% to 28% in the reviewed articles. Among a total of 13522 EVAR 485 (3.4%) open conversions were reported with 203 (1.5%) early conversions, reflecting 42% of the overall open conversions. The reporting mortality of early open conversions ranged from 0% to 35% and the estimated average mortality was 12.7%. In addition 282 (2%) late conversions were reported, representing 58% of total open conversion with an incidence and mortality rate varying from 0.4% to 22% and 0% to 20% respectively. Conclusions: The incidence of secondary interventions after EVAR has decreased in recent years. Despite this fact reinterventions including open surgical conversion is still the basic disadvantage of EVAR making life-long follow-up basic part of the method. The vascular surgeon should be familiar with the complex open conversion procedures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Open conversion repair after EVAR"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππάς Ευάγγελος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Σκοπός: Η ανασκόπηση της συχνότητας, των αιτιών, της θνητότητας και των χειρουργικών τεχνικών της ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε σύνθετη έρευνα στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων που περιελάμβανε τo PubMed, Medline και EMBASE, για την ανεύρεση όλων των άρθρων που δημοσιεύθηκαν από τον Ιανουάριο του 2002 ως τον Δεκέμβριο του 2012 και περιελάμβαναν τουλάχιστον 100 ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής, με μέσο χρόνο μετεγχειρητικής παρακολούθησης μεγαλύτερο του ενός έτους και ανέφεραν τη συχνότητα της πρώιμης και απώτερης ανοιχτής χειρουργικής μετατροπής. Αποτελέσματα: Η συχνότητα της ανοιχτής μετατροπής κυμαίνεται από 0.9% ως 28% στα άρθρα που ανασκοπήθηκαν. Από τις 13522 ενδαγγειακές αποκαταστάσεις που περιλαμβάνουν καταγράφηκαν 485 (3.4%) ανοιχτές μετατροπές από τις οποίες 203 (1.5%) ήταν πρώιμες αντιπροσωπεύοντας το 42% των συνολικών μετατροπών. Η καταγραφόμενη θνητότητα των πρώιμων μετατροπών κυμαίνεται από 0 εως 35% με μέση υπολογιζόμενη θνητότητα 12.7%. Επιπρόσθετα καταγράφηκαν 282 (2%) απώτερες ανοιχτές μετατροπές που αντιπροσωπεύουν το 58% των συνολικών ανοιχτών μετατροπών με συχνότητα και θνητότητα από 0.4% εως 22% και 0% εως 20% αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η συχνότητα των δευτερογενών παρεμβάσεων μετά από ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Παρόλα αυτά οι επανεπεμβάσεις συμπεριλαμβανομένων και των ανοιχτών μετατροπών αποτελούν το βασικό μειονέκτημα της ενδαγγειακής τεχνικής. Αυτό οδηγεί στην αναγκαιότητα για εφόρου ζωής μετεγχειρητική παρακολούθηση των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής αλλά και στην υποχρέωση των αγγειοχειρουργών για εκπαίδευση στις σύνθετες τεχνικές της ανοιχτής μετατροπής της.","Purpose: To review the incidence, causes, mortality and surgical techniques of conversion to open surgery after endovascular aneurysm repair (EVAR) of abdominal aortic aneurysm (AAA). Methods: A multiple electronic health database search was performed, including PubMed, Medline and EMBASE, on all articles published between January of 2002 and December of 2012 that included at least 100 EVAR patients with a median follow-up >1 year and reported the incidence of early and late open conversion. The search yielded 16 articles with sufficient data to analyze. Results: The rates of open conversion vary from 0.9% to 28% in the reviewed articles. Among a total of 13522 EVAR 485 (3.4%) open conversions were reported with 203 (1.5%) early conversions, reflecting 42% of the overall open conversions. The reporting mortality of early open conversions ranged from 0% to 35% and the estimated average mortality was 12.7%. In addition 282 (2%) late conversions were reported, representing 58% of total open conversion with an incidence and mortality rate varying from 0.4% to 22% and 0% to 20% respectively. Conclusions: The incidence of secondary interventions after EVAR has decreased in recent years. Despite this fact reinterventions including open surgical conversion is still the basic disadvantage of EVAR making life-long follow-up basic part of the method. The vascular surgeon should be familiar with the complex open conversion procedures."],"dc:identifier":["uoadl:1315058","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315058"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Open conversion repair after EVAR"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z"}