{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315075"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315075","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Psychologist role in a humanitarian mission","abstract":"Η βία που εκφράζεται είτε από ανθρώπινα είτε από φυσικά αίτια είναι κάτι που ο άνθρωπος πιθανόν να συναντήσει στη διάρκεια της ζωής του και αυτό, κατ’ επέκταση, να επηρεάσει την ποιότητά της. Και τα δυο είδη καταστροφών δύνανται να οδηγήσουν σε επακόλουθη καταστροφή της σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευημερίας του ανθρώπου, όπως επίσης και σε μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών και περιουσιών και κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα τραυματικό. Ανάμεσα στις ψυχολογικές αντιδράσεις μετά από το μαζικό συμβάν είναι η διαταραχή οξέος στρες. Αποσυνδετικά συμπτώματα, αναβίωση του τραυματικού γεγονότος, συμπεριφορές αποφυγής και επίμονη και συνεχής διέγερση είναι παρόντα στη διαταραχή οξέος στρες. Αν αυτά τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, τότε το στρες εξελίσσεται σε χρόνιο επίπεδο και πλέον μιλάμε για Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD). Επιπροσθέτως, είναι πιθανόν να παρουσιαστούν συναισθηματικές διαταραχές και, συγκεκριμένα, καταθλιπτικά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να συνυπάρχουν με τη διάγνωση του PTSD. Το πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης πρέπει να είναι ένα ενσωματωμένο κομμάτι στις ανθρωπιστικές αποστολές και θα πρέπει να συνοδεύει το έργο των γιατρών και των τεχνικών υποστήριξης. Η οξεία φάση (acute emergency phase) θα μπορούσε να διαρκέσει από κάποιες ώρες μέχρι μερικές μέρες. Η κάλυψη των βασικών αναγκών είναι ο πρωταρχικός μας στόχος. Έπειτα, οι καθημερινές δραστηριότητες και η «ρουτίνα» θα πρέπει να εγκατασταθούν ξανά. Προτεραιότητά μας είναι να έρθουμε σε επαφή και να δημιουργήσουμε καλή επικοινωνία με τους επιζώντες. Έγκυρη πληροφόρηση για το συμβάν είναι δικαίωμα των ανθρώπων που καλούμαστε να βοηθήσουμε και θα τους ανακουφίσει από το άγχος και το στρες. Η συλλογή δεδομένων και πληροφοριών είναι σημαντική. Αφού καλυφθούν οι πρώτες ανάγκες, ο ψυχολόγος παρέχει ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη παράλληλα με το έργο της ιατρικής ομάδας. Επίσης, όχι απλά δημιουργούμε μια επαφή με τους επιζώντες αλλά τους εμπλέκουμε και στη θεραπευτική διαδικασία προτρέποντας τους να αναλάβουν ρόλους ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχο της δύσκολης κατάστασης που βιώνουν. Επιπροσθέτως, ο συλλογικός απολογισμός της κατάστασης είναι ιδιαίτερα σημαντικός (collective debriefing). Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε την «πρώτη ψυχολογική βοήθεια». Άνθρωποι που βιώσαν το τραυματικό γεγονός έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν την εμπειρία τους άμεσα με ψυχολόγους που βρίσκονται εκεί για να τους ακούσουν. Η οξεία φάση ακολουθείται από τη «μεταγενέστερη» φάση (post-emergency phase). Η διαχείριση στρες είναι πολύ σημαντική: εκπαίδευση και πληροφόρηση γύρω από το στρες, η σημασία της σωματικής άσκησης και η επακόλουθη ανάκτηση της δυνατότητας του ύπνου. Ατομική συμβουλευτική μπορεί να παρέχεται όπου είναι δυνατόν καθώς προάγει την ψυχολογική ευημερία. «Ομάδες αμοιβαίας βοήθειας» (mutual aid groups) είναι αρκετά σημαντικό να υπάρχουν, όπως και στην οξεία φάση. Το μοίρασμα της εμπειρίας υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του ψυχολόγου οδηγεί στην αποδοχή των συναισθημάτων και στην ενδυνάμωση του κοινωνικού ιστού. Εν τω μεταξύ, ένας ψυχολόγος οφείλει να παραπέμπει ασθενείς με σοβαρή προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία ώστε να διασφαλίσει την εξειδικευμένη φαρμακευτική θεραπεία του. Η ψυχοκοινωνική υποστήριξη είναι ιδιαίτερα ουσιώδης και στη φάση αυτή, καθώς στοχεύει στην εύνοια ολόκληρης της κοινωνίας. Η εκπαίδευση τοπικών συμβούλων και καθοδηγητών είναι η καλύτερη, ίσως, λύση γιατί δουλεύοντας με αυτούς τους ανθρώπους δίνεις άμεσα το μήνυμα της αναπτέρωσης και της δυνατότητας της κοινωνίας να βασιστεί στις δικές της πηγές για ανάρρωση. Ο στόχος μας είναι να αποτρέψουμε τις φυσιολογικές αρνητικές ψυχολογικές αντιδράσεις από το να μετατραπούν σε κάτι χρόνιο και ψυχοπαθολογικό. Κάποιες φορές οι συναισθηματικές «ζημιές» χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να γιατρευτούν απ’ ότι οι υλικές ή οι σωματικές.","abstract_html":"Η βία που εκφράζεται είτε από ανθρώπινα είτε από φυσικά αίτια είναι κάτι που ο άνθρωπος πιθανόν να συναντήσει στη διάρκεια της ζωής του και αυτό, κατ’ επέκταση, να επηρεάσει την ποιότητά της. Και τα δυο είδη καταστροφών δύνανται να οδηγήσουν σε επακόλουθη καταστροφή της σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευημερίας του ανθρώπου, όπως επίσης και σε μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών και περιουσιών και κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα τραυματικό. Ανάμεσα στις ψυχολογικές αντιδράσεις μετά από το μαζικό συμβάν είναι η διαταραχή οξέος στρες. Αποσυνδετικά συμπτώματα, αναβίωση του τραυματικού γεγονότος, συμπεριφορές αποφυγής και επίμονη και συνεχής διέγερση είναι παρόντα στη διαταραχή οξέος στρες. Αν αυτά τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, τότε το στρες εξελίσσεται σε χρόνιο επίπεδο και πλέον μιλάμε για Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD). Επιπροσθέτως, είναι πιθανόν να παρουσιαστούν συναισθηματικές διαταραχές και, συγκεκριμένα, καταθλιπτικά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να συνυπάρχουν με τη διάγνωση του PTSD. Το πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης πρέπει να είναι ένα ενσωματωμένο κομμάτι στις ανθρωπιστικές αποστολές και θα πρέπει να συνοδεύει το έργο των γιατρών και των τεχνικών υποστήριξης. Η οξεία φάση (acute emergency phase) θα μπορούσε να διαρκέσει από κάποιες ώρες μέχρι μερικές μέρες. Η κάλυψη των βασικών αναγκών είναι ο πρωταρχικός μας στόχος. Έπειτα, οι καθημερινές δραστηριότητες και η «ρουτίνα» θα πρέπει να εγκατασταθούν ξανά. Προτεραιότητά μας είναι να έρθουμε σε επαφή και να δημιουργήσουμε καλή επικοινωνία με τους επιζώντες. Έγκυρη πληροφόρηση για το συμβάν είναι δικαίωμα των ανθρώπων που καλούμαστε να βοηθήσουμε και θα τους ανακουφίσει από το άγχος και το στρες. Η συλλογή δεδομένων και πληροφοριών είναι σημαντική. Αφού καλυφθούν οι πρώτες ανάγκες, ο ψυχολόγος παρέχει ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη παράλληλα με το έργο της ιατρικής ομάδας. Επίσης, όχι απλά δημιουργούμε μια επαφή με τους επιζώντες αλλά τους εμπλέκουμε και στη θεραπευτική διαδικασία προτρέποντας τους να αναλάβουν ρόλους ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχο της δύσκολης κατάστασης που βιώνουν. Επιπροσθέτως, ο συλλογικός απολογισμός της κατάστασης είναι ιδιαίτερα σημαντικός (collective debriefing). Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε την «πρώτη ψυχολογική βοήθεια». Άνθρωποι που βιώσαν το τραυματικό γεγονός έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν την εμπειρία τους άμεσα με ψυχολόγους που βρίσκονται εκεί για να τους ακούσουν. Η οξεία φάση ακολουθείται από τη «μεταγενέστερη» φάση (post-emergency phase). Η διαχείριση στρες είναι πολύ σημαντική: εκπαίδευση και πληροφόρηση γύρω από το στρες, η σημασία της σωματικής άσκησης και η επακόλουθη ανάκτηση της δυνατότητας του ύπνου. Ατομική συμβουλευτική μπορεί να παρέχεται όπου είναι δυνατόν καθώς προάγει την ψυχολογική ευημερία. «Ομάδες αμοιβαίας βοήθειας» (mutual aid groups) είναι αρκετά σημαντικό να υπάρχουν, όπως και στην οξεία φάση. Το μοίρασμα της εμπειρίας υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του ψυχολόγου οδηγεί στην αποδοχή των συναισθημάτων και στην ενδυνάμωση του κοινωνικού ιστού. Εν τω μεταξύ, ένας ψυχολόγος οφείλει να παραπέμπει ασθενείς με σοβαρή προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία ώστε να διασφαλίσει την εξειδικευμένη φαρμακευτική θεραπεία του. Η ψυχοκοινωνική υποστήριξη είναι ιδιαίτερα ουσιώδης και στη φάση αυτή, καθώς στοχεύει στην εύνοια ολόκληρης της κοινωνίας. Η εκπαίδευση τοπικών συμβούλων και καθοδηγητών είναι η καλύτερη, ίσως, λύση γιατί δουλεύοντας με αυτούς τους ανθρώπους δίνεις άμεσα το μήνυμα της αναπτέρωσης και της δυνατότητας της κοινωνίας να βασιστεί στις δικές της πηγές για ανάρρωση. Ο στόχος μας είναι να αποτρέψουμε τις φυσιολογικές αρνητικές ψυχολογικές αντιδράσεις από το να μετατραπούν σε κάτι χρόνιο και ψυχοπαθολογικό. Κάποιες φορές οι συναισθηματικές «ζημιές» χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να γιατρευτούν απ’ ότι οι υλικές ή οι σωματικές.","abstract_has_math":false,"creators":["Πουλτίδης Γρηγόριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315075"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315075","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315075","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315075","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315075","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πουλτίδης Γρηγόριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315075","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315075"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η βία που εκφράζεται είτε από ανθρώπινα είτε από φυσικά αίτια είναι κάτι που ο άνθρωπος πιθανόν να συναντήσει στη διάρκεια της ζωής του και αυτό, κατ’ επέκταση, να επηρεάσει την ποιότητά της. Και τα δυο είδη καταστροφών δύνανται να οδηγήσουν σε επακόλουθη καταστροφή της σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευημερίας του ανθρώπου, όπως επίσης και σε μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών και περιουσιών και κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα τραυματικό. Ανάμεσα στις ψυχολογικές αντιδράσεις μετά από το μαζικό συμβάν είναι η διαταραχή οξέος στρες. Αποσυνδετικά συμπτώματα, αναβίωση του τραυματικού γεγονότος, συμπεριφορές αποφυγής και επίμονη και συνεχής διέγερση είναι παρόντα στη διαταραχή οξέος στρες. Αν αυτά τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, τότε το στρες εξελίσσεται σε χρόνιο επίπεδο και πλέον μιλάμε για Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD). Επιπροσθέτως, είναι πιθανόν να παρουσιαστούν συναισθηματικές διαταραχές και, συγκεκριμένα, καταθλιπτικά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να συνυπάρχουν με τη διάγνωση του PTSD. Το πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης πρέπει να είναι ένα ενσωματωμένο κομμάτι στις ανθρωπιστικές αποστολές και θα πρέπει να συνοδεύει το έργο των γιατρών και των τεχνικών υποστήριξης. Η οξεία φάση (acute emergency phase) θα μπορούσε να διαρκέσει από κάποιες ώρες μέχρι μερικές μέρες. Η κάλυψη των βασικών αναγκών είναι ο πρωταρχικός μας στόχος. Έπειτα, οι καθημερινές δραστηριότητες και η «ρουτίνα» θα πρέπει να εγκατασταθούν ξανά. Προτεραιότητά μας είναι να έρθουμε σε επαφή και να δημιουργήσουμε καλή επικοινωνία με τους επιζώντες. Έγκυρη πληροφόρηση για το συμβάν είναι δικαίωμα των ανθρώπων που καλούμαστε να βοηθήσουμε και θα τους ανακουφίσει από το άγχος και το στρες. Η συλλογή δεδομένων και πληροφοριών είναι σημαντική. Αφού καλυφθούν οι πρώτες ανάγκες, ο ψυχολόγος παρέχει ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη παράλληλα με το έργο της ιατρικής ομάδας. Επίσης, όχι απλά δημιουργούμε μια επαφή με τους επιζώντες αλλά τους εμπλέκουμε και στη θεραπευτική διαδικασία προτρέποντας τους να αναλάβουν ρόλους ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχο της δύσκολης κατάστασης που βιώνουν. Επιπροσθέτως, ο συλλογικός απολογισμός της κατάστασης είναι ιδιαίτερα σημαντικός (collective debriefing). Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε την «πρώτη ψυχολογική βοήθεια». Άνθρωποι που βιώσαν το τραυματικό γεγονός έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν την εμπειρία τους άμεσα με ψυχολόγους που βρίσκονται εκεί για να τους ακούσουν. Η οξεία φάση ακολουθείται από τη «μεταγενέστερη» φάση (post-emergency phase). Η διαχείριση στρες είναι πολύ σημαντική: εκπαίδευση και πληροφόρηση γύρω από το στρες, η σημασία της σωματικής άσκησης και η επακόλουθη ανάκτηση της δυνατότητας του ύπνου. Ατομική συμβουλευτική μπορεί να παρέχεται όπου είναι δυνατόν καθώς προάγει την ψυχολογική ευημερία. «Ομάδες αμοιβαίας βοήθειας» (mutual aid groups) είναι αρκετά σημαντικό να υπάρχουν, όπως και στην οξεία φάση. Το μοίρασμα της εμπειρίας υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του ψυχολόγου οδηγεί στην αποδοχή των συναισθημάτων και στην ενδυνάμωση του κοινωνικού ιστού. Εν τω μεταξύ, ένας ψυχολόγος οφείλει να παραπέμπει ασθενείς με σοβαρή προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία ώστε να διασφαλίσει την εξειδικευμένη φαρμακευτική θεραπεία του. Η ψυχοκοινωνική υποστήριξη είναι ιδιαίτερα ουσιώδης και στη φάση αυτή, καθώς στοχεύει στην εύνοια ολόκληρης της κοινωνίας. Η εκπαίδευση τοπικών συμβούλων και καθοδηγητών είναι η καλύτερη, ίσως, λύση γιατί δουλεύοντας με αυτούς τους ανθρώπους δίνεις άμεσα το μήνυμα της αναπτέρωσης και της δυνατότητας της κοινωνίας να βασιστεί στις δικές της πηγές για ανάρρωση. Ο στόχος μας είναι να αποτρέψουμε τις φυσιολογικές αρνητικές ψυχολογικές αντιδράσεις από το να μετατραπούν σε κάτι χρόνιο και ψυχοπαθολογικό. Κάποιες φορές οι συναισθηματικές «ζημιές» χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να γιατρευτούν απ’ ότι οι υλικές ή οι σωματικές.","Violence expressed either from human-made or from natural disasters is experience that a person may confront and affects the consequent quality of life. Both kinds of disaster can result in damage of people’s physical, mental and social well-being as well as huge losses of life and property and can be extremely traumatic. Among the post-immediate psychological reactions are acute stress disorder and its manifestations. Dissociative symptoms, re-experiencing the traumatic event and persistent neuro-vegetative activity are among the post immediate psychological reactions. If these symptoms last more than a month, stress is evolving to a chronic level and we can speak of Post Traumatic Stress Disorder (PTSD). Psychological support program has to be an integral part of emergency plan and must take place together with logisticians and doctors. People in a crisis situation usually benefit from a compassionate helper who is supportive and provides immediate relief. Psychologists should stand by the doctor and support the survivors and their relatives. Besides, many medical disorders have a part of psychological cause. Psychologist behavior and actions are really crucial during the intervention. The acute emergency phase could last from hours to days. Covering the basic needs is the primary target. After that, a daily routine should be reintroduced. Rituals are sign of community and identity. Special care should be provided to vulnerable groups. Our priority is to make contact with survivors. In addition, valid information is a basic right and relieves public anxiety and stress. Data gathering, also, should be made by psychologists and humanitarian workers. In that way the identification of immediate and subsequent problems and the needs of population will be evitable. We can achieve a direct positive effect on stress caused by the traumatic event by disseminating information. Once the basic needs are met, a psychologist should offer emotional support alongside the actions of medical team. Moreover, we not only make contact with survivors and their relatives but, even in acute phase, we involve them in the therapeutic procedure so that they regain the sense of control over the difficult situation. Furthermore, collective debriefing is very important. It is the transit between chaos and period of reconstruction. It will prevent survivors from advancing psychotraumatic problems in the long term. The acute emergency phase is followed by the post emergency phase. Stress management is necessary. Education about stress, physical exercises and recovering the ability to sleep are some characteristic examples. Individual counseling is a way to promote the psychological well-being and strengthen the social fabric. In addition, mutual aid groups are a good way of coping, also. As in acute emergency phase, sharing experiences under the guidance of a psychologist guides to acceptance of feelings and “warming” of social links. Meanwhile, a psychologist ought to refer patients with severe pre-existing mental disorders so as to ensure specialized medical treatment. Last but not least, psychosocial support is really significant because it aims to the whole community. Training local leaders and community actors is the best solution because working with them is a good way to encourage community’s own resources for support. Encouraging communal and social activities guide to community mobilization and empowerment. The goals are preventing distress from becoming something more severe and pathological and help the beneficiaries to resume as soon as possible their normal lives."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Psychologist role in a humanitarian mission"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πουλτίδης Γρηγόριος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η βία που εκφράζεται είτε από ανθρώπινα είτε από φυσικά αίτια είναι κάτι που ο άνθρωπος πιθανόν να συναντήσει στη διάρκεια της ζωής του και αυτό, κατ’ επέκταση, να επηρεάσει την ποιότητά της. Και τα δυο είδη καταστροφών δύνανται να οδηγήσουν σε επακόλουθη καταστροφή της σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ευημερίας του ανθρώπου, όπως επίσης και σε μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών και περιουσιών και κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα τραυματικό. Ανάμεσα στις ψυχολογικές αντιδράσεις μετά από το μαζικό συμβάν είναι η διαταραχή οξέος στρες. Αποσυνδετικά συμπτώματα, αναβίωση του τραυματικού γεγονότος, συμπεριφορές αποφυγής και επίμονη και συνεχής διέγερση είναι παρόντα στη διαταραχή οξέος στρες. Αν αυτά τα συμπτώματα διαρκούν περισσότερο από ένα μήνα, τότε το στρες εξελίσσεται σε χρόνιο επίπεδο και πλέον μιλάμε για Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες (PTSD). Επιπροσθέτως, είναι πιθανόν να παρουσιαστούν συναισθηματικές διαταραχές και, συγκεκριμένα, καταθλιπτικά συμπτώματα, τα οποία μπορεί να συνυπάρχουν με τη διάγνωση του PTSD. Το πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης πρέπει να είναι ένα ενσωματωμένο κομμάτι στις ανθρωπιστικές αποστολές και θα πρέπει να συνοδεύει το έργο των γιατρών και των τεχνικών υποστήριξης. Η οξεία φάση (acute emergency phase) θα μπορούσε να διαρκέσει από κάποιες ώρες μέχρι μερικές μέρες. Η κάλυψη των βασικών αναγκών είναι ο πρωταρχικός μας στόχος. Έπειτα, οι καθημερινές δραστηριότητες και η «ρουτίνα» θα πρέπει να εγκατασταθούν ξανά. Προτεραιότητά μας είναι να έρθουμε σε επαφή και να δημιουργήσουμε καλή επικοινωνία με τους επιζώντες. Έγκυρη πληροφόρηση για το συμβάν είναι δικαίωμα των ανθρώπων που καλούμαστε να βοηθήσουμε και θα τους ανακουφίσει από το άγχος και το στρες. Η συλλογή δεδομένων και πληροφοριών είναι σημαντική. Αφού καλυφθούν οι πρώτες ανάγκες, ο ψυχολόγος παρέχει ψυχολογική και συναισθηματική υποστήριξη παράλληλα με το έργο της ιατρικής ομάδας. Επίσης, όχι απλά δημιουργούμε μια επαφή με τους επιζώντες αλλά τους εμπλέκουμε και στη θεραπευτική διαδικασία προτρέποντας τους να αναλάβουν ρόλους ώστε να αποκτήσουν τον έλεγχο της δύσκολης κατάστασης που βιώνουν. Επιπροσθέτως, ο συλλογικός απολογισμός της κατάστασης είναι ιδιαίτερα σημαντικός (collective debriefing). Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε την «πρώτη ψυχολογική βοήθεια». Άνθρωποι που βιώσαν το τραυματικό γεγονός έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν την εμπειρία τους άμεσα με ψυχολόγους που βρίσκονται εκεί για να τους ακούσουν. Η οξεία φάση ακολουθείται από τη «μεταγενέστερη» φάση (post-emergency phase). Η διαχείριση στρες είναι πολύ σημαντική: εκπαίδευση και πληροφόρηση γύρω από το στρες, η σημασία της σωματικής άσκησης και η επακόλουθη ανάκτηση της δυνατότητας του ύπνου. Ατομική συμβουλευτική μπορεί να παρέχεται όπου είναι δυνατόν καθώς προάγει την ψυχολογική ευημερία. «Ομάδες αμοιβαίας βοήθειας» (mutual aid groups) είναι αρκετά σημαντικό να υπάρχουν, όπως και στην οξεία φάση. Το μοίρασμα της εμπειρίας υπό την εποπτεία και καθοδήγηση του ψυχολόγου οδηγεί στην αποδοχή των συναισθημάτων και στην ενδυνάμωση του κοινωνικού ιστού. Εν τω μεταξύ, ένας ψυχολόγος οφείλει να παραπέμπει ασθενείς με σοβαρή προϋπάρχουσα ψυχοπαθολογία ώστε να διασφαλίσει την εξειδικευμένη φαρμακευτική θεραπεία του. Η ψυχοκοινωνική υποστήριξη είναι ιδιαίτερα ουσιώδης και στη φάση αυτή, καθώς στοχεύει στην εύνοια ολόκληρης της κοινωνίας. Η εκπαίδευση τοπικών συμβούλων και καθοδηγητών είναι η καλύτερη, ίσως, λύση γιατί δουλεύοντας με αυτούς τους ανθρώπους δίνεις άμεσα το μήνυμα της αναπτέρωσης και της δυνατότητας της κοινωνίας να βασιστεί στις δικές της πηγές για ανάρρωση. Ο στόχος μας είναι να αποτρέψουμε τις φυσιολογικές αρνητικές ψυχολογικές αντιδράσεις από το να μετατραπούν σε κάτι χρόνιο και ψυχοπαθολογικό. Κάποιες φορές οι συναισθηματικές «ζημιές» χρειάζονται πολύ περισσότερο χρόνο για να γιατρευτούν απ’ ότι οι υλικές ή οι σωματικές.","Violence expressed either from human-made or from natural disasters is experience that a person may confront and affects the consequent quality of life. Both kinds of disaster can result in damage of people’s physical, mental and social well-being as well as huge losses of life and property and can be extremely traumatic. Among the post-immediate psychological reactions are acute stress disorder and its manifestations. Dissociative symptoms, re-experiencing the traumatic event and persistent neuro-vegetative activity are among the post immediate psychological reactions. If these symptoms last more than a month, stress is evolving to a chronic level and we can speak of Post Traumatic Stress Disorder (PTSD). Psychological support program has to be an integral part of emergency plan and must take place together with logisticians and doctors. People in a crisis situation usually benefit from a compassionate helper who is supportive and provides immediate relief. Psychologists should stand by the doctor and support the survivors and their relatives. Besides, many medical disorders have a part of psychological cause. Psychologist behavior and actions are really crucial during the intervention. The acute emergency phase could last from hours to days. Covering the basic needs is the primary target. After that, a daily routine should be reintroduced. Rituals are sign of community and identity. Special care should be provided to vulnerable groups. Our priority is to make contact with survivors. In addition, valid information is a basic right and relieves public anxiety and stress. Data gathering, also, should be made by psychologists and humanitarian workers. In that way the identification of immediate and subsequent problems and the needs of population will be evitable. We can achieve a direct positive effect on stress caused by the traumatic event by disseminating information. Once the basic needs are met, a psychologist should offer emotional support alongside the actions of medical team. Moreover, we not only make contact with survivors and their relatives but, even in acute phase, we involve them in the therapeutic procedure so that they regain the sense of control over the difficult situation. Furthermore, collective debriefing is very important. It is the transit between chaos and period of reconstruction. It will prevent survivors from advancing psychotraumatic problems in the long term. The acute emergency phase is followed by the post emergency phase. Stress management is necessary. Education about stress, physical exercises and recovering the ability to sleep are some characteristic examples. Individual counseling is a way to promote the psychological well-being and strengthen the social fabric. In addition, mutual aid groups are a good way of coping, also. As in acute emergency phase, sharing experiences under the guidance of a psychologist guides to acceptance of feelings and “warming” of social links. Meanwhile, a psychologist ought to refer patients with severe pre-existing mental disorders so as to ensure specialized medical treatment. Last but not least, psychosocial support is really significant because it aims to the whole community. Training local leaders and community actors is the best solution because working with them is a good way to encourage community’s own resources for support. Encouraging communal and social activities guide to community mobilization and empowerment. The goals are preventing distress from becoming something more severe and pathological and help the beneficiaries to resume as soon as possible their normal lives."],"dc:identifier":["uoadl:1315075","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315075"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Psychologist role in a humanitarian mission"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z"}