{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315083"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315083","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Resilience building for health, the environment and disaster risk reduction, in the context of Rio+20","abstract":"Η πολιτική του Ρίο+20 (2012)σχετίζεται ιδιαίτερα με το περιβάλλον και την υγεία σε μια εποχή παγκόσμιων και αναδυόμενων απειλών. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τα κενά και τις προκλήσεις στην εφαρμογή της Βιώσιμης Ανάπτυξης (Β.Α.) στον τομέα της υγείας, από τη Διακήρυξη του Ρίο(1992) μέχρι σήμερα. Ένας μεγάλος αριθμός προκλήσεων για την παγκόσμια υγεία οφείλεται αφενός στο μη βιώσιμο αστικό σχεδιασμό, που οδηγεί μέσα από πολλές οδούς σε αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία, αφετέρου από τη \"μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία στον 21ο αιώνα\", την κλιματική αλλαγή. Η συνέργεια της κλιματικής αλλαγής με τη μη βιώσιμη αστικοποίηση αυξάνουν σημαντικά το φορτίο νοσηρότητας και θνησιμότητας στις σύγχρονες κοινωνίες. Το μετασχηματισμένο παράδειγμα που εισάγεται από την πολιτική του Ρίο+20 χαρακτηρίζεται από μία μετατόπιση της στόχευσης των πολιτικών διαχείρισης των σύγχρονων απειλών για την υγεία προς μία μακροχρόνια προοπτική με σκοπό την πρόβλεψη των επερχόμενων κινδύνων και μία προσέγγιση που δεν καθοδηγείται από τις καταστροφές, αλλά από τον κίνδυνο και τις πολιτικές διαχείρισής του. Η μελέτη εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του προτεινόμενου από το Ρίο+20 Πλαισίου Δράσεων \"Hyogo Framework for Action 2005-2015\" (HFA) για την αντιμετώπιση των σύγχρονων κινδύνων που απειλούν την ανθρώπινη υγεία. Ως μελέτη περίπτωσης εξετάζεται η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα στην Ελλάδα στα χρόνια της σύνθετης οικονομικής-περιβαλλοντικής-κοινωνικής κρίσης. Μετά τη διαπίστωση ότι το νέο γενικό πλαίσιο αβεβαιοτήτων και αδυναμιών στερείται βιώσιμης καθοδήγησης και οδών αποκατάστασης τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε περισσότερη έκθεση στον κίνδυνο και μικρότερη προσαρμοστικότητα και τελικά σε μεγαλύτερη τρωτότητα ενός περιβάλλοντος διακινδύνευσης, η εφαρμογή του πλαισίου HFA κρίνεται ως άκρως ενδεδειγμένη για την επίτευξη των στόχων του Ρίο+20.","abstract_html":"Η πολιτική του Ρίο+20 (2012)σχετίζεται ιδιαίτερα με το περιβάλλον και την υγεία σε μια εποχή παγκόσμιων και αναδυόμενων απειλών. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τα κενά και τις προκλήσεις στην εφαρμογή της Βιώσιμης Ανάπτυξης (Β.Α.) στον τομέα της υγείας, από τη Διακήρυξη του Ρίο(1992) μέχρι σήμερα. Ένας μεγάλος αριθμός προκλήσεων για την παγκόσμια υγεία οφείλεται αφενός στο μη βιώσιμο αστικό σχεδιασμό, που οδηγεί μέσα από πολλές οδούς σε αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία, αφετέρου από τη &quot;μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία στον 21ο αιώνα&quot;, την κλιματική αλλαγή. Η συνέργεια της κλιματικής αλλαγής με τη μη βιώσιμη αστικοποίηση αυξάνουν σημαντικά το φορτίο νοσηρότητας και θνησιμότητας στις σύγχρονες κοινωνίες. Το μετασχηματισμένο παράδειγμα που εισάγεται από την πολιτική του Ρίο+20 χαρακτηρίζεται από μία μετατόπιση της στόχευσης των πολιτικών διαχείρισης των σύγχρονων απειλών για την υγεία προς μία μακροχρόνια προοπτική με σκοπό την πρόβλεψη των επερχόμενων κινδύνων και μία προσέγγιση που δεν καθοδηγείται από τις καταστροφές, αλλά από τον κίνδυνο και τις πολιτικές διαχείρισής του. Η μελέτη εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του προτεινόμενου από το Ρίο+20 Πλαισίου Δράσεων &quot;Hyogo Framework for Action 2005-2015&quot; (HFA) για την αντιμετώπιση των σύγχρονων κινδύνων που απειλούν την ανθρώπινη υγεία. Ως μελέτη περίπτωσης εξετάζεται η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα στην Ελλάδα στα χρόνια της σύνθετης οικονομικής-περιβαλλοντικής-κοινωνικής κρίσης. Μετά τη διαπίστωση ότι το νέο γενικό πλαίσιο αβεβαιοτήτων και αδυναμιών στερείται βιώσιμης καθοδήγησης και οδών αποκατάστασης τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε περισσότερη έκθεση στον κίνδυνο και μικρότερη προσαρμοστικότητα και τελικά σε μεγαλύτερη τρωτότητα ενός περιβάλλοντος διακινδύνευσης, η εφαρμογή του πλαισίου HFA κρίνεται ως άκρως ενδεδειγμένη για την επίτευξη των στόχων του Ρίο+20.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαχατζή Άννα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315083"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315083","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315083","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315083","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315083","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαχατζή Άννα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315083","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315083"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η πολιτική του Ρίο+20 (2012)σχετίζεται ιδιαίτερα με το περιβάλλον και την υγεία σε μια εποχή παγκόσμιων και αναδυόμενων απειλών. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τα κενά και τις προκλήσεις στην εφαρμογή της Βιώσιμης Ανάπτυξης (Β.Α.) στον τομέα της υγείας, από τη Διακήρυξη του Ρίο(1992) μέχρι σήμερα. Ένας μεγάλος αριθμός προκλήσεων για την παγκόσμια υγεία οφείλεται αφενός στο μη βιώσιμο αστικό σχεδιασμό, που οδηγεί μέσα από πολλές οδούς σε αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία, αφετέρου από τη \"μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία στον 21ο αιώνα\", την κλιματική αλλαγή. Η συνέργεια της κλιματικής αλλαγής με τη μη βιώσιμη αστικοποίηση αυξάνουν σημαντικά το φορτίο νοσηρότητας και θνησιμότητας στις σύγχρονες κοινωνίες. Το μετασχηματισμένο παράδειγμα που εισάγεται από την πολιτική του Ρίο+20 χαρακτηρίζεται από μία μετατόπιση της στόχευσης των πολιτικών διαχείρισης των σύγχρονων απειλών για την υγεία προς μία μακροχρόνια προοπτική με σκοπό την πρόβλεψη των επερχόμενων κινδύνων και μία προσέγγιση που δεν καθοδηγείται από τις καταστροφές, αλλά από τον κίνδυνο και τις πολιτικές διαχείρισής του. Η μελέτη εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του προτεινόμενου από το Ρίο+20 Πλαισίου Δράσεων \"Hyogo Framework for Action 2005-2015\" (HFA) για την αντιμετώπιση των σύγχρονων κινδύνων που απειλούν την ανθρώπινη υγεία. Ως μελέτη περίπτωσης εξετάζεται η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα στην Ελλάδα στα χρόνια της σύνθετης οικονομικής-περιβαλλοντικής-κοινωνικής κρίσης. Μετά τη διαπίστωση ότι το νέο γενικό πλαίσιο αβεβαιοτήτων και αδυναμιών στερείται βιώσιμης καθοδήγησης και οδών αποκατάστασης τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε περισσότερη έκθεση στον κίνδυνο και μικρότερη προσαρμοστικότητα και τελικά σε μεγαλύτερη τρωτότητα ενός περιβάλλοντος διακινδύνευσης, η εφαρμογή του πλαισίου HFA κρίνεται ως άκρως ενδεδειγμένη για την επίτευξη των στόχων του Ρίο+20.","This study is rooted in the assumption that Rio+20 and the Hyogo Framework for Action 2005-2015 - its vehicle for cooperation by Goverments, organizations, and civil society actors towards achieving \"The substantial reduction of disaster losses, in lives and the social, economic and envniromental assets of communities and countries\"- give shape to the environment that could accommodate the challenges of envrironmental threats to health, particular of climate change, and deal with any future scenarios it may generate. To support this assumption, three reference fields are examined; the road from Rio Declaration on Environment and Development in 1992 to Rio+20 in 2012; the environmental challenges for health in the 21st century; and the Disaster Risk Reduction in a common scheme with Resilience and Climate Change. The greek case-study has an interesting institutional framework that was established as a response to the environmental and health risks generated by the air pollution episodes during the recent greek economical, environmental and societal crisis. The critical question is whether there has been given a sustainable direction tο the suggested policies, leading to less exposure and more resilience, thus reduced vulnerability and finally disaster risk reduction, which is a strategic goal of Rio+20 and the Hyogo Framework for Action. It is proved that the new context of uncertainties and weaknesses lacks a sense of sustainable direction and drives such recovery paths that demand for the implementation of the HFA in the context of Rio+20."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Resilience building for health, the environment and disaster risk reduction, in the context of Rio+20"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαχατζή Άννα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Η πολιτική του Ρίο+20 (2012)σχετίζεται ιδιαίτερα με το περιβάλλον και την υγεία σε μια εποχή παγκόσμιων και αναδυόμενων απειλών. Η παρούσα μελέτη διερεύνησε τα κενά και τις προκλήσεις στην εφαρμογή της Βιώσιμης Ανάπτυξης (Β.Α.) στον τομέα της υγείας, από τη Διακήρυξη του Ρίο(1992) μέχρι σήμερα. Ένας μεγάλος αριθμός προκλήσεων για την παγκόσμια υγεία οφείλεται αφενός στο μη βιώσιμο αστικό σχεδιασμό, που οδηγεί μέσα από πολλές οδούς σε αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην υγεία, αφετέρου από τη \"μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή για την υγεία στον 21ο αιώνα\", την κλιματική αλλαγή. Η συνέργεια της κλιματικής αλλαγής με τη μη βιώσιμη αστικοποίηση αυξάνουν σημαντικά το φορτίο νοσηρότητας και θνησιμότητας στις σύγχρονες κοινωνίες. Το μετασχηματισμένο παράδειγμα που εισάγεται από την πολιτική του Ρίο+20 χαρακτηρίζεται από μία μετατόπιση της στόχευσης των πολιτικών διαχείρισης των σύγχρονων απειλών για την υγεία προς μία μακροχρόνια προοπτική με σκοπό την πρόβλεψη των επερχόμενων κινδύνων και μία προσέγγιση που δεν καθοδηγείται από τις καταστροφές, αλλά από τον κίνδυνο και τις πολιτικές διαχείρισής του. Η μελέτη εξετάζει τη δυνατότητα εφαρμογής του προτεινόμενου από το Ρίο+20 Πλαισίου Δράσεων \"Hyogo Framework for Action 2005-2015\" (HFA) για την αντιμετώπιση των σύγχρονων κινδύνων που απειλούν την ανθρώπινη υγεία. Ως μελέτη περίπτωσης εξετάζεται η ρύπανση του ατμοσφαιρικού αέρα στην Ελλάδα στα χρόνια της σύνθετης οικονομικής-περιβαλλοντικής-κοινωνικής κρίσης. Μετά τη διαπίστωση ότι το νέο γενικό πλαίσιο αβεβαιοτήτων και αδυναμιών στερείται βιώσιμης καθοδήγησης και οδών αποκατάστασης τα οποία μπορεί να οδηγήσουν σε περισσότερη έκθεση στον κίνδυνο και μικρότερη προσαρμοστικότητα και τελικά σε μεγαλύτερη τρωτότητα ενός περιβάλλοντος διακινδύνευσης, η εφαρμογή του πλαισίου HFA κρίνεται ως άκρως ενδεδειγμένη για την επίτευξη των στόχων του Ρίο+20.","This study is rooted in the assumption that Rio+20 and the Hyogo Framework for Action 2005-2015 - its vehicle for cooperation by Goverments, organizations, and civil society actors towards achieving \"The substantial reduction of disaster losses, in lives and the social, economic and envniromental assets of communities and countries\"- give shape to the environment that could accommodate the challenges of envrironmental threats to health, particular of climate change, and deal with any future scenarios it may generate. To support this assumption, three reference fields are examined; the road from Rio Declaration on Environment and Development in 1992 to Rio+20 in 2012; the environmental challenges for health in the 21st century; and the Disaster Risk Reduction in a common scheme with Resilience and Climate Change. The greek case-study has an interesting institutional framework that was established as a response to the environmental and health risks generated by the air pollution episodes during the recent greek economical, environmental and societal crisis. The critical question is whether there has been given a sustainable direction tο the suggested policies, leading to less exposure and more resilience, thus reduced vulnerability and finally disaster risk reduction, which is a strategic goal of Rio+20 and the Hyogo Framework for Action. It is proved that the new context of uncertainties and weaknesses lacks a sense of sustainable direction and drives such recovery paths that demand for the implementation of the HFA in the context of Rio+20."],"dc:identifier":["uoadl:1315083","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315083"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Resilience building for health, the environment and disaster risk reduction, in the context of Rio+20"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z"}