{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315085"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315085","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Review of literature in robotic transaxillary thyroidectomy","abstract":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια έχουν περιγραφεί πολυάριθμες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τη χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα. Αν και έχουν αποδειχθεί ασφαλείς και με καλά χειρουργικά αποτελέσματα, οι συγκεκριμένες τεχνικές δε χαίρουν ακόμη ευρείας πρακτικής, λόγω τεχνικών κυρίως μειονεκτημάτων. Το ρομποτικό σύστημα αναπτύχθηκε για να ξεπεραστούν τα όρια της ενδοσκοπικής χειρουργικής. Πρόσφατα εισήχθη η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή για την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του θυρεοειδούς, έχοντας αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής στο χειρουργικό τομέα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διεξαγωγή ανασκόπησης στη βιβλιογραφία, όσον αφορά τη διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή. Μέθοδοι: Τα άρθρα εντοπίστηκαν μέσω αναζήτησης των ακόλουθων λέξεων-κλειδιών: \"διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή\", \"ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική θυρεοειδούς\" και \"ρομποτικά υποβοηθούμενη θυρεοειδεκτομή». Κατόπιν αξιολογήθηκαν οι παράμετροι: χειρουργικός χρόνος, μετεγχειρητικές επιπλοκές, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μετεγχειρητικός πόνος και αισθητική ικανοποίηση του ασθενή, σε σύγκριση με τις συμβατικές χειρουργικές και ενδοσκοπικές τεχνικές. Αποτελέσματα: Ο συνολικός αριθμός των ασθενών ήταν 6717. Η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιήθηκε σε 5000 ασθενείς, η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή σε 276 ασθενείς και η ανοικτή σε 1441 ασθενείς. Όσοι υποβλήθηκαν σε διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή ανέφεραν μεγαλύτερη αισθητική ικανοποίηση, ενώ ο συνολικός χειρουργικός χρόνος ήταν μεγαλύτερος από εκείνη της συμβατικής θυρεοειδεκτομής, με μια τάση να γίνεται μικρότερος από εκείνης των ενδοσκοπικών προσεγγίσεων. Οι λοιπές επιπλοκές είχαν παρόμοιους κινδύνους εμφάνισης και στις τρεις τεχνικές. Συμπεράσματα: Από τη μία πλευρά, η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή έχει παρόμοια ποσοστά επιπλοκών με την ανοικτή θυρεοειδεκτομή. Από την άλλη πλευρά όμως, μπορεί να εισάγει τον κίνδυνο νέων επιπλοκών και απαιτεί επιπλέον χειρουργικό χρόνο. Φαίνεται να σχετίζεται με βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά απαιτούνται μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης και ένας μεγαλύτερος αριθμός ασθενών, ώστε να καθοριστεί η ακριβής ογκολογική ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εν λόγω τεχνικής.","abstract_html":"Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια έχουν περιγραφεί πολυάριθμες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τη χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα. Αν και έχουν αποδειχθεί ασφαλείς και με καλά χειρουργικά αποτελέσματα, οι συγκεκριμένες τεχνικές δε χαίρουν ακόμη ευρείας πρακτικής, λόγω τεχνικών κυρίως μειονεκτημάτων. Το ρομποτικό σύστημα αναπτύχθηκε για να ξεπεραστούν τα όρια της ενδοσκοπικής χειρουργικής. Πρόσφατα εισήχθη η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή για την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του θυρεοειδούς, έχοντας αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής στο χειρουργικό τομέα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διεξαγωγή ανασκόπησης στη βιβλιογραφία, όσον αφορά τη διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή. Μέθοδοι: Τα άρθρα εντοπίστηκαν μέσω αναζήτησης των ακόλουθων λέξεων-κλειδιών: &quot;διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή&quot;, &quot;ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική θυρεοειδούς&quot; και &quot;ρομποτικά υποβοηθούμενη θυρεοειδεκτομή». Κατόπιν αξιολογήθηκαν οι παράμετροι: χειρουργικός χρόνος, μετεγχειρητικές επιπλοκές, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μετεγχειρητικός πόνος και αισθητική ικανοποίηση του ασθενή, σε σύγκριση με τις συμβατικές χειρουργικές και ενδοσκοπικές τεχνικές. Αποτελέσματα: Ο συνολικός αριθμός των ασθενών ήταν 6717. Η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιήθηκε σε 5000 ασθενείς, η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή σε 276 ασθενείς και η ανοικτή σε 1441 ασθενείς. Όσοι υποβλήθηκαν σε διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή ανέφεραν μεγαλύτερη αισθητική ικανοποίηση, ενώ ο συνολικός χειρουργικός χρόνος ήταν μεγαλύτερος από εκείνη της συμβατικής θυρεοειδεκτομής, με μια τάση να γίνεται μικρότερος από εκείνης των ενδοσκοπικών προσεγγίσεων. Οι λοιπές επιπλοκές είχαν παρόμοιους κινδύνους εμφάνισης και στις τρεις τεχνικές. Συμπεράσματα: Από τη μία πλευρά, η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή έχει παρόμοια ποσοστά επιπλοκών με την ανοικτή θυρεοειδεκτομή. Από την άλλη πλευρά όμως, μπορεί να εισάγει τον κίνδυνο νέων επιπλοκών και απαιτεί επιπλέον χειρουργικό χρόνο. Φαίνεται να σχετίζεται με βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά απαιτούνται μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης και ένας μεγαλύτερος αριθμός ασθενών, ώστε να καθοριστεί η ακριβής ογκολογική ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εν λόγω τεχνικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσάμη Χαραλαμπία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315085"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315085","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315085","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315085","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315085","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσάμη Χαραλαμπία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315085","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315085"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια έχουν περιγραφεί πολυάριθμες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τη χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα. Αν και έχουν αποδειχθεί ασφαλείς και με καλά χειρουργικά αποτελέσματα, οι συγκεκριμένες τεχνικές δε χαίρουν ακόμη ευρείας πρακτικής, λόγω τεχνικών κυρίως μειονεκτημάτων. Το ρομποτικό σύστημα αναπτύχθηκε για να ξεπεραστούν τα όρια της ενδοσκοπικής χειρουργικής. Πρόσφατα εισήχθη η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή για την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του θυρεοειδούς, έχοντας αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής στο χειρουργικό τομέα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διεξαγωγή ανασκόπησης στη βιβλιογραφία, όσον αφορά τη διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή. Μέθοδοι: Τα άρθρα εντοπίστηκαν μέσω αναζήτησης των ακόλουθων λέξεων-κλειδιών: \"διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή\", \"ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική θυρεοειδούς\" και \"ρομποτικά υποβοηθούμενη θυρεοειδεκτομή». Κατόπιν αξιολογήθηκαν οι παράμετροι: χειρουργικός χρόνος, μετεγχειρητικές επιπλοκές, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μετεγχειρητικός πόνος και αισθητική ικανοποίηση του ασθενή, σε σύγκριση με τις συμβατικές χειρουργικές και ενδοσκοπικές τεχνικές. Αποτελέσματα: Ο συνολικός αριθμός των ασθενών ήταν 6717. Η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιήθηκε σε 5000 ασθενείς, η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή σε 276 ασθενείς και η ανοικτή σε 1441 ασθενείς. Όσοι υποβλήθηκαν σε διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή ανέφεραν μεγαλύτερη αισθητική ικανοποίηση, ενώ ο συνολικός χειρουργικός χρόνος ήταν μεγαλύτερος από εκείνη της συμβατικής θυρεοειδεκτομής, με μια τάση να γίνεται μικρότερος από εκείνης των ενδοσκοπικών προσεγγίσεων. Οι λοιπές επιπλοκές είχαν παρόμοιους κινδύνους εμφάνισης και στις τρεις τεχνικές. Συμπεράσματα: Από τη μία πλευρά, η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή έχει παρόμοια ποσοστά επιπλοκών με την ανοικτή θυρεοειδεκτομή. Από την άλλη πλευρά όμως, μπορεί να εισάγει τον κίνδυνο νέων επιπλοκών και απαιτεί επιπλέον χειρουργικό χρόνο. Φαίνεται να σχετίζεται με βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά απαιτούνται μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης και ένας μεγαλύτερος αριθμός ασθενών, ώστε να καθοριστεί η ακριβής ογκολογική ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εν λόγω τεχνικής.","Background: Numerous minimally invasive techniques for thyroid surgery have been described during the last years. Although these techniques have demonstrated good surgical results and are regarded as being safe, their technical disadvantages have led to low practicability. The robotic system was developed to overcome these limits of endoscopic surgery. Recently, transaxillary thyroidectomy has been introduced for minimally invasive thyroid surgery and has gained wide popularity among surgeons. Aim: The aim of this study is the conduction of a review in literature, regarding transaxillary robotic thyroidectomy (RT). Methods: Articles were identified through the following keyword searches: “transaxillary robotic thyroidectomy”, “robot assisted thyroid surgery” and “robot assisted thyroidectomy”. The procedure was evaluated on terms of operative time, postoperative complications, length of hospital stay, postoperative pain scores and patient cosmetic satisfaction, as compared with conventional surgical and endoscopic techniques. Results: The total number of patients in all trials was 6717. RT was performed on 5000 patients, ET was performed on 276 patients and open thyroidectomy on 1441 patients. Those who underwent RT reported greater cosmetic satisfaction, while robotic approach operative time was longer than that of the conventional approach, with a trend to be shorter than the endoscopic approaches. RT had similar risks to open and endoscopic approaches. Conclusions: On the one hand, transaxillary robotic thyroidectomy demonstrates similar complications rates to open. On the other hand, it may introduce the risk of new complications and requires longer operative time. RT appears to improve cosmetic outcomes, although longer follow-up periods and a larger number of cases are needed to establish the exact oncologic safety and efficacy of RT."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Review of literature in robotic transaxillary thyroidectomy"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσάμη Χαραλαμπία"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή: Τα τελευταία χρόνια έχουν περιγραφεί πολυάριθμες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές για τη χειρουργική του θυρεοειδούς αδένα. Αν και έχουν αποδειχθεί ασφαλείς και με καλά χειρουργικά αποτελέσματα, οι συγκεκριμένες τεχνικές δε χαίρουν ακόμη ευρείας πρακτικής, λόγω τεχνικών κυρίως μειονεκτημάτων. Το ρομποτικό σύστημα αναπτύχθηκε για να ξεπεραστούν τα όρια της ενδοσκοπικής χειρουργικής. Πρόσφατα εισήχθη η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή για την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του θυρεοειδούς, έχοντας αποδειχθεί ιδιαίτερα δημοφιλής στο χειρουργικό τομέα. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διεξαγωγή ανασκόπησης στη βιβλιογραφία, όσον αφορά τη διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή. Μέθοδοι: Τα άρθρα εντοπίστηκαν μέσω αναζήτησης των ακόλουθων λέξεων-κλειδιών: \"διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή\", \"ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική θυρεοειδούς\" και \"ρομποτικά υποβοηθούμενη θυρεοειδεκτομή». Κατόπιν αξιολογήθηκαν οι παράμετροι: χειρουργικός χρόνος, μετεγχειρητικές επιπλοκές, διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο, μετεγχειρητικός πόνος και αισθητική ικανοποίηση του ασθενή, σε σύγκριση με τις συμβατικές χειρουργικές και ενδοσκοπικές τεχνικές. Αποτελέσματα: Ο συνολικός αριθμός των ασθενών ήταν 6717. Η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή πραγματοποιήθηκε σε 5000 ασθενείς, η ενδοσκοπική θυρεοειδεκτομή σε 276 ασθενείς και η ανοικτή σε 1441 ασθενείς. Όσοι υποβλήθηκαν σε διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή ανέφεραν μεγαλύτερη αισθητική ικανοποίηση, ενώ ο συνολικός χειρουργικός χρόνος ήταν μεγαλύτερος από εκείνη της συμβατικής θυρεοειδεκτομής, με μια τάση να γίνεται μικρότερος από εκείνης των ενδοσκοπικών προσεγγίσεων. Οι λοιπές επιπλοκές είχαν παρόμοιους κινδύνους εμφάνισης και στις τρεις τεχνικές. Συμπεράσματα: Από τη μία πλευρά, η διαμασχαλιαία ρομποτική θυρεοειδεκτομή έχει παρόμοια ποσοστά επιπλοκών με την ανοικτή θυρεοειδεκτομή. Από την άλλη πλευρά όμως, μπορεί να εισάγει τον κίνδυνο νέων επιπλοκών και απαιτεί επιπλέον χειρουργικό χρόνο. Φαίνεται να σχετίζεται με βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά απαιτούνται μεγαλύτερες περίοδοι παρακολούθησης και ένας μεγαλύτερος αριθμός ασθενών, ώστε να καθοριστεί η ακριβής ογκολογική ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της εν λόγω τεχνικής.","Background: Numerous minimally invasive techniques for thyroid surgery have been described during the last years. Although these techniques have demonstrated good surgical results and are regarded as being safe, their technical disadvantages have led to low practicability. The robotic system was developed to overcome these limits of endoscopic surgery. Recently, transaxillary thyroidectomy has been introduced for minimally invasive thyroid surgery and has gained wide popularity among surgeons. Aim: The aim of this study is the conduction of a review in literature, regarding transaxillary robotic thyroidectomy (RT). Methods: Articles were identified through the following keyword searches: “transaxillary robotic thyroidectomy”, “robot assisted thyroid surgery” and “robot assisted thyroidectomy”. The procedure was evaluated on terms of operative time, postoperative complications, length of hospital stay, postoperative pain scores and patient cosmetic satisfaction, as compared with conventional surgical and endoscopic techniques. Results: The total number of patients in all trials was 6717. RT was performed on 5000 patients, ET was performed on 276 patients and open thyroidectomy on 1441 patients. Those who underwent RT reported greater cosmetic satisfaction, while robotic approach operative time was longer than that of the conventional approach, with a trend to be shorter than the endoscopic approaches. RT had similar risks to open and endoscopic approaches. Conclusions: On the one hand, transaxillary robotic thyroidectomy demonstrates similar complications rates to open. On the other hand, it may introduce the risk of new complications and requires longer operative time. RT appears to improve cosmetic outcomes, although longer follow-up periods and a larger number of cases are needed to establish the exact oncologic safety and efficacy of RT."],"dc:identifier":["uoadl:1315085","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315085"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Review of literature in robotic transaxillary thyroidectomy"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z"}