{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315125"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315125","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Single incision laparoscopic colectomy.A systematic review","abstract":"Σκοποί και υποθέσεις : Η λαπαροσκοπική χειρουργική διαμέσου μονής οπής είναι μια πρόσφατη εξέλιξη στη λαπαροσκοπική χειρουργική. Δεδομένης της αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητάς της στη χολοκυστεκτομή και σκωληκοειδεκτομή, η σκοπιμότητά της στη χειρουργική του παχέως εντέρου αποτελεί τα τελευταία χρόνια πεδίο εκτεταμένων συζητήσεων. Επιπροσθέτως, τα δυνητικά μειονεκτήματα της συμβατικής (με τις 4 θέσεις εισόδου των εργαλείων στο κοιλιακό τοίχωμα) λαπαροσκοπικής , συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου τραύματος δέρματος και κοιλιακών τοιχωμάτων, οδήγησαν σε μια διαρκή προσπάθεια των χειρουργών για λιγότερο επεμβατικές μεθόδους. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας και η ανάλυση των αποτελεσμάτων σχετικά με την χειρουργική τεχνική, την σκοπιμότητα και την ασφάλεια της διαμέσου μονής οπής χειρουργικής στην χειρουργική του παχέως εντέρου. Επίσης, η εκτίμηση των πιθανών πλεονεκτημάτων αυτής της νέας τεχνικής σε σύγκριση με την συμβατική λαπαροσκοπική κολεκτομή. Υλικά-μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε η συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στην αγγλική γλώσσα, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική διαδικτυακή βάση δεδομένων MEDLINE, ώστε να αναγνωριστούν και να μελετηθούν τα κατάλληλα άρθρα. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση ήταν : ((laparoendoscopic single site) ή (LSS) ή (single port access) ή (SPA) ή (single port surgery) ή (SPS) ή (transumbilical endoscopic surgery) ή (TUES) ή (laparoendoscopic single site surgery) ή (single incision laparoscopic surgery) ή (SILS) ή (transumbilical single port) ή (TUSP) ή (single incision multiport)) ΚΑΙ ((colectomy) ή (colon resection) ή (colonic resection) ή (coecectomy) ή (coecal resection) ή (ileocoecal resection) ή (sigmoidectomy) ή (sigmoid resection) ή (rectum resection ). Αποτελέσματα : 53 δημοσιεύσεις, οι οποίες περιελάμβαναν κυρίως σειρές περιστατικών ή συγκριτικές μη-τυχαιοποιημένες μελέτες, συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση , ενώ αφορούσαν σε συνολικό αριθμό 1405 ασθενων , οι οποίοι υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική , διαμέσου μονής οπής, χειρουργική παχέως εντέρου. Οι ενδείξεις των επεμβάσεων που διενεργήθηκαν περιελάμβαναν τόσο καλοήθεις παθήσεις (φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου και επιπλοκές τους, εκκολπωμάτωση και επιπλοκές της, πολύποδες) , όσο και κακοήθεις. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από 795 δεξιές ημικολεκτομές, 323 σιγμοειδεκτομές/αριστερές κολεκτομές, 77 πρόσθιες εκτομές, ενώ στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν και υφολικές κολεκτομές, κοιλιοπερινεϊκές εκτομές και εγκάρσιες κολεκτομές. Σε όλες τις σειρές που μελετήθηκαν , πλην 8, χρησιμοποιήθηκαν εμπορικά διαθέσιμες συσκευές μονής οπής , όπως φαίνεται στον πίνακα 2. Το εύρος των χειρουργικών χρόνων των κολεκτομών δια μίας οπής ήταν 75 έως 274 λεπτά (σε 49 μελέτες). Το εύρος της υπολογιζόμενης διεγχειρητικά απώλειας αίματος ήταν 0 έως 282 ml ( σε 34 μελέτες). Μεταξύ των 1405 επεμβάσεων που μελετήθηκαν (46 μελέτες, 1357 περιπτώσεις με διαθέσιμα δεδομένα) ,15 επεμβάσεις (1.1%) μετατράπηκαν σε ανοικτή επέμβαση, 34 (2.5%) μετατράπηκαν σε συμβατική λαπαροσκοπική επέμβαση και 9 (0.66%) σε λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενες με το χέρι .Επίσης, σε 9 μελέτες με διαθέσιμα στοιχεία χρησιμοποιήθηκε ένα επιπλέον trocar σε 36 από τις 374 επεμβασεις συνολικά. (36 / 374; 9.6% ) . Το συνολικό ποσοστό μετατροπής ήταν 7.44% (101/1357). Ο μέσος αριθμός εκταμέντων λεμφαδένων σε περιπτώσεις κακοήθων ή ύποπτων νεοπλασματικών εξεργασιών ήταν 12-32. Το μέσο μήκος του διατμηθέντος τμήματος του παχέως εντέρου κυμαινόταν μεταξύ 15 και 43.5 εκατοστών. Όλα τα χειρουργικά όρια ήταν αρνητικά για νεοπλασματική διήθηση (23 μελέτες με διαθέσιμα δεδομένα) .Συνολικά καταγράφηκαν 4 θάνατοι σε όλες τις δημοσιευμένες μελέτες (θνητότητα 4/1405, 0.28%). Η μετεγχειρητική νοσηρότητα κυμαινόταν από 0 εως 38% στις διάφορες σειρές, ενώ καταγράφηκαν συνολικά 132 ασθενείς (132/1357,9.7%-48 μελέτες) που ανέπτυξαν οποιαδήποτε μετεγχειρητική επιπλοκή έως και 30 ημέρες μετά την επέμβαση .Η μέση διάρκεια μετεγχειρητικής νοσηλείας κυμαινόταν από 16 ώρες έως 9.8 ημέρες , ενώ ήταν αξιοσημείωτο ότι σε 4 σειρές η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 3 ημέρες ή λιγότερο. Επίσης, σε 10 μελέτες καταγράφηκαν τα επίπεδα του μετεγχειρητικού πόνου χρησιμοποιώντας την κλίμακα VAS. O πόνος συνήθως ‘’ μετριόταν’’ κάθε πρωί σε ανάπαυση , άμεσα μετεγχειρητικά , καθως και κάθε ημέρα μετά την επέμβαση. Οι σειρές που ανέλυσαν αυτή την παράμετρο , ανέδειξαν μέσες τιμές μετεγχειρητικού πόνου μεταξύ 0 και 5 την 1η μετεγχειρητική ημέρα, ενώ παρατηρείτο σταδιακή ύφεσή τους τις επόμενες λίγες ημέρες. Τελικά, η μετα- ανάλυση των συγκριτικών μελετών μεταξύ της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια μίας οπής , της λαπαροσκοπικά υποβοηθούμεης με το χέρι και της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια πολλών οπών , ανέδειξε μικρότερες τιμές μετεγχειρητικού πόνου (στις λίγες σειρές με διαθέσιμα στοιχεία), μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο μετεγχειρητικά ( στις μισες συγκριτικές μελέτες) και ένα ήπια βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα στην ομάδα ασθενών που υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική επέμβαση δια μονής οπής. Συμπεράσματα-προτάσεις : Η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής μονής οπής σε προηγμένες επεμβάσεις παχέως εντέρου είναι σκόπιμη και ασφαλής με παρόμοια ή (υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και περιορισμούς) καλύτερα βραχύχρονα αποτελέσματα , συγκριτικά με την συμβατική λαπαροσκοπική μέθοδο. Παρόλα αυτά, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες ώστε να εκτιμηθούν τα ογκολογικά αποτελέσματα της μεθόδου, καθώς επίσης και οι παράμετροι που σχετίζονται με την ασφάλεια , τον πόνο , την ανάρρωση ,το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα για τον ασθενή και να καθιερωθούν ως πιθανά πλεονεκτήματα έναντι της συμβατικής λαπαροσκοπικής χειρουργικής του παχέως εντέρου.","abstract_html":"Σκοποί και υποθέσεις : Η λαπαροσκοπική χειρουργική διαμέσου μονής οπής είναι μια πρόσφατη εξέλιξη στη λαπαροσκοπική χειρουργική. Δεδομένης της αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητάς της στη χολοκυστεκτομή και σκωληκοειδεκτομή, η σκοπιμότητά της στη χειρουργική του παχέως εντέρου αποτελεί τα τελευταία χρόνια πεδίο εκτεταμένων συζητήσεων. Επιπροσθέτως, τα δυνητικά μειονεκτήματα της συμβατικής (με τις 4 θέσεις εισόδου των εργαλείων στο κοιλιακό τοίχωμα) λαπαροσκοπικής , συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου τραύματος δέρματος και κοιλιακών τοιχωμάτων, οδήγησαν σε μια διαρκή προσπάθεια των χειρουργών για λιγότερο επεμβατικές μεθόδους. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας και η ανάλυση των αποτελεσμάτων σχετικά με την χειρουργική τεχνική, την σκοπιμότητα και την ασφάλεια της διαμέσου μονής οπής χειρουργικής στην χειρουργική του παχέως εντέρου. Επίσης, η εκτίμηση των πιθανών πλεονεκτημάτων αυτής της νέας τεχνικής σε σύγκριση με την συμβατική λαπαροσκοπική κολεκτομή. Υλικά-μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε η συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στην αγγλική γλώσσα, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική διαδικτυακή βάση δεδομένων MEDLINE, ώστε να αναγνωριστούν και να μελετηθούν τα κατάλληλα άρθρα. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση ήταν : ((laparoendoscopic single site) ή (LSS) ή (single port access) ή (SPA) ή (single port surgery) ή (SPS) ή (transumbilical endoscopic surgery) ή (TUES) ή (laparoendoscopic single site surgery) ή (single incision laparoscopic surgery) ή (SILS) ή (transumbilical single port) ή (TUSP) ή (single incision multiport)) ΚΑΙ ((colectomy) ή (colon resection) ή (colonic resection) ή (coecectomy) ή (coecal resection) ή (ileocoecal resection) ή (sigmoidectomy) ή (sigmoid resection) ή (rectum resection ). Αποτελέσματα : 53 δημοσιεύσεις, οι οποίες περιελάμβαναν κυρίως σειρές περιστατικών ή συγκριτικές μη-τυχαιοποιημένες μελέτες, συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση , ενώ αφορούσαν σε συνολικό αριθμό 1405 ασθενων , οι οποίοι υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική , διαμέσου μονής οπής, χειρουργική παχέως εντέρου. Οι ενδείξεις των επεμβάσεων που διενεργήθηκαν περιελάμβαναν τόσο καλοήθεις παθήσεις (φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου και επιπλοκές τους, εκκολπωμάτωση και επιπλοκές της, πολύποδες) , όσο και κακοήθεις. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από 795 δεξιές ημικολεκτομές, 323 σιγμοειδεκτομές/αριστερές κολεκτομές, 77 πρόσθιες εκτομές, ενώ στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν και υφολικές κολεκτομές, κοιλιοπερινεϊκές εκτομές και εγκάρσιες κολεκτομές. Σε όλες τις σειρές που μελετήθηκαν , πλην 8, χρησιμοποιήθηκαν εμπορικά διαθέσιμες συσκευές μονής οπής , όπως φαίνεται στον πίνακα 2. Το εύρος των χειρουργικών χρόνων των κολεκτομών δια μίας οπής ήταν 75 έως 274 λεπτά (σε 49 μελέτες). Το εύρος της υπολογιζόμενης διεγχειρητικά απώλειας αίματος ήταν 0 έως 282 ml ( σε 34 μελέτες). Μεταξύ των 1405 επεμβάσεων που μελετήθηκαν (46 μελέτες, 1357 περιπτώσεις με διαθέσιμα δεδομένα) ,15 επεμβάσεις (1.1%) μετατράπηκαν σε ανοικτή επέμβαση, 34 (2.5%) μετατράπηκαν σε συμβατική λαπαροσκοπική επέμβαση και 9 (0.66%) σε λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενες με το χέρι .Επίσης, σε 9 μελέτες με διαθέσιμα στοιχεία χρησιμοποιήθηκε ένα επιπλέον trocar σε 36 από τις 374 επεμβασεις συνολικά. (36 / 374; 9.6% ) . Το συνολικό ποσοστό μετατροπής ήταν 7.44% (101/1357). Ο μέσος αριθμός εκταμέντων λεμφαδένων σε περιπτώσεις κακοήθων ή ύποπτων νεοπλασματικών εξεργασιών ήταν 12-32. Το μέσο μήκος του διατμηθέντος τμήματος του παχέως εντέρου κυμαινόταν μεταξύ 15 και 43.5 εκατοστών. Όλα τα χειρουργικά όρια ήταν αρνητικά για νεοπλασματική διήθηση (23 μελέτες με διαθέσιμα δεδομένα) .Συνολικά καταγράφηκαν 4 θάνατοι σε όλες τις δημοσιευμένες μελέτες (θνητότητα 4/1405, 0.28%). Η μετεγχειρητική νοσηρότητα κυμαινόταν από 0 εως 38% στις διάφορες σειρές, ενώ καταγράφηκαν συνολικά 132 ασθενείς (132/1357,9.7%-48 μελέτες) που ανέπτυξαν οποιαδήποτε μετεγχειρητική επιπλοκή έως και 30 ημέρες μετά την επέμβαση .Η μέση διάρκεια μετεγχειρητικής νοσηλείας κυμαινόταν από 16 ώρες έως 9.8 ημέρες , ενώ ήταν αξιοσημείωτο ότι σε 4 σειρές η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 3 ημέρες ή λιγότερο. Επίσης, σε 10 μελέτες καταγράφηκαν τα επίπεδα του μετεγχειρητικού πόνου χρησιμοποιώντας την κλίμακα VAS. O πόνος συνήθως ‘’ μετριόταν’’ κάθε πρωί σε ανάπαυση , άμεσα μετεγχειρητικά , καθως και κάθε ημέρα μετά την επέμβαση. Οι σειρές που ανέλυσαν αυτή την παράμετρο , ανέδειξαν μέσες τιμές μετεγχειρητικού πόνου μεταξύ 0 και 5 την 1η μετεγχειρητική ημέρα, ενώ παρατηρείτο σταδιακή ύφεσή τους τις επόμενες λίγες ημέρες. Τελικά, η μετα- ανάλυση των συγκριτικών μελετών μεταξύ της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια μίας οπής , της λαπαροσκοπικά υποβοηθούμεης με το χέρι και της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια πολλών οπών , ανέδειξε μικρότερες τιμές μετεγχειρητικού πόνου (στις λίγες σειρές με διαθέσιμα στοιχεία), μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο μετεγχειρητικά ( στις μισες συγκριτικές μελέτες) και ένα ήπια βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα στην ομάδα ασθενών που υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική επέμβαση δια μονής οπής. Συμπεράσματα-προτάσεις : Η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής μονής οπής σε προηγμένες επεμβάσεις παχέως εντέρου είναι σκόπιμη και ασφαλής με παρόμοια ή (υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και περιορισμούς) καλύτερα βραχύχρονα αποτελέσματα , συγκριτικά με την συμβατική λαπαροσκοπική μέθοδο. Παρόλα αυτά, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες ώστε να εκτιμηθούν τα ογκολογικά αποτελέσματα της μεθόδου, καθώς επίσης και οι παράμετροι που σχετίζονται με την ασφάλεια , τον πόνο , την ανάρρωση ,το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα για τον ασθενή και να καθιερωθούν ως πιθανά πλεονεκτήματα έναντι της συμβατικής λαπαροσκοπικής χειρουργικής του παχέως εντέρου.","abstract_has_math":false,"creators":["Μποϊντάς Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2013,"date_issued":"2013","date_published":"2013","updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315125"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315125","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315125","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315125","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315125","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μποϊντάς Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2013"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315125"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοποί και υποθέσεις : Η λαπαροσκοπική χειρουργική διαμέσου μονής οπής είναι μια πρόσφατη εξέλιξη στη λαπαροσκοπική χειρουργική. Δεδομένης της αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητάς της στη χολοκυστεκτομή και σκωληκοειδεκτομή, η σκοπιμότητά της στη χειρουργική του παχέως εντέρου αποτελεί τα τελευταία χρόνια πεδίο εκτεταμένων συζητήσεων. Επιπροσθέτως, τα δυνητικά μειονεκτήματα της συμβατικής (με τις 4 θέσεις εισόδου των εργαλείων στο κοιλιακό τοίχωμα) λαπαροσκοπικής , συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου τραύματος δέρματος και κοιλιακών τοιχωμάτων, οδήγησαν σε μια διαρκή προσπάθεια των χειρουργών για λιγότερο επεμβατικές μεθόδους. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας και η ανάλυση των αποτελεσμάτων σχετικά με την χειρουργική τεχνική, την σκοπιμότητα και την ασφάλεια της διαμέσου μονής οπής χειρουργικής στην χειρουργική του παχέως εντέρου. Επίσης, η εκτίμηση των πιθανών πλεονεκτημάτων αυτής της νέας τεχνικής σε σύγκριση με την συμβατική λαπαροσκοπική κολεκτομή. Υλικά-μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε η συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στην αγγλική γλώσσα, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική διαδικτυακή βάση δεδομένων MEDLINE, ώστε να αναγνωριστούν και να μελετηθούν τα κατάλληλα άρθρα. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση ήταν : ((laparoendoscopic single site) ή (LSS) ή (single port access) ή (SPA) ή (single port surgery) ή (SPS) ή (transumbilical endoscopic surgery) ή (TUES) ή (laparoendoscopic single site surgery) ή (single incision laparoscopic surgery) ή (SILS) ή (transumbilical single port) ή (TUSP) ή (single incision multiport)) ΚΑΙ ((colectomy) ή (colon resection) ή (colonic resection) ή (coecectomy) ή (coecal resection) ή (ileocoecal resection) ή (sigmoidectomy) ή (sigmoid resection) ή (rectum resection ). Αποτελέσματα : 53 δημοσιεύσεις, οι οποίες περιελάμβαναν κυρίως σειρές περιστατικών ή συγκριτικές μη-τυχαιοποιημένες μελέτες, συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση , ενώ αφορούσαν σε συνολικό αριθμό 1405 ασθενων , οι οποίοι υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική , διαμέσου μονής οπής, χειρουργική παχέως εντέρου. Οι ενδείξεις των επεμβάσεων που διενεργήθηκαν περιελάμβαναν τόσο καλοήθεις παθήσεις (φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου και επιπλοκές τους, εκκολπωμάτωση και επιπλοκές της, πολύποδες) , όσο και κακοήθεις. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από 795 δεξιές ημικολεκτομές, 323 σιγμοειδεκτομές/αριστερές κολεκτομές, 77 πρόσθιες εκτομές, ενώ στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν και υφολικές κολεκτομές, κοιλιοπερινεϊκές εκτομές και εγκάρσιες κολεκτομές. Σε όλες τις σειρές που μελετήθηκαν , πλην 8, χρησιμοποιήθηκαν εμπορικά διαθέσιμες συσκευές μονής οπής , όπως φαίνεται στον πίνακα 2. Το εύρος των χειρουργικών χρόνων των κολεκτομών δια μίας οπής ήταν 75 έως 274 λεπτά (σε 49 μελέτες). Το εύρος της υπολογιζόμενης διεγχειρητικά απώλειας αίματος ήταν 0 έως 282 ml ( σε 34 μελέτες). Μεταξύ των 1405 επεμβάσεων που μελετήθηκαν (46 μελέτες, 1357 περιπτώσεις με διαθέσιμα δεδομένα) ,15 επεμβάσεις (1.1%) μετατράπηκαν σε ανοικτή επέμβαση, 34 (2.5%) μετατράπηκαν σε συμβατική λαπαροσκοπική επέμβαση και 9 (0.66%) σε λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενες με το χέρι .Επίσης, σε 9 μελέτες με διαθέσιμα στοιχεία χρησιμοποιήθηκε ένα επιπλέον trocar σε 36 από τις 374 επεμβασεις συνολικά. (36 / 374; 9.6% ) . Το συνολικό ποσοστό μετατροπής ήταν 7.44% (101/1357). Ο μέσος αριθμός εκταμέντων λεμφαδένων σε περιπτώσεις κακοήθων ή ύποπτων νεοπλασματικών εξεργασιών ήταν 12-32. Το μέσο μήκος του διατμηθέντος τμήματος του παχέως εντέρου κυμαινόταν μεταξύ 15 και 43.5 εκατοστών. Όλα τα χειρουργικά όρια ήταν αρνητικά για νεοπλασματική διήθηση (23 μελέτες με διαθέσιμα δεδομένα) .Συνολικά καταγράφηκαν 4 θάνατοι σε όλες τις δημοσιευμένες μελέτες (θνητότητα 4/1405, 0.28%). Η μετεγχειρητική νοσηρότητα κυμαινόταν από 0 εως 38% στις διάφορες σειρές, ενώ καταγράφηκαν συνολικά 132 ασθενείς (132/1357,9.7%-48 μελέτες) που ανέπτυξαν οποιαδήποτε μετεγχειρητική επιπλοκή έως και 30 ημέρες μετά την επέμβαση .Η μέση διάρκεια μετεγχειρητικής νοσηλείας κυμαινόταν από 16 ώρες έως 9.8 ημέρες , ενώ ήταν αξιοσημείωτο ότι σε 4 σειρές η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 3 ημέρες ή λιγότερο. Επίσης, σε 10 μελέτες καταγράφηκαν τα επίπεδα του μετεγχειρητικού πόνου χρησιμοποιώντας την κλίμακα VAS. O πόνος συνήθως ‘’ μετριόταν’’ κάθε πρωί σε ανάπαυση , άμεσα μετεγχειρητικά , καθως και κάθε ημέρα μετά την επέμβαση. Οι σειρές που ανέλυσαν αυτή την παράμετρο , ανέδειξαν μέσες τιμές μετεγχειρητικού πόνου μεταξύ 0 και 5 την 1η μετεγχειρητική ημέρα, ενώ παρατηρείτο σταδιακή ύφεσή τους τις επόμενες λίγες ημέρες. Τελικά, η μετα- ανάλυση των συγκριτικών μελετών μεταξύ της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια μίας οπής , της λαπαροσκοπικά υποβοηθούμεης με το χέρι και της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια πολλών οπών , ανέδειξε μικρότερες τιμές μετεγχειρητικού πόνου (στις λίγες σειρές με διαθέσιμα στοιχεία), μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο μετεγχειρητικά ( στις μισες συγκριτικές μελέτες) και ένα ήπια βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα στην ομάδα ασθενών που υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική επέμβαση δια μονής οπής. Συμπεράσματα-προτάσεις : Η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής μονής οπής σε προηγμένες επεμβάσεις παχέως εντέρου είναι σκόπιμη και ασφαλής με παρόμοια ή (υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και περιορισμούς) καλύτερα βραχύχρονα αποτελέσματα , συγκριτικά με την συμβατική λαπαροσκοπική μέθοδο. Παρόλα αυτά, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες ώστε να εκτιμηθούν τα ογκολογικά αποτελέσματα της μεθόδου, καθώς επίσης και οι παράμετροι που σχετίζονται με την ασφάλεια , τον πόνο , την ανάρρωση ,το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα για τον ασθενή και να καθιερωθούν ως πιθανά πλεονεκτήματα έναντι της συμβατικής λαπαροσκοπικής χειρουργικής του παχέως εντέρου.","Abstract Background : Single incision laparoscopic surgery (SILS) is a recent development in laparoscopic surgery. Having proven its effectiveness in cholecystectomy and appendectomy, the feasibility of SILS in more advanced colonic surgery is a point of discussion. Furthermore, potential disadvantages of conventional laparoscopic technique, including increased cutaneous and parietal trauma, have driven to increasing efforts towards less invasive procedures. The objective of this study was to systematically review and analyse the available literature regarding the surgical technique , feasibility and safety of single port method in colonic surgery. In addition, to assess the potential benefits of this new technique in comparison with multiport laparoscopic colectomy (MLC). Methods : A systematic review of the literature using the MEDLINE electronic database was undertaken to identify relevant articles. The keywords used were ((laparoendoscopic single site) OR (LSS) OR (single port access) OR (SPA) OR (single port surgery) OR (SPS) OR (transumbilical endoscopic surgery) OR (TUES) OR (laparoendoscopic single site surgery) OR (single incision laparoscopic surgery) OR (SILS) OR (transumbilical single port) OR (TUSP) OR (single incision multiport)) AND ((colectomy) OR (colon resection) OR (colonic resection) OR (coecectomy) OR (coecal resection) OR (ileocoecal resection) OR (sigmoidectomy) OR (sigmoid resection) ΟR (rectum resection ). Results : 53 publications, including mostly cases series or comparative nonrandomized studies, with a total of 1405 patients undergoing SILC were eventually included in the final analysis. The retrieved articles included right hemicolectomies (n= 795 patients) , sigmoidectomies /left colon resections (n= 323 44 patients) and anterior resections (being performed in 13 studies (n=77 patients)).The remaining cases analyzed were subtotal colectomies , transverse colectomies and few abdominoperineal excisions. All studies except 8 used commercially available single-port devices as summarized in Table 2. The range of operative times of SILC was 75 to 274 minutes (n=49 studies). The range of estimated blood loss was 0 to 282 ml (n=34 studies). Among all 1405 cases included in current review (n=46 studies,1357 cases with relevant data) , a total of 15 cases (1.1%) were converted to open procedures , 34 cases (2.5%) to MLC and 9 cases (0.66%) to HALC. In 9 studies with available data there was need for one additional port during the operation in a total of 374 cases. (36 / 374; 9.6% ) . The overall conversion rate was 7.44% (101/1357). The mean/median number of harvested lymph nodes for malignant cases and potentially malignant diseases was 12-32. The average/median length of the resected specimen varied between 15 and 43.5 cm . All margins were negative for cancer in these series (n=23 studies with available data). A total of 4 perioperative deaths (4/1405 ; 0.28%) were recorded among all studies, while postoperative morbidities varied across studies (0%-38%). A total of 132 patients (132/1357; 9.7% - 48 studies with available data) developed complications related to surgery. The average/median length of hospital stay (LOS) varied from 16 hours to 9.8 days across studies. It was noticeable that 4 studies reported 3 or fewer days of average/median LOS in their series. Moreover, in 10 studies postoperative pain score was recorded and measured by visual analog scale (VAS) .Usually, this was measured every morning at rest, each single day after surgery. Studies with available data demonstrated that the median postoperative pain score varied between 0 and 5 in POD (post-operative day ) 1, whereas its values were declining day by day. Eventually , a meta-analysis of comparative studies available between SILC and HALC/MLC 45 illustrated less postoperative pain scores , shorter hospital stay (in half of studies) and slightly better cosmetic outcome in SILC group. Conclusions : Application of single port laparoscopic surgery in advanced colonic procedures is feasible and safe with equivalent or even better (under certain limitations) short-term outcomes compared to conventional laparoscopic method. Further studies are required in order to evaluate its oncologic and patient-oriented outcomes and establish potential benefits over MLC."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Single incision laparoscopic colectomy.A systematic review"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μποϊντάς Γεώργιος"],"dc:date":["2013"],"dc:description":["Σκοποί και υποθέσεις : Η λαπαροσκοπική χειρουργική διαμέσου μονής οπής είναι μια πρόσφατη εξέλιξη στη λαπαροσκοπική χειρουργική. Δεδομένης της αποδεδειγμένης αποτελεσματικότητάς της στη χολοκυστεκτομή και σκωληκοειδεκτομή, η σκοπιμότητά της στη χειρουργική του παχέως εντέρου αποτελεί τα τελευταία χρόνια πεδίο εκτεταμένων συζητήσεων. Επιπροσθέτως, τα δυνητικά μειονεκτήματα της συμβατικής (με τις 4 θέσεις εισόδου των εργαλείων στο κοιλιακό τοίχωμα) λαπαροσκοπικής , συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου τραύματος δέρματος και κοιλιακών τοιχωμάτων, οδήγησαν σε μια διαρκή προσπάθεια των χειρουργών για λιγότερο επεμβατικές μεθόδους. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η συστηματική ανασκόπηση της διαθέσιμης βιβλιογραφίας και η ανάλυση των αποτελεσμάτων σχετικά με την χειρουργική τεχνική, την σκοπιμότητα και την ασφάλεια της διαμέσου μονής οπής χειρουργικής στην χειρουργική του παχέως εντέρου. Επίσης, η εκτίμηση των πιθανών πλεονεκτημάτων αυτής της νέας τεχνικής σε σύγκριση με την συμβατική λαπαροσκοπική κολεκτομή. Υλικά-μέθοδοι : Πραγματοποιήθηκε η συστηματική ανασκόπηση της υπάρχουσας βιβλιογραφίας στην αγγλική γλώσσα, χρησιμοποιώντας την ηλεκτρονική διαδικτυακή βάση δεδομένων MEDLINE, ώστε να αναγνωριστούν και να μελετηθούν τα κατάλληλα άρθρα. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση ήταν : ((laparoendoscopic single site) ή (LSS) ή (single port access) ή (SPA) ή (single port surgery) ή (SPS) ή (transumbilical endoscopic surgery) ή (TUES) ή (laparoendoscopic single site surgery) ή (single incision laparoscopic surgery) ή (SILS) ή (transumbilical single port) ή (TUSP) ή (single incision multiport)) ΚΑΙ ((colectomy) ή (colon resection) ή (colonic resection) ή (coecectomy) ή (coecal resection) ή (ileocoecal resection) ή (sigmoidectomy) ή (sigmoid resection) ή (rectum resection ). Αποτελέσματα : 53 δημοσιεύσεις, οι οποίες περιελάμβαναν κυρίως σειρές περιστατικών ή συγκριτικές μη-τυχαιοποιημένες μελέτες, συμπεριλήφθηκαν στην τελική ανάλυση , ενώ αφορούσαν σε συνολικό αριθμό 1405 ασθενων , οι οποίοι υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική , διαμέσου μονής οπής, χειρουργική παχέως εντέρου. Οι ενδείξεις των επεμβάσεων που διενεργήθηκαν περιελάμβαναν τόσο καλοήθεις παθήσεις (φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου και επιπλοκές τους, εκκολπωμάτωση και επιπλοκές της, πολύποδες) , όσο και κακοήθεις. Συγκεκριμένα, χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από 795 δεξιές ημικολεκτομές, 323 σιγμοειδεκτομές/αριστερές κολεκτομές, 77 πρόσθιες εκτομές, ενώ στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν και υφολικές κολεκτομές, κοιλιοπερινεϊκές εκτομές και εγκάρσιες κολεκτομές. Σε όλες τις σειρές που μελετήθηκαν , πλην 8, χρησιμοποιήθηκαν εμπορικά διαθέσιμες συσκευές μονής οπής , όπως φαίνεται στον πίνακα 2. Το εύρος των χειρουργικών χρόνων των κολεκτομών δια μίας οπής ήταν 75 έως 274 λεπτά (σε 49 μελέτες). Το εύρος της υπολογιζόμενης διεγχειρητικά απώλειας αίματος ήταν 0 έως 282 ml ( σε 34 μελέτες). Μεταξύ των 1405 επεμβάσεων που μελετήθηκαν (46 μελέτες, 1357 περιπτώσεις με διαθέσιμα δεδομένα) ,15 επεμβάσεις (1.1%) μετατράπηκαν σε ανοικτή επέμβαση, 34 (2.5%) μετατράπηκαν σε συμβατική λαπαροσκοπική επέμβαση και 9 (0.66%) σε λαπαροσκοπικά υποβοηθούμενες με το χέρι .Επίσης, σε 9 μελέτες με διαθέσιμα στοιχεία χρησιμοποιήθηκε ένα επιπλέον trocar σε 36 από τις 374 επεμβασεις συνολικά. (36 / 374; 9.6% ) . Το συνολικό ποσοστό μετατροπής ήταν 7.44% (101/1357). Ο μέσος αριθμός εκταμέντων λεμφαδένων σε περιπτώσεις κακοήθων ή ύποπτων νεοπλασματικών εξεργασιών ήταν 12-32. Το μέσο μήκος του διατμηθέντος τμήματος του παχέως εντέρου κυμαινόταν μεταξύ 15 και 43.5 εκατοστών. Όλα τα χειρουργικά όρια ήταν αρνητικά για νεοπλασματική διήθηση (23 μελέτες με διαθέσιμα δεδομένα) .Συνολικά καταγράφηκαν 4 θάνατοι σε όλες τις δημοσιευμένες μελέτες (θνητότητα 4/1405, 0.28%). Η μετεγχειρητική νοσηρότητα κυμαινόταν από 0 εως 38% στις διάφορες σειρές, ενώ καταγράφηκαν συνολικά 132 ασθενείς (132/1357,9.7%-48 μελέτες) που ανέπτυξαν οποιαδήποτε μετεγχειρητική επιπλοκή έως και 30 ημέρες μετά την επέμβαση .Η μέση διάρκεια μετεγχειρητικής νοσηλείας κυμαινόταν από 16 ώρες έως 9.8 ημέρες , ενώ ήταν αξιοσημείωτο ότι σε 4 σειρές η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 3 ημέρες ή λιγότερο. Επίσης, σε 10 μελέτες καταγράφηκαν τα επίπεδα του μετεγχειρητικού πόνου χρησιμοποιώντας την κλίμακα VAS. O πόνος συνήθως ‘’ μετριόταν’’ κάθε πρωί σε ανάπαυση , άμεσα μετεγχειρητικά , καθως και κάθε ημέρα μετά την επέμβαση. Οι σειρές που ανέλυσαν αυτή την παράμετρο , ανέδειξαν μέσες τιμές μετεγχειρητικού πόνου μεταξύ 0 και 5 την 1η μετεγχειρητική ημέρα, ενώ παρατηρείτο σταδιακή ύφεσή τους τις επόμενες λίγες ημέρες. Τελικά, η μετα- ανάλυση των συγκριτικών μελετών μεταξύ της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια μίας οπής , της λαπαροσκοπικά υποβοηθούμεης με το χέρι και της λαπαροσκοπικής κολεκτομής δια πολλών οπών , ανέδειξε μικρότερες τιμές μετεγχειρητικού πόνου (στις λίγες σειρές με διαθέσιμα στοιχεία), μικρότερη διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο μετεγχειρητικά ( στις μισες συγκριτικές μελέτες) και ένα ήπια βελτιωμένο αισθητικό αποτέλεσμα στην ομάδα ασθενών που υποβλήθηκαν σε λαπαροσκοπική επέμβαση δια μονής οπής. Συμπεράσματα-προτάσεις : Η εφαρμογή της λαπαροσκοπικής χειρουργικής μονής οπής σε προηγμένες επεμβάσεις παχέως εντέρου είναι σκόπιμη και ασφαλής με παρόμοια ή (υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις και περιορισμούς) καλύτερα βραχύχρονα αποτελέσματα , συγκριτικά με την συμβατική λαπαροσκοπική μέθοδο. Παρόλα αυτά, απαιτούνται περαιτέρω μελέτες ώστε να εκτιμηθούν τα ογκολογικά αποτελέσματα της μεθόδου, καθώς επίσης και οι παράμετροι που σχετίζονται με την ασφάλεια , τον πόνο , την ανάρρωση ,το τελικό αισθητικό αποτέλεσμα για τον ασθενή και να καθιερωθούν ως πιθανά πλεονεκτήματα έναντι της συμβατικής λαπαροσκοπικής χειρουργικής του παχέως εντέρου.","Abstract Background : Single incision laparoscopic surgery (SILS) is a recent development in laparoscopic surgery. Having proven its effectiveness in cholecystectomy and appendectomy, the feasibility of SILS in more advanced colonic surgery is a point of discussion. Furthermore, potential disadvantages of conventional laparoscopic technique, including increased cutaneous and parietal trauma, have driven to increasing efforts towards less invasive procedures. The objective of this study was to systematically review and analyse the available literature regarding the surgical technique , feasibility and safety of single port method in colonic surgery. In addition, to assess the potential benefits of this new technique in comparison with multiport laparoscopic colectomy (MLC). Methods : A systematic review of the literature using the MEDLINE electronic database was undertaken to identify relevant articles. The keywords used were ((laparoendoscopic single site) OR (LSS) OR (single port access) OR (SPA) OR (single port surgery) OR (SPS) OR (transumbilical endoscopic surgery) OR (TUES) OR (laparoendoscopic single site surgery) OR (single incision laparoscopic surgery) OR (SILS) OR (transumbilical single port) OR (TUSP) OR (single incision multiport)) AND ((colectomy) OR (colon resection) OR (colonic resection) OR (coecectomy) OR (coecal resection) OR (ileocoecal resection) OR (sigmoidectomy) OR (sigmoid resection) ΟR (rectum resection ). Results : 53 publications, including mostly cases series or comparative nonrandomized studies, with a total of 1405 patients undergoing SILC were eventually included in the final analysis. The retrieved articles included right hemicolectomies (n= 795 patients) , sigmoidectomies /left colon resections (n= 323 44 patients) and anterior resections (being performed in 13 studies (n=77 patients)).The remaining cases analyzed were subtotal colectomies , transverse colectomies and few abdominoperineal excisions. All studies except 8 used commercially available single-port devices as summarized in Table 2. The range of operative times of SILC was 75 to 274 minutes (n=49 studies). The range of estimated blood loss was 0 to 282 ml (n=34 studies). Among all 1405 cases included in current review (n=46 studies,1357 cases with relevant data) , a total of 15 cases (1.1%) were converted to open procedures , 34 cases (2.5%) to MLC and 9 cases (0.66%) to HALC. In 9 studies with available data there was need for one additional port during the operation in a total of 374 cases. (36 / 374; 9.6% ) . The overall conversion rate was 7.44% (101/1357). The mean/median number of harvested lymph nodes for malignant cases and potentially malignant diseases was 12-32. The average/median length of the resected specimen varied between 15 and 43.5 cm . All margins were negative for cancer in these series (n=23 studies with available data). A total of 4 perioperative deaths (4/1405 ; 0.28%) were recorded among all studies, while postoperative morbidities varied across studies (0%-38%). A total of 132 patients (132/1357; 9.7% - 48 studies with available data) developed complications related to surgery. The average/median length of hospital stay (LOS) varied from 16 hours to 9.8 days across studies. It was noticeable that 4 studies reported 3 or fewer days of average/median LOS in their series. Moreover, in 10 studies postoperative pain score was recorded and measured by visual analog scale (VAS) .Usually, this was measured every morning at rest, each single day after surgery. Studies with available data demonstrated that the median postoperative pain score varied between 0 and 5 in POD (post-operative day ) 1, whereas its values were declining day by day. Eventually , a meta-analysis of comparative studies available between SILC and HALC/MLC 45 illustrated less postoperative pain scores , shorter hospital stay (in half of studies) and slightly better cosmetic outcome in SILC group. Conclusions : Application of single port laparoscopic surgery in advanced colonic procedures is feasible and safe with equivalent or even better (under certain limitations) short-term outcomes compared to conventional laparoscopic method. Further studies are required in order to evaluate its oncologic and patient-oriented outcomes and establish potential benefits over MLC."],"dc:identifier":["uoadl:1315125","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315125"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Single incision laparoscopic colectomy.A systematic review"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:23:58Z"}