{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315199"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315199","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The use of the tri-modular, ultra low profile stent graft with polymer-filled sealing rings beyond current indications for Abdominal Aorta Aneurysm repair","abstract":"Εισαγωγή: H ενδαγγειακή αποκατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς και του χειρουργού το οπλοστάσιο, την εκπαίδευση, την αντίληψη και την πρωτοβουλία, οι τρέχουσες ενδείξεις έχουν επεκταθεί για να συμπεριλάβουν πιο δύσκολες ανατομίες και αορτικές παθολογίες από την πρωτοπαθή ανευρυσματική νόσο. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρουσιάσουμε τη μεσοπρόθεσμη γενική μας εμπειρία από την χρήση του τρισκελούς χαμηλού προφίλ ενδομοσχεύματος με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή καθώς και σε περιστατικά εκτός ενδείξεων. Υλικό & Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μια μονοκεντρική αναδρομική μελέτη από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι τον Δεκέμβρη 2015, συμπεριλαμβάνοντας ασθενείς που υπεβλήθησαν στο τμήμα μας σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν αναφορικά με προ-, περι-, άμεσα και μεσοπρόθεσμα μετε- εγχειρητικές μετρήσεις. Τα γενικά αποτελέσματα αναφέρονται και οι εκτός ενδείξεων χρήσεις του ενδομοσχεύματος καταγράφησαν και μελετήθηκαν περαιτέρω. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, το ενδομόσχευμα τοποθετήθηκε σε 106 ασθενείς. Περιοχική αναισθησία διενεργήθηκε σε 25 (23.6%) ασθενείς, ενώ οι υπόλοιποι 81 (76.4%) αντιμετωπίσθηκαν με αποκλειστικά διαδερμική προσπέλαση υπό τοπική αναισθησία. Τεχνική επιτυχία επιτεύχθηκε σε 97.2% (103/106) των ασθενών. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 35 (εύρος: 5-60) μήνες. Η άμεση και μεσοπρόθεσμη σχετιζόμενη θνησιμότητα ήταν 0%, ενώ 2 (1.9%) ασθενείς κατέληξαν 1 και 4 μήνες μετεγχειρητικά λόγω μη σχετιζόμενων με το ανεύρυσμα αιτιών. Μονόπλευρη θρόμβωση σκέλους του ενδομοσχεύματος παρατηρήθηκε σε 3 (2.8%) περιπτώσεις, προσδίδοντας ένα ποσοστό αθροιστικής βατότητας μοσχεύματος 97.2%. 3 (2.8%) τύπου Ia ενδοδιαφυγές βρέθηκαν στην 1η μετεγχειρητική αξονική τομογραφία που εξαφανίστηκαν αυτόματα πριν την 2η αξονική και δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες παρεμβάσεις. Δεν παρατηρήθηκε καμία ενδοδιαφυγή τύπου III, IV ή μετανάστευση μοσχεύματος. Σημειώθηκαν 18 (17%) τύπου II ενδοδιαφυγές. Επιπρόσθετες ενδαγγειακές παρεμβάσεις απαιτήθηκαν σε 7 (6.6%), ενώ ανοικτή χειρουργική επέμβαση πραγματοποιήθηκε σε 4 (3.8%) ασθενείς. Σε 17 (16%) περιπτώσεις τουλάχιστον μία από τις έξω λαγονίους αρτηρίες είχε διάμετρο μικρότερη ή ίση προς 6mm καθιστώντας αυτούς τους ασθενείς ακατάλληλους για ενδομοσχεύματα με συστήματα προσπέλασης μεγάλου διαμετρήματος. Ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής πραγματοποιήθηκε σε 10 (9.4%) ασθενείς με άτυπες ενδείξεις. Αυτές συμπεριλάμβαναν κοντό εγγύς αυχένα μικρότερο από 10mm σε 4 (3.8%) περιπτώσεις και εκτεταμένη γωνίωση (<60°) εγγύς αυχένα σε άλλες 3 (2.8%). Σε 3 (30% / 2.8%) ασθενείς η ένδειξη για ενδαγγειακή αποκατάσταση ήταν παρα-αναστομωτικό ψευδοανεύρυσμα μετά από προηγούμενη ανοικτή αποκατάσταση αορτής. Δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες πολύπλοκες διαδικασίες, όπως κολλάρα, σωληνωτά, αορτο-μονολαγόνια, διακλαδούμενα, τύπου καπνοδόχου ή περισκοπίου μοσχεύματα. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης αυτών των άτυπων περιστατικών ήταν 18.1 μήνες (εύρος: 6-32). Είναι ενδιαφέρον πως σε αυτήν την υπο-ομάδα των ασθενών δεν παρατηρήθηκαν τύπου Ι, III ή IV ενδοδιαφυγές, ενώ τύπου II ενδοδιαφυγή παρατηρήθηκε σε 2 (20%) περιπτώσεις. Συμπέρασμα: Τα μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα από το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές δείχνουν εξαιρετική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα ειδικά σε περιπτώσεις δύσκολων ανατομικών χαρακτηριστικών, όπως εγγύς αυχένες κοντοί ή με εκτεταμένη γωνίωση και στενές αρτηρίες πρόσβασης. Επιπλέον, το ενδομόσχευμα αυτό δείχνει να απομονώνει με ασφάλεια αναστομωτικά ψευδοανευρύσματα μετά απο προηγούμενη ανοικτή αορτική αποκατάσταση.","abstract_html":"Εισαγωγή: H ενδαγγειακή αποκατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς και του χειρουργού το οπλοστάσιο, την εκπαίδευση, την αντίληψη και την πρωτοβουλία, οι τρέχουσες ενδείξεις έχουν επεκταθεί για να συμπεριλάβουν πιο δύσκολες ανατομίες και αορτικές παθολογίες από την πρωτοπαθή ανευρυσματική νόσο. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρουσιάσουμε τη μεσοπρόθεσμη γενική μας εμπειρία από την χρήση του τρισκελούς χαμηλού προφίλ ενδομοσχεύματος με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή καθώς και σε περιστατικά εκτός ενδείξεων. Υλικό &amp; Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μια μονοκεντρική αναδρομική μελέτη από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι τον Δεκέμβρη 2015, συμπεριλαμβάνοντας ασθενείς που υπεβλήθησαν στο τμήμα μας σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν αναφορικά με προ-, περι-, άμεσα και μεσοπρόθεσμα μετε- εγχειρητικές μετρήσεις. Τα γενικά αποτελέσματα αναφέρονται και οι εκτός ενδείξεων χρήσεις του ενδομοσχεύματος καταγράφησαν και μελετήθηκαν περαιτέρω. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, το ενδομόσχευμα τοποθετήθηκε σε 106 ασθενείς. Περιοχική αναισθησία διενεργήθηκε σε 25 (23.6%) ασθενείς, ενώ οι υπόλοιποι 81 (76.4%) αντιμετωπίσθηκαν με αποκλειστικά διαδερμική προσπέλαση υπό τοπική αναισθησία. Τεχνική επιτυχία επιτεύχθηκε σε 97.2% (103/106) των ασθενών. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 35 (εύρος: 5-60) μήνες. Η άμεση και μεσοπρόθεσμη σχετιζόμενη θνησιμότητα ήταν 0%, ενώ 2 (1.9%) ασθενείς κατέληξαν 1 και 4 μήνες μετεγχειρητικά λόγω μη σχετιζόμενων με το ανεύρυσμα αιτιών. Μονόπλευρη θρόμβωση σκέλους του ενδομοσχεύματος παρατηρήθηκε σε 3 (2.8%) περιπτώσεις, προσδίδοντας ένα ποσοστό αθροιστικής βατότητας μοσχεύματος 97.2%. 3 (2.8%) τύπου Ia ενδοδιαφυγές βρέθηκαν στην 1η μετεγχειρητική αξονική τομογραφία που εξαφανίστηκαν αυτόματα πριν την 2η αξονική και δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες παρεμβάσεις. Δεν παρατηρήθηκε καμία ενδοδιαφυγή τύπου III, IV ή μετανάστευση μοσχεύματος. Σημειώθηκαν 18 (17%) τύπου II ενδοδιαφυγές. Επιπρόσθετες ενδαγγειακές παρεμβάσεις απαιτήθηκαν σε 7 (6.6%), ενώ ανοικτή χειρουργική επέμβαση πραγματοποιήθηκε σε 4 (3.8%) ασθενείς. Σε 17 (16%) περιπτώσεις τουλάχιστον μία από τις έξω λαγονίους αρτηρίες είχε διάμετρο μικρότερη ή ίση προς 6mm καθιστώντας αυτούς τους ασθενείς ακατάλληλους για ενδομοσχεύματα με συστήματα προσπέλασης μεγάλου διαμετρήματος. Ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής πραγματοποιήθηκε σε 10 (9.4%) ασθενείς με άτυπες ενδείξεις. Αυτές συμπεριλάμβαναν κοντό εγγύς αυχένα μικρότερο από 10mm σε 4 (3.8%) περιπτώσεις και εκτεταμένη γωνίωση (&lt;60°) εγγύς αυχένα σε άλλες 3 (2.8%). Σε 3 (30% / 2.8%) ασθενείς η ένδειξη για ενδαγγειακή αποκατάσταση ήταν παρα-αναστομωτικό ψευδοανεύρυσμα μετά από προηγούμενη ανοικτή αποκατάσταση αορτής. Δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες πολύπλοκες διαδικασίες, όπως κολλάρα, σωληνωτά, αορτο-μονολαγόνια, διακλαδούμενα, τύπου καπνοδόχου ή περισκοπίου μοσχεύματα. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης αυτών των άτυπων περιστατικών ήταν 18.1 μήνες (εύρος: 6-32). Είναι ενδιαφέρον πως σε αυτήν την υπο-ομάδα των ασθενών δεν παρατηρήθηκαν τύπου Ι, III ή IV ενδοδιαφυγές, ενώ τύπου II ενδοδιαφυγή παρατηρήθηκε σε 2 (20%) περιπτώσεις. Συμπέρασμα: Τα μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα από το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές δείχνουν εξαιρετική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα ειδικά σε περιπτώσεις δύσκολων ανατομικών χαρακτηριστικών, όπως εγγύς αυχένες κοντοί ή με εκτεταμένη γωνίωση και στενές αρτηρίες πρόσβασης. Επιπλέον, το ενδομόσχευμα αυτό δείχνει να απομονώνει με ασφάλεια αναστομωτικά ψευδοανευρύσματα μετά απο προηγούμενη ανοικτή αορτική αποκατάσταση.","abstract_has_math":false,"creators":["Παπαδόπουλος Γεώργιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:00Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315199"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315199","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315199","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315199","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315199","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παπαδόπουλος Γεώργιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315199","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315199"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: H ενδαγγειακή αποκατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς και του χειρουργού το οπλοστάσιο, την εκπαίδευση, την αντίληψη και την πρωτοβουλία, οι τρέχουσες ενδείξεις έχουν επεκταθεί για να συμπεριλάβουν πιο δύσκολες ανατομίες και αορτικές παθολογίες από την πρωτοπαθή ανευρυσματική νόσο. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρουσιάσουμε τη μεσοπρόθεσμη γενική μας εμπειρία από την χρήση του τρισκελούς χαμηλού προφίλ ενδομοσχεύματος με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή καθώς και σε περιστατικά εκτός ενδείξεων. Υλικό & Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μια μονοκεντρική αναδρομική μελέτη από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι τον Δεκέμβρη 2015, συμπεριλαμβάνοντας ασθενείς που υπεβλήθησαν στο τμήμα μας σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν αναφορικά με προ-, περι-, άμεσα και μεσοπρόθεσμα μετε- εγχειρητικές μετρήσεις. Τα γενικά αποτελέσματα αναφέρονται και οι εκτός ενδείξεων χρήσεις του ενδομοσχεύματος καταγράφησαν και μελετήθηκαν περαιτέρω. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, το ενδομόσχευμα τοποθετήθηκε σε 106 ασθενείς. Περιοχική αναισθησία διενεργήθηκε σε 25 (23.6%) ασθενείς, ενώ οι υπόλοιποι 81 (76.4%) αντιμετωπίσθηκαν με αποκλειστικά διαδερμική προσπέλαση υπό τοπική αναισθησία. Τεχνική επιτυχία επιτεύχθηκε σε 97.2% (103/106) των ασθενών. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 35 (εύρος: 5-60) μήνες. Η άμεση και μεσοπρόθεσμη σχετιζόμενη θνησιμότητα ήταν 0%, ενώ 2 (1.9%) ασθενείς κατέληξαν 1 και 4 μήνες μετεγχειρητικά λόγω μη σχετιζόμενων με το ανεύρυσμα αιτιών. Μονόπλευρη θρόμβωση σκέλους του ενδομοσχεύματος παρατηρήθηκε σε 3 (2.8%) περιπτώσεις, προσδίδοντας ένα ποσοστό αθροιστικής βατότητας μοσχεύματος 97.2%. 3 (2.8%) τύπου Ia ενδοδιαφυγές βρέθηκαν στην 1η μετεγχειρητική αξονική τομογραφία που εξαφανίστηκαν αυτόματα πριν την 2η αξονική και δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες παρεμβάσεις. Δεν παρατηρήθηκε καμία ενδοδιαφυγή τύπου III, IV ή μετανάστευση μοσχεύματος. Σημειώθηκαν 18 (17%) τύπου II ενδοδιαφυγές. Επιπρόσθετες ενδαγγειακές παρεμβάσεις απαιτήθηκαν σε 7 (6.6%), ενώ ανοικτή χειρουργική επέμβαση πραγματοποιήθηκε σε 4 (3.8%) ασθενείς. Σε 17 (16%) περιπτώσεις τουλάχιστον μία από τις έξω λαγονίους αρτηρίες είχε διάμετρο μικρότερη ή ίση προς 6mm καθιστώντας αυτούς τους ασθενείς ακατάλληλους για ενδομοσχεύματα με συστήματα προσπέλασης μεγάλου διαμετρήματος. Ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής πραγματοποιήθηκε σε 10 (9.4%) ασθενείς με άτυπες ενδείξεις. Αυτές συμπεριλάμβαναν κοντό εγγύς αυχένα μικρότερο από 10mm σε 4 (3.8%) περιπτώσεις και εκτεταμένη γωνίωση (<60°) εγγύς αυχένα σε άλλες 3 (2.8%). Σε 3 (30% / 2.8%) ασθενείς η ένδειξη για ενδαγγειακή αποκατάσταση ήταν παρα-αναστομωτικό ψευδοανεύρυσμα μετά από προηγούμενη ανοικτή αποκατάσταση αορτής. Δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες πολύπλοκες διαδικασίες, όπως κολλάρα, σωληνωτά, αορτο-μονολαγόνια, διακλαδούμενα, τύπου καπνοδόχου ή περισκοπίου μοσχεύματα. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης αυτών των άτυπων περιστατικών ήταν 18.1 μήνες (εύρος: 6-32). Είναι ενδιαφέρον πως σε αυτήν την υπο-ομάδα των ασθενών δεν παρατηρήθηκαν τύπου Ι, III ή IV ενδοδιαφυγές, ενώ τύπου II ενδοδιαφυγή παρατηρήθηκε σε 2 (20%) περιπτώσεις. Συμπέρασμα: Τα μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα από το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές δείχνουν εξαιρετική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα ειδικά σε περιπτώσεις δύσκολων ανατομικών χαρακτηριστικών, όπως εγγύς αυχένες κοντοί ή με εκτεταμένη γωνίωση και στενές αρτηρίες πρόσβασης. Επιπλέον, το ενδομόσχευμα αυτό δείχνει να απομονώνει με ασφάλεια αναστομωτικά ψευδοανευρύσματα μετά απο προηγούμενη ανοικτή αορτική αποκατάσταση.","Introduction: Endovascular Aneurysm Repair (EVAR) has evolved over the years and according to the individual patient needs and the surgeon's armamentarium, training, perception and initiative, current indications have been expanded to include more difficult anatomies and aortic pathologies other than primary aneurysmal disease. The purpose of this study is to present our initial overall experience with the use of the Ovation tri-modular, low profile stent graft with polymer-filled sealing rings in patients with abdominal aortic aneurysms according to the graft’s “instructions for use” as well as in off-label cases. Methods: We conducted a single-center retrospective study between 01/2011-12/2015, including patients that underwent EVAR using the Ovation and Ovation Prime tri-modular, ultra low profile endograft with polymer-filled sealing rings. Outcome was evaluated regarding pre-, peri-, immediate post-operative and follow-up measures. Overall results are reported and any off-label use of the graft was documented and further studied. Results: During the study period, the stent graft was deployed in 106 patients. Regional anesthesia was utilized in 25 (23.6%) patients, while the remaining 81 (76.4%) cases were performed through a totally percutaneous procedure under local anesthesia. Technical success was achieved in 97.2% (103/106) of the patients. Mean follow-up time was 35 (range: 5-60) months. Immediate and mid-term aneurysm related mortality rate was 0% whereas 2 (1.9%) patients died 1 and 4 months post-operatively due to non-aneurysm related causes. Unilateral graft limb thrombosis was observed in 3 (2.8%) cases, offering a cumulative graft patency rate of 97.2%. Three (2.8%) type-Ia endoleaks were found on the 1st postoperative CT examination which spontaneously resolved by the 2nd CT scan and no additional procedures were necessary. No endoleak type III, IV or stent migration was observed. There were 18 (17%) type-II endoleaks. Additional endovascular procedures were required in 7 (6.6%) while concomitant open surgery was performed in 4 (3.8%) patients. In 17 (16%) cases at least one of the external iliac arteries had a diameter of less than or equal to 6mm making these patients unsuitable to endografts with large caliber delivery systems. EVAR was performed in 10 (9.4%) patients with off-label indications. These included a short proximal neck of less than 10mm in 4 (3.8%) cases and extensive proximal neck angulation (>60°) in another 3 (2.8%) cases. In 3 (30 / 2.8%) patients the indication for EVAR was a para–anastomotic pseudo-aneurysm after previous open 18 abdominal aortic repair. No additional complex procedures such as cuffs, tube, aorto-uniiliac, chimney, periscope or branched grafts were needed. Mean follow-up of these off-label cases was 18.1 (range: 6-32) months. Interestingly, no Type I, III or IV endoleaks were observed in this patient subgroup, whereas, a type II endoleak was observed in 2 (20%) cases. Conclusion: Midterm results of the Ovation Abdominal endograft demonstrate excellent safety and effectiveness during EVAR, particularly in cases with challenging anatomical characteristics such as short proximal necks, necks with extensive angulation or narrow access vessels. Furthermore, interior lining of a graft after open aortic repair with this aortic endograft in order to isolate a pseudo-aneurysm also seems to be applicable and safe."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The use of the tri-modular, ultra low profile stent graft with polymer-filled sealing rings beyond current indications for Abdominal Aorta Aneurysm repair"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παπαδόπουλος Γεώργιος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Εισαγωγή: H ενδαγγειακή αποκατάσταση των ανευρυσμάτων της κοιλιακής αορτής εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου και σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς και του χειρουργού το οπλοστάσιο, την εκπαίδευση, την αντίληψη και την πρωτοβουλία, οι τρέχουσες ενδείξεις έχουν επεκταθεί για να συμπεριλάβουν πιο δύσκολες ανατομίες και αορτικές παθολογίες από την πρωτοπαθή ανευρυσματική νόσο. Ο σκοπός αυτής της μελέτης είναι να παρουσιάσουμε τη μεσοπρόθεσμη γενική μας εμπειρία από την χρήση του τρισκελούς χαμηλού προφίλ ενδομοσχεύματος με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές σε ασθενείς με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή καθώς και σε περιστατικά εκτός ενδείξεων. Υλικό & Μέθοδοι: Πραγματοποιήσαμε μια μονοκεντρική αναδρομική μελέτη από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι τον Δεκέμβρη 2015, συμπεριλαμβάνοντας ασθενείς που υπεβλήθησαν στο τμήμα μας σε ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής με το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν αναφορικά με προ-, περι-, άμεσα και μεσοπρόθεσμα μετε- εγχειρητικές μετρήσεις. Τα γενικά αποτελέσματα αναφέρονται και οι εκτός ενδείξεων χρήσεις του ενδομοσχεύματος καταγράφησαν και μελετήθηκαν περαιτέρω. Αποτελέσματα: Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, το ενδομόσχευμα τοποθετήθηκε σε 106 ασθενείς. Περιοχική αναισθησία διενεργήθηκε σε 25 (23.6%) ασθενείς, ενώ οι υπόλοιποι 81 (76.4%) αντιμετωπίσθηκαν με αποκλειστικά διαδερμική προσπέλαση υπό τοπική αναισθησία. Τεχνική επιτυχία επιτεύχθηκε σε 97.2% (103/106) των ασθενών. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 35 (εύρος: 5-60) μήνες. Η άμεση και μεσοπρόθεσμη σχετιζόμενη θνησιμότητα ήταν 0%, ενώ 2 (1.9%) ασθενείς κατέληξαν 1 και 4 μήνες μετεγχειρητικά λόγω μη σχετιζόμενων με το ανεύρυσμα αιτιών. Μονόπλευρη θρόμβωση σκέλους του ενδομοσχεύματος παρατηρήθηκε σε 3 (2.8%) περιπτώσεις, προσδίδοντας ένα ποσοστό αθροιστικής βατότητας μοσχεύματος 97.2%. 3 (2.8%) τύπου Ia ενδοδιαφυγές βρέθηκαν στην 1η μετεγχειρητική αξονική τομογραφία που εξαφανίστηκαν αυτόματα πριν την 2η αξονική και δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες παρεμβάσεις. Δεν παρατηρήθηκε καμία ενδοδιαφυγή τύπου III, IV ή μετανάστευση μοσχεύματος. Σημειώθηκαν 18 (17%) τύπου II ενδοδιαφυγές. Επιπρόσθετες ενδαγγειακές παρεμβάσεις απαιτήθηκαν σε 7 (6.6%), ενώ ανοικτή χειρουργική επέμβαση πραγματοποιήθηκε σε 4 (3.8%) ασθενείς. Σε 17 (16%) περιπτώσεις τουλάχιστον μία από τις έξω λαγονίους αρτηρίες είχε διάμετρο μικρότερη ή ίση προς 6mm καθιστώντας αυτούς τους ασθενείς ακατάλληλους για ενδομοσχεύματα με συστήματα προσπέλασης μεγάλου διαμετρήματος. Ενδαγγειακή αποκατάσταση ανευρύσματος κοιλιακής αορτής πραγματοποιήθηκε σε 10 (9.4%) ασθενείς με άτυπες ενδείξεις. Αυτές συμπεριλάμβαναν κοντό εγγύς αυχένα μικρότερο από 10mm σε 4 (3.8%) περιπτώσεις και εκτεταμένη γωνίωση (<60°) εγγύς αυχένα σε άλλες 3 (2.8%). Σε 3 (30% / 2.8%) ασθενείς η ένδειξη για ενδαγγειακή αποκατάσταση ήταν παρα-αναστομωτικό ψευδοανεύρυσμα μετά από προηγούμενη ανοικτή αποκατάσταση αορτής. Δεν χρειάσθηκαν επιπρόσθετες πολύπλοκες διαδικασίες, όπως κολλάρα, σωληνωτά, αορτο-μονολαγόνια, διακλαδούμενα, τύπου καπνοδόχου ή περισκοπίου μοσχεύματα. Ο μέσος χρόνος παρακολούθησης αυτών των άτυπων περιστατικών ήταν 18.1 μήνες (εύρος: 6-32). Είναι ενδιαφέρον πως σε αυτήν την υπο-ομάδα των ασθενών δεν παρατηρήθηκαν τύπου Ι, III ή IV ενδοδιαφυγές, ενώ τύπου II ενδοδιαφυγή παρατηρήθηκε σε 2 (20%) περιπτώσεις. Συμπέρασμα: Τα μεσοπρόθεσμα αποτελέσματα από το τρισκελές χαμηλού προφίλ ενδομόσχευμα με δακτυλίους σφράγισης πληρούμενους με πολυμερές δείχνουν εξαιρετική ασφάλεια και αποτελεσματικότητα ειδικά σε περιπτώσεις δύσκολων ανατομικών χαρακτηριστικών, όπως εγγύς αυχένες κοντοί ή με εκτεταμένη γωνίωση και στενές αρτηρίες πρόσβασης. Επιπλέον, το ενδομόσχευμα αυτό δείχνει να απομονώνει με ασφάλεια αναστομωτικά ψευδοανευρύσματα μετά απο προηγούμενη ανοικτή αορτική αποκατάσταση.","Introduction: Endovascular Aneurysm Repair (EVAR) has evolved over the years and according to the individual patient needs and the surgeon's armamentarium, training, perception and initiative, current indications have been expanded to include more difficult anatomies and aortic pathologies other than primary aneurysmal disease. The purpose of this study is to present our initial overall experience with the use of the Ovation tri-modular, low profile stent graft with polymer-filled sealing rings in patients with abdominal aortic aneurysms according to the graft’s “instructions for use” as well as in off-label cases. Methods: We conducted a single-center retrospective study between 01/2011-12/2015, including patients that underwent EVAR using the Ovation and Ovation Prime tri-modular, ultra low profile endograft with polymer-filled sealing rings. Outcome was evaluated regarding pre-, peri-, immediate post-operative and follow-up measures. Overall results are reported and any off-label use of the graft was documented and further studied. Results: During the study period, the stent graft was deployed in 106 patients. Regional anesthesia was utilized in 25 (23.6%) patients, while the remaining 81 (76.4%) cases were performed through a totally percutaneous procedure under local anesthesia. Technical success was achieved in 97.2% (103/106) of the patients. Mean follow-up time was 35 (range: 5-60) months. Immediate and mid-term aneurysm related mortality rate was 0% whereas 2 (1.9%) patients died 1 and 4 months post-operatively due to non-aneurysm related causes. Unilateral graft limb thrombosis was observed in 3 (2.8%) cases, offering a cumulative graft patency rate of 97.2%. Three (2.8%) type-Ia endoleaks were found on the 1st postoperative CT examination which spontaneously resolved by the 2nd CT scan and no additional procedures were necessary. No endoleak type III, IV or stent migration was observed. There were 18 (17%) type-II endoleaks. Additional endovascular procedures were required in 7 (6.6%) while concomitant open surgery was performed in 4 (3.8%) patients. In 17 (16%) cases at least one of the external iliac arteries had a diameter of less than or equal to 6mm making these patients unsuitable to endografts with large caliber delivery systems. EVAR was performed in 10 (9.4%) patients with off-label indications. These included a short proximal neck of less than 10mm in 4 (3.8%) cases and extensive proximal neck angulation (>60°) in another 3 (2.8%) cases. In 3 (30 / 2.8%) patients the indication for EVAR was a para–anastomotic pseudo-aneurysm after previous open 18 abdominal aortic repair. No additional complex procedures such as cuffs, tube, aorto-uniiliac, chimney, periscope or branched grafts were needed. Mean follow-up of these off-label cases was 18.1 (range: 6-32) months. Interestingly, no Type I, III or IV endoleaks were observed in this patient subgroup, whereas, a type II endoleak was observed in 2 (20%) cases. Conclusion: Midterm results of the Ovation Abdominal endograft demonstrate excellent safety and effectiveness during EVAR, particularly in cases with challenging anatomical characteristics such as short proximal necks, necks with extensive angulation or narrow access vessels. Furthermore, interior lining of a graft after open aortic repair with this aortic endograft in order to isolate a pseudo-aneurysm also seems to be applicable and safe."],"dc:identifier":["uoadl:1315199","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315199"],"dc:language":["English"],"dc:title":["The use of the tri-modular, ultra low profile stent graft with polymer-filled sealing rings beyond current indications for Abdominal Aorta Aneurysm repair"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:00Z"}