{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315263"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315263","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R σε οδοντοθυλάκια έγκλειστων τρίτων γομφίων","abstract":"Εισαγωγή: Ο όρος οδοντοθυλάκιο χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία για να περιγράψει δύο διαφορετικές οντότητες: το φυσιολογικό ιστό εξωμεσεγχυματικής προέλευσης (χωρίς επιθηλιακά στοιχεία), ο οποίος περιβάλλει το όργανο της αδαμαντίνης και την οδοντική θηλή του αναπτυσσόμενου οδοντικού σπέρματος πριν και ο οποίος συμβάλλει στο συντονισμό της ανατολής και παρέχει πρόδρομα κύτταρα για το περιοδόντιο, αλλά και τον ιστό που περιβάλλει τη μύλη ενός έγκλειστου δοντιού. Στη δεύτερη περίπτωση το οδοντοθυλάκιο αποτελείται από συνδετικό ιστό και οδοντογενές επιθήλιο. Η προτίμηση ορισμένων οδοντογενών όγκων για περιοχές εγκλείστων δοντιών υποδηλώνει πιθανή συμμετοχή των οδοντοθυλακίων τους στην παθογένεση των όγκων. Η έκφραση του πεπτιδίου που σχετίζεται με την παραθορμόνη (Parathyroid hormone related peptide, PTHrP) και του υποδοχέα του (PTH1R), μορίων που συμβάλλουν στην οστεοκλαστογένεση και κατέχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εμβρυολογική ανάπτυξη, έχει μελετηθεί σε οδοντογενείς κύστεις (ακρορριζικές και οδοντοφόρους) και όγκους (κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους και αδαμαντινοβλαστώματα), αλλά όχι σε οδοντοθυλάκια εγκλείστων. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R, οι οποίες συνδέονται στενά με την οστεοκλαστογένεση υπό φυσιολογικές συνθήκες ανατολής και επηρεάζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, στα οδοντοθυλάκια εξαχθέντων εγκλείστων τρίτων γομφίων ανθρώπων. Με βάση τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα, δεν έχει πραγματοποιηθεί παρόμοια μελέτη. Υλικά και Μέθοδος: Από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ επιλέχθηκαν 16 περιπτώσεις οδοντοθυλακίων πλήρως έγκλειστων τρίτων γομφίων στις οποίες παρατηρήθηκε μικροσκοπικά οδοντογενές επιθήλιο, με τη μορφή επενδυτικού επιθηλίου λεπτού πάχους, νησίδων, υπολειμμάτων του λεπτυνθέντος επιθηλίου του οργάνου της αδαμαντίνης ή συνδυασμός τους. Σε μικροτομές 5μm πραγματοποιήθηκαν ανοσοϊστοχημικές χρώσεις με το Bond Polymer Refine Detection Kit σε πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα επεξεργασίας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα: PTHrP, rabbit polyclonal, (H-137) sc-20728, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20 και PTH1R, mouse monoclonal, (3D1.1) sc-12722, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20. Οι ανοσοϊστοχημικά κεχρωσμένες μικροτομές αξιολογήθηκαν από 2 ανεξάρτητους κριτές με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου ως προς το φαινότυπο των κεχρωσμένων κυττάρων (επιθηλιακά των νησίδων ή/και του επενδυτικού επιθηλίου και κύτταρα υποστρώματος), το ποσοστό των θετικών κυττάρων και την ένταση της χρωστικής αντίδρασης.Το ποσοστό των θετικά κεχρωσμένων κυττάρων του κάθε κυτταρικού πληθυσμού (PP: Percentage of Positive staining cells) υπολογίστηκε σύμφωνα με διαβαθμιζόμενη κλίμακα 3 κατηγοριών.Η ένταση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης (SI: Staining Intensity), για κάθε κυτταρικό πληθυσμό που μελετήθηκε, υπολογίστηκε σύμφωνα με μια κλίμακα 4 κατηγοριών. Η συνολική ανοσοαντίδραση (IRS: Immunoreactivity Score) υπολογίστηκε από το γινόμενο PPxSI. Λόγω της περιγραφικής φύσης και του μικρού μεγέθους του δείγματος, δεν κρίθηκε απαραίτητη η στατιστική αξιολόγηση. Αποτελέσματα: Στα επιθηλιακά κύτταρα η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική και στικτή κυτταροπλασματική. Σε όλες τις περιπτώσεις ήταν ισχυρή (IRS=6) και αφορούσε στο σύνολο των κυττάρων, τόσο στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, όσο και στο πλακώδες επιθήλιο, αλλά και στο τύπου οργάνου της αδαμαντίνης. Στα κύτταρα του υποστρώματος η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική. Σε 15 από τις 16 περιπτώσεις (93,75%) παρατηρήθηκαν κεχρωσμένα κύτταρα στρώματος σε ποσοστό υψηλότερο του 50% του συνόλου των κυττάρων, ενώ σε 1 περίπτωση το ποσοστό αυτό δεν ξεπέρασε το 50%. Η έκφραση του PTH1R ήταν αμιγώς κυτταροπλασματική και αφορούσε σε όλες τις περιπτώσεις ποσοστό υψηλότερο του 50% των κυττάρων στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, στο πλακώδες επιθήλιο και στο τύπου του οργάνου της αδαμαντίνης. Σε αντίθεση, όμως, με την PTHrP, μόνο σε 2 περιπτώσεις η έκφραση αυτή ήταν έντονη. Στα κύτταρα του στρώματος η έκφραση του PTH1R ήταν ισχυρή μόνο σε 1 περίπτωση. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων (75%) η ένταση της χρώσης ήταν μέτρια, ενώ σε 3 περιπτώσεις (18,75%) παρατηρήθηκε ασθενής χρώση. Ως προς το ποσοστό των θετικών κυττάρων, σε 4 περιπτώσεις (25%) ήταν μεγαλύτερο του 50% και σε 1 από τις υπόλοιπες 12 περιπτώσεις δεν ξεπέρασε το 5%. Συμπεράσματα: Στο οδοντογενές επιθήλιο και σε κύτταρα του στρώματος του οδοντοθυλακίου εγκλείστων τρίτων γομφίων εκφράζονται η PTHrP και ο PTH1R. Η έκφρασή τους μπορεί να σχετίζεται με την ενεργό κατάσταση πολλαπλασιασμού, στην οποία βρίσκονται τα κύτταρα αυτά, καθώς και του δυναμικού τους για διαφοροποίηση. Η έκφραση της PTHrP εμφανίζεται σταθερά ισχυρή, ενώ η έκφραση του PTH1R εμφανίζεται διαφορετική σε κάθε περίπτωση, παρατηρείται δε συνδιακύμανση στην έκφραση μεταξύ επιθηλιακών κυττάρων και κυττάρων στρώματος, με αυτή των πρώτων να είναι σε όλες τις περιπτώσεις υψηλότερη από αυτή των δεύτερων. Η διαφορική έκφραση του PTH1R ίσως σχετίζεται με διαφορετικό δυναμικό πολλαπλασιασμού.Το οδοντοθυλάκιο του έγκλειστου τρίτου γομφίου δεν είναι αδρανές, ωστόσο απαιτείται έρευνα σε μεγαλύτερο αριθμό οδοντοθυλακίων, καθώς και συγκριτική μελέτη οδοντοθυλακίων με οδοντογενείς κύστεις και όγκους, προκειμένου να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη τη δυνατότητα της PTHrP για εσωκρινή δράση και του αποτελέσματος αυτής της δράσης στον κύκλο ζωής του κυττάρου, θα ήταν σκόπιμο να γίνεται αναλυτική αναφορά της ακριβούς εντόπισής της στις επόμενες μελέτες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο όρος οδοντοθυλάκιο χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία για να περιγράψει δύο διαφορετικές οντότητες: το φυσιολογικό ιστό εξωμεσεγχυματικής προέλευσης (χωρίς επιθηλιακά στοιχεία), ο οποίος περιβάλλει το όργανο της αδαμαντίνης και την οδοντική θηλή του αναπτυσσόμενου οδοντικού σπέρματος πριν και ο οποίος συμβάλλει στο συντονισμό της ανατολής και παρέχει πρόδρομα κύτταρα για το περιοδόντιο, αλλά και τον ιστό που περιβάλλει τη μύλη ενός έγκλειστου δοντιού. Στη δεύτερη περίπτωση το οδοντοθυλάκιο αποτελείται από συνδετικό ιστό και οδοντογενές επιθήλιο. Η προτίμηση ορισμένων οδοντογενών όγκων για περιοχές εγκλείστων δοντιών υποδηλώνει πιθανή συμμετοχή των οδοντοθυλακίων τους στην παθογένεση των όγκων. Η έκφραση του πεπτιδίου που σχετίζεται με την παραθορμόνη (Parathyroid hormone related peptide, PTHrP) και του υποδοχέα του (PTH1R), μορίων που συμβάλλουν στην οστεοκλαστογένεση και κατέχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εμβρυολογική ανάπτυξη, έχει μελετηθεί σε οδοντογενείς κύστεις (ακρορριζικές και οδοντοφόρους) και όγκους (κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους και αδαμαντινοβλαστώματα), αλλά όχι σε οδοντοθυλάκια εγκλείστων. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R, οι οποίες συνδέονται στενά με την οστεοκλαστογένεση υπό φυσιολογικές συνθήκες ανατολής και επηρεάζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, στα οδοντοθυλάκια εξαχθέντων εγκλείστων τρίτων γομφίων ανθρώπων. Με βάση τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα, δεν έχει πραγματοποιηθεί παρόμοια μελέτη. Υλικά και Μέθοδος: Από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ επιλέχθηκαν 16 περιπτώσεις οδοντοθυλακίων πλήρως έγκλειστων τρίτων γομφίων στις οποίες παρατηρήθηκε μικροσκοπικά οδοντογενές επιθήλιο, με τη μορφή επενδυτικού επιθηλίου λεπτού πάχους, νησίδων, υπολειμμάτων του λεπτυνθέντος επιθηλίου του οργάνου της αδαμαντίνης ή συνδυασμός τους. Σε μικροτομές 5μm πραγματοποιήθηκαν ανοσοϊστοχημικές χρώσεις με το Bond Polymer Refine Detection Kit σε πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα επεξεργασίας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα: PTHrP, rabbit polyclonal, (H-137) sc-20728, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20 και PTH1R, mouse monoclonal, (3D1.1) sc-12722, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20. Οι ανοσοϊστοχημικά κεχρωσμένες μικροτομές αξιολογήθηκαν από 2 ανεξάρτητους κριτές με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου ως προς το φαινότυπο των κεχρωσμένων κυττάρων (επιθηλιακά των νησίδων ή/και του επενδυτικού επιθηλίου και κύτταρα υποστρώματος), το ποσοστό των θετικών κυττάρων και την ένταση της χρωστικής αντίδρασης.Το ποσοστό των θετικά κεχρωσμένων κυττάρων του κάθε κυτταρικού πληθυσμού (PP: Percentage of Positive staining cells) υπολογίστηκε σύμφωνα με διαβαθμιζόμενη κλίμακα 3 κατηγοριών.Η ένταση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης (SI: Staining Intensity), για κάθε κυτταρικό πληθυσμό που μελετήθηκε, υπολογίστηκε σύμφωνα με μια κλίμακα 4 κατηγοριών. Η συνολική ανοσοαντίδραση (IRS: Immunoreactivity Score) υπολογίστηκε από το γινόμενο PPxSI. Λόγω της περιγραφικής φύσης και του μικρού μεγέθους του δείγματος, δεν κρίθηκε απαραίτητη η στατιστική αξιολόγηση. Αποτελέσματα: Στα επιθηλιακά κύτταρα η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική και στικτή κυτταροπλασματική. Σε όλες τις περιπτώσεις ήταν ισχυρή (IRS=6) και αφορούσε στο σύνολο των κυττάρων, τόσο στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, όσο και στο πλακώδες επιθήλιο, αλλά και στο τύπου οργάνου της αδαμαντίνης. Στα κύτταρα του υποστρώματος η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική. Σε 15 από τις 16 περιπτώσεις (93,75%) παρατηρήθηκαν κεχρωσμένα κύτταρα στρώματος σε ποσοστό υψηλότερο του 50% του συνόλου των κυττάρων, ενώ σε 1 περίπτωση το ποσοστό αυτό δεν ξεπέρασε το 50%. Η έκφραση του PTH1R ήταν αμιγώς κυτταροπλασματική και αφορούσε σε όλες τις περιπτώσεις ποσοστό υψηλότερο του 50% των κυττάρων στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, στο πλακώδες επιθήλιο και στο τύπου του οργάνου της αδαμαντίνης. Σε αντίθεση, όμως, με την PTHrP, μόνο σε 2 περιπτώσεις η έκφραση αυτή ήταν έντονη. Στα κύτταρα του στρώματος η έκφραση του PTH1R ήταν ισχυρή μόνο σε 1 περίπτωση. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων (75%) η ένταση της χρώσης ήταν μέτρια, ενώ σε 3 περιπτώσεις (18,75%) παρατηρήθηκε ασθενής χρώση. Ως προς το ποσοστό των θετικών κυττάρων, σε 4 περιπτώσεις (25%) ήταν μεγαλύτερο του 50% και σε 1 από τις υπόλοιπες 12 περιπτώσεις δεν ξεπέρασε το 5%. Συμπεράσματα: Στο οδοντογενές επιθήλιο και σε κύτταρα του στρώματος του οδοντοθυλακίου εγκλείστων τρίτων γομφίων εκφράζονται η PTHrP και ο PTH1R. Η έκφρασή τους μπορεί να σχετίζεται με την ενεργό κατάσταση πολλαπλασιασμού, στην οποία βρίσκονται τα κύτταρα αυτά, καθώς και του δυναμικού τους για διαφοροποίηση. Η έκφραση της PTHrP εμφανίζεται σταθερά ισχυρή, ενώ η έκφραση του PTH1R εμφανίζεται διαφορετική σε κάθε περίπτωση, παρατηρείται δε συνδιακύμανση στην έκφραση μεταξύ επιθηλιακών κυττάρων και κυττάρων στρώματος, με αυτή των πρώτων να είναι σε όλες τις περιπτώσεις υψηλότερη από αυτή των δεύτερων. Η διαφορική έκφραση του PTH1R ίσως σχετίζεται με διαφορετικό δυναμικό πολλαπλασιασμού.Το οδοντοθυλάκιο του έγκλειστου τρίτου γομφίου δεν είναι αδρανές, ωστόσο απαιτείται έρευνα σε μεγαλύτερο αριθμό οδοντοθυλακίων, καθώς και συγκριτική μελέτη οδοντοθυλακίων με οδοντογενείς κύστεις και όγκους, προκειμένου να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη τη δυνατότητα της PTHrP για εσωκρινή δράση και του αποτελέσματος αυτής της δράσης στον κύκλο ζωής του κυττάρου, θα ήταν σκόπιμο να γίνεται αναλυτική αναφορά της ακριβούς εντόπισής της στις επόμενες μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Μερκουρέα Σταυρούλα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:24:00Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315263"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315263","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315263","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315263","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315263","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μερκουρέα Σταυρούλα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315263"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο όρος οδοντοθυλάκιο χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία για να περιγράψει δύο διαφορετικές οντότητες: το φυσιολογικό ιστό εξωμεσεγχυματικής προέλευσης (χωρίς επιθηλιακά στοιχεία), ο οποίος περιβάλλει το όργανο της αδαμαντίνης και την οδοντική θηλή του αναπτυσσόμενου οδοντικού σπέρματος πριν και ο οποίος συμβάλλει στο συντονισμό της ανατολής και παρέχει πρόδρομα κύτταρα για το περιοδόντιο, αλλά και τον ιστό που περιβάλλει τη μύλη ενός έγκλειστου δοντιού. Στη δεύτερη περίπτωση το οδοντοθυλάκιο αποτελείται από συνδετικό ιστό και οδοντογενές επιθήλιο. Η προτίμηση ορισμένων οδοντογενών όγκων για περιοχές εγκλείστων δοντιών υποδηλώνει πιθανή συμμετοχή των οδοντοθυλακίων τους στην παθογένεση των όγκων. Η έκφραση του πεπτιδίου που σχετίζεται με την παραθορμόνη (Parathyroid hormone related peptide, PTHrP) και του υποδοχέα του (PTH1R), μορίων που συμβάλλουν στην οστεοκλαστογένεση και κατέχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εμβρυολογική ανάπτυξη, έχει μελετηθεί σε οδοντογενείς κύστεις (ακρορριζικές και οδοντοφόρους) και όγκους (κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους και αδαμαντινοβλαστώματα), αλλά όχι σε οδοντοθυλάκια εγκλείστων. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R, οι οποίες συνδέονται στενά με την οστεοκλαστογένεση υπό φυσιολογικές συνθήκες ανατολής και επηρεάζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, στα οδοντοθυλάκια εξαχθέντων εγκλείστων τρίτων γομφίων ανθρώπων. Με βάση τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα, δεν έχει πραγματοποιηθεί παρόμοια μελέτη. Υλικά και Μέθοδος: Από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ επιλέχθηκαν 16 περιπτώσεις οδοντοθυλακίων πλήρως έγκλειστων τρίτων γομφίων στις οποίες παρατηρήθηκε μικροσκοπικά οδοντογενές επιθήλιο, με τη μορφή επενδυτικού επιθηλίου λεπτού πάχους, νησίδων, υπολειμμάτων του λεπτυνθέντος επιθηλίου του οργάνου της αδαμαντίνης ή συνδυασμός τους. Σε μικροτομές 5μm πραγματοποιήθηκαν ανοσοϊστοχημικές χρώσεις με το Bond Polymer Refine Detection Kit σε πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα επεξεργασίας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα: PTHrP, rabbit polyclonal, (H-137) sc-20728, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20 και PTH1R, mouse monoclonal, (3D1.1) sc-12722, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20. Οι ανοσοϊστοχημικά κεχρωσμένες μικροτομές αξιολογήθηκαν από 2 ανεξάρτητους κριτές με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου ως προς το φαινότυπο των κεχρωσμένων κυττάρων (επιθηλιακά των νησίδων ή/και του επενδυτικού επιθηλίου και κύτταρα υποστρώματος), το ποσοστό των θετικών κυττάρων και την ένταση της χρωστικής αντίδρασης.Το ποσοστό των θετικά κεχρωσμένων κυττάρων του κάθε κυτταρικού πληθυσμού (PP: Percentage of Positive staining cells) υπολογίστηκε σύμφωνα με διαβαθμιζόμενη κλίμακα 3 κατηγοριών.Η ένταση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης (SI: Staining Intensity), για κάθε κυτταρικό πληθυσμό που μελετήθηκε, υπολογίστηκε σύμφωνα με μια κλίμακα 4 κατηγοριών. Η συνολική ανοσοαντίδραση (IRS: Immunoreactivity Score) υπολογίστηκε από το γινόμενο PPxSI. Λόγω της περιγραφικής φύσης και του μικρού μεγέθους του δείγματος, δεν κρίθηκε απαραίτητη η στατιστική αξιολόγηση. Αποτελέσματα: Στα επιθηλιακά κύτταρα η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική και στικτή κυτταροπλασματική. Σε όλες τις περιπτώσεις ήταν ισχυρή (IRS=6) και αφορούσε στο σύνολο των κυττάρων, τόσο στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, όσο και στο πλακώδες επιθήλιο, αλλά και στο τύπου οργάνου της αδαμαντίνης. Στα κύτταρα του υποστρώματος η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική. Σε 15 από τις 16 περιπτώσεις (93,75%) παρατηρήθηκαν κεχρωσμένα κύτταρα στρώματος σε ποσοστό υψηλότερο του 50% του συνόλου των κυττάρων, ενώ σε 1 περίπτωση το ποσοστό αυτό δεν ξεπέρασε το 50%. Η έκφραση του PTH1R ήταν αμιγώς κυτταροπλασματική και αφορούσε σε όλες τις περιπτώσεις ποσοστό υψηλότερο του 50% των κυττάρων στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, στο πλακώδες επιθήλιο και στο τύπου του οργάνου της αδαμαντίνης. Σε αντίθεση, όμως, με την PTHrP, μόνο σε 2 περιπτώσεις η έκφραση αυτή ήταν έντονη. Στα κύτταρα του στρώματος η έκφραση του PTH1R ήταν ισχυρή μόνο σε 1 περίπτωση. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων (75%) η ένταση της χρώσης ήταν μέτρια, ενώ σε 3 περιπτώσεις (18,75%) παρατηρήθηκε ασθενής χρώση. Ως προς το ποσοστό των θετικών κυττάρων, σε 4 περιπτώσεις (25%) ήταν μεγαλύτερο του 50% και σε 1 από τις υπόλοιπες 12 περιπτώσεις δεν ξεπέρασε το 5%. Συμπεράσματα: Στο οδοντογενές επιθήλιο και σε κύτταρα του στρώματος του οδοντοθυλακίου εγκλείστων τρίτων γομφίων εκφράζονται η PTHrP και ο PTH1R. Η έκφρασή τους μπορεί να σχετίζεται με την ενεργό κατάσταση πολλαπλασιασμού, στην οποία βρίσκονται τα κύτταρα αυτά, καθώς και του δυναμικού τους για διαφοροποίηση. Η έκφραση της PTHrP εμφανίζεται σταθερά ισχυρή, ενώ η έκφραση του PTH1R εμφανίζεται διαφορετική σε κάθε περίπτωση, παρατηρείται δε συνδιακύμανση στην έκφραση μεταξύ επιθηλιακών κυττάρων και κυττάρων στρώματος, με αυτή των πρώτων να είναι σε όλες τις περιπτώσεις υψηλότερη από αυτή των δεύτερων. Η διαφορική έκφραση του PTH1R ίσως σχετίζεται με διαφορετικό δυναμικό πολλαπλασιασμού.Το οδοντοθυλάκιο του έγκλειστου τρίτου γομφίου δεν είναι αδρανές, ωστόσο απαιτείται έρευνα σε μεγαλύτερο αριθμό οδοντοθυλακίων, καθώς και συγκριτική μελέτη οδοντοθυλακίων με οδοντογενείς κύστεις και όγκους, προκειμένου να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη τη δυνατότητα της PTHrP για εσωκρινή δράση και του αποτελέσματος αυτής της δράσης στον κύκλο ζωής του κυττάρου, θα ήταν σκόπιμο να γίνεται αναλυτική αναφορά της ακριβούς εντόπισής της στις επόμενες μελέτες.","Introduction: The term dental follicle has been used in the English literature to describe two separate entities: the normal tissue of ectomesenchyme origin surrounding the enamel organ and dental papilla of the developing tooth germ, contributing to the coordination of tooth eruption and providing precursor cells for the periodontium, as well as the tissue surrounding the crown of an impacted tooth. The latter consists of connective tissue and odontogenic epithelium. Certain odontogenic tumors have a predilection for anatomic locations close to impacted teeth, suggesting a possible role of dental follicles to their pathogenesis. Parathyroid hormone related peptide (PTHrP) and its receptor (PTH1R) expression, which has been related to osteoclastogenesis during normal tooth eruption and to cellular proliferation, has been studied in odontogenic cysts (radicular and dentigerous cysts) and tumors (keratocystic odontogenic tumors and ameloblastomas), but not in dental follicles of impacted teeth. The aim of this paper is to study the Immunohistochemical expression of PTHrP and PTH1R in dental follicles of impacted third molars. To our knowledge, no such study has ever been reported in the littearure. Material and Methods: 16 cases of fully impacted third molars’ dental follicles, in which odontogenic epithelium was noticed (islands, squamous lining epithelium, epithelium resembling the enamel organ and/or combination of the aforementioned) were retrieved from the archives of the Oral Pathology Laboratory (School of Dentistry, University of Athens). 5μm-thick formalin-fixed and paraffin embedded tissue sections were immunohistochemically stained by standard Bond Polymer Refine Detection Kit in a fully automated slide preparation system, using the following antibodies: PTHrP, rabbit polyclonal, (H-137) sc-20728, Santa Cruz Biotechnology, Inc., in a dilution 1:20 and PTH1R, mouse monoclonal, (3D1.1) sc-12722, Santa Cruz Biotechnology, Inc., in a dilution 1:20. Immunohistochemically stained sections were blindly evaluated by two examiners using an optical microscope. A three-category scale was used to determine the percentage of positive staining cells (PP) and a four-category one to describe the staining intensity (SI) for each subpopulation of cells (epithelial and stromal ones). Immunoreactivity score (IRS) was estimated by multiplying PP*SI. Given the descriptive nature of this paper and the limited size of the sample, statistical analysis was not performed. Results: In epithelial cells PTHrP expression followed both nuclear and speckled cytoplasmic pattern. In all cases strong (IRS=6) PTHrP was noticed in all types of epithelial cells (islands of odontogenic epithelium, squamous epithelial lining, epithelium resembling the enaml organ). In stromal cells PTHrP followed a nuclear pattern. In 15 out of 16 cases (93,75%) more than 50% of stromal cells were positive for PTHrP and staining was intense in all cases. PTH1R expression was strictly cytoplasmic and percentage of positive epithelial cells exceeded 50% in all cases and in all types of epithelial cells. However, only in two cases was the staining intense. In stromal cells PTH1R expression was strong only in one case. In the majority of cases (75%) PTH1R intensity was medium. As for the percentage of stained stromal cells, it exceeded 50% in 4 cases (25%) and in one out of the remaning 12 cases it was lower than 5%. Conclusions: PTHrP and PTH1R are immunohistochemically expressed in odontogenic epithelium and in stromal cells of impacted third molars’ dental follicles. This expression is indicative of an active state of proliferation and a differentiation potential. PTHrP expression was strong in almost all cases, whereas PTH1R expression was different in each case. Covariance of PTH1R expression was also noticed for epithelial and stromal cells, the former being stronger than the latter. Differential expression of PTH1R could also reflect diversity in differentiation potential. Dental follicles surrounding the crowns of impacted third molars are not inert structures, but futher investigation in this field is required. Given the PTHrP ability for intracrine action and the effects of this action to the cell cycle, its pattern of immunohistochemical expression should be described in detail in future research."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R σε οδοντοθυλάκια έγκλειστων τρίτων γομφίων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μερκουρέα Σταυρούλα"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο όρος οδοντοθυλάκιο χρησιμοποιείται στη βιβλιογραφία για να περιγράψει δύο διαφορετικές οντότητες: το φυσιολογικό ιστό εξωμεσεγχυματικής προέλευσης (χωρίς επιθηλιακά στοιχεία), ο οποίος περιβάλλει το όργανο της αδαμαντίνης και την οδοντική θηλή του αναπτυσσόμενου οδοντικού σπέρματος πριν και ο οποίος συμβάλλει στο συντονισμό της ανατολής και παρέχει πρόδρομα κύτταρα για το περιοδόντιο, αλλά και τον ιστό που περιβάλλει τη μύλη ενός έγκλειστου δοντιού. Στη δεύτερη περίπτωση το οδοντοθυλάκιο αποτελείται από συνδετικό ιστό και οδοντογενές επιθήλιο. Η προτίμηση ορισμένων οδοντογενών όγκων για περιοχές εγκλείστων δοντιών υποδηλώνει πιθανή συμμετοχή των οδοντοθυλακίων τους στην παθογένεση των όγκων. Η έκφραση του πεπτιδίου που σχετίζεται με την παραθορμόνη (Parathyroid hormone related peptide, PTHrP) και του υποδοχέα του (PTH1R), μορίων που συμβάλλουν στην οστεοκλαστογένεση και κατέχουν ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στην εμβρυολογική ανάπτυξη, έχει μελετηθεί σε οδοντογενείς κύστεις (ακρορριζικές και οδοντοφόρους) και όγκους (κερατινοκυστικούς οδοντογενείς όγκους και αδαμαντινοβλαστώματα), αλλά όχι σε οδοντοθυλάκια εγκλείστων. Σκοπός της εργασίας είναι η μελέτη της ανοσοϊστοχημικής έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R, οι οποίες συνδέονται στενά με την οστεοκλαστογένεση υπό φυσιολογικές συνθήκες ανατολής και επηρεάζουν τον κυτταρικό πολλαπλασιασμό, στα οδοντοθυλάκια εξαχθέντων εγκλείστων τρίτων γομφίων ανθρώπων. Με βάση τα μέχρι σήμερα βιβλιογραφικά δεδομένα, δεν έχει πραγματοποιηθεί παρόμοια μελέτη. Υλικά και Μέθοδος: Από το αρχείο του Εργαστηρίου Στοματολογίας της Οδοντιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ επιλέχθηκαν 16 περιπτώσεις οδοντοθυλακίων πλήρως έγκλειστων τρίτων γομφίων στις οποίες παρατηρήθηκε μικροσκοπικά οδοντογενές επιθήλιο, με τη μορφή επενδυτικού επιθηλίου λεπτού πάχους, νησίδων, υπολειμμάτων του λεπτυνθέντος επιθηλίου του οργάνου της αδαμαντίνης ή συνδυασμός τους. Σε μικροτομές 5μm πραγματοποιήθηκαν ανοσοϊστοχημικές χρώσεις με το Bond Polymer Refine Detection Kit σε πλήρως αυτοματοποιημένο σύστημα επεξεργασίας. Τα αντισώματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα: PTHrP, rabbit polyclonal, (H-137) sc-20728, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20 και PTH1R, mouse monoclonal, (3D1.1) sc-12722, Santa Cruz Biotechnology, Inc., σε συγκέντρωση 1:20. Οι ανοσοϊστοχημικά κεχρωσμένες μικροτομές αξιολογήθηκαν από 2 ανεξάρτητους κριτές με τη βοήθεια οπτικού μικροσκοπίου ως προς το φαινότυπο των κεχρωσμένων κυττάρων (επιθηλιακά των νησίδων ή/και του επενδυτικού επιθηλίου και κύτταρα υποστρώματος), το ποσοστό των θετικών κυττάρων και την ένταση της χρωστικής αντίδρασης.Το ποσοστό των θετικά κεχρωσμένων κυττάρων του κάθε κυτταρικού πληθυσμού (PP: Percentage of Positive staining cells) υπολογίστηκε σύμφωνα με διαβαθμιζόμενη κλίμακα 3 κατηγοριών.Η ένταση της ανοσοϊστοχημικής χρώσης (SI: Staining Intensity), για κάθε κυτταρικό πληθυσμό που μελετήθηκε, υπολογίστηκε σύμφωνα με μια κλίμακα 4 κατηγοριών. Η συνολική ανοσοαντίδραση (IRS: Immunoreactivity Score) υπολογίστηκε από το γινόμενο PPxSI. Λόγω της περιγραφικής φύσης και του μικρού μεγέθους του δείγματος, δεν κρίθηκε απαραίτητη η στατιστική αξιολόγηση. Αποτελέσματα: Στα επιθηλιακά κύτταρα η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική και στικτή κυτταροπλασματική. Σε όλες τις περιπτώσεις ήταν ισχυρή (IRS=6) και αφορούσε στο σύνολο των κυττάρων, τόσο στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, όσο και στο πλακώδες επιθήλιο, αλλά και στο τύπου οργάνου της αδαμαντίνης. Στα κύτταρα του υποστρώματος η έκφραση της PTHrP ήταν πυρηνική. Σε 15 από τις 16 περιπτώσεις (93,75%) παρατηρήθηκαν κεχρωσμένα κύτταρα στρώματος σε ποσοστό υψηλότερο του 50% του συνόλου των κυττάρων, ενώ σε 1 περίπτωση το ποσοστό αυτό δεν ξεπέρασε το 50%. Η έκφραση του PTH1R ήταν αμιγώς κυτταροπλασματική και αφορούσε σε όλες τις περιπτώσεις ποσοστό υψηλότερο του 50% των κυττάρων στις νησίδες οδοντογενούς επιθηλίου, στο πλακώδες επιθήλιο και στο τύπου του οργάνου της αδαμαντίνης. Σε αντίθεση, όμως, με την PTHrP, μόνο σε 2 περιπτώσεις η έκφραση αυτή ήταν έντονη. Στα κύτταρα του στρώματος η έκφραση του PTH1R ήταν ισχυρή μόνο σε 1 περίπτωση. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων (75%) η ένταση της χρώσης ήταν μέτρια, ενώ σε 3 περιπτώσεις (18,75%) παρατηρήθηκε ασθενής χρώση. Ως προς το ποσοστό των θετικών κυττάρων, σε 4 περιπτώσεις (25%) ήταν μεγαλύτερο του 50% και σε 1 από τις υπόλοιπες 12 περιπτώσεις δεν ξεπέρασε το 5%. Συμπεράσματα: Στο οδοντογενές επιθήλιο και σε κύτταρα του στρώματος του οδοντοθυλακίου εγκλείστων τρίτων γομφίων εκφράζονται η PTHrP και ο PTH1R. Η έκφρασή τους μπορεί να σχετίζεται με την ενεργό κατάσταση πολλαπλασιασμού, στην οποία βρίσκονται τα κύτταρα αυτά, καθώς και του δυναμικού τους για διαφοροποίηση. Η έκφραση της PTHrP εμφανίζεται σταθερά ισχυρή, ενώ η έκφραση του PTH1R εμφανίζεται διαφορετική σε κάθε περίπτωση, παρατηρείται δε συνδιακύμανση στην έκφραση μεταξύ επιθηλιακών κυττάρων και κυττάρων στρώματος, με αυτή των πρώτων να είναι σε όλες τις περιπτώσεις υψηλότερη από αυτή των δεύτερων. Η διαφορική έκφραση του PTH1R ίσως σχετίζεται με διαφορετικό δυναμικό πολλαπλασιασμού.Το οδοντοθυλάκιο του έγκλειστου τρίτου γομφίου δεν είναι αδρανές, ωστόσο απαιτείται έρευνα σε μεγαλύτερο αριθμό οδοντοθυλακίων, καθώς και συγκριτική μελέτη οδοντοθυλακίων με οδοντογενείς κύστεις και όγκους, προκειμένου να διεξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα. Τέλος, λαμβάνοντας υπόψη τη δυνατότητα της PTHrP για εσωκρινή δράση και του αποτελέσματος αυτής της δράσης στον κύκλο ζωής του κυττάρου, θα ήταν σκόπιμο να γίνεται αναλυτική αναφορά της ακριβούς εντόπισής της στις επόμενες μελέτες.","Introduction: The term dental follicle has been used in the English literature to describe two separate entities: the normal tissue of ectomesenchyme origin surrounding the enamel organ and dental papilla of the developing tooth germ, contributing to the coordination of tooth eruption and providing precursor cells for the periodontium, as well as the tissue surrounding the crown of an impacted tooth. The latter consists of connective tissue and odontogenic epithelium. Certain odontogenic tumors have a predilection for anatomic locations close to impacted teeth, suggesting a possible role of dental follicles to their pathogenesis. Parathyroid hormone related peptide (PTHrP) and its receptor (PTH1R) expression, which has been related to osteoclastogenesis during normal tooth eruption and to cellular proliferation, has been studied in odontogenic cysts (radicular and dentigerous cysts) and tumors (keratocystic odontogenic tumors and ameloblastomas), but not in dental follicles of impacted teeth. The aim of this paper is to study the Immunohistochemical expression of PTHrP and PTH1R in dental follicles of impacted third molars. To our knowledge, no such study has ever been reported in the littearure. Material and Methods: 16 cases of fully impacted third molars’ dental follicles, in which odontogenic epithelium was noticed (islands, squamous lining epithelium, epithelium resembling the enamel organ and/or combination of the aforementioned) were retrieved from the archives of the Oral Pathology Laboratory (School of Dentistry, University of Athens). 5μm-thick formalin-fixed and paraffin embedded tissue sections were immunohistochemically stained by standard Bond Polymer Refine Detection Kit in a fully automated slide preparation system, using the following antibodies: PTHrP, rabbit polyclonal, (H-137) sc-20728, Santa Cruz Biotechnology, Inc., in a dilution 1:20 and PTH1R, mouse monoclonal, (3D1.1) sc-12722, Santa Cruz Biotechnology, Inc., in a dilution 1:20. Immunohistochemically stained sections were blindly evaluated by two examiners using an optical microscope. A three-category scale was used to determine the percentage of positive staining cells (PP) and a four-category one to describe the staining intensity (SI) for each subpopulation of cells (epithelial and stromal ones). Immunoreactivity score (IRS) was estimated by multiplying PP*SI. Given the descriptive nature of this paper and the limited size of the sample, statistical analysis was not performed. Results: In epithelial cells PTHrP expression followed both nuclear and speckled cytoplasmic pattern. In all cases strong (IRS=6) PTHrP was noticed in all types of epithelial cells (islands of odontogenic epithelium, squamous epithelial lining, epithelium resembling the enaml organ). In stromal cells PTHrP followed a nuclear pattern. In 15 out of 16 cases (93,75%) more than 50% of stromal cells were positive for PTHrP and staining was intense in all cases. PTH1R expression was strictly cytoplasmic and percentage of positive epithelial cells exceeded 50% in all cases and in all types of epithelial cells. However, only in two cases was the staining intense. In stromal cells PTH1R expression was strong only in one case. In the majority of cases (75%) PTH1R intensity was medium. As for the percentage of stained stromal cells, it exceeded 50% in 4 cases (25%) and in one out of the remaning 12 cases it was lower than 5%. Conclusions: PTHrP and PTH1R are immunohistochemically expressed in odontogenic epithelium and in stromal cells of impacted third molars’ dental follicles. This expression is indicative of an active state of proliferation and a differentiation potential. PTHrP expression was strong in almost all cases, whereas PTH1R expression was different in each case. Covariance of PTH1R expression was also noticed for epithelial and stromal cells, the former being stronger than the latter. Differential expression of PTH1R could also reflect diversity in differentiation potential. Dental follicles surrounding the crowns of impacted third molars are not inert structures, but futher investigation in this field is required. Given the PTHrP ability for intracrine action and the effects of this action to the cell cycle, its pattern of immunohistochemical expression should be described in detail in future research."],"dc:identifier":["uoadl:1315263","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315263"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανοσοϊστοχημική μελέτη της έκφρασης των πρωτεϊνών PTHrP και PTH1R σε οδοντοθυλάκια έγκλειστων τρίτων γομφίων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:00Z"}