{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315275"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315275","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της συχνότητας ανίχνευσης και αποδρομής του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων σε κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων","abstract":"Εισαγωγή: Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV) είναι ένας μικρού μεγέθους, επιθηλιοτρόπος DNA ιός, που εγκαθιστά παραγωγικές λοιμώξεις στα πολύστιβα πλακώδη επιθήλια του δέρματος, του πρωκτογεννητικού σωλήνα και της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Η HPV λοίμωξη δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση κλινικών αλλοιώσεων, είτε καλοήθων είτε κακοήθων, δύναται, ωστόσο, να διαδράμει και υποκλινικά. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος του HPV σε φαινομενικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων και η αξιολόγηση της πορείας των ενδοστοματικών HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 12 μηνών από την αρχική τους διάγνωση. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν φοιτητές των Σχολών Επιστημών Υγείας, οι οποίοι ήταν άνω των 18 ετών και παρουσιάζαν κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο. Κάθε ένας από τους συμμετέχοντες συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο, ειδικά σχεδιασμένο για την παρούσα μελέτη και πραγματοποίησε έκπλυση της στοματικής του κοιλότητας, με γαργαρισμό για 30 δευτερόλεπτα, με 10ml αναραίωτου στοματικού διαλύματος Scope mouthwash (Procter & Gamble). Το DNA που απομονώθηκε από τα εκπλύματα επεξεργάσθηκε με τη μέθοδο της PCR και των DNA μικροσυστοιχιών, προκειμένου να ενισχυθεί το ιϊκό γονιδίωμα και να ταυτοποιηθούν οι ανιχνευόμενοι HPV τύποι. Οι συμμετέχοντες που βρέθηκαν θετικοί στον ιό κλήθηκαν για επανέξεταση μετά την παρέλευση ενός έτους. Η συλλογή και επεξεργασία των δειγμάτων της επανεξέτασης πραγματοποιήθηκε με την ίδια μέθοδο. Αποτελέσματα: Το ποσοστό HPV θετικότητας στο σύνολο των 106 συμμετεχόντων ήταν 5,7%. Ειδικότερα, το 7,6% των ανδρών και το 4,5% των γυναικών βρέθηκε θετικό στον ιό, με όλες τις περιπτώσεις να αφορούν μη καπνιστές και άτομα με ελεύθερο ιατρικό ιστορικό. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 100% παρουσίασε λοίμωξη από τύπους υψηλού κινδύνου, με συχνότερα ανιχνευόμενους τους τύπους HPV 53, HPV 16 και HPV 66, ενώ το 33,3% παρουσίασε λοίμωξη από μη ογκογόνους τύπους. Το 83,3% των προσβληθέντων ατόμων εμφάνισε λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους, ενώ μονάχα ένα δείγμα είχε μονολοίμωξη από τον HPV 53. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 33,3% ανέφερε την έλλειψη σεξουαλικού συντρόφου κατά το τελευταίο έτος, ενώ το 16,7% δεν ήταν σεξουαλικά ενεργό. Όλοι οι συμμετέχοντες στους οποίους επιτεύχθηκε ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος στο αρχικό έκπλυμα βρέθηκαν ξανά θετικοί στον ιό κατά τον επανέλεγχο. Η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων, δηλαδή η ανίχνευση του ίδιου τύπου του ιού σε δύο διαδοχικές εξετάσεις, αποτέλεσε κοινό γνώρισμα όλων (100%, n=6). Κάθαρση έστω και ενός τύπου HPV παρατηρήθηκε στους 4 από τους 6 συμμετέχοντες (66,7%). Ειδικότερα για τις λοιμώξεις από ογκογόνους τύπους HPV, το ποσοστό κάθαρσης ήταν 35,2% και από μη ογκογονους τύπους 100%. Στην περίπτωση του HPV 53, ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων παρατηρήθηκε στο 100% των δειγμάτων που είχαν προσβληθεί αρχικά. Τέλος, αθροιστικά, στο δείγμα μας ανιχνεύθηκαν 20 HPV λοιμώξεις κατά την αρχική εξέταση και οι 11 εξ’αυτών εξακολουθούσαν να υφίστανται στην επανεξέταση. Κατά συνέπεια, συγκεντρωτικά, το ποσοστό κάθαρσης των HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 1 έτους υπολογίσθηκε στο 45%. Συμπεράσματα: Η παρουσία του ιϊκού γονιδιώματος του HPV στο φυσιολογικό στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων είναι γεγονός και μπορεί να συναντάται σε άτομα χωρίς πρόσφατους ερωτικούς συντρόφους ή και μεταξύ ατόμων που δεν είναι σεξουαλικά ενεργά. Η λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους καθώς και από τύπους υψηλού κινδύνου είναι συνήθης μεταξύ των προσβληθέντων ατόμων, όπως και η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων που επιμένουν πέραν του ενός έτους, από ογκογόνους τύπους HPV.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV) είναι ένας μικρού μεγέθους, επιθηλιοτρόπος DNA ιός, που εγκαθιστά παραγωγικές λοιμώξεις στα πολύστιβα πλακώδη επιθήλια του δέρματος, του πρωκτογεννητικού σωλήνα και της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Η HPV λοίμωξη δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση κλινικών αλλοιώσεων, είτε καλοήθων είτε κακοήθων, δύναται, ωστόσο, να διαδράμει και υποκλινικά. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος του HPV σε φαινομενικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων και η αξιολόγηση της πορείας των ενδοστοματικών HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 12 μηνών από την αρχική τους διάγνωση. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν φοιτητές των Σχολών Επιστημών Υγείας, οι οποίοι ήταν άνω των 18 ετών και παρουσιάζαν κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο. Κάθε ένας από τους συμμετέχοντες συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο, ειδικά σχεδιασμένο για την παρούσα μελέτη και πραγματοποίησε έκπλυση της στοματικής του κοιλότητας, με γαργαρισμό για 30 δευτερόλεπτα, με 10ml αναραίωτου στοματικού διαλύματος Scope mouthwash (Procter &amp; Gamble). Το DNA που απομονώθηκε από τα εκπλύματα επεξεργάσθηκε με τη μέθοδο της PCR και των DNA μικροσυστοιχιών, προκειμένου να ενισχυθεί το ιϊκό γονιδίωμα και να ταυτοποιηθούν οι ανιχνευόμενοι HPV τύποι. Οι συμμετέχοντες που βρέθηκαν θετικοί στον ιό κλήθηκαν για επανέξεταση μετά την παρέλευση ενός έτους. Η συλλογή και επεξεργασία των δειγμάτων της επανεξέτασης πραγματοποιήθηκε με την ίδια μέθοδο. Αποτελέσματα: Το ποσοστό HPV θετικότητας στο σύνολο των 106 συμμετεχόντων ήταν 5,7%. Ειδικότερα, το 7,6% των ανδρών και το 4,5% των γυναικών βρέθηκε θετικό στον ιό, με όλες τις περιπτώσεις να αφορούν μη καπνιστές και άτομα με ελεύθερο ιατρικό ιστορικό. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 100% παρουσίασε λοίμωξη από τύπους υψηλού κινδύνου, με συχνότερα ανιχνευόμενους τους τύπους HPV 53, HPV 16 και HPV 66, ενώ το 33,3% παρουσίασε λοίμωξη από μη ογκογόνους τύπους. Το 83,3% των προσβληθέντων ατόμων εμφάνισε λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους, ενώ μονάχα ένα δείγμα είχε μονολοίμωξη από τον HPV 53. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 33,3% ανέφερε την έλλειψη σεξουαλικού συντρόφου κατά το τελευταίο έτος, ενώ το 16,7% δεν ήταν σεξουαλικά ενεργό. Όλοι οι συμμετέχοντες στους οποίους επιτεύχθηκε ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος στο αρχικό έκπλυμα βρέθηκαν ξανά θετικοί στον ιό κατά τον επανέλεγχο. Η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων, δηλαδή η ανίχνευση του ίδιου τύπου του ιού σε δύο διαδοχικές εξετάσεις, αποτέλεσε κοινό γνώρισμα όλων (100%, n=6). Κάθαρση έστω και ενός τύπου HPV παρατηρήθηκε στους 4 από τους 6 συμμετέχοντες (66,7%). Ειδικότερα για τις λοιμώξεις από ογκογόνους τύπους HPV, το ποσοστό κάθαρσης ήταν 35,2% και από μη ογκογονους τύπους 100%. Στην περίπτωση του HPV 53, ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων παρατηρήθηκε στο 100% των δειγμάτων που είχαν προσβληθεί αρχικά. Τέλος, αθροιστικά, στο δείγμα μας ανιχνεύθηκαν 20 HPV λοιμώξεις κατά την αρχική εξέταση και οι 11 εξ’αυτών εξακολουθούσαν να υφίστανται στην επανεξέταση. Κατά συνέπεια, συγκεντρωτικά, το ποσοστό κάθαρσης των HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 1 έτους υπολογίσθηκε στο 45%. Συμπεράσματα: Η παρουσία του ιϊκού γονιδιώματος του HPV στο φυσιολογικό στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων είναι γεγονός και μπορεί να συναντάται σε άτομα χωρίς πρόσφατους ερωτικούς συντρόφους ή και μεταξύ ατόμων που δεν είναι σεξουαλικά ενεργά. Η λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους καθώς και από τύπους υψηλού κινδύνου είναι συνήθης μεταξύ των προσβληθέντων ατόμων, όπως και η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων που επιμένουν πέραν του ενός έτους, από ογκογόνους τύπους HPV.","abstract_has_math":false,"creators":["Φόρα Ελένη"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315275"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315275","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315275","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315275","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315275","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φόρα Ελένη"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315275","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315275"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV) είναι ένας μικρού μεγέθους, επιθηλιοτρόπος DNA ιός, που εγκαθιστά παραγωγικές λοιμώξεις στα πολύστιβα πλακώδη επιθήλια του δέρματος, του πρωκτογεννητικού σωλήνα και της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Η HPV λοίμωξη δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση κλινικών αλλοιώσεων, είτε καλοήθων είτε κακοήθων, δύναται, ωστόσο, να διαδράμει και υποκλινικά. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος του HPV σε φαινομενικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων και η αξιολόγηση της πορείας των ενδοστοματικών HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 12 μηνών από την αρχική τους διάγνωση. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν φοιτητές των Σχολών Επιστημών Υγείας, οι οποίοι ήταν άνω των 18 ετών και παρουσιάζαν κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο. Κάθε ένας από τους συμμετέχοντες συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο, ειδικά σχεδιασμένο για την παρούσα μελέτη και πραγματοποίησε έκπλυση της στοματικής του κοιλότητας, με γαργαρισμό για 30 δευτερόλεπτα, με 10ml αναραίωτου στοματικού διαλύματος Scope mouthwash (Procter & Gamble). Το DNA που απομονώθηκε από τα εκπλύματα επεξεργάσθηκε με τη μέθοδο της PCR και των DNA μικροσυστοιχιών, προκειμένου να ενισχυθεί το ιϊκό γονιδίωμα και να ταυτοποιηθούν οι ανιχνευόμενοι HPV τύποι. Οι συμμετέχοντες που βρέθηκαν θετικοί στον ιό κλήθηκαν για επανέξεταση μετά την παρέλευση ενός έτους. Η συλλογή και επεξεργασία των δειγμάτων της επανεξέτασης πραγματοποιήθηκε με την ίδια μέθοδο. Αποτελέσματα: Το ποσοστό HPV θετικότητας στο σύνολο των 106 συμμετεχόντων ήταν 5,7%. Ειδικότερα, το 7,6% των ανδρών και το 4,5% των γυναικών βρέθηκε θετικό στον ιό, με όλες τις περιπτώσεις να αφορούν μη καπνιστές και άτομα με ελεύθερο ιατρικό ιστορικό. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 100% παρουσίασε λοίμωξη από τύπους υψηλού κινδύνου, με συχνότερα ανιχνευόμενους τους τύπους HPV 53, HPV 16 και HPV 66, ενώ το 33,3% παρουσίασε λοίμωξη από μη ογκογόνους τύπους. Το 83,3% των προσβληθέντων ατόμων εμφάνισε λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους, ενώ μονάχα ένα δείγμα είχε μονολοίμωξη από τον HPV 53. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 33,3% ανέφερε την έλλειψη σεξουαλικού συντρόφου κατά το τελευταίο έτος, ενώ το 16,7% δεν ήταν σεξουαλικά ενεργό. Όλοι οι συμμετέχοντες στους οποίους επιτεύχθηκε ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος στο αρχικό έκπλυμα βρέθηκαν ξανά θετικοί στον ιό κατά τον επανέλεγχο. Η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων, δηλαδή η ανίχνευση του ίδιου τύπου του ιού σε δύο διαδοχικές εξετάσεις, αποτέλεσε κοινό γνώρισμα όλων (100%, n=6). Κάθαρση έστω και ενός τύπου HPV παρατηρήθηκε στους 4 από τους 6 συμμετέχοντες (66,7%). Ειδικότερα για τις λοιμώξεις από ογκογόνους τύπους HPV, το ποσοστό κάθαρσης ήταν 35,2% και από μη ογκογονους τύπους 100%. Στην περίπτωση του HPV 53, ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων παρατηρήθηκε στο 100% των δειγμάτων που είχαν προσβληθεί αρχικά. Τέλος, αθροιστικά, στο δείγμα μας ανιχνεύθηκαν 20 HPV λοιμώξεις κατά την αρχική εξέταση και οι 11 εξ’αυτών εξακολουθούσαν να υφίστανται στην επανεξέταση. Κατά συνέπεια, συγκεντρωτικά, το ποσοστό κάθαρσης των HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 1 έτους υπολογίσθηκε στο 45%. Συμπεράσματα: Η παρουσία του ιϊκού γονιδιώματος του HPV στο φυσιολογικό στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων είναι γεγονός και μπορεί να συναντάται σε άτομα χωρίς πρόσφατους ερωτικούς συντρόφους ή και μεταξύ ατόμων που δεν είναι σεξουαλικά ενεργά. Η λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους καθώς και από τύπους υψηλού κινδύνου είναι συνήθης μεταξύ των προσβληθέντων ατόμων, όπως και η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων που επιμένουν πέραν του ενός έτους, από ογκογόνους τύπους HPV.","Introduction: Human Papillomavirus is a small, epitheliotropic, double-stranded DNA virus that infects mucosal and cutaneous epithelia of the skin, the upper aerodigestive tract and the genital area. HPV infection may induce clinically visible alterations, either bening or malignant, but it may also develop into a subclinical disease. Aim: The aim of the present study was to estimate the prevalence of HPV DNA in normal oral mucosa among Greek young adults and to study the natural history of HPV infections on 12-month follow up after initial examination. Material and method: To estimate incidence and clearance of oral HPV infections, undergraduate students attending Faculty of Medicine, Dentistry, Nursing and Pharmacology, who were above 18 years of age with clinically healthy oral mucosa, were recruited into the present study. Each participant was kindly asked to fullfill a questionnaire and then provide one rinse- and-gargle sample, using 10ml of Scope mouthwash (Procter and Gamble). DNA was extracted from oral rinse samples and was quantified using PCR technique, while DNA microaaray techonology was used for detection and genotyping of HPV. The participants, who proved to be HPV positive, provided second rinse-and-gargle sample on a 12-month follow-up visit. Results: 106 postgraduate students aged 18-25 years old were included in the study. At initial examination, 5,7% of students proved to be HPV positive. HPV DNA was detected in 3 of 39 male participants (7,7%) and in 3 of 67 female students (4,5%). All infected individuals were non-smokers, while none of them reffered HPV-related medical history. HPV infection from high risk types was observed in 6 of 106 samples (5,7%) while 1,9% (2/106) was infected by a low risk type. The most commonly detected HPV type was HPV 53, followed by HPV 16 and HPV 66, while infections from multiple HPV types were recognised in 5 of 6 positive samples. At 12-month follow-up examination, HPV DNA was detected in all individuals who were proved to be HPV-positive at the initial examination. Persistent infection, which has been defined as detection of the same HPV type at 2 consecutive tests, was detected in 6 of 6 positive samples (100%). Clearance of at least one HPV type-specific infection was observed in 4 of 6 participants (66,7%). For oncogenic HPV types, clearance rate was 35,2%, while for non-oncogenic types clearance rate was 100%. All HPV-53 infections that were detected at baseline examination proved to be persistent. In total, clearance rate of HPV infection at 12-month follow-up interval was 45%, since 20 HPV type-specific infections were detected at initial examination and 11 of them still were detectable after 1 year. Conclusions: Low proportion of young Greek adults with normal oral mucosa is HPV DNA positive. However, infections from multiple and high risk HPV types are common among infected individuals. In addition to these, persistent high risk infections, that last more than a year, are not uncommon."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της συχνότητας ανίχνευσης και αποδρομής του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων σε κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φόρα Ελένη"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV) είναι ένας μικρού μεγέθους, επιθηλιοτρόπος DNA ιός, που εγκαθιστά παραγωγικές λοιμώξεις στα πολύστιβα πλακώδη επιθήλια του δέρματος, του πρωκτογεννητικού σωλήνα και της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Η HPV λοίμωξη δύναται να οδηγήσει στην εμφάνιση κλινικών αλλοιώσεων, είτε καλοήθων είτε κακοήθων, δύναται, ωστόσο, να διαδράμει και υποκλινικά. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος του HPV σε φαινομενικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων και η αξιολόγηση της πορείας των ενδοστοματικών HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 12 μηνών από την αρχική τους διάγνωση. Υλικό και μέθοδος: Το δείγμα της μελέτης αποτέλεσαν φοιτητές των Σχολών Επιστημών Υγείας, οι οποίοι ήταν άνω των 18 ετών και παρουσιάζαν κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο. Κάθε ένας από τους συμμετέχοντες συμπλήρωσε ένα ερωτηματολόγιο, ειδικά σχεδιασμένο για την παρούσα μελέτη και πραγματοποίησε έκπλυση της στοματικής του κοιλότητας, με γαργαρισμό για 30 δευτερόλεπτα, με 10ml αναραίωτου στοματικού διαλύματος Scope mouthwash (Procter & Gamble). Το DNA που απομονώθηκε από τα εκπλύματα επεξεργάσθηκε με τη μέθοδο της PCR και των DNA μικροσυστοιχιών, προκειμένου να ενισχυθεί το ιϊκό γονιδίωμα και να ταυτοποιηθούν οι ανιχνευόμενοι HPV τύποι. Οι συμμετέχοντες που βρέθηκαν θετικοί στον ιό κλήθηκαν για επανέξεταση μετά την παρέλευση ενός έτους. Η συλλογή και επεξεργασία των δειγμάτων της επανεξέτασης πραγματοποιήθηκε με την ίδια μέθοδο. Αποτελέσματα: Το ποσοστό HPV θετικότητας στο σύνολο των 106 συμμετεχόντων ήταν 5,7%. Ειδικότερα, το 7,6% των ανδρών και το 4,5% των γυναικών βρέθηκε θετικό στον ιό, με όλες τις περιπτώσεις να αφορούν μη καπνιστές και άτομα με ελεύθερο ιατρικό ιστορικό. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 100% παρουσίασε λοίμωξη από τύπους υψηλού κινδύνου, με συχνότερα ανιχνευόμενους τους τύπους HPV 53, HPV 16 και HPV 66, ενώ το 33,3% παρουσίασε λοίμωξη από μη ογκογόνους τύπους. Το 83,3% των προσβληθέντων ατόμων εμφάνισε λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους, ενώ μονάχα ένα δείγμα είχε μονολοίμωξη από τον HPV 53. Μεταξύ των θετικών δειγμάτων, το 33,3% ανέφερε την έλλειψη σεξουαλικού συντρόφου κατά το τελευταίο έτος, ενώ το 16,7% δεν ήταν σεξουαλικά ενεργό. Όλοι οι συμμετέχοντες στους οποίους επιτεύχθηκε ανίχνευση του ιϊκού γονιδιώματος στο αρχικό έκπλυμα βρέθηκαν ξανά θετικοί στον ιό κατά τον επανέλεγχο. Η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων, δηλαδή η ανίχνευση του ίδιου τύπου του ιού σε δύο διαδοχικές εξετάσεις, αποτέλεσε κοινό γνώρισμα όλων (100%, n=6). Κάθαρση έστω και ενός τύπου HPV παρατηρήθηκε στους 4 από τους 6 συμμετέχοντες (66,7%). Ειδικότερα για τις λοιμώξεις από ογκογόνους τύπους HPV, το ποσοστό κάθαρσης ήταν 35,2% και από μη ογκογονους τύπους 100%. Στην περίπτωση του HPV 53, ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων παρατηρήθηκε στο 100% των δειγμάτων που είχαν προσβληθεί αρχικά. Τέλος, αθροιστικά, στο δείγμα μας ανιχνεύθηκαν 20 HPV λοιμώξεις κατά την αρχική εξέταση και οι 11 εξ’αυτών εξακολουθούσαν να υφίστανται στην επανεξέταση. Κατά συνέπεια, συγκεντρωτικά, το ποσοστό κάθαρσης των HPV λοιμώξεων μετά την παρέλευση 1 έτους υπολογίσθηκε στο 45%. Συμπεράσματα: Η παρουσία του ιϊκού γονιδιώματος του HPV στο φυσιολογικό στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων είναι γεγονός και μπορεί να συναντάται σε άτομα χωρίς πρόσφατους ερωτικούς συντρόφους ή και μεταξύ ατόμων που δεν είναι σεξουαλικά ενεργά. Η λοίμωξη από πολλαπλούς τύπους καθώς και από τύπους υψηλού κινδύνου είναι συνήθης μεταξύ των προσβληθέντων ατόμων, όπως και η ανάπτυξη εμμενουσών λοιμώξεων που επιμένουν πέραν του ενός έτους, από ογκογόνους τύπους HPV.","Introduction: Human Papillomavirus is a small, epitheliotropic, double-stranded DNA virus that infects mucosal and cutaneous epithelia of the skin, the upper aerodigestive tract and the genital area. HPV infection may induce clinically visible alterations, either bening or malignant, but it may also develop into a subclinical disease. Aim: The aim of the present study was to estimate the prevalence of HPV DNA in normal oral mucosa among Greek young adults and to study the natural history of HPV infections on 12-month follow up after initial examination. Material and method: To estimate incidence and clearance of oral HPV infections, undergraduate students attending Faculty of Medicine, Dentistry, Nursing and Pharmacology, who were above 18 years of age with clinically healthy oral mucosa, were recruited into the present study. Each participant was kindly asked to fullfill a questionnaire and then provide one rinse- and-gargle sample, using 10ml of Scope mouthwash (Procter and Gamble). DNA was extracted from oral rinse samples and was quantified using PCR technique, while DNA microaaray techonology was used for detection and genotyping of HPV. The participants, who proved to be HPV positive, provided second rinse-and-gargle sample on a 12-month follow-up visit. Results: 106 postgraduate students aged 18-25 years old were included in the study. At initial examination, 5,7% of students proved to be HPV positive. HPV DNA was detected in 3 of 39 male participants (7,7%) and in 3 of 67 female students (4,5%). All infected individuals were non-smokers, while none of them reffered HPV-related medical history. HPV infection from high risk types was observed in 6 of 106 samples (5,7%) while 1,9% (2/106) was infected by a low risk type. The most commonly detected HPV type was HPV 53, followed by HPV 16 and HPV 66, while infections from multiple HPV types were recognised in 5 of 6 positive samples. At 12-month follow-up examination, HPV DNA was detected in all individuals who were proved to be HPV-positive at the initial examination. Persistent infection, which has been defined as detection of the same HPV type at 2 consecutive tests, was detected in 6 of 6 positive samples (100%). Clearance of at least one HPV type-specific infection was observed in 4 of 6 participants (66,7%). For oncogenic HPV types, clearance rate was 35,2%, while for non-oncogenic types clearance rate was 100%. All HPV-53 infections that were detected at baseline examination proved to be persistent. In total, clearance rate of HPV infection at 12-month follow-up interval was 45%, since 20 HPV type-specific infections were detected at initial examination and 11 of them still were detectable after 1 year. Conclusions: Low proportion of young Greek adults with normal oral mucosa is HPV DNA positive. However, infections from multiple and high risk HPV types are common among infected individuals. In addition to these, persistent high risk infections, that last more than a year, are not uncommon."],"dc:identifier":["uoadl:1315275","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315275"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Διερεύνηση της συχνότητας ανίχνευσης και αποδρομής του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων σε κλινικά υγιή στοματικό βλεννογόνο νεαρών Ελλήνων ενηλίκων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z"}