{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315281"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315281","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επιπλοκές του στόματος σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία","abstract":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Η θεραπευτική αντιμετώπιση των κακόηθων νεοπλασιών κεφαλής-τραχήλου είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει: τη χειρουργική εξαίρεση της βλάβης, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και διάφορους συνδυασμούς των προαναφερθεισών θεραπειών. Η αποτελεσματικότητα των παραπάνω θεραπευτικών σχημάτων είναι αποδεδειγμένη κατά την αντιμετώπιση του καρκίνου κεφαλής- τραχήλου. Παρόλα αυτά, η θεραπεία συνοδεύεται από επιπλοκές, οι σημαντικότερες των οποίων είναι α) βλεννογονίτιδα, β) καντιντίαση γ) ερπητική λοίμωξη και δ) ξηροστομία, επιρεάζοντας την ομαλή πορεία της θεραπείας και επιδεινώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ : Να αξιολογηθούν η ένταση της βλεννογονίτιδας, η συχνότητα μυκητιασικών και ερπητικών λοιμώξεων, ο πόνος και η ξηροστομία σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, κατά τη διάρκεια και το πέρας της θεραπείας τους. ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ : Πρόκειται για μια μελέτη αξιολόγησης με τη χρήση ιατρικών και οδοντιατρικών δεδομένων από το ιατρικό ιστορικό 176 ασθενών με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, οι οποίοι προσήλθαν στην Κλινική της Νοσοκομειακής Οδοντιατρικής, της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 2008-2012. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Βλεννογονίτιδα, ξηροστομία και πόνος αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. Από το σύνολο των 176 ασθενών, βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 παρατηρήθηκε σε ποσοστά 51,1% και 43,1% αντιστοίχως. 22,7% παραπονέθηκαν για ήπια ξηροστομία, 30,7% για μετρίου βαθμού, 46,6% για σοβαρή ξηροστομία κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας τους. Αντιστοίχως, κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, 32,9% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης πόνο, 27,9% μέτριας έντασης και 39,2% για σοβαρής έντασης. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, από τα διαθέσιμα στοιχεία που συλλέχθηκαν, παρατηρήθηκε βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 σε ποσοστά 55,6% και 25% αντιστοίχως. Όσον αφορά τη ξηροστομία στο πέρας των ακτινοθεραπειών, 36,9% των ασθενών παραπονέθηκε για ήπια, 34,1% για μετρίου βαθμού και 29% για μεγαλύτερου βαθμού ξηροστομία. Αντιστοίχως, 51,2% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης, 24,4% μέτριας έντασης και 24,4% σοβαρής έντασης πόνο. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας παρουσιάζεται μια ελαφρά βελτίωση της βλεννογονίτιδας, παρότι παραμένει ακόμη σε υψηλό ποσοστό στο σύνολο των ασθενών. Αυτό έρχεται σε συμφωνία με αύξηση του ποσοστού των ασθενών που περιγράφει ήπιας μορφής πόνου, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα βελτιώνεται, αλλά δεν έχει πλήρως επουλωθεί. Η ένταση της ξηροστομίας παρουσιάζει και αυτή βελτίωση κατά το πέρας των ακτινοθεραπειών, σε σχέση με την έντασή της κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Η βλεννογονίτιδα προκαλείται από τη βλαπτική επίδραση της ακτινοβολίας στο επιθήλιο και στο συνδετικό ιστό του στοματικού βλεννογόνου. Τα έλκη που αναπτύσσονται μολύνονται με βακτήρια, μύκητες και ιούς και δύναται να αναπτυχθούν λοιμώξεις κάτι που σχετίζεται με την επιδείνωση των συμπτωμάτων της. Η αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή έχει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο αντίστοιχων λοιμώξεων, βελτιώνοντας κατ’ επέκταση τη συμπτωματολογία της βλεννογονίτιδας. Η ξαφνική έναρξη ή επιδείνωση της ξηροστομίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας, έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη καντιντιασικής λοίμωξης. Η βελτίωση της ξηροστομίας και της βλεννογονίτιδας σε συνδιασμό με αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή υποδηλώνει ότι οι μυκητισιακές και ερπητικές λοιμώξεις που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας επιβαρύνουν σημαντικά τη ένταση της βλεννογονίτιδας και της ξηροστομίας. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, ενώ παρατηρείται συνολική βελτίωση της έντασης του πόνου, παρουσιάζεται μια αύξηση στο πληθυσμό των ασθενών που υποφέρουν από ήπιας μορφής πόνο, κάτι που οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν έχει πλήρως επουλωθεί.","abstract_html":"ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Η θεραπευτική αντιμετώπιση των κακόηθων νεοπλασιών κεφαλής-τραχήλου είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει: τη χειρουργική εξαίρεση της βλάβης, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και διάφορους συνδυασμούς των προαναφερθεισών θεραπειών. Η αποτελεσματικότητα των παραπάνω θεραπευτικών σχημάτων είναι αποδεδειγμένη κατά την αντιμετώπιση του καρκίνου κεφαλής- τραχήλου. Παρόλα αυτά, η θεραπεία συνοδεύεται από επιπλοκές, οι σημαντικότερες των οποίων είναι α) βλεννογονίτιδα, β) καντιντίαση γ) ερπητική λοίμωξη και δ) ξηροστομία, επιρεάζοντας την ομαλή πορεία της θεραπείας και επιδεινώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ : Να αξιολογηθούν η ένταση της βλεννογονίτιδας, η συχνότητα μυκητιασικών και ερπητικών λοιμώξεων, ο πόνος και η ξηροστομία σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, κατά τη διάρκεια και το πέρας της θεραπείας τους. ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ : Πρόκειται για μια μελέτη αξιολόγησης με τη χρήση ιατρικών και οδοντιατρικών δεδομένων από το ιατρικό ιστορικό 176 ασθενών με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, οι οποίοι προσήλθαν στην Κλινική της Νοσοκομειακής Οδοντιατρικής, της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 2008-2012. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Βλεννογονίτιδα, ξηροστομία και πόνος αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. Από το σύνολο των 176 ασθενών, βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 παρατηρήθηκε σε ποσοστά 51,1% και 43,1% αντιστοίχως. 22,7% παραπονέθηκαν για ήπια ξηροστομία, 30,7% για μετρίου βαθμού, 46,6% για σοβαρή ξηροστομία κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας τους. Αντιστοίχως, κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, 32,9% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης πόνο, 27,9% μέτριας έντασης και 39,2% για σοβαρής έντασης. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, από τα διαθέσιμα στοιχεία που συλλέχθηκαν, παρατηρήθηκε βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 σε ποσοστά 55,6% και 25% αντιστοίχως. Όσον αφορά τη ξηροστομία στο πέρας των ακτινοθεραπειών, 36,9% των ασθενών παραπονέθηκε για ήπια, 34,1% για μετρίου βαθμού και 29% για μεγαλύτερου βαθμού ξηροστομία. Αντιστοίχως, 51,2% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης, 24,4% μέτριας έντασης και 24,4% σοβαρής έντασης πόνο. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας παρουσιάζεται μια ελαφρά βελτίωση της βλεννογονίτιδας, παρότι παραμένει ακόμη σε υψηλό ποσοστό στο σύνολο των ασθενών. Αυτό έρχεται σε συμφωνία με αύξηση του ποσοστού των ασθενών που περιγράφει ήπιας μορφής πόνου, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα βελτιώνεται, αλλά δεν έχει πλήρως επουλωθεί. Η ένταση της ξηροστομίας παρουσιάζει και αυτή βελτίωση κατά το πέρας των ακτινοθεραπειών, σε σχέση με την έντασή της κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Η βλεννογονίτιδα προκαλείται από τη βλαπτική επίδραση της ακτινοβολίας στο επιθήλιο και στο συνδετικό ιστό του στοματικού βλεννογόνου. Τα έλκη που αναπτύσσονται μολύνονται με βακτήρια, μύκητες και ιούς και δύναται να αναπτυχθούν λοιμώξεις κάτι που σχετίζεται με την επιδείνωση των συμπτωμάτων της. Η αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή έχει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο αντίστοιχων λοιμώξεων, βελτιώνοντας κατ’ επέκταση τη συμπτωματολογία της βλεννογονίτιδας. Η ξαφνική έναρξη ή επιδείνωση της ξηροστομίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας, έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη καντιντιασικής λοίμωξης. Η βελτίωση της ξηροστομίας και της βλεννογονίτιδας σε συνδιασμό με αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή υποδηλώνει ότι οι μυκητισιακές και ερπητικές λοιμώξεις που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας επιβαρύνουν σημαντικά τη ένταση της βλεννογονίτιδας και της ξηροστομίας. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, ενώ παρατηρείται συνολική βελτίωση της έντασης του πόνου, παρουσιάζεται μια αύξηση στο πληθυσμό των ασθενών που υποφέρουν από ήπιας μορφής πόνο, κάτι που οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν έχει πλήρως επουλωθεί.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρούκης Βασίλειος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2014,"date_issued":"2014","date_published":"2014","updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315281"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315281","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315281","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315281","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315281","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρούκης Βασίλειος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2014"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315281","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315281"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Η θεραπευτική αντιμετώπιση των κακόηθων νεοπλασιών κεφαλής-τραχήλου είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει: τη χειρουργική εξαίρεση της βλάβης, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και διάφορους συνδυασμούς των προαναφερθεισών θεραπειών. Η αποτελεσματικότητα των παραπάνω θεραπευτικών σχημάτων είναι αποδεδειγμένη κατά την αντιμετώπιση του καρκίνου κεφαλής- τραχήλου. Παρόλα αυτά, η θεραπεία συνοδεύεται από επιπλοκές, οι σημαντικότερες των οποίων είναι α) βλεννογονίτιδα, β) καντιντίαση γ) ερπητική λοίμωξη και δ) ξηροστομία, επιρεάζοντας την ομαλή πορεία της θεραπείας και επιδεινώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ : Να αξιολογηθούν η ένταση της βλεννογονίτιδας, η συχνότητα μυκητιασικών και ερπητικών λοιμώξεων, ο πόνος και η ξηροστομία σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, κατά τη διάρκεια και το πέρας της θεραπείας τους. ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ : Πρόκειται για μια μελέτη αξιολόγησης με τη χρήση ιατρικών και οδοντιατρικών δεδομένων από το ιατρικό ιστορικό 176 ασθενών με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, οι οποίοι προσήλθαν στην Κλινική της Νοσοκομειακής Οδοντιατρικής, της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 2008-2012. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Βλεννογονίτιδα, ξηροστομία και πόνος αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. Από το σύνολο των 176 ασθενών, βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 παρατηρήθηκε σε ποσοστά 51,1% και 43,1% αντιστοίχως. 22,7% παραπονέθηκαν για ήπια ξηροστομία, 30,7% για μετρίου βαθμού, 46,6% για σοβαρή ξηροστομία κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας τους. Αντιστοίχως, κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, 32,9% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης πόνο, 27,9% μέτριας έντασης και 39,2% για σοβαρής έντασης. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, από τα διαθέσιμα στοιχεία που συλλέχθηκαν, παρατηρήθηκε βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 σε ποσοστά 55,6% και 25% αντιστοίχως. Όσον αφορά τη ξηροστομία στο πέρας των ακτινοθεραπειών, 36,9% των ασθενών παραπονέθηκε για ήπια, 34,1% για μετρίου βαθμού και 29% για μεγαλύτερου βαθμού ξηροστομία. Αντιστοίχως, 51,2% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης, 24,4% μέτριας έντασης και 24,4% σοβαρής έντασης πόνο. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας παρουσιάζεται μια ελαφρά βελτίωση της βλεννογονίτιδας, παρότι παραμένει ακόμη σε υψηλό ποσοστό στο σύνολο των ασθενών. Αυτό έρχεται σε συμφωνία με αύξηση του ποσοστού των ασθενών που περιγράφει ήπιας μορφής πόνου, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα βελτιώνεται, αλλά δεν έχει πλήρως επουλωθεί. Η ένταση της ξηροστομίας παρουσιάζει και αυτή βελτίωση κατά το πέρας των ακτινοθεραπειών, σε σχέση με την έντασή της κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Η βλεννογονίτιδα προκαλείται από τη βλαπτική επίδραση της ακτινοβολίας στο επιθήλιο και στο συνδετικό ιστό του στοματικού βλεννογόνου. Τα έλκη που αναπτύσσονται μολύνονται με βακτήρια, μύκητες και ιούς και δύναται να αναπτυχθούν λοιμώξεις κάτι που σχετίζεται με την επιδείνωση των συμπτωμάτων της. Η αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή έχει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο αντίστοιχων λοιμώξεων, βελτιώνοντας κατ’ επέκταση τη συμπτωματολογία της βλεννογονίτιδας. Η ξαφνική έναρξη ή επιδείνωση της ξηροστομίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας, έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη καντιντιασικής λοίμωξης. Η βελτίωση της ξηροστομίας και της βλεννογονίτιδας σε συνδιασμό με αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή υποδηλώνει ότι οι μυκητισιακές και ερπητικές λοιμώξεις που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας επιβαρύνουν σημαντικά τη ένταση της βλεννογονίτιδας και της ξηροστομίας. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, ενώ παρατηρείται συνολική βελτίωση της έντασης του πόνου, παρουσιάζεται μια αύξηση στο πληθυσμό των ασθενών που υποφέρουν από ήπιας μορφής πόνο, κάτι που οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν έχει πλήρως επουλωθεί.","INTRODUCTION : Treatment of head and neck cancer is multifaceted and combines surgical excisition, chemotherapy and radiotherapy. Despite the effectiveness of the treatment schemes, sideffects such as oral mucositis, candidiasis, herpes infection and xerostomia, are likely to occur, adversely affecting treatment outcome and patients quality of life. PURPOSE : To compare the severity of oral mucositis, pain and xerostomia and to evaluate the effects of fungal and viral infection of patients with head and neck cancer, during and at the completion of radiotherapy. PATIENTS AND METHODS : The clinical records of 176 patients with head and neck cancer, who underwent radiotherapy with or without chemotherapy, during the period 2008-2012 were evaluated from the Hospital Dentistry Clinic of Dental School of National and Kapodistrian University of Athens. RESULTS : From 176 patients patients with head and neck cancer who underwent radiotherapy with or without chemotherapy during the period 2008-2012, oral mucositis, grade 2,3 and 4 was developed in 82,9% of patients during the course of the radiotherapy. Mild xerostomia was developed in 22,7%, moderate in 30,7% and severe in 46,6%. Respectively, mild intensity pain was noted in 32,9%, moderate intensity in 27.9% and severe intensity pain in 39,2% of the patients. At the completion of the radiotherapy oral mucositis grade 2,3 and 4 was evaluated in 56,8% of the patients. Mild xerostomia was noted in 36.9%, moderate in 34.1% and severe in 29%. Respectively, mild intensity pain was noted in 51.2%, moderate intensity in 24.4% and severe intensity pain in 24.4% of the patients. At the completion of the radiotherapy a reduction of the severity of oral mucositis can be observed, althought its prevalence is still high. Severe pain and xerostomia are also improved. Those results delineate the important role of fungal and viral infections in the severety of oral mucositis, pain and xerostomia. Mild intensity pain shows an increase. This can be attributed to the fact that oral mucositis is improving but it hasn’t still fully healed. CONCLUSIONS : The prevalence of head and neck cancer is higher in men than women and it is more likely to occur in older individuals. Oral mucositis that develops during the course of radiotherapy and chemotherapy does not have an infectious origin and it is caused by the panmucosal damage that occurs during the radio and chemotherapy. The ulcers of oral mucositis are likely to be infected by fungi and viruses, an effect that can increase its severity. Antifungal and antiviral treatment plays an important role in controling mucositis severity. Fungal infections of mucositis during the course of radiotherapy is facilitated also by the upcoming xerostomia which develops from the irradiation of the salivaly glands. It is also worth mentioning that a sudden increase in xerostomia in these patients can be attributed to an ongoing fungal infection."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επιπλοκές του στόματος σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρούκης Βασίλειος"],"dc:date":["2014"],"dc:description":["ΕΙΣΑΓΩΓΗ : Η θεραπευτική αντιμετώπιση των κακόηθων νεοπλασιών κεφαλής-τραχήλου είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει: τη χειρουργική εξαίρεση της βλάβης, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία και διάφορους συνδυασμούς των προαναφερθεισών θεραπειών. Η αποτελεσματικότητα των παραπάνω θεραπευτικών σχημάτων είναι αποδεδειγμένη κατά την αντιμετώπιση του καρκίνου κεφαλής- τραχήλου. Παρόλα αυτά, η θεραπεία συνοδεύεται από επιπλοκές, οι σημαντικότερες των οποίων είναι α) βλεννογονίτιδα, β) καντιντίαση γ) ερπητική λοίμωξη και δ) ξηροστομία, επιρεάζοντας την ομαλή πορεία της θεραπείας και επιδεινώνοντας την ποιότητα ζωής των ασθενών. ΣΚΟΠΟΣ : Να αξιολογηθούν η ένταση της βλεννογονίτιδας, η συχνότητα μυκητιασικών και ερπητικών λοιμώξεων, ο πόνος και η ξηροστομία σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, κατά τη διάρκεια και το πέρας της θεραπείας τους. ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ : Πρόκειται για μια μελέτη αξιολόγησης με τη χρήση ιατρικών και οδοντιατρικών δεδομένων από το ιατρικό ιστορικό 176 ασθενών με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία, οι οποίοι προσήλθαν στην Κλινική της Νοσοκομειακής Οδοντιατρικής, της Οδοντιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 2008-2012. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ : Βλεννογονίτιδα, ξηροστομία και πόνος αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. Από το σύνολο των 176 ασθενών, βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 παρατηρήθηκε σε ποσοστά 51,1% και 43,1% αντιστοίχως. 22,7% παραπονέθηκαν για ήπια ξηροστομία, 30,7% για μετρίου βαθμού, 46,6% για σοβαρή ξηροστομία κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας τους. Αντιστοίχως, κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας, 32,9% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης πόνο, 27,9% μέτριας έντασης και 39,2% για σοβαρής έντασης. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, από τα διαθέσιμα στοιχεία που συλλέχθηκαν, παρατηρήθηκε βλεννογονίτιδα βαθμού 1-2 και 3-4 σε ποσοστά 55,6% και 25% αντιστοίχως. Όσον αφορά τη ξηροστομία στο πέρας των ακτινοθεραπειών, 36,9% των ασθενών παραπονέθηκε για ήπια, 34,1% για μετρίου βαθμού και 29% για μεγαλύτερου βαθμού ξηροστομία. Αντιστοίχως, 51,2% παραπονέθηκαν για ήπιας έντασης, 24,4% μέτριας έντασης και 24,4% σοβαρής έντασης πόνο. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας παρουσιάζεται μια ελαφρά βελτίωση της βλεννογονίτιδας, παρότι παραμένει ακόμη σε υψηλό ποσοστό στο σύνολο των ασθενών. Αυτό έρχεται σε συμφωνία με αύξηση του ποσοστού των ασθενών που περιγράφει ήπιας μορφής πόνου, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα βελτιώνεται, αλλά δεν έχει πλήρως επουλωθεί. Η ένταση της ξηροστομίας παρουσιάζει και αυτή βελτίωση κατά το πέρας των ακτινοθεραπειών, σε σχέση με την έντασή της κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ : Η βλεννογονίτιδα προκαλείται από τη βλαπτική επίδραση της ακτινοβολίας στο επιθήλιο και στο συνδετικό ιστό του στοματικού βλεννογόνου. Τα έλκη που αναπτύσσονται μολύνονται με βακτήρια, μύκητες και ιούς και δύναται να αναπτυχθούν λοιμώξεις κάτι που σχετίζεται με την επιδείνωση των συμπτωμάτων της. Η αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή έχει σημαντικό ρόλο στον έλεγχο αντίστοιχων λοιμώξεων, βελτιώνοντας κατ’ επέκταση τη συμπτωματολογία της βλεννογονίτιδας. Η ξαφνική έναρξη ή επιδείνωση της ξηροστομίας κατά τη διάρκεια της θεραπείας, έχει συσχετισθεί με την ανάπτυξη καντιντιασικής λοίμωξης. Η βελτίωση της ξηροστομίας και της βλεννογονίτιδας σε συνδιασμό με αντιμυκητιασική και αντιερπητική αγωγή υποδηλώνει ότι οι μυκητισιακές και ερπητικές λοιμώξεις που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια της ακτινοθεραπείας επιβαρύνουν σημαντικά τη ένταση της βλεννογονίτιδας και της ξηροστομίας. Στο πέρας της ακτινοθεραπείας, ενώ παρατηρείται συνολική βελτίωση της έντασης του πόνου, παρουσιάζεται μια αύξηση στο πληθυσμό των ασθενών που υποφέρουν από ήπιας μορφής πόνο, κάτι που οφείλεται στο γεγονός ότι η βλεννογονίτιδα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας δεν έχει πλήρως επουλωθεί.","INTRODUCTION : Treatment of head and neck cancer is multifaceted and combines surgical excisition, chemotherapy and radiotherapy. Despite the effectiveness of the treatment schemes, sideffects such as oral mucositis, candidiasis, herpes infection and xerostomia, are likely to occur, adversely affecting treatment outcome and patients quality of life. PURPOSE : To compare the severity of oral mucositis, pain and xerostomia and to evaluate the effects of fungal and viral infection of patients with head and neck cancer, during and at the completion of radiotherapy. PATIENTS AND METHODS : The clinical records of 176 patients with head and neck cancer, who underwent radiotherapy with or without chemotherapy, during the period 2008-2012 were evaluated from the Hospital Dentistry Clinic of Dental School of National and Kapodistrian University of Athens. RESULTS : From 176 patients patients with head and neck cancer who underwent radiotherapy with or without chemotherapy during the period 2008-2012, oral mucositis, grade 2,3 and 4 was developed in 82,9% of patients during the course of the radiotherapy. Mild xerostomia was developed in 22,7%, moderate in 30,7% and severe in 46,6%. Respectively, mild intensity pain was noted in 32,9%, moderate intensity in 27.9% and severe intensity pain in 39,2% of the patients. At the completion of the radiotherapy oral mucositis grade 2,3 and 4 was evaluated in 56,8% of the patients. Mild xerostomia was noted in 36.9%, moderate in 34.1% and severe in 29%. Respectively, mild intensity pain was noted in 51.2%, moderate intensity in 24.4% and severe intensity pain in 24.4% of the patients. At the completion of the radiotherapy a reduction of the severity of oral mucositis can be observed, althought its prevalence is still high. Severe pain and xerostomia are also improved. Those results delineate the important role of fungal and viral infections in the severety of oral mucositis, pain and xerostomia. Mild intensity pain shows an increase. This can be attributed to the fact that oral mucositis is improving but it hasn’t still fully healed. CONCLUSIONS : The prevalence of head and neck cancer is higher in men than women and it is more likely to occur in older individuals. Oral mucositis that develops during the course of radiotherapy and chemotherapy does not have an infectious origin and it is caused by the panmucosal damage that occurs during the radio and chemotherapy. The ulcers of oral mucositis are likely to be infected by fungi and viruses, an effect that can increase its severity. Antifungal and antiviral treatment plays an important role in controling mucositis severity. Fungal infections of mucositis during the course of radiotherapy is facilitated also by the upcoming xerostomia which develops from the irradiation of the salivaly glands. It is also worth mentioning that a sudden increase in xerostomia in these patients can be attributed to an ongoing fungal infection."],"dc:identifier":["uoadl:1315281","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315281"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επιπλοκές του στόματος σε ασθενείς με καρκίνο κεφαλής-τραχήλου που υπεβλήθησαν σε ακτινοθεραπεία, με ή χωρίς χημειοθεραπεία"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z"}