{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315283"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315283","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση οιστρογονικών ενώσεων στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων μυών","abstract":"Τα τελευταία χρόνια, οι διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης έχουν απασχολήσει την ιατρική κοινότητα, ιατρούς και οδοντιάτρους, καθώς σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, μεγάλο ποσοστό του γενικού πληθυσμού και ιδίως νεαρές γυναίκες πάσχουν από διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Η συχνότητά τους αυξάνεται με τη θεραπεία με οιστρογόνα και πειραματικά έχει αποδειχθεί ότι η δυσλειτουργία της κροταφογναθικής διάρθρωσης επιδεινώνεται με χορήγηση οιστραδιόλης, μία κατάσταση που αντιστρέφεται με τη λήψη ανταγωνιστών οιστρογόνων. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι τα οιστρογόνα συμμετέχουν στην παθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης αυξάνοντας τη σύνθεση των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Επομένως, είναι σημαντική η αξιολόγηση της γενικότερης επίδρασης των οιστρογόνων και άλλων οιστρογονικών ενώσεων, που λαμβάνονται μέσω της διατροφής, στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, ως βασικής μονάδας στην κροταφογναθική διάρθωση, με στόχο τη διαλεύκανση του ρόλου τους στην αιτιοπαθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να εξεταστεί η επίδραση της χορήγησης οιστραδιόλης ΕΕ, ραλοξιφένης RAL, και φυτικών αναλόγων (OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN και OH-TYROSOL) στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων (OVX) μυών. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών, στους 50 από τους οποίους πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), εκ των οποίων οι πρώτες δύο (SHAM και OVX) αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της επέμβασης και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν με ακτινολογικές και φωτογραφικές απεικονίσεις, καθώς και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο του κονδύλου της κάτω γνάθου των πειραματοζώων, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης, TRAP και ανοσοϊστοχημεία για τον οιστρογονικό υποδοχέα β σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας, συγκεντρωτικά, έδειξαν ότι οι επιδράσεις των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων αφορούν, κυρίως, το εμβαδόν του κονδύλου, τον κονδυλικό χόνδρο, την πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα του και το συνολικό αριθμό των χονδροκυττάρων στην πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα, ενώ διαφέρουν ως προς την οιστρογονική ένωση. Πιθανή είναι η επίδραση των οιστρογονικών ενώσεων στον αριθμό των οστεοκλαστών στην επιφάνεια του οστού του κονδύλου, κάτω από τον κονδυλικό χόνδρο και στην έκφραση του οιστρογονικού υποδοχέα β, απαιτείται, όμως, περαιτέρω ποσοτικός προσδιορισμός τους. Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στην οστική πυκνότητα του κονδύλου, στο πλάτος του κονδυλικού αυχένα και στην υπερτροφική στιβάδα του κονδυλικού χόνδρου. Από την παρούσα διπλωματική εργασία, συμπεραίνεται ότι η έλλειψη οιστρογόνων επηρεάζει το στοματογναθικό σύστημα και συγκεκριμένα τον κόνδυλο της κάτω γνάθου των μυών που μελετήθηκαν. Η αξιοσημείωτη επίδραση των περισσότερων οιστρογονικών ενώσεων της μελέτης στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα οιστρογόνα, καθώς και οι χορηγούμενες οιστρογονικές ενώσεις για την πρόληψη ή τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, σχετίζονται με τις διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Λόγω των μεταβολών στη δομή και τη μορφολογία του κονδύλου της κάτω γνάθου, που προκαλούνται από την αύξηση των οιστογόνων ή των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων, ο κόνδυλος είναι πιθανόν να εμφανίζει μεγαλύτερη επιρρέπεια στην ανάπτυξη διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φαίνεται να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, απαιτούνται όμως περαιτέρω μελέτες που να αφορούν την επίδρασή τους στον κόνδυλο τη κάτω γνάθου.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια, οι διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης έχουν απασχολήσει την ιατρική κοινότητα, ιατρούς και οδοντιάτρους, καθώς σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, μεγάλο ποσοστό του γενικού πληθυσμού και ιδίως νεαρές γυναίκες πάσχουν από διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Η συχνότητά τους αυξάνεται με τη θεραπεία με οιστρογόνα και πειραματικά έχει αποδειχθεί ότι η δυσλειτουργία της κροταφογναθικής διάρθρωσης επιδεινώνεται με χορήγηση οιστραδιόλης, μία κατάσταση που αντιστρέφεται με τη λήψη ανταγωνιστών οιστρογόνων. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι τα οιστρογόνα συμμετέχουν στην παθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης αυξάνοντας τη σύνθεση των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Επομένως, είναι σημαντική η αξιολόγηση της γενικότερης επίδρασης των οιστρογόνων και άλλων οιστρογονικών ενώσεων, που λαμβάνονται μέσω της διατροφής, στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, ως βασικής μονάδας στην κροταφογναθική διάρθωση, με στόχο τη διαλεύκανση του ρόλου τους στην αιτιοπαθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να εξεταστεί η επίδραση της χορήγησης οιστραδιόλης ΕΕ, ραλοξιφένης RAL, και φυτικών αναλόγων (OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN και OH-TYROSOL) στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων (OVX) μυών. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών, στους 50 από τους οποίους πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), εκ των οποίων οι πρώτες δύο (SHAM και OVX) αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της επέμβασης και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν με ακτινολογικές και φωτογραφικές απεικονίσεις, καθώς και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο του κονδύλου της κάτω γνάθου των πειραματοζώων, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης, TRAP και ανοσοϊστοχημεία για τον οιστρογονικό υποδοχέα β σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας, συγκεντρωτικά, έδειξαν ότι οι επιδράσεις των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων αφορούν, κυρίως, το εμβαδόν του κονδύλου, τον κονδυλικό χόνδρο, την πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα του και το συνολικό αριθμό των χονδροκυττάρων στην πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα, ενώ διαφέρουν ως προς την οιστρογονική ένωση. Πιθανή είναι η επίδραση των οιστρογονικών ενώσεων στον αριθμό των οστεοκλαστών στην επιφάνεια του οστού του κονδύλου, κάτω από τον κονδυλικό χόνδρο και στην έκφραση του οιστρογονικού υποδοχέα β, απαιτείται, όμως, περαιτέρω ποσοτικός προσδιορισμός τους. Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στην οστική πυκνότητα του κονδύλου, στο πλάτος του κονδυλικού αυχένα και στην υπερτροφική στιβάδα του κονδυλικού χόνδρου. Από την παρούσα διπλωματική εργασία, συμπεραίνεται ότι η έλλειψη οιστρογόνων επηρεάζει το στοματογναθικό σύστημα και συγκεκριμένα τον κόνδυλο της κάτω γνάθου των μυών που μελετήθηκαν. Η αξιοσημείωτη επίδραση των περισσότερων οιστρογονικών ενώσεων της μελέτης στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα οιστρογόνα, καθώς και οι χορηγούμενες οιστρογονικές ενώσεις για την πρόληψη ή τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, σχετίζονται με τις διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Λόγω των μεταβολών στη δομή και τη μορφολογία του κονδύλου της κάτω γνάθου, που προκαλούνται από την αύξηση των οιστογόνων ή των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων, ο κόνδυλος είναι πιθανόν να εμφανίζει μεγαλύτερη επιρρέπεια στην ανάπτυξη διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φαίνεται να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, απαιτούνται όμως περαιτέρω μελέτες που να αφορούν την επίδρασή τους στον κόνδυλο τη κάτω γνάθου.","abstract_has_math":false,"creators":["Χατζηδημητρίου Κωνσταντίνα"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315283"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315283","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315283","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315283","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315283","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χατζηδημητρίου Κωνσταντίνα"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315283"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια, οι διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης έχουν απασχολήσει την ιατρική κοινότητα, ιατρούς και οδοντιάτρους, καθώς σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, μεγάλο ποσοστό του γενικού πληθυσμού και ιδίως νεαρές γυναίκες πάσχουν από διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Η συχνότητά τους αυξάνεται με τη θεραπεία με οιστρογόνα και πειραματικά έχει αποδειχθεί ότι η δυσλειτουργία της κροταφογναθικής διάρθρωσης επιδεινώνεται με χορήγηση οιστραδιόλης, μία κατάσταση που αντιστρέφεται με τη λήψη ανταγωνιστών οιστρογόνων. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι τα οιστρογόνα συμμετέχουν στην παθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης αυξάνοντας τη σύνθεση των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Επομένως, είναι σημαντική η αξιολόγηση της γενικότερης επίδρασης των οιστρογόνων και άλλων οιστρογονικών ενώσεων, που λαμβάνονται μέσω της διατροφής, στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, ως βασικής μονάδας στην κροταφογναθική διάρθωση, με στόχο τη διαλεύκανση του ρόλου τους στην αιτιοπαθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να εξεταστεί η επίδραση της χορήγησης οιστραδιόλης ΕΕ, ραλοξιφένης RAL, και φυτικών αναλόγων (OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN και OH-TYROSOL) στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων (OVX) μυών. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών, στους 50 από τους οποίους πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), εκ των οποίων οι πρώτες δύο (SHAM και OVX) αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της επέμβασης και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν με ακτινολογικές και φωτογραφικές απεικονίσεις, καθώς και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο του κονδύλου της κάτω γνάθου των πειραματοζώων, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης, TRAP και ανοσοϊστοχημεία για τον οιστρογονικό υποδοχέα β σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας, συγκεντρωτικά, έδειξαν ότι οι επιδράσεις των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων αφορούν, κυρίως, το εμβαδόν του κονδύλου, τον κονδυλικό χόνδρο, την πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα του και το συνολικό αριθμό των χονδροκυττάρων στην πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα, ενώ διαφέρουν ως προς την οιστρογονική ένωση. Πιθανή είναι η επίδραση των οιστρογονικών ενώσεων στον αριθμό των οστεοκλαστών στην επιφάνεια του οστού του κονδύλου, κάτω από τον κονδυλικό χόνδρο και στην έκφραση του οιστρογονικού υποδοχέα β, απαιτείται, όμως, περαιτέρω ποσοτικός προσδιορισμός τους. Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στην οστική πυκνότητα του κονδύλου, στο πλάτος του κονδυλικού αυχένα και στην υπερτροφική στιβάδα του κονδυλικού χόνδρου. Από την παρούσα διπλωματική εργασία, συμπεραίνεται ότι η έλλειψη οιστρογόνων επηρεάζει το στοματογναθικό σύστημα και συγκεκριμένα τον κόνδυλο της κάτω γνάθου των μυών που μελετήθηκαν. Η αξιοσημείωτη επίδραση των περισσότερων οιστρογονικών ενώσεων της μελέτης στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα οιστρογόνα, καθώς και οι χορηγούμενες οιστρογονικές ενώσεις για την πρόληψη ή τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, σχετίζονται με τις διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Λόγω των μεταβολών στη δομή και τη μορφολογία του κονδύλου της κάτω γνάθου, που προκαλούνται από την αύξηση των οιστογόνων ή των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων, ο κόνδυλος είναι πιθανόν να εμφανίζει μεγαλύτερη επιρρέπεια στην ανάπτυξη διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φαίνεται να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, απαιτούνται όμως περαιτέρω μελέτες που να αφορούν την επίδρασή τους στον κόνδυλο τη κάτω γνάθου.","In recent years, temporomandibular joint (TMJ) disorders have been studied by the majority of the medical-dental world, as according to epidemiological studies, a great percentage of the general population, especially young women, suffer from ΤΜJ disorders. Their frequency increases with estrogenic therapy. Experimentally, TMJ dysfunction exacerbates by the administration of estradiol and the situation is reversed by treatment with estrogens antagonists. Estrogens are possibly involved in the pathogenesis of TMJ disorders by increasing the synthesis of proinflammatory cytokines. It is, therefore, important to evaluate the overall effect of estrogens and other estrogenic compounds in the mandibular condyle, which is the basic unit in the TMJ, aiming to a greater elucidation of their role in the pathogenesis of TMJ disorders. The aim of this Master's thesis was to examine the effect of the administration of estradiol (EE), raloxifene (RAL) and phytoestrogens (OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL) in the mandibular condyle of ovariectomized female mice. For this purpose, 57 female, 6 month-old, C57 mice were used. Ovariectomy (OVX) was performed in 50 of them and sham-operation in the remaining 7 animals (SHAM). Afterwards, the mice were distributed into 9 groups (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), the first two of which consisted the control groups. The administration of the estrogenic compounds started the day next to surgery and was continued daily for 4 weeks. The results on condylar bone density and cartilage histomorphometry were evaluated through radiographic or photographic images and histological sections, respectively. Radiographic evaluation included optical density determination of radiographs and digital mammograph images. Histological analysis included paraffin sections stained with hematoxylin-eosin, TRAP and slices subjected to immunohistochemistry for the detection of estrogen receptor b. Our results, collectively, revealed that the administered estrogenic compounds significantly affected the condylar area, the condylar cartilage and its proliferating layer and as well as the total number of chondrocytes in the proliferating layer; alterations differed among the estrogenic compounds. No significant differences were noted in the bone mineral density of the condyle, in the width of the condylar neck and in the hypertrophic layer of the condylar cartilage. An effect in the number of osteoclasts at the bone surface, directly beneath the cartilage zone, needs further quantification. Similarly, possibly induced changes in estrogen receptor b immunoreactivity need further evaluation. In conclusion, this study showed that ovariectomy affects the oromandibular system and specifically the mandibular condyle. The remarkable effect of most of the estrogenic compounds in the mandibular condyle, in this study, confirms the association of estrogen and other estrogen compounds, which are administrated for the prevention and treatment of osteoporosis, with TMJ disorders. Due to the changes in the structure and morphology of the mandibular condyle, caused by the increase of estrogens or administered estrogenic compounds, it is possible that the condyle is more prone to the development of temporomandibular joint disorders. Phytoestrogens appear to mimic the action of estrogens, but further studies concerning their effect on the mandibular condyle are required."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση οιστρογονικών ενώσεων στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων μυών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χατζηδημητρίου Κωνσταντίνα"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια, οι διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης έχουν απασχολήσει την ιατρική κοινότητα, ιατρούς και οδοντιάτρους, καθώς σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, μεγάλο ποσοστό του γενικού πληθυσμού και ιδίως νεαρές γυναίκες πάσχουν από διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Η συχνότητά τους αυξάνεται με τη θεραπεία με οιστρογόνα και πειραματικά έχει αποδειχθεί ότι η δυσλειτουργία της κροταφογναθικής διάρθρωσης επιδεινώνεται με χορήγηση οιστραδιόλης, μία κατάσταση που αντιστρέφεται με τη λήψη ανταγωνιστών οιστρογόνων. Επιπλέον, υποστηρίζεται ότι τα οιστρογόνα συμμετέχουν στην παθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης αυξάνοντας τη σύνθεση των προφλεγμονωδών κυτοκινών. Επομένως, είναι σημαντική η αξιολόγηση της γενικότερης επίδρασης των οιστρογόνων και άλλων οιστρογονικών ενώσεων, που λαμβάνονται μέσω της διατροφής, στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, ως βασικής μονάδας στην κροταφογναθική διάρθωση, με στόχο τη διαλεύκανση του ρόλου τους στην αιτιοπαθογένεια των διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να εξεταστεί η επίδραση της χορήγησης οιστραδιόλης ΕΕ, ραλοξιφένης RAL, και φυτικών αναλόγων (OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN και OH-TYROSOL) στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων (OVX) μυών. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών, στους 50 από τους οποίους πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), εκ των οποίων οι πρώτες δύο (SHAM και OVX) αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της επέμβασης και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν με ακτινολογικές και φωτογραφικές απεικονίσεις, καθώς και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο του κονδύλου της κάτω γνάθου των πειραματοζώων, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης, TRAP και ανοσοϊστοχημεία για τον οιστρογονικό υποδοχέα β σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματά μας, συγκεντρωτικά, έδειξαν ότι οι επιδράσεις των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων αφορούν, κυρίως, το εμβαδόν του κονδύλου, τον κονδυλικό χόνδρο, την πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα του και το συνολικό αριθμό των χονδροκυττάρων στην πολλαπλασιαζόμενη στιβάδα, ενώ διαφέρουν ως προς την οιστρογονική ένωση. Πιθανή είναι η επίδραση των οιστρογονικών ενώσεων στον αριθμό των οστεοκλαστών στην επιφάνεια του οστού του κονδύλου, κάτω από τον κονδυλικό χόνδρο και στην έκφραση του οιστρογονικού υποδοχέα β, απαιτείται, όμως, περαιτέρω ποσοτικός προσδιορισμός τους. Δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στην οστική πυκνότητα του κονδύλου, στο πλάτος του κονδυλικού αυχένα και στην υπερτροφική στιβάδα του κονδυλικού χόνδρου. Από την παρούσα διπλωματική εργασία, συμπεραίνεται ότι η έλλειψη οιστρογόνων επηρεάζει το στοματογναθικό σύστημα και συγκεκριμένα τον κόνδυλο της κάτω γνάθου των μυών που μελετήθηκαν. Η αξιοσημείωτη επίδραση των περισσότερων οιστρογονικών ενώσεων της μελέτης στον κόνδυλο της κάτω γνάθου, επιβεβαιώνει το γεγονός ότι τα οιστρογόνα, καθώς και οι χορηγούμενες οιστρογονικές ενώσεις για την πρόληψη ή τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, σχετίζονται με τις διαταραχές της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Λόγω των μεταβολών στη δομή και τη μορφολογία του κονδύλου της κάτω γνάθου, που προκαλούνται από την αύξηση των οιστογόνων ή των χορηγούμενων οιστρογονικών ενώσεων, ο κόνδυλος είναι πιθανόν να εμφανίζει μεγαλύτερη επιρρέπεια στην ανάπτυξη διαταραχών της κροταφογναθικής διάρθρωσης. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φαίνεται να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, απαιτούνται όμως περαιτέρω μελέτες που να αφορούν την επίδρασή τους στον κόνδυλο τη κάτω γνάθου.","In recent years, temporomandibular joint (TMJ) disorders have been studied by the majority of the medical-dental world, as according to epidemiological studies, a great percentage of the general population, especially young women, suffer from ΤΜJ disorders. Their frequency increases with estrogenic therapy. Experimentally, TMJ dysfunction exacerbates by the administration of estradiol and the situation is reversed by treatment with estrogens antagonists. Estrogens are possibly involved in the pathogenesis of TMJ disorders by increasing the synthesis of proinflammatory cytokines. It is, therefore, important to evaluate the overall effect of estrogens and other estrogenic compounds in the mandibular condyle, which is the basic unit in the TMJ, aiming to a greater elucidation of their role in the pathogenesis of TMJ disorders. The aim of this Master's thesis was to examine the effect of the administration of estradiol (EE), raloxifene (RAL) and phytoestrogens (OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL) in the mandibular condyle of ovariectomized female mice. For this purpose, 57 female, 6 month-old, C57 mice were used. Ovariectomy (OVX) was performed in 50 of them and sham-operation in the remaining 7 animals (SHAM). Afterwards, the mice were distributed into 9 groups (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), the first two of which consisted the control groups. The administration of the estrogenic compounds started the day next to surgery and was continued daily for 4 weeks. The results on condylar bone density and cartilage histomorphometry were evaluated through radiographic or photographic images and histological sections, respectively. Radiographic evaluation included optical density determination of radiographs and digital mammograph images. Histological analysis included paraffin sections stained with hematoxylin-eosin, TRAP and slices subjected to immunohistochemistry for the detection of estrogen receptor b. Our results, collectively, revealed that the administered estrogenic compounds significantly affected the condylar area, the condylar cartilage and its proliferating layer and as well as the total number of chondrocytes in the proliferating layer; alterations differed among the estrogenic compounds. No significant differences were noted in the bone mineral density of the condyle, in the width of the condylar neck and in the hypertrophic layer of the condylar cartilage. An effect in the number of osteoclasts at the bone surface, directly beneath the cartilage zone, needs further quantification. Similarly, possibly induced changes in estrogen receptor b immunoreactivity need further evaluation. In conclusion, this study showed that ovariectomy affects the oromandibular system and specifically the mandibular condyle. The remarkable effect of most of the estrogenic compounds in the mandibular condyle, in this study, confirms the association of estrogen and other estrogen compounds, which are administrated for the prevention and treatment of osteoporosis, with TMJ disorders. Due to the changes in the structure and morphology of the mandibular condyle, caused by the increase of estrogens or administered estrogenic compounds, it is possible that the condyle is more prone to the development of temporomandibular joint disorders. Phytoestrogens appear to mimic the action of estrogens, but further studies concerning their effect on the mandibular condyle are required."],"dc:identifier":["uoadl:1315283","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315283"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Επίδραση οιστρογονικών ενώσεων στον κόνδυλο της κάτω γνάθου ωοθηκεκτομημένων μυών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z"}