{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315285"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315285","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εργαστηριακή μελέτη αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας πρωτοκόλλων λεύκανσης δοντιών","abstract":"Εισαγωγή: Η λεύκανση των δοντιών με ζωντανό πολφό αποτελεί την πλέον συντηρητική αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών οδοντικής δυσχρωμίας. Στις μέρες μας είναι κοινά αποδεκτό ότι πρόκειται για θεραπευτική διαδικασία απόλυτα ασφαλή, διαδεδομένη και με σημαντική βιβλιογραφική τεκμηρίωση. Μια σειρά διαφορετικών λευκαντικών υλικών, συσκευών και πρωτοκόλλων εφαρμογής έχουν προταθεί κατά καιρούς. Στην πράξη, διαπιστώνεται ότι υπάρχει πολύ μικρός αριθμός μελετών που να συγκρίνουν τα διαφορετικά αυτά πρωτόκολλα μεταξύ τους με αποτέλεσμα η έλλειψη τεκμηρίωσης να οδηγεί στην εμπειρική εφαρμογή των τεχνικών. Υπάρχει συνεπώς ανάγκη τεκμηρίωσης των διαφορετικών πρωτοκόλλων τεχνικών λεύκανσης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας in vitro μελέτης είναι η σύγκριση και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας διαφόρων πρωτοκόλλων λεύκανσης των δοντιών. Υλικά και μέθοδοι: Στην εργαστηριακή αυτή μελέτη χρησιμοποιήθηκαν εκατό άθικτοι ανθρώπινοι τομείς που εξήχθησαν για περιοδοντικούς λόγους. Το δείγμα περιείχε τομείς κεντρικούς και πλάγιους, τόσο της άνω όσο και της κάτω γνάθου. Τα δόντια του δείγματος κατανεμήθηκαν ισομερώς σε 4 ομάδες (n=25) και υπεβλήθησαν σε χρώση με διάλυμα από μαύρο τσάι (2gr μαύρο τσάι {M&S Fairtrade Earl Grey } σε 100ml βραστό νερό) για 7 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Τα πρωτόκολλα που δοκιμάστηκαν ήταν συνοπτικά 1:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK (Opalescence PF 10%, Ultradent) με νάρθηκες (λεύκανση στο σπίτι-BH), 2:2 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO1), 3:3 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO2) and 4:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK με νάρθηκες και 2 φορές x (3εφαρμογές/φορά x 15 λεπτά) 40% ΥΗ (combined BH-BO1).Οι χρωματικές μετρήσεις έλαβαν χώρα κατά την έναρξη (t0), μετά τη χρώση (t1), μετά την εφαρμογή της λεύκανσης (t2), 90 (t3) και 180 (t4) μετά τη λεύκανση, με τη χρήση χρωματόμετρου (Dr Lance Micro Colour, Braive Instruments) στο CIEL*a*b* σύστημα. Οι τιμές του ΔΕ* υπολογίστηκαν, σε σχέση με την t0 και έγινε ανάλυση αυτών με μη παραμετρικές δοκιμασίες όπως οι έλεγχοι κατά Mann-Whitney U και Friedman test προκειμένου να διερευνηθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των ανεξάρτητων και εξαρτημένων μεταβλητών. Για να διαπιστωθεί αν το δείγμα ήταν επαρκές, πραγματοποιήθηκε post hoc achieved power analysis, με την εφαρμογή της δοκιμασίας Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G*Power Calculator, University of Dusseldorf). Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το α=0.01. Αποτελέσματα: Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων σε ότι αφορά το ΔΕ* σε καμία χρονική στιγμή. Το L* ήταν σημαντικά διαφορετικό μετά τη λεύκανση (t2) σε όλες τις ομάδες. Επιπλέον την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το L* ήταν σημαντικά υψηλότερο για την ομάδα BH-BO1. Την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το ΔΕ* ήταν υψηλότερο για την ομάδα BO2. Ακόμη τις χρονικές στιγμές t3 και t4 η μέση μεγαλύτερη τιμή L* και η μικρότερη ΔΕ* εμφανίστηκαν στην ομάδα BH-BO1. Τέλος, το L* αυξήθηκε σε όλες τις ομάδες αμέσως μετά τη λεύκανση και στη συνέχεια η τιμή του ακολούθησε πτωτική πορεία. Το αντίθετο ακριβώς έλαβε χώρα με το a* και το b*. Συμπεράσματα: Όλα τα πρωτόκολλα (λεύκανση στο σπίτι, λεύκανση στο ιατρείο, συνδυασμός λεύκανσης ιατρείο-σπίτι) αποδείχτηκαν ισότιμα ικανά στο να επιτύχουν λεύκανση των δειγμάτων/δοντιών για το χρονικό διάστημα έως και των 6 μηνών μετά την εφαρμογή τους. Η λεύκανση αποκλειστικά στο σπίτι εμφάνισε τη σημαντικότερη υποτροπή, καταγράφοντας τη στατιστικά μικρότερη φωτεινότητα στη χρονική στιγμή των 6 μηνών μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου είχε τη (στατιστικά σημαντική) μεγαλύτερη φωτεινότητα από όλες τις άλλες τη χρονική στιγμή αμέσως μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου διατήρησε το λευκαντικό αποτέλεσμα στα δείγματά της στους 6 μήνες, καταγράφοντας το συνδυασμό της μεγαλύτερης φωτεινότητας και του μικρότερου ΔΕ*, σε καλύτερο βαθμό από όλες τις άλλες ομάδες. Σε κάθε χρονική στιγμή χρωματική διαφορά η οποία πρόκυπτε ήταν ορατά διακριτή. Όλες οι ομάδες εμφάνισαν σημαντική υποτροπή στους 6 μήνες μετά τη θεραπεία.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η λεύκανση των δοντιών με ζωντανό πολφό αποτελεί την πλέον συντηρητική αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών οδοντικής δυσχρωμίας. Στις μέρες μας είναι κοινά αποδεκτό ότι πρόκειται για θεραπευτική διαδικασία απόλυτα ασφαλή, διαδεδομένη και με σημαντική βιβλιογραφική τεκμηρίωση. Μια σειρά διαφορετικών λευκαντικών υλικών, συσκευών και πρωτοκόλλων εφαρμογής έχουν προταθεί κατά καιρούς. Στην πράξη, διαπιστώνεται ότι υπάρχει πολύ μικρός αριθμός μελετών που να συγκρίνουν τα διαφορετικά αυτά πρωτόκολλα μεταξύ τους με αποτέλεσμα η έλλειψη τεκμηρίωσης να οδηγεί στην εμπειρική εφαρμογή των τεχνικών. Υπάρχει συνεπώς ανάγκη τεκμηρίωσης των διαφορετικών πρωτοκόλλων τεχνικών λεύκανσης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας in vitro μελέτης είναι η σύγκριση και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας διαφόρων πρωτοκόλλων λεύκανσης των δοντιών. Υλικά και μέθοδοι: Στην εργαστηριακή αυτή μελέτη χρησιμοποιήθηκαν εκατό άθικτοι ανθρώπινοι τομείς που εξήχθησαν για περιοδοντικούς λόγους. Το δείγμα περιείχε τομείς κεντρικούς και πλάγιους, τόσο της άνω όσο και της κάτω γνάθου. Τα δόντια του δείγματος κατανεμήθηκαν ισομερώς σε 4 ομάδες (n=25) και υπεβλήθησαν σε χρώση με διάλυμα από μαύρο τσάι (2gr μαύρο τσάι {M&amp;S Fairtrade Earl Grey } σε 100ml βραστό νερό) για 7 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Τα πρωτόκολλα που δοκιμάστηκαν ήταν συνοπτικά 1:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK (Opalescence PF 10%, Ultradent) με νάρθηκες (λεύκανση στο σπίτι-BH), 2:2 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO1), 3:3 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO2) and 4:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK με νάρθηκες και 2 φορές x (3εφαρμογές/φορά x 15 λεπτά) 40% ΥΗ (combined BH-BO1).Οι χρωματικές μετρήσεις έλαβαν χώρα κατά την έναρξη (t0), μετά τη χρώση (t1), μετά την εφαρμογή της λεύκανσης (t2), 90 (t3) και 180 (t4) μετά τη λεύκανση, με τη χρήση χρωματόμετρου (Dr Lance Micro Colour, Braive Instruments) στο CIEL*a*b* σύστημα. Οι τιμές του ΔΕ* υπολογίστηκαν, σε σχέση με την t0 και έγινε ανάλυση αυτών με μη παραμετρικές δοκιμασίες όπως οι έλεγχοι κατά Mann-Whitney U και Friedman test προκειμένου να διερευνηθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των ανεξάρτητων και εξαρτημένων μεταβλητών. Για να διαπιστωθεί αν το δείγμα ήταν επαρκές, πραγματοποιήθηκε post hoc achieved power analysis, με την εφαρμογή της δοκιμασίας Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G*Power Calculator, University of Dusseldorf). Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το α=0.01. Αποτελέσματα: Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων σε ότι αφορά το ΔΕ* σε καμία χρονική στιγμή. Το L* ήταν σημαντικά διαφορετικό μετά τη λεύκανση (t2) σε όλες τις ομάδες. Επιπλέον την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το L* ήταν σημαντικά υψηλότερο για την ομάδα BH-BO1. Την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το ΔΕ* ήταν υψηλότερο για την ομάδα BO2. Ακόμη τις χρονικές στιγμές t3 και t4 η μέση μεγαλύτερη τιμή L* και η μικρότερη ΔΕ* εμφανίστηκαν στην ομάδα BH-BO1. Τέλος, το L* αυξήθηκε σε όλες τις ομάδες αμέσως μετά τη λεύκανση και στη συνέχεια η τιμή του ακολούθησε πτωτική πορεία. Το αντίθετο ακριβώς έλαβε χώρα με το a* και το b*. Συμπεράσματα: Όλα τα πρωτόκολλα (λεύκανση στο σπίτι, λεύκανση στο ιατρείο, συνδυασμός λεύκανσης ιατρείο-σπίτι) αποδείχτηκαν ισότιμα ικανά στο να επιτύχουν λεύκανση των δειγμάτων/δοντιών για το χρονικό διάστημα έως και των 6 μηνών μετά την εφαρμογή τους. Η λεύκανση αποκλειστικά στο σπίτι εμφάνισε τη σημαντικότερη υποτροπή, καταγράφοντας τη στατιστικά μικρότερη φωτεινότητα στη χρονική στιγμή των 6 μηνών μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου είχε τη (στατιστικά σημαντική) μεγαλύτερη φωτεινότητα από όλες τις άλλες τη χρονική στιγμή αμέσως μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου διατήρησε το λευκαντικό αποτέλεσμα στα δείγματά της στους 6 μήνες, καταγράφοντας το συνδυασμό της μεγαλύτερης φωτεινότητας και του μικρότερου ΔΕ*, σε καλύτερο βαθμό από όλες τις άλλες ομάδες. Σε κάθε χρονική στιγμή χρωματική διαφορά η οποία πρόκυπτε ήταν ορατά διακριτή. Όλες οι ομάδες εμφάνισαν σημαντική υποτροπή στους 6 μήνες μετά τη θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Κόνιαρης Αντώνιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315285"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315285","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315285","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315285","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315285","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κόνιαρης Αντώνιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315285","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315285"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η λεύκανση των δοντιών με ζωντανό πολφό αποτελεί την πλέον συντηρητική αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών οδοντικής δυσχρωμίας. Στις μέρες μας είναι κοινά αποδεκτό ότι πρόκειται για θεραπευτική διαδικασία απόλυτα ασφαλή, διαδεδομένη και με σημαντική βιβλιογραφική τεκμηρίωση. Μια σειρά διαφορετικών λευκαντικών υλικών, συσκευών και πρωτοκόλλων εφαρμογής έχουν προταθεί κατά καιρούς. Στην πράξη, διαπιστώνεται ότι υπάρχει πολύ μικρός αριθμός μελετών που να συγκρίνουν τα διαφορετικά αυτά πρωτόκολλα μεταξύ τους με αποτέλεσμα η έλλειψη τεκμηρίωσης να οδηγεί στην εμπειρική εφαρμογή των τεχνικών. Υπάρχει συνεπώς ανάγκη τεκμηρίωσης των διαφορετικών πρωτοκόλλων τεχνικών λεύκανσης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας in vitro μελέτης είναι η σύγκριση και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας διαφόρων πρωτοκόλλων λεύκανσης των δοντιών. Υλικά και μέθοδοι: Στην εργαστηριακή αυτή μελέτη χρησιμοποιήθηκαν εκατό άθικτοι ανθρώπινοι τομείς που εξήχθησαν για περιοδοντικούς λόγους. Το δείγμα περιείχε τομείς κεντρικούς και πλάγιους, τόσο της άνω όσο και της κάτω γνάθου. Τα δόντια του δείγματος κατανεμήθηκαν ισομερώς σε 4 ομάδες (n=25) και υπεβλήθησαν σε χρώση με διάλυμα από μαύρο τσάι (2gr μαύρο τσάι {M&S Fairtrade Earl Grey } σε 100ml βραστό νερό) για 7 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Τα πρωτόκολλα που δοκιμάστηκαν ήταν συνοπτικά 1:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK (Opalescence PF 10%, Ultradent) με νάρθηκες (λεύκανση στο σπίτι-BH), 2:2 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO1), 3:3 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO2) and 4:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK με νάρθηκες και 2 φορές x (3εφαρμογές/φορά x 15 λεπτά) 40% ΥΗ (combined BH-BO1).Οι χρωματικές μετρήσεις έλαβαν χώρα κατά την έναρξη (t0), μετά τη χρώση (t1), μετά την εφαρμογή της λεύκανσης (t2), 90 (t3) και 180 (t4) μετά τη λεύκανση, με τη χρήση χρωματόμετρου (Dr Lance Micro Colour, Braive Instruments) στο CIEL*a*b* σύστημα. Οι τιμές του ΔΕ* υπολογίστηκαν, σε σχέση με την t0 και έγινε ανάλυση αυτών με μη παραμετρικές δοκιμασίες όπως οι έλεγχοι κατά Mann-Whitney U και Friedman test προκειμένου να διερευνηθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των ανεξάρτητων και εξαρτημένων μεταβλητών. Για να διαπιστωθεί αν το δείγμα ήταν επαρκές, πραγματοποιήθηκε post hoc achieved power analysis, με την εφαρμογή της δοκιμασίας Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G*Power Calculator, University of Dusseldorf). Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το α=0.01. Αποτελέσματα: Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων σε ότι αφορά το ΔΕ* σε καμία χρονική στιγμή. Το L* ήταν σημαντικά διαφορετικό μετά τη λεύκανση (t2) σε όλες τις ομάδες. Επιπλέον την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το L* ήταν σημαντικά υψηλότερο για την ομάδα BH-BO1. Την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το ΔΕ* ήταν υψηλότερο για την ομάδα BO2. Ακόμη τις χρονικές στιγμές t3 και t4 η μέση μεγαλύτερη τιμή L* και η μικρότερη ΔΕ* εμφανίστηκαν στην ομάδα BH-BO1. Τέλος, το L* αυξήθηκε σε όλες τις ομάδες αμέσως μετά τη λεύκανση και στη συνέχεια η τιμή του ακολούθησε πτωτική πορεία. Το αντίθετο ακριβώς έλαβε χώρα με το a* και το b*. Συμπεράσματα: Όλα τα πρωτόκολλα (λεύκανση στο σπίτι, λεύκανση στο ιατρείο, συνδυασμός λεύκανσης ιατρείο-σπίτι) αποδείχτηκαν ισότιμα ικανά στο να επιτύχουν λεύκανση των δειγμάτων/δοντιών για το χρονικό διάστημα έως και των 6 μηνών μετά την εφαρμογή τους. Η λεύκανση αποκλειστικά στο σπίτι εμφάνισε τη σημαντικότερη υποτροπή, καταγράφοντας τη στατιστικά μικρότερη φωτεινότητα στη χρονική στιγμή των 6 μηνών μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου είχε τη (στατιστικά σημαντική) μεγαλύτερη φωτεινότητα από όλες τις άλλες τη χρονική στιγμή αμέσως μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου διατήρησε το λευκαντικό αποτέλεσμα στα δείγματά της στους 6 μήνες, καταγράφοντας το συνδυασμό της μεγαλύτερης φωτεινότητας και του μικρότερου ΔΕ*, σε καλύτερο βαθμό από όλες τις άλλες ομάδες. Σε κάθε χρονική στιγμή χρωματική διαφορά η οποία πρόκυπτε ήταν ορατά διακριτή. Όλες οι ομάδες εμφάνισαν σημαντική υποτροπή στους 6 μήνες μετά τη θεραπεία.","INTRODUCTION. External dental bleaching is the most conservative treatment when dealing with most types of dental stains. Nowadays it is commonly accepted that this treatment is completely safe and therefore it is used widely. A number of different bleaching materials, devices and application protocols have been proposed from time to time. In practice, there are few studies that compare these different protocols. This lack of documentation leads to empirical application of the bleaching materials. Therefore a need to evaluate the different bleaching protocols arise. PURPOSE. Investigation of the in vitro efficiency of four dental bleaching protocols on the color change of natural human teeth, stained by a black tea solution. MATERIALS AND METHODS. One hundred intact, extracted, human incisors were randomly divided (n=4x25/group) and underwent black tea staining {2gr black tea (M&S Fairtrade Earl Grey) at 100ml boiled distilled water}, for seven days in room temperature. The bleaching protocols applied per group were 1:14 days x 120 min/day 10% CP (Opalescence PF 10%, Ultradent) with trays (bleaching at home-BH), 2:2 times x (3 appl/time x 15min) 40% HP, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (bleaching in office-BO1), 3:3 times x (3 appl/time x 15min) 40% HP, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (bleaching in office-BO2) and 4:14 days x 120 min/day 10% CP with trays and 2 times x (3 appl/time x 15 min) 40% HP (combined BH-BO1). The color measurements were conducted at baseline (t0) and after staining (t1), bleaching application (t2), 90 (t3) and 180 (t4) days, with a colorimeter (Dr Lance Micro Colour, Braive Instruments) in CIEL*a*b* system. ΔΕ* values were calculated relative to t0 and analyzed by Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G*Power Calculator, University of Dusseldorf (a=0.01). To determine whether the sample was adequate, a post hoc achieved power analysis, was applied by using the Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G * Power Calculator, University of Dusseldorf). The level of statistical significance was set to a = 0.01. RESULTS. There were no group-depended differences for ΔE values and L* was significantly different at all times for all groups. L* was significantly higher for group BH-BO1 and ΔΕ* was higher for group BO2 at t2. At t3 and t4 the higher L* (mean value) and the lowest ΔΕ* corresponded to group BH-BO1. L* increased in all groups immediately after bleaching and then followed a downward trend. The exact opposite occurred with a* and b*. CONCLUSIONS. In-office, at-home and combined bleaching protocols proved to be equally efficient, for a period of 6 months, although several differences were detected concerning color coordinates. All protocols tested provided significant color change in stained teeth just after bleaching within the same group. Bleaching exclusively at home showed a significant relapse and showed the statistically lower lightness (L*) at 6 months after bleaching. The group of the combined protocol reported immediately after bleaching the highest lightness than all other groups and maintained the whitening effect (highest lightness and lowest ΔΕ*) at 6 months. At all times, the color differences that occurred were visually distinct. All groups showed significant color relapse at 6 months after treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εργαστηριακή μελέτη αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας πρωτοκόλλων λεύκανσης δοντιών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κόνιαρης Αντώνιος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η λεύκανση των δοντιών με ζωντανό πολφό αποτελεί την πλέον συντηρητική αντιμετώπιση των περισσοτέρων μορφών οδοντικής δυσχρωμίας. Στις μέρες μας είναι κοινά αποδεκτό ότι πρόκειται για θεραπευτική διαδικασία απόλυτα ασφαλή, διαδεδομένη και με σημαντική βιβλιογραφική τεκμηρίωση. Μια σειρά διαφορετικών λευκαντικών υλικών, συσκευών και πρωτοκόλλων εφαρμογής έχουν προταθεί κατά καιρούς. Στην πράξη, διαπιστώνεται ότι υπάρχει πολύ μικρός αριθμός μελετών που να συγκρίνουν τα διαφορετικά αυτά πρωτόκολλα μεταξύ τους με αποτέλεσμα η έλλειψη τεκμηρίωσης να οδηγεί στην εμπειρική εφαρμογή των τεχνικών. Υπάρχει συνεπώς ανάγκη τεκμηρίωσης των διαφορετικών πρωτοκόλλων τεχνικών λεύκανσης. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας in vitro μελέτης είναι η σύγκριση και αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας διαφόρων πρωτοκόλλων λεύκανσης των δοντιών. Υλικά και μέθοδοι: Στην εργαστηριακή αυτή μελέτη χρησιμοποιήθηκαν εκατό άθικτοι ανθρώπινοι τομείς που εξήχθησαν για περιοδοντικούς λόγους. Το δείγμα περιείχε τομείς κεντρικούς και πλάγιους, τόσο της άνω όσο και της κάτω γνάθου. Τα δόντια του δείγματος κατανεμήθηκαν ισομερώς σε 4 ομάδες (n=25) και υπεβλήθησαν σε χρώση με διάλυμα από μαύρο τσάι (2gr μαύρο τσάι {M&S Fairtrade Earl Grey } σε 100ml βραστό νερό) για 7 μέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Τα πρωτόκολλα που δοκιμάστηκαν ήταν συνοπτικά 1:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK (Opalescence PF 10%, Ultradent) με νάρθηκες (λεύκανση στο σπίτι-BH), 2:2 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO1), 3:3 φορές x (3 εφαρμογές/φορά x 15λεπτά) 40% ΥΗ, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (λεύκανση στο ιατρείο-BO2) and 4:14 μέρες x 120 λεπτά/μέρα 10% YK με νάρθηκες και 2 φορές x (3εφαρμογές/φορά x 15 λεπτά) 40% ΥΗ (combined BH-BO1).Οι χρωματικές μετρήσεις έλαβαν χώρα κατά την έναρξη (t0), μετά τη χρώση (t1), μετά την εφαρμογή της λεύκανσης (t2), 90 (t3) και 180 (t4) μετά τη λεύκανση, με τη χρήση χρωματόμετρου (Dr Lance Micro Colour, Braive Instruments) στο CIEL*a*b* σύστημα. Οι τιμές του ΔΕ* υπολογίστηκαν, σε σχέση με την t0 και έγινε ανάλυση αυτών με μη παραμετρικές δοκιμασίες όπως οι έλεγχοι κατά Mann-Whitney U και Friedman test προκειμένου να διερευνηθούν πιθανές συσχετίσεις μεταξύ των ανεξάρτητων και εξαρτημένων μεταβλητών. Για να διαπιστωθεί αν το δείγμα ήταν επαρκές, πραγματοποιήθηκε post hoc achieved power analysis, με την εφαρμογή της δοκιμασίας Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G*Power Calculator, University of Dusseldorf). Ως επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας ορίστηκε το α=0.01. Αποτελέσματα: Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων σε ότι αφορά το ΔΕ* σε καμία χρονική στιγμή. Το L* ήταν σημαντικά διαφορετικό μετά τη λεύκανση (t2) σε όλες τις ομάδες. Επιπλέον την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το L* ήταν σημαντικά υψηλότερο για την ομάδα BH-BO1. Την χρονική στιγμή μετά τη λεύκανση (t2) το ΔΕ* ήταν υψηλότερο για την ομάδα BO2. Ακόμη τις χρονικές στιγμές t3 και t4 η μέση μεγαλύτερη τιμή L* και η μικρότερη ΔΕ* εμφανίστηκαν στην ομάδα BH-BO1. Τέλος, το L* αυξήθηκε σε όλες τις ομάδες αμέσως μετά τη λεύκανση και στη συνέχεια η τιμή του ακολούθησε πτωτική πορεία. Το αντίθετο ακριβώς έλαβε χώρα με το a* και το b*. Συμπεράσματα: Όλα τα πρωτόκολλα (λεύκανση στο σπίτι, λεύκανση στο ιατρείο, συνδυασμός λεύκανσης ιατρείο-σπίτι) αποδείχτηκαν ισότιμα ικανά στο να επιτύχουν λεύκανση των δειγμάτων/δοντιών για το χρονικό διάστημα έως και των 6 μηνών μετά την εφαρμογή τους. Η λεύκανση αποκλειστικά στο σπίτι εμφάνισε τη σημαντικότερη υποτροπή, καταγράφοντας τη στατιστικά μικρότερη φωτεινότητα στη χρονική στιγμή των 6 μηνών μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου είχε τη (στατιστικά σημαντική) μεγαλύτερη φωτεινότητα από όλες τις άλλες τη χρονική στιγμή αμέσως μετά τη λεύκανση. Η ομάδα του συνδυασμένου πρωτοκόλλου διατήρησε το λευκαντικό αποτέλεσμα στα δείγματά της στους 6 μήνες, καταγράφοντας το συνδυασμό της μεγαλύτερης φωτεινότητας και του μικρότερου ΔΕ*, σε καλύτερο βαθμό από όλες τις άλλες ομάδες. Σε κάθε χρονική στιγμή χρωματική διαφορά η οποία πρόκυπτε ήταν ορατά διακριτή. Όλες οι ομάδες εμφάνισαν σημαντική υποτροπή στους 6 μήνες μετά τη θεραπεία.","INTRODUCTION. External dental bleaching is the most conservative treatment when dealing with most types of dental stains. Nowadays it is commonly accepted that this treatment is completely safe and therefore it is used widely. A number of different bleaching materials, devices and application protocols have been proposed from time to time. In practice, there are few studies that compare these different protocols. This lack of documentation leads to empirical application of the bleaching materials. Therefore a need to evaluate the different bleaching protocols arise. PURPOSE. Investigation of the in vitro efficiency of four dental bleaching protocols on the color change of natural human teeth, stained by a black tea solution. MATERIALS AND METHODS. One hundred intact, extracted, human incisors were randomly divided (n=4x25/group) and underwent black tea staining {2gr black tea (M&S Fairtrade Earl Grey) at 100ml boiled distilled water}, for seven days in room temperature. The bleaching protocols applied per group were 1:14 days x 120 min/day 10% CP (Opalescence PF 10%, Ultradent) with trays (bleaching at home-BH), 2:2 times x (3 appl/time x 15min) 40% HP, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (bleaching in office-BO1), 3:3 times x (3 appl/time x 15min) 40% HP, (Opalescence Boost 40%, Ultradent) (bleaching in office-BO2) and 4:14 days x 120 min/day 10% CP with trays and 2 times x (3 appl/time x 15 min) 40% HP (combined BH-BO1). The color measurements were conducted at baseline (t0) and after staining (t1), bleaching application (t2), 90 (t3) and 180 (t4) days, with a colorimeter (Dr Lance Micro Colour, Braive Instruments) in CIEL*a*b* system. ΔΕ* values were calculated relative to t0 and analyzed by Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G*Power Calculator, University of Dusseldorf (a=0.01). To determine whether the sample was adequate, a post hoc achieved power analysis, was applied by using the Wilcoxon signed-rank test (matched pairs) (G * Power Calculator, University of Dusseldorf). The level of statistical significance was set to a = 0.01. RESULTS. There were no group-depended differences for ΔE values and L* was significantly different at all times for all groups. L* was significantly higher for group BH-BO1 and ΔΕ* was higher for group BO2 at t2. At t3 and t4 the higher L* (mean value) and the lowest ΔΕ* corresponded to group BH-BO1. L* increased in all groups immediately after bleaching and then followed a downward trend. The exact opposite occurred with a* and b*. CONCLUSIONS. In-office, at-home and combined bleaching protocols proved to be equally efficient, for a period of 6 months, although several differences were detected concerning color coordinates. All protocols tested provided significant color change in stained teeth just after bleaching within the same group. Bleaching exclusively at home showed a significant relapse and showed the statistically lower lightness (L*) at 6 months after bleaching. The group of the combined protocol reported immediately after bleaching the highest lightness than all other groups and maintained the whitening effect (highest lightness and lowest ΔΕ*) at 6 months. At all times, the color differences that occurred were visually distinct. All groups showed significant color relapse at 6 months after treatment."],"dc:identifier":["uoadl:1315285","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315285"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Εργαστηριακή μελέτη αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας πρωτοκόλλων λεύκανσης δοντιών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z"}