{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315323"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315323","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της επίδρασης οιστρογονικών ενώσεων στην κάτω γνάθο ωοθηκεκτομημένων μυών.","abstract":"Στη σημερινή εποχή, παρατηρείται μια αυξανόμενη επικράτηση εκφυλιστικών ασθενειών όπως η οστεοπόρωση. Η ασθένεια αυτή χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και αναδιαμόρφωση και έχει σημαντική επίπτωση στην υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και του ηλικιωμένου πληθυσμού. Αξίζει να σημειωθεί πως, ενώ οι επιδράσεις της οστεοπόρωσης στα μακριά οστά και τους σπονδύλους έχουν ευρέως μελετηθεί, οι επιπτώσεις της στα οστά των γνάθων είναι λιγότερο γνωστές. Έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα προλαμβάνει την οστική απώλεια σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα είναι το κατά πόσο τα οιστρογόνα και οι διάφορες οιστρογονικές ενώσεις φυτικής προέλευσης μπορούν να δράσουν προληπτικά στην απώλεια οστικής πυκνότητας της κάτω γνάθου κατά την εμμηνόπαυση. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η ικανότητα φυτικών οιστρογονικών αναλόγων να αποκαταστήσουν την από την ωοθηκεκτομή προκαλούμενη μείωση της οστικής πυκνότητας. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών. Στους 50 από αυτούς πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX , EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL) εκ των οποίων οι πρώτες δύο αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις αιθυνυλ-οιστραδιόλη (EE), ραλοξιφένη (RAL), OLEAMED, σησαμέλαιο (SESAME), ονοβρυχίς (ONOBRYCHIS), ελευρωπαΐνη (OLEUROPEIN) και υδροξυτυροσόλη (OH-TYROSOL) χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της ωοθηκεκτομής και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν ακτινολογικά και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση της κάτω γνάθου των πειραματοζώων περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης και TRAP σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η οστική πυκνότητα του συμπαγούς οστού της κάτω γνάθου δεν μεταβλήθηκε από την ωοθηκεκτομή ή τη χορήγηση οιστρογονικών ενώσεων. Αντίθετα, στις ακτινογραφίες, το εμβαδόν του συμπαγούς οστού εμφανίστηκε αυξημένο, συγκριτικά με την ομάδα OVX, στις ομάδες EE, SESAME, ONOBRYCHIS και OLEUROPEIN, ενώ στις μαστογραφίες μόνο στην ομάδα ONOBRYCHIS. Επιπλέον, η ωοθηκεκτομή μείωσε σημαντικά την οστική πυκνότητα του σπογγώδους οστού της κάτω γνάθου συγκριτικά με την ομάδα SHAM, αύξησε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και οδήγησε σε ποιοτική αύξηση των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Η χορήγηση ΕΕ ή RAL αποκατέστησε τη μείωση στην οστική πυκνότητα λόγω της ωοθηκεκτομής, μείωσε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων και πιθανά μείωσε τους TRAP-θετικούς οστεοκλάστες. Οι φυτικής προέλευσης οιστρογονικές ενώσεις δεν εμφάνισαν παρόμοιες δράσεις. Το εμβαδόν του κλάδου της κάτω γνάθου δεν επηρεάστηκε από την ωοθηκεκτομή αλλά εμφανίστηκε αυξημένο μόνο στην ομάδα SESAME. Τέλος, το πάχος του περιοδοντικού συνδέσμου δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων. Συμπερασματικά, από την παρούσα διπλωματική εργασία αποδείχθηκε ότι η ωοθηκεκτομή επηρέασε την κάτω γνάθο σε διάστημα 4 εβδομάδων. Συγκεκριμένα, η ωοθηκεκτομή ή/και η χορήγηση ορισμένων οιστρογονικών ενώσεων επέδρασε στο εμβαδόν του συμπαγούς οστού και του κλάδου, στην οστική πυκνότητα του φατνιακού οστού, στο εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και πιθανά στον αριθμό των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φάνηκε να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, ωστόσο εμφάνισαν περιορισμένη δράση στην κάτω γνάθο, κάνοντας αναγκαία τη διενέργεια περαιτέρω μελετών.","abstract_html":"Στη σημερινή εποχή, παρατηρείται μια αυξανόμενη επικράτηση εκφυλιστικών ασθενειών όπως η οστεοπόρωση. Η ασθένεια αυτή χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και αναδιαμόρφωση και έχει σημαντική επίπτωση στην υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και του ηλικιωμένου πληθυσμού. Αξίζει να σημειωθεί πως, ενώ οι επιδράσεις της οστεοπόρωσης στα μακριά οστά και τους σπονδύλους έχουν ευρέως μελετηθεί, οι επιπτώσεις της στα οστά των γνάθων είναι λιγότερο γνωστές. Έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα προλαμβάνει την οστική απώλεια σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα είναι το κατά πόσο τα οιστρογόνα και οι διάφορες οιστρογονικές ενώσεις φυτικής προέλευσης μπορούν να δράσουν προληπτικά στην απώλεια οστικής πυκνότητας της κάτω γνάθου κατά την εμμηνόπαυση. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η ικανότητα φυτικών οιστρογονικών αναλόγων να αποκαταστήσουν την από την ωοθηκεκτομή προκαλούμενη μείωση της οστικής πυκνότητας. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών. Στους 50 από αυτούς πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX , EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL) εκ των οποίων οι πρώτες δύο αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις αιθυνυλ-οιστραδιόλη (EE), ραλοξιφένη (RAL), OLEAMED, σησαμέλαιο (SESAME), ονοβρυχίς (ONOBRYCHIS), ελευρωπαΐνη (OLEUROPEIN) και υδροξυτυροσόλη (OH-TYROSOL) χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της ωοθηκεκτομής και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν ακτινολογικά και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση της κάτω γνάθου των πειραματοζώων περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης και TRAP σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η οστική πυκνότητα του συμπαγούς οστού της κάτω γνάθου δεν μεταβλήθηκε από την ωοθηκεκτομή ή τη χορήγηση οιστρογονικών ενώσεων. Αντίθετα, στις ακτινογραφίες, το εμβαδόν του συμπαγούς οστού εμφανίστηκε αυξημένο, συγκριτικά με την ομάδα OVX, στις ομάδες EE, SESAME, ONOBRYCHIS και OLEUROPEIN, ενώ στις μαστογραφίες μόνο στην ομάδα ONOBRYCHIS. Επιπλέον, η ωοθηκεκτομή μείωσε σημαντικά την οστική πυκνότητα του σπογγώδους οστού της κάτω γνάθου συγκριτικά με την ομάδα SHAM, αύξησε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και οδήγησε σε ποιοτική αύξηση των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Η χορήγηση ΕΕ ή RAL αποκατέστησε τη μείωση στην οστική πυκνότητα λόγω της ωοθηκεκτομής, μείωσε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων και πιθανά μείωσε τους TRAP-θετικούς οστεοκλάστες. Οι φυτικής προέλευσης οιστρογονικές ενώσεις δεν εμφάνισαν παρόμοιες δράσεις. Το εμβαδόν του κλάδου της κάτω γνάθου δεν επηρεάστηκε από την ωοθηκεκτομή αλλά εμφανίστηκε αυξημένο μόνο στην ομάδα SESAME. Τέλος, το πάχος του περιοδοντικού συνδέσμου δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων. Συμπερασματικά, από την παρούσα διπλωματική εργασία αποδείχθηκε ότι η ωοθηκεκτομή επηρέασε την κάτω γνάθο σε διάστημα 4 εβδομάδων. Συγκεκριμένα, η ωοθηκεκτομή ή/και η χορήγηση ορισμένων οιστρογονικών ενώσεων επέδρασε στο εμβαδόν του συμπαγούς οστού και του κλάδου, στην οστική πυκνότητα του φατνιακού οστού, στο εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και πιθανά στον αριθμό των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φάνηκε να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, ωστόσο εμφάνισαν περιορισμένη δράση στην κάτω γνάθο, κάνοντας αναγκαία τη διενέργεια περαιτέρω μελετών.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίρπου Ελευθερία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315323"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315323","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315323","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315323","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315323","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίρπου Ελευθερία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315323","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315323"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Στη σημερινή εποχή, παρατηρείται μια αυξανόμενη επικράτηση εκφυλιστικών ασθενειών όπως η οστεοπόρωση. Η ασθένεια αυτή χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και αναδιαμόρφωση και έχει σημαντική επίπτωση στην υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και του ηλικιωμένου πληθυσμού. Αξίζει να σημειωθεί πως, ενώ οι επιδράσεις της οστεοπόρωσης στα μακριά οστά και τους σπονδύλους έχουν ευρέως μελετηθεί, οι επιπτώσεις της στα οστά των γνάθων είναι λιγότερο γνωστές. Έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα προλαμβάνει την οστική απώλεια σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα είναι το κατά πόσο τα οιστρογόνα και οι διάφορες οιστρογονικές ενώσεις φυτικής προέλευσης μπορούν να δράσουν προληπτικά στην απώλεια οστικής πυκνότητας της κάτω γνάθου κατά την εμμηνόπαυση. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η ικανότητα φυτικών οιστρογονικών αναλόγων να αποκαταστήσουν την από την ωοθηκεκτομή προκαλούμενη μείωση της οστικής πυκνότητας. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών. Στους 50 από αυτούς πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX , EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL) εκ των οποίων οι πρώτες δύο αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις αιθυνυλ-οιστραδιόλη (EE), ραλοξιφένη (RAL), OLEAMED, σησαμέλαιο (SESAME), ονοβρυχίς (ONOBRYCHIS), ελευρωπαΐνη (OLEUROPEIN) και υδροξυτυροσόλη (OH-TYROSOL) χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της ωοθηκεκτομής και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν ακτινολογικά και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση της κάτω γνάθου των πειραματοζώων περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης και TRAP σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η οστική πυκνότητα του συμπαγούς οστού της κάτω γνάθου δεν μεταβλήθηκε από την ωοθηκεκτομή ή τη χορήγηση οιστρογονικών ενώσεων. Αντίθετα, στις ακτινογραφίες, το εμβαδόν του συμπαγούς οστού εμφανίστηκε αυξημένο, συγκριτικά με την ομάδα OVX, στις ομάδες EE, SESAME, ONOBRYCHIS και OLEUROPEIN, ενώ στις μαστογραφίες μόνο στην ομάδα ONOBRYCHIS. Επιπλέον, η ωοθηκεκτομή μείωσε σημαντικά την οστική πυκνότητα του σπογγώδους οστού της κάτω γνάθου συγκριτικά με την ομάδα SHAM, αύξησε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και οδήγησε σε ποιοτική αύξηση των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Η χορήγηση ΕΕ ή RAL αποκατέστησε τη μείωση στην οστική πυκνότητα λόγω της ωοθηκεκτομής, μείωσε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων και πιθανά μείωσε τους TRAP-θετικούς οστεοκλάστες. Οι φυτικής προέλευσης οιστρογονικές ενώσεις δεν εμφάνισαν παρόμοιες δράσεις. Το εμβαδόν του κλάδου της κάτω γνάθου δεν επηρεάστηκε από την ωοθηκεκτομή αλλά εμφανίστηκε αυξημένο μόνο στην ομάδα SESAME. Τέλος, το πάχος του περιοδοντικού συνδέσμου δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων. Συμπερασματικά, από την παρούσα διπλωματική εργασία αποδείχθηκε ότι η ωοθηκεκτομή επηρέασε την κάτω γνάθο σε διάστημα 4 εβδομάδων. Συγκεκριμένα, η ωοθηκεκτομή ή/και η χορήγηση ορισμένων οιστρογονικών ενώσεων επέδρασε στο εμβαδόν του συμπαγούς οστού και του κλάδου, στην οστική πυκνότητα του φατνιακού οστού, στο εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και πιθανά στον αριθμό των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φάνηκε να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, ωστόσο εμφάνισαν περιορισμένη δράση στην κάτω γνάθο, κάνοντας αναγκαία τη διενέργεια περαιτέρω μελετών.","Nowadays, there is an increasing prevalence of degenerative diseases, such as osteoporosis. This bone disease is characterized by decreased bone mass and bone remodeling and has a significant impact on the health of postmenopausal women and elderly people. It is worth noting that, while the effects of osteoporosis on the long bones and the vertebrae have been widely studied, its impact on the jaw bones is less known. Ιt has been proved that replacement therapy with estrogens prevents bone loss in postmenopausal women. A particularly interesting question is whether estrogens and phytoestrogens could prevent the bone density loss of the mandible during menopause. The aim of this Master’s thesis was to examine the ability of phytoestrogens to restore ovariectomy-induced reduction in bone density. For this purpose, 57 female mice C57, aged 6 months, were used. in 50 of those ovariectomy was performed, while in the remaining 7 surgery was performed without removal of the ovaries (SHAM). Afterwards, the mice were separated into 9 groups (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), of which the first two were the control groups. The administration of the estrogenic compounds ethinyl estradiol (EE), raloxifene (RAL), OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN and OH-TYROSOL started the next day of the surgery, daily, for 4 weeks. The results were evaluated radiographically and histologically. Radiographic evaluation of the animals’ mandible included radiographs and digital mammograph images while, for the histological analysis, hematoxylin-eosin and TRAP staining were performed in thin paraffin sections. The results revealed that bone density of the cortical bone of the mandible did not change after ovariectomy or administration of estrogenic compounds. On the contrary, in radiographs, the area of cortical bone increased, compared to OVX group, in EE, SESAME, ONOBRYCHIS and OLEUROPEIN groups, while in mammograms only in ONOBRYCHIS group. Moreover, ovariectomy reduced significantly bone mineral density of alveolar bone of the mandible compared to SHAM group, increased the area of bone marrow cavities and indicated a possible increase of TRAP-positive osteoclasts. The administration of EE or RAL reversed the ovariectomy-induced decrease in bone density and area of the bone marrow cavities, indicating a possible reduction of TRAP-positive osteoclasts. The phytoestrogens used did not show similar effects. The area of mandibular ramus was not affected by ovariectomy, but appeared increased only in SESAME group. Finally, thickness of periodontal ligament showed no statistically significant difference between groups. In conclusion, the present study demonstrated that ovariectomy affected the mandible, within four weeks. Specifically, ovariectomy or/and administration of estrogenic compounds affected the area of cortical bone and mandibular ramus, the bone mineral density of alveolar bone, the area of bone marrow cavities and possibly the number of TRAP-positive osteoclasts. Phytoestrogens appear to mimic the action of estrogens, but they presented limited activity in the mandible, indicating the need for further studies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της επίδρασης οιστρογονικών ενώσεων στην κάτω γνάθο ωοθηκεκτομημένων μυών."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίρπου Ελευθερία"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Στη σημερινή εποχή, παρατηρείται μια αυξανόμενη επικράτηση εκφυλιστικών ασθενειών όπως η οστεοπόρωση. Η ασθένεια αυτή χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και αναδιαμόρφωση και έχει σημαντική επίπτωση στην υγεία των μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών και του ηλικιωμένου πληθυσμού. Αξίζει να σημειωθεί πως, ενώ οι επιδράσεις της οστεοπόρωσης στα μακριά οστά και τους σπονδύλους έχουν ευρέως μελετηθεί, οι επιπτώσεις της στα οστά των γνάθων είναι λιγότερο γνωστές. Έχει αποδειχθεί ότι η θεραπεία υποκατάστασης με οιστρογόνα προλαμβάνει την οστική απώλεια σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον ερώτημα είναι το κατά πόσο τα οιστρογόνα και οι διάφορες οιστρογονικές ενώσεις φυτικής προέλευσης μπορούν να δράσουν προληπτικά στην απώλεια οστικής πυκνότητας της κάτω γνάθου κατά την εμμηνόπαυση. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας ήταν να διερευνηθεί η ικανότητα φυτικών οιστρογονικών αναλόγων να αποκαταστήσουν την από την ωοθηκεκτομή προκαλούμενη μείωση της οστικής πυκνότητας. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν 57 θηλυκοί μύες C57, ηλικίας 6 μηνών. Στους 50 από αυτούς πραγματοποιήθηκε ωοθηκεκτομή, ενώ στους υπόλοιπους 7 διενεργήθηκε χειρουργική επέμβαση, χωρίς την αφαίρεση των ωοθηκών (SHAM). Στη συνέχεια, τα πειραματόζωα διαχωρίστηκαν σε 9 ομάδες (SHAM, OVX , EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL) εκ των οποίων οι πρώτες δύο αποτέλεσαν τις ομάδες ελέγχου. Οι οιστρογονικές ενώσεις αιθυνυλ-οιστραδιόλη (EE), ραλοξιφένη (RAL), OLEAMED, σησαμέλαιο (SESAME), ονοβρυχίς (ONOBRYCHIS), ελευρωπαΐνη (OLEUROPEIN) και υδροξυτυροσόλη (OH-TYROSOL) χορηγήθηκαν από την επόμενη μέρα της ωοθηκεκτομής και σε ημερήσια βάση, για διάστημα 4 εβδομάδων. Τα αποτελέσματα εκτιμήθηκαν ακτινολογικά και ιστολογικά. Η ακτινολογική αξιολόγηση της κάτω γνάθου των πειραματοζώων περιελάμβανε ακτινογραφίες και απεικονίσεις με ψηφιακό μαστογράφο, ενώ για τις ιστολογικές αναλύσεις διενεργήθηκαν χρώσεις αιματοξυλίνης-εωσίνης και TRAP σε λεπτές τομές παραφίνης. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η οστική πυκνότητα του συμπαγούς οστού της κάτω γνάθου δεν μεταβλήθηκε από την ωοθηκεκτομή ή τη χορήγηση οιστρογονικών ενώσεων. Αντίθετα, στις ακτινογραφίες, το εμβαδόν του συμπαγούς οστού εμφανίστηκε αυξημένο, συγκριτικά με την ομάδα OVX, στις ομάδες EE, SESAME, ONOBRYCHIS και OLEUROPEIN, ενώ στις μαστογραφίες μόνο στην ομάδα ONOBRYCHIS. Επιπλέον, η ωοθηκεκτομή μείωσε σημαντικά την οστική πυκνότητα του σπογγώδους οστού της κάτω γνάθου συγκριτικά με την ομάδα SHAM, αύξησε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και οδήγησε σε ποιοτική αύξηση των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Η χορήγηση ΕΕ ή RAL αποκατέστησε τη μείωση στην οστική πυκνότητα λόγω της ωοθηκεκτομής, μείωσε το εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων και πιθανά μείωσε τους TRAP-θετικούς οστεοκλάστες. Οι φυτικής προέλευσης οιστρογονικές ενώσεις δεν εμφάνισαν παρόμοιες δράσεις. Το εμβαδόν του κλάδου της κάτω γνάθου δεν επηρεάστηκε από την ωοθηκεκτομή αλλά εμφανίστηκε αυξημένο μόνο στην ομάδα SESAME. Τέλος, το πάχος του περιοδοντικού συνδέσμου δεν εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων. Συμπερασματικά, από την παρούσα διπλωματική εργασία αποδείχθηκε ότι η ωοθηκεκτομή επηρέασε την κάτω γνάθο σε διάστημα 4 εβδομάδων. Συγκεκριμένα, η ωοθηκεκτομή ή/και η χορήγηση ορισμένων οιστρογονικών ενώσεων επέδρασε στο εμβαδόν του συμπαγούς οστού και του κλάδου, στην οστική πυκνότητα του φατνιακού οστού, στο εμβαδόν των μυελικών κοιλοτήτων του και πιθανά στον αριθμό των TRAP-θετικών οστεοκλαστών. Τα φυτικά ανάλογα των οιστρογόνων φάνηκε να μιμούνται τη δράση των οιστρογόνων, ωστόσο εμφάνισαν περιορισμένη δράση στην κάτω γνάθο, κάνοντας αναγκαία τη διενέργεια περαιτέρω μελετών.","Nowadays, there is an increasing prevalence of degenerative diseases, such as osteoporosis. This bone disease is characterized by decreased bone mass and bone remodeling and has a significant impact on the health of postmenopausal women and elderly people. It is worth noting that, while the effects of osteoporosis on the long bones and the vertebrae have been widely studied, its impact on the jaw bones is less known. Ιt has been proved that replacement therapy with estrogens prevents bone loss in postmenopausal women. A particularly interesting question is whether estrogens and phytoestrogens could prevent the bone density loss of the mandible during menopause. The aim of this Master’s thesis was to examine the ability of phytoestrogens to restore ovariectomy-induced reduction in bone density. For this purpose, 57 female mice C57, aged 6 months, were used. in 50 of those ovariectomy was performed, while in the remaining 7 surgery was performed without removal of the ovaries (SHAM). Afterwards, the mice were separated into 9 groups (SHAM, OVX, EE, RAL, OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN, OH-TYROSOL), of which the first two were the control groups. The administration of the estrogenic compounds ethinyl estradiol (EE), raloxifene (RAL), OLEAMED, SESAME, ONOBRYCHIS, OLEUROPEIN and OH-TYROSOL started the next day of the surgery, daily, for 4 weeks. The results were evaluated radiographically and histologically. Radiographic evaluation of the animals’ mandible included radiographs and digital mammograph images while, for the histological analysis, hematoxylin-eosin and TRAP staining were performed in thin paraffin sections. The results revealed that bone density of the cortical bone of the mandible did not change after ovariectomy or administration of estrogenic compounds. On the contrary, in radiographs, the area of cortical bone increased, compared to OVX group, in EE, SESAME, ONOBRYCHIS and OLEUROPEIN groups, while in mammograms only in ONOBRYCHIS group. Moreover, ovariectomy reduced significantly bone mineral density of alveolar bone of the mandible compared to SHAM group, increased the area of bone marrow cavities and indicated a possible increase of TRAP-positive osteoclasts. The administration of EE or RAL reversed the ovariectomy-induced decrease in bone density and area of the bone marrow cavities, indicating a possible reduction of TRAP-positive osteoclasts. The phytoestrogens used did not show similar effects. The area of mandibular ramus was not affected by ovariectomy, but appeared increased only in SESAME group. Finally, thickness of periodontal ligament showed no statistically significant difference between groups. In conclusion, the present study demonstrated that ovariectomy affected the mandible, within four weeks. Specifically, ovariectomy or/and administration of estrogenic compounds affected the area of cortical bone and mandibular ramus, the bone mineral density of alveolar bone, the area of bone marrow cavities and possibly the number of TRAP-positive osteoclasts. Phytoestrogens appear to mimic the action of estrogens, but they presented limited activity in the mandible, indicating the need for further studies."],"dc:identifier":["uoadl:1315323","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315323"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Μελέτη της επίδρασης οιστρογονικών ενώσεων στην κάτω γνάθο ωοθηκεκτομημένων μυών."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z"}