{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315378"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315378","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"A reproducibility study of cervical vertebral maturation (CVM) method. Can chronological age be assessed based on CVM method?","abstract":"Σκοπός: Οι σκοποί της παρούσας εργασίας ήταν: α) η αξιολόγηση της επαναληψιμότητας της μεθόδου CVM όπως έχει περιγραφεί από τους Baccetti και συν. 2005, β) η αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της χρονολογικής ηλικίας και της σκελετικής ωρίμανσης, όπως αυτή προσδιορίζεται από τα στάδια ωρίμανσης των αυχενικών σπονδύλων, γ) ο προσδιορισμός της ακρίβειας με την οποία η μέθοδος αυτή μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτελούταν από 474 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες ασθενών, ηλικίας από 6.4 έως 22.4 χρονών. Οι ακτινογραφίες επιλέχθηκαν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Έξι παρατηρητές με διαφορετική εμπειρία εκπαιδεύτηκαν στη μέθοδο CVM. Η αξιολόγηση του δείγματος πραγματοποιήθηκε κάτω από τις ίδιες συνθήκες και επαναλήφθηκε αφού μεσολάβησε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Η ενδο- και δια- βαθμολογική αξιοπιστία εκτιμήθηκε με τους στατιστικούς δείκτες συνάφειας Cohen’s weighted kappa και intraclass correlation coefficient. Η συσχέτιση της χρονολογικής ηλικίας με τα στάδια της μεθόδου CVM πραγματοποιήθηκε με έλεγχο ανάλυσης διακύμανσης (ANOVA). Η ακρίβεια με την οποία η μέθοδος CVM μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία ελέγχθηκε με το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Η ενδο-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν υψηλή και κυμάνθηκε από 0.857 έως 0.931. Τα ποσοστά της απόλυτης ενδο-βαθμολογικής συμφωνίας υπολογίσθηκαν από 77% έως 87.3%. Η δια-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν 0.90, ενώ το ποσοστό της απόλυτης δια-βαθμολογικής συμφωνίας βρέθηκε λιγότερο από 50%. Επιπλέον, η επαναληψιμότητα του 3ου σταδίου αυχενικής ωρίμανσης (CS3) ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Οι μέσοι όροι της χρονολογικής ηλικίας κάθε σταδίου διέφεραν μεταξύ τους στατιστικά σημαντικά (εκτός από τη διαφορά μεταξύ των σταδίων CS2 και CS3), ενώ η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Σε κάθε στάδιο τα κορίτσια ήταν μικρότερα από τα αγόρια μέχρι και ένα χρόνο. Το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης έδειξε ότι παρόλο που το φύλο και η ηλικία συσχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τα στάδια ωρίμανσης, αυτές οι δύο μεταβλητές μπορούν να εξηγήσουν σχεδόν το 60% (adjusted R²=0.61) της ηλικιακής διακύμανσης του δείγματος. Συμπεράσματα: Η CVM μέθοδος βρέθηκε στατιστικά αξιόπιστη και επαναλήψιμη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκές διαγνωστικό εργαλείο για τον καθορισμό της εφηβικής αύξησης, εφόσον η επαναληψιμότητα του CS3 ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Ακόμα, η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Τέλος, είναι εφικτό η μέθοδος να εφαρμοσθεί και σε πεδία (πχ Iατροδικαστική), όπου οι απαιτήσεις προσδιορισμού του σταδίου ωρίμανσης είναι λιγότερο αυστηρές, προσφέροντας πληροφορίες σχετικές με την ηλικία.","abstract_html":"Σκοπός: Οι σκοποί της παρούσας εργασίας ήταν: α) η αξιολόγηση της επαναληψιμότητας της μεθόδου CVM όπως έχει περιγραφεί από τους Baccetti και συν. 2005, β) η αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της χρονολογικής ηλικίας και της σκελετικής ωρίμανσης, όπως αυτή προσδιορίζεται από τα στάδια ωρίμανσης των αυχενικών σπονδύλων, γ) ο προσδιορισμός της ακρίβειας με την οποία η μέθοδος αυτή μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτελούταν από 474 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες ασθενών, ηλικίας από 6.4 έως 22.4 χρονών. Οι ακτινογραφίες επιλέχθηκαν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Έξι παρατηρητές με διαφορετική εμπειρία εκπαιδεύτηκαν στη μέθοδο CVM. Η αξιολόγηση του δείγματος πραγματοποιήθηκε κάτω από τις ίδιες συνθήκες και επαναλήφθηκε αφού μεσολάβησε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Η ενδο- και δια- βαθμολογική αξιοπιστία εκτιμήθηκε με τους στατιστικούς δείκτες συνάφειας Cohen’s weighted kappa και intraclass correlation coefficient. Η συσχέτιση της χρονολογικής ηλικίας με τα στάδια της μεθόδου CVM πραγματοποιήθηκε με έλεγχο ανάλυσης διακύμανσης (ANOVA). Η ακρίβεια με την οποία η μέθοδος CVM μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία ελέγχθηκε με το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Η ενδο-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν υψηλή και κυμάνθηκε από 0.857 έως 0.931. Τα ποσοστά της απόλυτης ενδο-βαθμολογικής συμφωνίας υπολογίσθηκαν από 77% έως 87.3%. Η δια-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν 0.90, ενώ το ποσοστό της απόλυτης δια-βαθμολογικής συμφωνίας βρέθηκε λιγότερο από 50%. Επιπλέον, η επαναληψιμότητα του 3ου σταδίου αυχενικής ωρίμανσης (CS3) ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Οι μέσοι όροι της χρονολογικής ηλικίας κάθε σταδίου διέφεραν μεταξύ τους στατιστικά σημαντικά (εκτός από τη διαφορά μεταξύ των σταδίων CS2 και CS3), ενώ η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Σε κάθε στάδιο τα κορίτσια ήταν μικρότερα από τα αγόρια μέχρι και ένα χρόνο. Το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης έδειξε ότι παρόλο που το φύλο και η ηλικία συσχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τα στάδια ωρίμανσης, αυτές οι δύο μεταβλητές μπορούν να εξηγήσουν σχεδόν το 60% (adjusted R²=0.61) της ηλικιακής διακύμανσης του δείγματος. Συμπεράσματα: Η CVM μέθοδος βρέθηκε στατιστικά αξιόπιστη και επαναλήψιμη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκές διαγνωστικό εργαλείο για τον καθορισμό της εφηβικής αύξησης, εφόσον η επαναληψιμότητα του CS3 ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Ακόμα, η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Τέλος, είναι εφικτό η μέθοδος να εφαρμοσθεί και σε πεδία (πχ Iατροδικαστική), όπου οι απαιτήσεις προσδιορισμού του σταδίου ωρίμανσης είναι λιγότερο αυστηρές, προσφέροντας πληροφορίες σχετικές με την ηλικία.","abstract_has_math":false,"creators":["Σχορετσανίτη Λύδια"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315378"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315378","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315378","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315378","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315378","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σχορετσανίτη Λύδια"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315378"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Οι σκοποί της παρούσας εργασίας ήταν: α) η αξιολόγηση της επαναληψιμότητας της μεθόδου CVM όπως έχει περιγραφεί από τους Baccetti και συν. 2005, β) η αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της χρονολογικής ηλικίας και της σκελετικής ωρίμανσης, όπως αυτή προσδιορίζεται από τα στάδια ωρίμανσης των αυχενικών σπονδύλων, γ) ο προσδιορισμός της ακρίβειας με την οποία η μέθοδος αυτή μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτελούταν από 474 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες ασθενών, ηλικίας από 6.4 έως 22.4 χρονών. Οι ακτινογραφίες επιλέχθηκαν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Έξι παρατηρητές με διαφορετική εμπειρία εκπαιδεύτηκαν στη μέθοδο CVM. Η αξιολόγηση του δείγματος πραγματοποιήθηκε κάτω από τις ίδιες συνθήκες και επαναλήφθηκε αφού μεσολάβησε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Η ενδο- και δια- βαθμολογική αξιοπιστία εκτιμήθηκε με τους στατιστικούς δείκτες συνάφειας Cohen’s weighted kappa και intraclass correlation coefficient. Η συσχέτιση της χρονολογικής ηλικίας με τα στάδια της μεθόδου CVM πραγματοποιήθηκε με έλεγχο ανάλυσης διακύμανσης (ANOVA). Η ακρίβεια με την οποία η μέθοδος CVM μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία ελέγχθηκε με το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Η ενδο-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν υψηλή και κυμάνθηκε από 0.857 έως 0.931. Τα ποσοστά της απόλυτης ενδο-βαθμολογικής συμφωνίας υπολογίσθηκαν από 77% έως 87.3%. Η δια-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν 0.90, ενώ το ποσοστό της απόλυτης δια-βαθμολογικής συμφωνίας βρέθηκε λιγότερο από 50%. Επιπλέον, η επαναληψιμότητα του 3ου σταδίου αυχενικής ωρίμανσης (CS3) ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Οι μέσοι όροι της χρονολογικής ηλικίας κάθε σταδίου διέφεραν μεταξύ τους στατιστικά σημαντικά (εκτός από τη διαφορά μεταξύ των σταδίων CS2 και CS3), ενώ η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Σε κάθε στάδιο τα κορίτσια ήταν μικρότερα από τα αγόρια μέχρι και ένα χρόνο. Το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης έδειξε ότι παρόλο που το φύλο και η ηλικία συσχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τα στάδια ωρίμανσης, αυτές οι δύο μεταβλητές μπορούν να εξηγήσουν σχεδόν το 60% (adjusted R²=0.61) της ηλικιακής διακύμανσης του δείγματος. Συμπεράσματα: Η CVM μέθοδος βρέθηκε στατιστικά αξιόπιστη και επαναλήψιμη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκές διαγνωστικό εργαλείο για τον καθορισμό της εφηβικής αύξησης, εφόσον η επαναληψιμότητα του CS3 ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Ακόμα, η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Τέλος, είναι εφικτό η μέθοδος να εφαρμοσθεί και σε πεδία (πχ Iατροδικαστική), όπου οι απαιτήσεις προσδιορισμού του σταδίου ωρίμανσης είναι λιγότερο αυστηρές, προσφέροντας πληροφορίες σχετικές με την ηλικία.","Aim: The aims of this study were to 1) assess the reproducibility of Cervical Vertebral Maturation (CVM) method as described by Baccetti et al., 2) evaluate the relationship between chronological age and skeletal maturation according to this method and 3) investigate the potential for age estimation of Bacceti’s CVM method. Materials and Method: The sample of this cross-sectional study consisted of 474 patients’ lateral cephalograms, age ranging from 6.4 to 22.4 years, following specific inclusion criteria. Six raters of various educational backgrounds were trained to CVM method. All images were assessed twice under the same conditions. Between the two assessments there was a four week interval. Intra- and inter-rater agreement were assessed by Cohen’s weighted kappa and intraclass correlation coefficient, respectively. A factorial (2X6) analysis of variance was fitted to investigate the correlation between chronological age and cervical maturation stages. The potential for age prediction was tested by general linear model regression analysis. Results: Intra-rater reliability was high and ranged from 0.857 to 0.931. Intra-rater absolute agreement ranged from 77% to 87.3%. Inter-rater reliability was nearly perfect (0.90), whereas inter-rater absolute agreement was <50%.The lowest reproducibility was found for the 3rd Cervical Maturation Stage (CS3). The differences in mean ages among the 6 CS stages were statistically significant (with the exception of CS2 and CS3), and increased as the CS increased. Females reached each stage earlier than males. Linear model regression analysis showed that although gender and CS are correlated with age statistically significantly, these two variables could explain roughly 60% (adjusted R²=0.61) of the age variance of the sample. Conclusions: CVM method presented with high intra- and inter-rater agreement. However, CVM cannot by itself predict accurately the pubertal growth spurt, as CS3 was the least reproducible of all stages. A direct and expected correlation was found between chronological age and cervical stages. CVM method could be more effectively applied in other fields (e.g. Forensics), providing information about age."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["A reproducibility study of cervical vertebral maturation (CVM) method. Can chronological age be assessed based on CVM method?"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σχορετσανίτη Λύδια"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός: Οι σκοποί της παρούσας εργασίας ήταν: α) η αξιολόγηση της επαναληψιμότητας της μεθόδου CVM όπως έχει περιγραφεί από τους Baccetti και συν. 2005, β) η αξιολόγηση της συσχέτισης μεταξύ της χρονολογικής ηλικίας και της σκελετικής ωρίμανσης, όπως αυτή προσδιορίζεται από τα στάδια ωρίμανσης των αυχενικών σπονδύλων, γ) ο προσδιορισμός της ακρίβειας με την οποία η μέθοδος αυτή μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα της έρευνας αποτελούταν από 474 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες ασθενών, ηλικίας από 6.4 έως 22.4 χρονών. Οι ακτινογραφίες επιλέχθηκαν με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Έξι παρατηρητές με διαφορετική εμπειρία εκπαιδεύτηκαν στη μέθοδο CVM. Η αξιολόγηση του δείγματος πραγματοποιήθηκε κάτω από τις ίδιες συνθήκες και επαναλήφθηκε αφού μεσολάβησε διάστημα τεσσάρων εβδομάδων. Η ενδο- και δια- βαθμολογική αξιοπιστία εκτιμήθηκε με τους στατιστικούς δείκτες συνάφειας Cohen’s weighted kappa και intraclass correlation coefficient. Η συσχέτιση της χρονολογικής ηλικίας με τα στάδια της μεθόδου CVM πραγματοποιήθηκε με έλεγχο ανάλυσης διακύμανσης (ANOVA). Η ακρίβεια με την οποία η μέθοδος CVM μπορεί να εκτιμήσει τη χρονολογική ηλικία ελέγχθηκε με το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης. Αποτελέσματα: Η ενδο-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν υψηλή και κυμάνθηκε από 0.857 έως 0.931. Τα ποσοστά της απόλυτης ενδο-βαθμολογικής συμφωνίας υπολογίσθηκαν από 77% έως 87.3%. Η δια-βαθμολογική αξιοπιστία ήταν 0.90, ενώ το ποσοστό της απόλυτης δια-βαθμολογικής συμφωνίας βρέθηκε λιγότερο από 50%. Επιπλέον, η επαναληψιμότητα του 3ου σταδίου αυχενικής ωρίμανσης (CS3) ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Οι μέσοι όροι της χρονολογικής ηλικίας κάθε σταδίου διέφεραν μεταξύ τους στατιστικά σημαντικά (εκτός από τη διαφορά μεταξύ των σταδίων CS2 και CS3), ενώ η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Σε κάθε στάδιο τα κορίτσια ήταν μικρότερα από τα αγόρια μέχρι και ένα χρόνο. Το γενικό μοντέλο γραμμικής παλινδρόμησης έδειξε ότι παρόλο που το φύλο και η ηλικία συσχετίζονται στατιστικά σημαντικά με τα στάδια ωρίμανσης, αυτές οι δύο μεταβλητές μπορούν να εξηγήσουν σχεδόν το 60% (adjusted R²=0.61) της ηλικιακής διακύμανσης του δείγματος. Συμπεράσματα: Η CVM μέθοδος βρέθηκε στατιστικά αξιόπιστη και επαναλήψιμη. Ωστόσο, δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκές διαγνωστικό εργαλείο για τον καθορισμό της εφηβικής αύξησης, εφόσον η επαναληψιμότητα του CS3 ήταν η μικρότερη κατά σειρά μεταξύ των σταδίων. Ακόμα, η ηλικία αυξανόταν όσο τα στάδια προχωρούσαν. Τέλος, είναι εφικτό η μέθοδος να εφαρμοσθεί και σε πεδία (πχ Iατροδικαστική), όπου οι απαιτήσεις προσδιορισμού του σταδίου ωρίμανσης είναι λιγότερο αυστηρές, προσφέροντας πληροφορίες σχετικές με την ηλικία.","Aim: The aims of this study were to 1) assess the reproducibility of Cervical Vertebral Maturation (CVM) method as described by Baccetti et al., 2) evaluate the relationship between chronological age and skeletal maturation according to this method and 3) investigate the potential for age estimation of Bacceti’s CVM method. Materials and Method: The sample of this cross-sectional study consisted of 474 patients’ lateral cephalograms, age ranging from 6.4 to 22.4 years, following specific inclusion criteria. Six raters of various educational backgrounds were trained to CVM method. All images were assessed twice under the same conditions. Between the two assessments there was a four week interval. Intra- and inter-rater agreement were assessed by Cohen’s weighted kappa and intraclass correlation coefficient, respectively. A factorial (2X6) analysis of variance was fitted to investigate the correlation between chronological age and cervical maturation stages. The potential for age prediction was tested by general linear model regression analysis. Results: Intra-rater reliability was high and ranged from 0.857 to 0.931. Intra-rater absolute agreement ranged from 77% to 87.3%. Inter-rater reliability was nearly perfect (0.90), whereas inter-rater absolute agreement was <50%.The lowest reproducibility was found for the 3rd Cervical Maturation Stage (CS3). The differences in mean ages among the 6 CS stages were statistically significant (with the exception of CS2 and CS3), and increased as the CS increased. Females reached each stage earlier than males. Linear model regression analysis showed that although gender and CS are correlated with age statistically significantly, these two variables could explain roughly 60% (adjusted R²=0.61) of the age variance of the sample. Conclusions: CVM method presented with high intra- and inter-rater agreement. However, CVM cannot by itself predict accurately the pubertal growth spurt, as CS3 was the least reproducible of all stages. A direct and expected correlation was found between chronological age and cervical stages. CVM method could be more effectively applied in other fields (e.g. Forensics), providing information about age."],"dc:identifier":["uoadl:1315378","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315378"],"dc:language":["English"],"dc:title":["A reproducibility study of cervical vertebral maturation (CVM) method. Can chronological age be assessed based on CVM method?"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:02Z"}