{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315384"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315384","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Craniofacial growth covaries weakly with initial shape in 12-year old children","abstract":"Σκοπός: Οι ασθενείς εμφανίζουν μεγάλη ποικιλότητα στον τρόπο με τον οποίο αυξάνονται. Ωστόσο, ιδιαίτερη βιολογική σημασία εμφανίζει το ερώτημα, εάν ασθενείς με διαφορετικές σκελετικές δυσμορφίες παρουσιάζουν και διαφορετικό τρόπο αύξησης. Το παραπάνω ερώτημα παρουσιάζει μεγάλη σημασία και κατά το σχεδιασμό κλινικών ερευνών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής μεταπτυχιακής εργασίας είναι να διερευνήσει, εάν η κατεύθυνση της αύξησης συσχετίζεται με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα αποτελούν 350 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες, από 175 φυσιολογικά παιδιά (91 κορίτσια, 84 αγόρια) χωρίς ιστορικό προηγούμενης ορθοδοντικής θεραπείας. Οι ηλικίες που εξετάστηκαν ήταν τα 12 (Τ1) και 14 (Τ2) έτη. Η αναζήτηση των ακτινογραφιών έγινε στη βάση δεδομένων American Association of Orthodontists Foundation (AAOF) Craniofacial Growth Legacy Collection και περιελάμβανε ακτινογραφίες από τις μελέτες αύξησης των Bolton, Fels, Iowa και Oregon. Στην κάθε πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία έγινε ψηφιακή ιχνογράφηση 15 καμπυλών, οι οποίες περιέγραφαν λεπτομερώς το κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν 127 σημεία πάνω στις καμπύλες τα 11 σημεία θεωρήθηκαν σταθερά ενώ τα υπόλοιπα 116 είχαν τη δυνατότητα να ολισθαίνουν πάνω στις καμπύλες τους. Τέλος, εφαρμόστηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη, ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA) καθώς και two-block partial least squares analysis (2B-PLS) μετά την ολίσθηση των ολισθαινόντων σημείων, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί η ενέργεια κάμψης. Αποτελέσματα: Οι 10 πρώτες κύριες συνιστώσες (PCs) περιέγραφαν περίπου το 71% της συνολικής διακύμανσης του σχήματος. Το PC1 συχετιζόταν με την ποικιλότητα του σχήματος στην κατακόρυφη διεύθυνση (υπο- και υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα) ενώ το PC2 περιέγραφε κυρίως την ποικιλότητα του σχήματος στην προσθιοπίσθια διάσταση (ΙΙη / ΙΙΙη σκελετική σχέση). Το PC3 συσχετιζόταν κυρίως με την ποικιλότητα του σχήματος της γωνίας της κάτω γνάθου. Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν παρόμοιο διάνυσμα αύξησης στο σχηματοχώρο. Δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ του αρχικού σχήματος και της έντασης της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση από το T1 στο T2, αλλά τα αγόρια παρουσίασαν μεγαλύτερη αλλαγή σχήματος από τα κορίτσια. Η κατεύθυνση της αλλαγής σχήματος συσχετίστηκε ασθενώς με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (RV coefficient: 0.14, P < 0.001). Συμπεράσματα: Το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος έχει ασθενή συνδιακύμανση με την κατεύθυνση της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση.","abstract_html":"Σκοπός: Οι ασθενείς εμφανίζουν μεγάλη ποικιλότητα στον τρόπο με τον οποίο αυξάνονται. Ωστόσο, ιδιαίτερη βιολογική σημασία εμφανίζει το ερώτημα, εάν ασθενείς με διαφορετικές σκελετικές δυσμορφίες παρουσιάζουν και διαφορετικό τρόπο αύξησης. Το παραπάνω ερώτημα παρουσιάζει μεγάλη σημασία και κατά το σχεδιασμό κλινικών ερευνών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής μεταπτυχιακής εργασίας είναι να διερευνήσει, εάν η κατεύθυνση της αύξησης συσχετίζεται με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα αποτελούν 350 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες, από 175 φυσιολογικά παιδιά (91 κορίτσια, 84 αγόρια) χωρίς ιστορικό προηγούμενης ορθοδοντικής θεραπείας. Οι ηλικίες που εξετάστηκαν ήταν τα 12 (Τ1) και 14 (Τ2) έτη. Η αναζήτηση των ακτινογραφιών έγινε στη βάση δεδομένων American Association of Orthodontists Foundation (AAOF) Craniofacial Growth Legacy Collection και περιελάμβανε ακτινογραφίες από τις μελέτες αύξησης των Bolton, Fels, Iowa και Oregon. Στην κάθε πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία έγινε ψηφιακή ιχνογράφηση 15 καμπυλών, οι οποίες περιέγραφαν λεπτομερώς το κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν 127 σημεία πάνω στις καμπύλες τα 11 σημεία θεωρήθηκαν σταθερά ενώ τα υπόλοιπα 116 είχαν τη δυνατότητα να ολισθαίνουν πάνω στις καμπύλες τους. Τέλος, εφαρμόστηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη, ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA) καθώς και two-block partial least squares analysis (2B-PLS) μετά την ολίσθηση των ολισθαινόντων σημείων, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί η ενέργεια κάμψης. Αποτελέσματα: Οι 10 πρώτες κύριες συνιστώσες (PCs) περιέγραφαν περίπου το 71% της συνολικής διακύμανσης του σχήματος. Το PC1 συχετιζόταν με την ποικιλότητα του σχήματος στην κατακόρυφη διεύθυνση (υπο- και υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα) ενώ το PC2 περιέγραφε κυρίως την ποικιλότητα του σχήματος στην προσθιοπίσθια διάσταση (ΙΙη / ΙΙΙη σκελετική σχέση). Το PC3 συσχετιζόταν κυρίως με την ποικιλότητα του σχήματος της γωνίας της κάτω γνάθου. Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν παρόμοιο διάνυσμα αύξησης στο σχηματοχώρο. Δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ του αρχικού σχήματος και της έντασης της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση από το T1 στο T2, αλλά τα αγόρια παρουσίασαν μεγαλύτερη αλλαγή σχήματος από τα κορίτσια. Η κατεύθυνση της αλλαγής σχήματος συσχετίστηκε ασθενώς με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (RV coefficient: 0.14, P &lt; 0.001). Συμπεράσματα: Το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος έχει ασθενή συνδιακύμανση με την κατεύθυνση της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση.","abstract_has_math":false,"creators":["Κατσαδούρης Αλέξιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:11Z","subjects":[],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315384"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315384","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315384","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315384","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315384","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κατσαδούρης Αλέξιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315384","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315384"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Οι ασθενείς εμφανίζουν μεγάλη ποικιλότητα στον τρόπο με τον οποίο αυξάνονται. Ωστόσο, ιδιαίτερη βιολογική σημασία εμφανίζει το ερώτημα, εάν ασθενείς με διαφορετικές σκελετικές δυσμορφίες παρουσιάζουν και διαφορετικό τρόπο αύξησης. Το παραπάνω ερώτημα παρουσιάζει μεγάλη σημασία και κατά το σχεδιασμό κλινικών ερευνών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής μεταπτυχιακής εργασίας είναι να διερευνήσει, εάν η κατεύθυνση της αύξησης συσχετίζεται με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα αποτελούν 350 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες, από 175 φυσιολογικά παιδιά (91 κορίτσια, 84 αγόρια) χωρίς ιστορικό προηγούμενης ορθοδοντικής θεραπείας. Οι ηλικίες που εξετάστηκαν ήταν τα 12 (Τ1) και 14 (Τ2) έτη. Η αναζήτηση των ακτινογραφιών έγινε στη βάση δεδομένων American Association of Orthodontists Foundation (AAOF) Craniofacial Growth Legacy Collection και περιελάμβανε ακτινογραφίες από τις μελέτες αύξησης των Bolton, Fels, Iowa και Oregon. Στην κάθε πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία έγινε ψηφιακή ιχνογράφηση 15 καμπυλών, οι οποίες περιέγραφαν λεπτομερώς το κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν 127 σημεία πάνω στις καμπύλες τα 11 σημεία θεωρήθηκαν σταθερά ενώ τα υπόλοιπα 116 είχαν τη δυνατότητα να ολισθαίνουν πάνω στις καμπύλες τους. Τέλος, εφαρμόστηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη, ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA) καθώς και two-block partial least squares analysis (2B-PLS) μετά την ολίσθηση των ολισθαινόντων σημείων, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί η ενέργεια κάμψης. Αποτελέσματα: Οι 10 πρώτες κύριες συνιστώσες (PCs) περιέγραφαν περίπου το 71% της συνολικής διακύμανσης του σχήματος. Το PC1 συχετιζόταν με την ποικιλότητα του σχήματος στην κατακόρυφη διεύθυνση (υπο- και υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα) ενώ το PC2 περιέγραφε κυρίως την ποικιλότητα του σχήματος στην προσθιοπίσθια διάσταση (ΙΙη / ΙΙΙη σκελετική σχέση). Το PC3 συσχετιζόταν κυρίως με την ποικιλότητα του σχήματος της γωνίας της κάτω γνάθου. Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν παρόμοιο διάνυσμα αύξησης στο σχηματοχώρο. Δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ του αρχικού σχήματος και της έντασης της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση από το T1 στο T2, αλλά τα αγόρια παρουσίασαν μεγαλύτερη αλλαγή σχήματος από τα κορίτσια. Η κατεύθυνση της αλλαγής σχήματος συσχετίστηκε ασθενώς με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (RV coefficient: 0.14, P < 0.001). Συμπεράσματα: Το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος έχει ασθενή συνδιακύμανση με την κατεύθυνση της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση.","Aim: There is great variation of growth among individuals. The question whether patients with different skeletal discrepancies grow differently is biologically interesting but also important in designing clinical trials. The aim of the present study was to evaluate if growth direction depends on the initial craniofacial pattern. Subjects and Method: The sample consisted of 350 lateral cephalograms of 175 subjects (91 females, 84 males) followed during normal growth without any orthodontic treatment. The examined ages were 12 (T1) and 14 (T2) years. The cephalograms were obtained from the American Association of Orthodontists Foundation (AAOF) Craniofacial Growth Legacy Collection (Burlington, Fels, Iowa and Oregon growth studies). We digitally traced 15 curves on each cephalogram, comprehensively covering the craniofacial skeleton, and located 127 points on the curves, 116 of which were sliding semilandmarks and 11 fixed. Procrustes alignment, principal component analysis (PCA) and two-block partial least squares (2B-PLS) analysis were performed, after sliding the semilandmarks to minimize bending energy. Results: The first 10 principal components (PCs) described approximately 71% of the total shape variance. PC1 was related to shape variance in the vertical direction (low/high angle skeletal pattern) and PC2 was mainly related to shape variance in the anteroposterior direction (class II/class III pattern). PC3 was mainly related to the shape variance of the mandibular angle. All subjects shared a similar growth trajectory in shape space. We did not find any correlation between the initial shape and the magnitude of shape change between T1 and T2, but males showed a greater shape change than females. The direction of shape change was moderately correlated to the initial shape (RV coefficient: 0.14, P < 0.001). Conclusions: The initial shape of the craniofacial complex covaried weakly with the direction of shape change during growth."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Craniofacial growth covaries weakly with initial shape in 12-year old children"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κατσαδούρης Αλέξιος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Σκοπός: Οι ασθενείς εμφανίζουν μεγάλη ποικιλότητα στον τρόπο με τον οποίο αυξάνονται. Ωστόσο, ιδιαίτερη βιολογική σημασία εμφανίζει το ερώτημα, εάν ασθενείς με διαφορετικές σκελετικές δυσμορφίες παρουσιάζουν και διαφορετικό τρόπο αύξησης. Το παραπάνω ερώτημα παρουσιάζει μεγάλη σημασία και κατά το σχεδιασμό κλινικών ερευνών. Σκοπός της παρούσας διπλωματικής μεταπτυχιακής εργασίας είναι να διερευνήσει, εάν η κατεύθυνση της αύξησης συσχετίζεται με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος. Υλικά και μέθοδος: Το δείγμα αποτελούν 350 πλάγιες κεφαλομετρικές ακτινογραφίες, από 175 φυσιολογικά παιδιά (91 κορίτσια, 84 αγόρια) χωρίς ιστορικό προηγούμενης ορθοδοντικής θεραπείας. Οι ηλικίες που εξετάστηκαν ήταν τα 12 (Τ1) και 14 (Τ2) έτη. Η αναζήτηση των ακτινογραφιών έγινε στη βάση δεδομένων American Association of Orthodontists Foundation (AAOF) Craniofacial Growth Legacy Collection και περιελάμβανε ακτινογραφίες από τις μελέτες αύξησης των Bolton, Fels, Iowa και Oregon. Στην κάθε πλάγια κεφαλομετρική ακτινογραφία έγινε ψηφιακή ιχνογράφηση 15 καμπυλών, οι οποίες περιέγραφαν λεπτομερώς το κρανιοπροσωπικό σύμπλεγμα. Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν 127 σημεία πάνω στις καμπύλες τα 11 σημεία θεωρήθηκαν σταθερά ενώ τα υπόλοιπα 116 είχαν τη δυνατότητα να ολισθαίνουν πάνω στις καμπύλες τους. Τέλος, εφαρμόστηκε αλληλεπίθεση Προκρούστη, ανάλυση κυρίων συνιστωσών (PCA) καθώς και two-block partial least squares analysis (2B-PLS) μετά την ολίσθηση των ολισθαινόντων σημείων, έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθεί η ενέργεια κάμψης. Αποτελέσματα: Οι 10 πρώτες κύριες συνιστώσες (PCs) περιέγραφαν περίπου το 71% της συνολικής διακύμανσης του σχήματος. Το PC1 συχετιζόταν με την ποικιλότητα του σχήματος στην κατακόρυφη διεύθυνση (υπο- και υπεραποκλίνοντα σκελετικά επίπεδα) ενώ το PC2 περιέγραφε κυρίως την ποικιλότητα του σχήματος στην προσθιοπίσθια διάσταση (ΙΙη / ΙΙΙη σκελετική σχέση). Το PC3 συσχετιζόταν κυρίως με την ποικιλότητα του σχήματος της γωνίας της κάτω γνάθου. Όλοι οι ασθενείς παρουσίαζαν παρόμοιο διάνυσμα αύξησης στο σχηματοχώρο. Δεν υπήρχε συσχέτιση μεταξύ του αρχικού σχήματος και της έντασης της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση από το T1 στο T2, αλλά τα αγόρια παρουσίασαν μεγαλύτερη αλλαγή σχήματος από τα κορίτσια. Η κατεύθυνση της αλλαγής σχήματος συσχετίστηκε ασθενώς με το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος (RV coefficient: 0.14, P < 0.001). Συμπεράσματα: Το αρχικό σχήμα του κρανιοπροσωπικού συμπλέγματος έχει ασθενή συνδιακύμανση με την κατεύθυνση της αλλαγής του σχήματος κατά την αύξηση.","Aim: There is great variation of growth among individuals. The question whether patients with different skeletal discrepancies grow differently is biologically interesting but also important in designing clinical trials. The aim of the present study was to evaluate if growth direction depends on the initial craniofacial pattern. Subjects and Method: The sample consisted of 350 lateral cephalograms of 175 subjects (91 females, 84 males) followed during normal growth without any orthodontic treatment. The examined ages were 12 (T1) and 14 (T2) years. The cephalograms were obtained from the American Association of Orthodontists Foundation (AAOF) Craniofacial Growth Legacy Collection (Burlington, Fels, Iowa and Oregon growth studies). We digitally traced 15 curves on each cephalogram, comprehensively covering the craniofacial skeleton, and located 127 points on the curves, 116 of which were sliding semilandmarks and 11 fixed. Procrustes alignment, principal component analysis (PCA) and two-block partial least squares (2B-PLS) analysis were performed, after sliding the semilandmarks to minimize bending energy. Results: The first 10 principal components (PCs) described approximately 71% of the total shape variance. PC1 was related to shape variance in the vertical direction (low/high angle skeletal pattern) and PC2 was mainly related to shape variance in the anteroposterior direction (class II/class III pattern). PC3 was mainly related to the shape variance of the mandibular angle. All subjects shared a similar growth trajectory in shape space. We did not find any correlation between the initial shape and the magnitude of shape change between T1 and T2, but males showed a greater shape change than females. The direction of shape change was moderately correlated to the initial shape (RV coefficient: 0.14, P < 0.001). Conclusions: The initial shape of the craniofacial complex covaried weakly with the direction of shape change during growth."],"dc:identifier":["uoadl:1315384","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315384"],"dc:language":["English"],"dc:title":["Craniofacial growth covaries weakly with initial shape in 12-year old children"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:11Z"}