{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315608"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315608","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αδρονικά μοντέλα σε συμπαγή αστροφυσικά αντικείμενα","abstract":"Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί κάποιες θεωρίες που περιγράφουν την επιτάχυνση των σωματιδίων εντός μιας αστροφυσικής πηγής, έτσι ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η προέλευση της μη θερμικής ακτινοβολίας και η φυσική που διέπει αυτές τις πηγές. Ενα τέτοιο μοντέλο είναι το αδρονικό, το οποίο υποδηλώνει ότι ο πληθυσμός που παίζει κύριο ρόλο στην εκπομπή ακτινοβολίας είναι ένας πληθυσμός αποτελούμενος κυρίως από πρωτόνια. Στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται κάποιες βασικές εφαρμογές αυτού του μοντέλου σε διάφορες αστροφυσικές πηγές με έμφαση στις εκρήξεις Υπερκαινοφανών τύπου ΙΙn. Οι εκρήξεις αυτές ανακαλύφθηκαν πρόσφατα και φαίνεται να πραγματοποιούνται σε περιβάλλοντα με πολύ μεγάλη αριθμητική πυκνότητα της τάξης των 107  1012 cm3 . Η αλληλεπίδραση πρωτονίου – πρωτονίου είναι εκείνη η φυσική διαδικασία που θα αποδείκνυε την ύπαρξη σχετικιστικών πρωτονίων στις συγκεκριμένες πηγές. Μέσω της αλληλεπίδρασης αυτής παράγονται φορτισμένα και ουδέτερα πιόνια τα οποία με τη σειρά τους διασπώνται σε ηλεκτρόνια, νετρίνα και υψηλοενεργειακές ακτίνες γ μέσω των σχέσεων π± > μ± + νμ , μ± > e± + νe + νμ και π0 > 2γ αντίστοιχα. Παράλληλα με τις παρατηρήσεις χρειάζεται και το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο που να μπορεί να περιγράφει και να προβλέπει τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων αστροφυσικών φαινο μένων. Ενας τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι με τη χρήση της κατάλληλης κινητικής εξίσωσης, η οποία μπορεί να περιγράφει τη χρονική εξέλιξη ενός πληθυσμού σχετικιστικών σωματιδίων λαμβάνοντας υπόψιν τις διάφορες φυσικές διαδικασίες που συμβαίνουν εντός της πηγής. Στην συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζεται η αναλυτική επίλυση μιας τέτοιας εξίσωσης για διάφορες απλοποιημένες εφαρμογές, καθώς και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την αριθμητική προσέγγιση αυτής στην περίπτωση Υπερκαινοφανών τύπου IIn.","abstract_html":"Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί κάποιες θεωρίες που περιγράφουν την επιτάχυνση των σωματιδίων εντός μιας αστροφυσικής πηγής, έτσι ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η προέλευση της μη θερμικής ακτινοβολίας και η φυσική που διέπει αυτές τις πηγές. Ενα τέτοιο μοντέλο είναι το αδρονικό, το οποίο υποδηλώνει ότι ο πληθυσμός που παίζει κύριο ρόλο στην εκπομπή ακτινοβολίας είναι ένας πληθυσμός αποτελούμενος κυρίως από πρωτόνια. Στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται κάποιες βασικές εφαρμογές αυτού του μοντέλου σε διάφορες αστροφυσικές πηγές με έμφαση στις εκρήξεις Υπερκαινοφανών τύπου ΙΙn. Οι εκρήξεις αυτές ανακαλύφθηκαν πρόσφατα και φαίνεται να πραγματοποιούνται σε περιβάλλοντα με πολύ μεγάλη αριθμητική πυκνότητα της τάξης των 107  1012 cm3 . Η αλληλεπίδραση πρωτονίου – πρωτονίου είναι εκείνη η φυσική διαδικασία που θα αποδείκνυε την ύπαρξη σχετικιστικών πρωτονίων στις συγκεκριμένες πηγές. Μέσω της αλληλεπίδρασης αυτής παράγονται φορτισμένα και ουδέτερα πιόνια τα οποία με τη σειρά τους διασπώνται σε ηλεκτρόνια, νετρίνα και υψηλοενεργειακές ακτίνες γ μέσω των σχέσεων π± &gt; μ± + νμ , μ± &gt; e± + νe + νμ και π0 &gt; 2γ αντίστοιχα. Παράλληλα με τις παρατηρήσεις χρειάζεται και το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο που να μπορεί να περιγράφει και να προβλέπει τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων αστροφυσικών φαινο μένων. Ενας τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι με τη χρήση της κατάλληλης κινητικής εξίσωσης, η οποία μπορεί να περιγράφει τη χρονική εξέλιξη ενός πληθυσμού σχετικιστικών σωματιδίων λαμβάνοντας υπόψιν τις διάφορες φυσικές διαδικασίες που συμβαίνουν εντός της πηγής. Στην συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζεται η αναλυτική επίλυση μιας τέτοιας εξίσωσης για διάφορες απλοποιημένες εφαρμογές, καθώς και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την αριθμητική προσέγγιση αυτής στην περίπτωση Υπερκαινοφανών τύπου IIn.","abstract_has_math":false,"creators":["Κάντζας Δημήτριος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:15Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315608"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315608","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315608","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315608","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315608","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κάντζας Δημήτριος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315608","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315608"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί κάποιες θεωρίες που περιγράφουν την επιτάχυνση των σωματιδίων εντός μιας αστροφυσικής πηγής, έτσι ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η προέλευση της μη θερμικής ακτινοβολίας και η φυσική που διέπει αυτές τις πηγές. Ενα τέτοιο μοντέλο είναι το αδρονικό, το οποίο υποδηλώνει ότι ο πληθυσμός που παίζει κύριο ρόλο στην εκπομπή ακτινοβολίας είναι ένας πληθυσμός αποτελούμενος κυρίως από πρωτόνια. Στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται κάποιες βασικές εφαρμογές αυτού του μοντέλου σε διάφορες αστροφυσικές πηγές με έμφαση στις εκρήξεις Υπερκαινοφανών τύπου ΙΙn. Οι εκρήξεις αυτές ανακαλύφθηκαν πρόσφατα και φαίνεται να πραγματοποιούνται σε περιβάλλοντα με πολύ μεγάλη αριθμητική πυκνότητα της τάξης των 107  1012 cm3 . Η αλληλεπίδραση πρωτονίου – πρωτονίου είναι εκείνη η φυσική διαδικασία που θα αποδείκνυε την ύπαρξη σχετικιστικών πρωτονίων στις συγκεκριμένες πηγές. Μέσω της αλληλεπίδρασης αυτής παράγονται φορτισμένα και ουδέτερα πιόνια τα οποία με τη σειρά τους διασπώνται σε ηλεκτρόνια, νετρίνα και υψηλοενεργειακές ακτίνες γ μέσω των σχέσεων π± > μ± + νμ , μ± > e± + νe + νμ και π0 > 2γ αντίστοιχα. Παράλληλα με τις παρατηρήσεις χρειάζεται και το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο που να μπορεί να περιγράφει και να προβλέπει τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων αστροφυσικών φαινο μένων. Ενας τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι με τη χρήση της κατάλληλης κινητικής εξίσωσης, η οποία μπορεί να περιγράφει τη χρονική εξέλιξη ενός πληθυσμού σχετικιστικών σωματιδίων λαμβάνοντας υπόψιν τις διάφορες φυσικές διαδικασίες που συμβαίνουν εντός της πηγής. Στην συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζεται η αναλυτική επίλυση μιας τέτοιας εξίσωσης για διάφορες απλοποιημένες εφαρμογές, καθώς και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την αριθμητική προσέγγιση αυτής στην περίπτωση Υπερκαινοφανών τύπου IIn.","In recent years, some theories that describe the acceleration of particles in an astrophysical source have been developed, so as to understand better the origin of the non-thermal radiation and the physics that governs these sources. One such model is the hadronic, which suggests that the population that plays a major role in the emission of radiation is a population consisting mainly of protons. In this paper we present some basic applications of this model in various astrophysical sources with emphasis on type IIn Supernova explosions. These explosions have been discovered recently and they seem to occur in environments with very high numerical density of the order of 107 - 1012 cm 3. The proton { proton collisions is this physical process which could prove the existence of relativistic protons within these particular sources. These collisions produce charged and neutral pions which in turn decay into electrons, neutrinos and highly energetic rays through the relationships π > μ + νμ, μ > e + νe +νμ and π0 > 2 respectively. Nevertheless, some new improved theories are needed that can describe and predict the behavior of these particular astrophysical phenomena. One way to achieve this is through the use of the diffusion-loss equation, which may describe the time evolution of a population of relativistic particles taking into account the various physical processes occurring within the source. In this paper we present the analytical solution of such an equation for various simplified applications and the conclusions arising from the numerical approach considering the case of a type IIn Supernova."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αδρονικά μοντέλα σε συμπαγή αστροφυσικά αντικείμενα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κάντζας Δημήτριος"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί κάποιες θεωρίες που περιγράφουν την επιτάχυνση των σωματιδίων εντός μιας αστροφυσικής πηγής, έτσι ώστε να κατανοηθεί καλύτερα η προέλευση της μη θερμικής ακτινοβολίας και η φυσική που διέπει αυτές τις πηγές. Ενα τέτοιο μοντέλο είναι το αδρονικό, το οποίο υποδηλώνει ότι ο πληθυσμός που παίζει κύριο ρόλο στην εκπομπή ακτινοβολίας είναι ένας πληθυσμός αποτελούμενος κυρίως από πρωτόνια. Στη συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζονται κάποιες βασικές εφαρμογές αυτού του μοντέλου σε διάφορες αστροφυσικές πηγές με έμφαση στις εκρήξεις Υπερκαινοφανών τύπου ΙΙn. Οι εκρήξεις αυτές ανακαλύφθηκαν πρόσφατα και φαίνεται να πραγματοποιούνται σε περιβάλλοντα με πολύ μεγάλη αριθμητική πυκνότητα της τάξης των 107  1012 cm3 . Η αλληλεπίδραση πρωτονίου – πρωτονίου είναι εκείνη η φυσική διαδικασία που θα αποδείκνυε την ύπαρξη σχετικιστικών πρωτονίων στις συγκεκριμένες πηγές. Μέσω της αλληλεπίδρασης αυτής παράγονται φορτισμένα και ουδέτερα πιόνια τα οποία με τη σειρά τους διασπώνται σε ηλεκτρόνια, νετρίνα και υψηλοενεργειακές ακτίνες γ μέσω των σχέσεων π± > μ± + νμ , μ± > e± + νe + νμ και π0 > 2γ αντίστοιχα. Παράλληλα με τις παρατηρήσεις χρειάζεται και το απαραίτητο θεωρητικό υπόβαθρο που να μπορεί να περιγράφει και να προβλέπει τη συμπεριφορά των συγκεκριμένων αστροφυσικών φαινο μένων. Ενας τρόπος να επιτευχθεί αυτό είναι με τη χρήση της κατάλληλης κινητικής εξίσωσης, η οποία μπορεί να περιγράφει τη χρονική εξέλιξη ενός πληθυσμού σχετικιστικών σωματιδίων λαμβάνοντας υπόψιν τις διάφορες φυσικές διαδικασίες που συμβαίνουν εντός της πηγής. Στην συγκεκριμένη εργασία παρουσιάζεται η αναλυτική επίλυση μιας τέτοιας εξίσωσης για διάφορες απλοποιημένες εφαρμογές, καθώς και τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την αριθμητική προσέγγιση αυτής στην περίπτωση Υπερκαινοφανών τύπου IIn.","In recent years, some theories that describe the acceleration of particles in an astrophysical source have been developed, so as to understand better the origin of the non-thermal radiation and the physics that governs these sources. One such model is the hadronic, which suggests that the population that plays a major role in the emission of radiation is a population consisting mainly of protons. In this paper we present some basic applications of this model in various astrophysical sources with emphasis on type IIn Supernova explosions. These explosions have been discovered recently and they seem to occur in environments with very high numerical density of the order of 107 - 1012 cm 3. The proton { proton collisions is this physical process which could prove the existence of relativistic protons within these particular sources. These collisions produce charged and neutral pions which in turn decay into electrons, neutrinos and highly energetic rays through the relationships π > μ + νμ, μ > e + νe +νμ and π0 > 2 respectively. Nevertheless, some new improved theories are needed that can describe and predict the behavior of these particular astrophysical phenomena. One way to achieve this is through the use of the diffusion-loss equation, which may describe the time evolution of a population of relativistic particles taking into account the various physical processes occurring within the source. In this paper we present the analytical solution of such an equation for various simplified applications and the conclusions arising from the numerical approach considering the case of a type IIn Supernova."],"dc:identifier":["uoadl:1315608","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315608"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αδρονικά μοντέλα σε συμπαγή αστροφυσικά αντικείμενα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:15Z"}