{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315665"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315665","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αλχημικοί υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης και μετρήσεις συγγένειας σύνδεσης αμινοαδαμαντανικών προσδετών με τον διαμεμβρανικό πόρο της πρωτεΐνης influenza A/M2. Εφαρμογή στον in silico σχεδιασμό και σύνθεση δραστικών αμινοαδαμαντανικών παραγώγων","abstract":"Παράγωγα του αδαμαντανίου, όπως η αμανταδίνη και η ριμανταδίνη, δρούν ως αποκλειστές της διαμεμβρανικής πρωτεΐνης Μ2 του ιού influenza A (A/M2TM), αλλά η χρήση τους έχει διακοπεί εξαιτίας εμφάνισης ανθεκτικών μεταλλαγμένων στελεχών του ιού. Η βαθύτερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης των αμινοαδαμαντανικών προσδετών στην Μ2 πρωτεΐνη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων φαρμακομορίων, με δράση επί των μεταλλαγμένων αυτών στελεχών. Στην παρούσα εργασία επικυρώνεται ότι ο υπολογισμός της ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Διατάραξης Ελεύθερης Ενέργειας σε συνδυασμό με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (FEP/MD) και τη μέθοδο BAR (Bennett acceptance ratio) μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τον καθορισμό της σχετικής συγγένειας σύνδεσης των αμινοαδαμαντανικών αποκλειστών της Μ2 πρωτεΐνης, σε συμφωνία με προηγούμενες μελέτες. Αποδεικνύεται δε, πως με χρήση της λιπιδικής διπλοστιβάδας DMPC για την προσομοίωση της μεμβράνης, η συσχέτιση μεταξύ των θεωρητικών και πειραματικών τιμών είναι μεγαλύτερη από ότι για την DPPC που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν. Η περαιτέρω συμπλήρωση και βελτιστοποίηση του υπολογιστικού μοντέλου (R2 = 0.66, PI = 0.97), ενθάρρυνε τη χρήση του για το σχεδιασμό νέων φαρμακομορίων. Στα πλαίσια της παρούσης εργασίας εφαρμόστηκαν υπολογισμοί FEP/MD για την πρόβλεψη της σχετικής συγγένειας σύνδεσης τριών νέων αμινοαδαμαντανίων, ογκωδέστερων παραγώγων της ριμανταδίνης. Τα αμινοαδαμαντάνια αυτά στη συνέχεια συντέθηκαν και οι σταθερές σύνδεσής τους με το τετραμερές Μ2ΤΜ μετρήθηκαν με Ισοθερμική Θερμιδομετρία Τιτλοδότησης (ITC) σε pH 8, ενώ η φαρμακολογική τους δράση μελετήθηκε με αντιικό έλεγχο. Ένα από αυτά τα παράγωγα αποδείχθηκε νανομοριακός αποκλειστής ισχυρότερος της ριμανταδίνης έναντι του ιικού στελέχους S31 WSN/33 και μικρομοριακός αποκλειστής του στελέχους A/PR/8/34. Το υπολογιστικό μοντέλο παραμένει αξιόπιστο μετά την προσθήκη των τιμών από τις νέες ενώσεις (R2 = 0.61, PI = 0.83), ενώ στα πλαίσια της εργασίας αξιολογήθηκε και σχολιάστηκε το θερμοδυναμικό προφίλ όλων των ενώσεων του μοντέλου με βάση τις πειραματικές τιμές που ελήφθησαν από τις μετρήσεις ITC. Αξίζει να αναφερθεί ότι στα πλαίσια της παρούσης εργασίας πραγματοποιήθηκε μελέτη ενός αδαμαντανικού παραγώγου με Δυναμική Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (DNMR) χαμηλών θερμοκρασιών. Επίσης δοκιμάστηκαν συνθετικές πορείες ενός δοχείου (one-flask synthesis) για την παρασκευή α,α,α-τρισυποκατεστημένων αμινών με υπόστρωμα τριτοταγές νιτρίλιο (1-αδαμαντανοκαρβονιτρίλιο) και χρήση συμπλόκων τιτανίου, γεγονός που αναφέρεται πρώτη φορά στη βιβλιογραφία.","abstract_html":"Παράγωγα του αδαμαντανίου, όπως η αμανταδίνη και η ριμανταδίνη, δρούν ως αποκλειστές της διαμεμβρανικής πρωτεΐνης Μ2 του ιού influenza A (A/M2TM), αλλά η χρήση τους έχει διακοπεί εξαιτίας εμφάνισης ανθεκτικών μεταλλαγμένων στελεχών του ιού. Η βαθύτερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης των αμινοαδαμαντανικών προσδετών στην Μ2 πρωτεΐνη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων φαρμακομορίων, με δράση επί των μεταλλαγμένων αυτών στελεχών. Στην παρούσα εργασία επικυρώνεται ότι ο υπολογισμός της ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Διατάραξης Ελεύθερης Ενέργειας σε συνδυασμό με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (FEP/MD) και τη μέθοδο BAR (Bennett acceptance ratio) μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τον καθορισμό της σχετικής συγγένειας σύνδεσης των αμινοαδαμαντανικών αποκλειστών της Μ2 πρωτεΐνης, σε συμφωνία με προηγούμενες μελέτες. Αποδεικνύεται δε, πως με χρήση της λιπιδικής διπλοστιβάδας DMPC για την προσομοίωση της μεμβράνης, η συσχέτιση μεταξύ των θεωρητικών και πειραματικών τιμών είναι μεγαλύτερη από ότι για την DPPC που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν. Η περαιτέρω συμπλήρωση και βελτιστοποίηση του υπολογιστικού μοντέλου (R2 = 0.66, PI = 0.97), ενθάρρυνε τη χρήση του για το σχεδιασμό νέων φαρμακομορίων. Στα πλαίσια της παρούσης εργασίας εφαρμόστηκαν υπολογισμοί FEP/MD για την πρόβλεψη της σχετικής συγγένειας σύνδεσης τριών νέων αμινοαδαμαντανίων, ογκωδέστερων παραγώγων της ριμανταδίνης. Τα αμινοαδαμαντάνια αυτά στη συνέχεια συντέθηκαν και οι σταθερές σύνδεσής τους με το τετραμερές Μ2ΤΜ μετρήθηκαν με Ισοθερμική Θερμιδομετρία Τιτλοδότησης (ITC) σε pH 8, ενώ η φαρμακολογική τους δράση μελετήθηκε με αντιικό έλεγχο. Ένα από αυτά τα παράγωγα αποδείχθηκε νανομοριακός αποκλειστής ισχυρότερος της ριμανταδίνης έναντι του ιικού στελέχους S31 WSN/33 και μικρομοριακός αποκλειστής του στελέχους A/PR/8/34. Το υπολογιστικό μοντέλο παραμένει αξιόπιστο μετά την προσθήκη των τιμών από τις νέες ενώσεις (R2 = 0.61, PI = 0.83), ενώ στα πλαίσια της εργασίας αξιολογήθηκε και σχολιάστηκε το θερμοδυναμικό προφίλ όλων των ενώσεων του μοντέλου με βάση τις πειραματικές τιμές που ελήφθησαν από τις μετρήσεις ITC. Αξίζει να αναφερθεί ότι στα πλαίσια της παρούσης εργασίας πραγματοποιήθηκε μελέτη ενός αδαμαντανικού παραγώγου με Δυναμική Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (DNMR) χαμηλών θερμοκρασιών. Επίσης δοκιμάστηκαν συνθετικές πορείες ενός δοχείου (one-flask synthesis) για την παρασκευή α,α,α-τρισυποκατεστημένων αμινών με υπόστρωμα τριτοταγές νιτρίλιο (1-αδαμαντανοκαρβονιτρίλιο) και χρήση συμπλόκων τιτανίου, γεγονός που αναφέρεται πρώτη φορά στη βιβλιογραφία.","abstract_has_math":false,"creators":["Δρακόπουλος Αντώνιος"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2015,"date_issued":"2015","date_published":"2015","updated_at":"2026-11-19T05:24:15Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315665"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315665","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315665","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315665","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315665","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δρακόπουλος Αντώνιος"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2015"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315665","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315665"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Παράγωγα του αδαμαντανίου, όπως η αμανταδίνη και η ριμανταδίνη, δρούν ως αποκλειστές της διαμεμβρανικής πρωτεΐνης Μ2 του ιού influenza A (A/M2TM), αλλά η χρήση τους έχει διακοπεί εξαιτίας εμφάνισης ανθεκτικών μεταλλαγμένων στελεχών του ιού. Η βαθύτερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης των αμινοαδαμαντανικών προσδετών στην Μ2 πρωτεΐνη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων φαρμακομορίων, με δράση επί των μεταλλαγμένων αυτών στελεχών. Στην παρούσα εργασία επικυρώνεται ότι ο υπολογισμός της ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Διατάραξης Ελεύθερης Ενέργειας σε συνδυασμό με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (FEP/MD) και τη μέθοδο BAR (Bennett acceptance ratio) μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τον καθορισμό της σχετικής συγγένειας σύνδεσης των αμινοαδαμαντανικών αποκλειστών της Μ2 πρωτεΐνης, σε συμφωνία με προηγούμενες μελέτες. Αποδεικνύεται δε, πως με χρήση της λιπιδικής διπλοστιβάδας DMPC για την προσομοίωση της μεμβράνης, η συσχέτιση μεταξύ των θεωρητικών και πειραματικών τιμών είναι μεγαλύτερη από ότι για την DPPC που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν. Η περαιτέρω συμπλήρωση και βελτιστοποίηση του υπολογιστικού μοντέλου (R2 = 0.66, PI = 0.97), ενθάρρυνε τη χρήση του για το σχεδιασμό νέων φαρμακομορίων. Στα πλαίσια της παρούσης εργασίας εφαρμόστηκαν υπολογισμοί FEP/MD για την πρόβλεψη της σχετικής συγγένειας σύνδεσης τριών νέων αμινοαδαμαντανίων, ογκωδέστερων παραγώγων της ριμανταδίνης. Τα αμινοαδαμαντάνια αυτά στη συνέχεια συντέθηκαν και οι σταθερές σύνδεσής τους με το τετραμερές Μ2ΤΜ μετρήθηκαν με Ισοθερμική Θερμιδομετρία Τιτλοδότησης (ITC) σε pH 8, ενώ η φαρμακολογική τους δράση μελετήθηκε με αντιικό έλεγχο. Ένα από αυτά τα παράγωγα αποδείχθηκε νανομοριακός αποκλειστής ισχυρότερος της ριμανταδίνης έναντι του ιικού στελέχους S31 WSN/33 και μικρομοριακός αποκλειστής του στελέχους A/PR/8/34. Το υπολογιστικό μοντέλο παραμένει αξιόπιστο μετά την προσθήκη των τιμών από τις νέες ενώσεις (R2 = 0.61, PI = 0.83), ενώ στα πλαίσια της εργασίας αξιολογήθηκε και σχολιάστηκε το θερμοδυναμικό προφίλ όλων των ενώσεων του μοντέλου με βάση τις πειραματικές τιμές που ελήφθησαν από τις μετρήσεις ITC. Αξίζει να αναφερθεί ότι στα πλαίσια της παρούσης εργασίας πραγματοποιήθηκε μελέτη ενός αδαμαντανικού παραγώγου με Δυναμική Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (DNMR) χαμηλών θερμοκρασιών. Επίσης δοκιμάστηκαν συνθετικές πορείες ενός δοχείου (one-flask synthesis) για την παρασκευή α,α,α-τρισυποκατεστημένων αμινών με υπόστρωμα τριτοταγές νιτρίλιο (1-αδαμαντανοκαρβονιτρίλιο) και χρήση συμπλόκων τιτανίου, γεγονός που αναφέρεται πρώτη φορά στη βιβλιογραφία.","Adamantane derivatives, such as amantadine and rimantadine, have been reported to block the M2 membrane protein of influenza A virus (A/M2TM), but their use has been discontinued due to reported resistance in humans. Understanding the mechanism of action of amantadine derivatives could assist in the development of novel potent inhibitors that overcome A/M2TM resistance. In this dissertation we validate that free energy calculations using the FEP scheme and the Bennett acceptance ratio method is valuable for determining the relative binding potency of M2 inhibitors of the aminoadamantane type, in accordance to previous studies. Furthermore, we prove that using DMPC to mimic membrane environment yields a computational model with a better correlation between theoretical and experimental values, compared to DPPC -tested in a previous reference study. The further integration and optimization of the computational model (R2 = 0.66, PI = 0.97), encouraged its use for computer aided drug design. We applied FEP/MD calculations to design and synthesize three bulkier rimantadine analogues. Their binding affinities were measured using ITC against the M2TM tetramer at its closed form at pH 8, while their potency was studied with antiviral assays. One of the compounds proved to be a nanomolar inhibitor stronger than rimantadine against S31 WSN/33 influenza A, a sensitive strain against the pore blocking effect of aminoadamantanes, and also a micromolar inhibitor against the mutated viral strain A/PR/8/34. The computational model retains its reliability after the calculations of the new compounds (R2 = 0.61, PI = 0.83). We also proceeded in an evaluation and commentary of the thermodynamic profile of all the aminoadamantane ligands included in the model according to their experimental values, which were derived from ITC measurements. In addition, in the present dissertation an adamantane compound was studied using low-temperature Dynamic NMR Spectroscopy. Also, one-flask approaches were applied for the synthesis of α,α,α-trisubstituted primary amines using as a substrate a tertiary nitrile (1-adamantanecarbonitrile), mediated through Ti complexes; a case which –to our knowledge- has not been reported in literature so far."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αλχημικοί υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης και μετρήσεις συγγένειας σύνδεσης αμινοαδαμαντανικών προσδετών με τον διαμεμβρανικό πόρο της πρωτεΐνης influenza A/M2. Εφαρμογή στον in silico σχεδιασμό και σύνθεση δραστικών αμινοαδαμαντανικών παραγώγων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δρακόπουλος Αντώνιος"],"dc:date":["2015"],"dc:description":["Παράγωγα του αδαμαντανίου, όπως η αμανταδίνη και η ριμανταδίνη, δρούν ως αποκλειστές της διαμεμβρανικής πρωτεΐνης Μ2 του ιού influenza A (A/M2TM), αλλά η χρήση τους έχει διακοπεί εξαιτίας εμφάνισης ανθεκτικών μεταλλαγμένων στελεχών του ιού. Η βαθύτερη κατανόηση του μηχανισμού δράσης των αμινοαδαμαντανικών προσδετών στην Μ2 πρωτεΐνη μπορεί να βοηθήσει στην ανάπτυξη νέων φαρμακομορίων, με δράση επί των μεταλλαγμένων αυτών στελεχών. Στην παρούσα εργασία επικυρώνεται ότι ο υπολογισμός της ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Διατάραξης Ελεύθερης Ενέργειας σε συνδυασμό με προσομοιώσεις Μοριακής Δυναμικής (FEP/MD) και τη μέθοδο BAR (Bennett acceptance ratio) μπορεί να χρησιμοποιηθεί με επιτυχία για τον καθορισμό της σχετικής συγγένειας σύνδεσης των αμινοαδαμαντανικών αποκλειστών της Μ2 πρωτεΐνης, σε συμφωνία με προηγούμενες μελέτες. Αποδεικνύεται δε, πως με χρήση της λιπιδικής διπλοστιβάδας DMPC για την προσομοίωση της μεμβράνης, η συσχέτιση μεταξύ των θεωρητικών και πειραματικών τιμών είναι μεγαλύτερη από ότι για την DPPC που είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν. Η περαιτέρω συμπλήρωση και βελτιστοποίηση του υπολογιστικού μοντέλου (R2 = 0.66, PI = 0.97), ενθάρρυνε τη χρήση του για το σχεδιασμό νέων φαρμακομορίων. Στα πλαίσια της παρούσης εργασίας εφαρμόστηκαν υπολογισμοί FEP/MD για την πρόβλεψη της σχετικής συγγένειας σύνδεσης τριών νέων αμινοαδαμαντανίων, ογκωδέστερων παραγώγων της ριμανταδίνης. Τα αμινοαδαμαντάνια αυτά στη συνέχεια συντέθηκαν και οι σταθερές σύνδεσής τους με το τετραμερές Μ2ΤΜ μετρήθηκαν με Ισοθερμική Θερμιδομετρία Τιτλοδότησης (ITC) σε pH 8, ενώ η φαρμακολογική τους δράση μελετήθηκε με αντιικό έλεγχο. Ένα από αυτά τα παράγωγα αποδείχθηκε νανομοριακός αποκλειστής ισχυρότερος της ριμανταδίνης έναντι του ιικού στελέχους S31 WSN/33 και μικρομοριακός αποκλειστής του στελέχους A/PR/8/34. Το υπολογιστικό μοντέλο παραμένει αξιόπιστο μετά την προσθήκη των τιμών από τις νέες ενώσεις (R2 = 0.61, PI = 0.83), ενώ στα πλαίσια της εργασίας αξιολογήθηκε και σχολιάστηκε το θερμοδυναμικό προφίλ όλων των ενώσεων του μοντέλου με βάση τις πειραματικές τιμές που ελήφθησαν από τις μετρήσεις ITC. Αξίζει να αναφερθεί ότι στα πλαίσια της παρούσης εργασίας πραγματοποιήθηκε μελέτη ενός αδαμαντανικού παραγώγου με Δυναμική Φασματοσκοπία Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (DNMR) χαμηλών θερμοκρασιών. Επίσης δοκιμάστηκαν συνθετικές πορείες ενός δοχείου (one-flask synthesis) για την παρασκευή α,α,α-τρισυποκατεστημένων αμινών με υπόστρωμα τριτοταγές νιτρίλιο (1-αδαμαντανοκαρβονιτρίλιο) και χρήση συμπλόκων τιτανίου, γεγονός που αναφέρεται πρώτη φορά στη βιβλιογραφία.","Adamantane derivatives, such as amantadine and rimantadine, have been reported to block the M2 membrane protein of influenza A virus (A/M2TM), but their use has been discontinued due to reported resistance in humans. Understanding the mechanism of action of amantadine derivatives could assist in the development of novel potent inhibitors that overcome A/M2TM resistance. In this dissertation we validate that free energy calculations using the FEP scheme and the Bennett acceptance ratio method is valuable for determining the relative binding potency of M2 inhibitors of the aminoadamantane type, in accordance to previous studies. Furthermore, we prove that using DMPC to mimic membrane environment yields a computational model with a better correlation between theoretical and experimental values, compared to DPPC -tested in a previous reference study. The further integration and optimization of the computational model (R2 = 0.66, PI = 0.97), encouraged its use for computer aided drug design. We applied FEP/MD calculations to design and synthesize three bulkier rimantadine analogues. Their binding affinities were measured using ITC against the M2TM tetramer at its closed form at pH 8, while their potency was studied with antiviral assays. One of the compounds proved to be a nanomolar inhibitor stronger than rimantadine against S31 WSN/33 influenza A, a sensitive strain against the pore blocking effect of aminoadamantanes, and also a micromolar inhibitor against the mutated viral strain A/PR/8/34. The computational model retains its reliability after the calculations of the new compounds (R2 = 0.61, PI = 0.83). We also proceeded in an evaluation and commentary of the thermodynamic profile of all the aminoadamantane ligands included in the model according to their experimental values, which were derived from ITC measurements. In addition, in the present dissertation an adamantane compound was studied using low-temperature Dynamic NMR Spectroscopy. Also, one-flask approaches were applied for the synthesis of α,α,α-trisubstituted primary amines using as a substrate a tertiary nitrile (1-adamantanecarbonitrile), mediated through Ti complexes; a case which –to our knowledge- has not been reported in literature so far."],"dc:identifier":["uoadl:1315665","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315665"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Αλχημικοί υπολογισμοί ελεύθερης ενέργειας σύνδεσης και μετρήσεις συγγένειας σύνδεσης αμινοαδαμαντανικών προσδετών με τον διαμεμβρανικό πόρο της πρωτεΐνης influenza A/M2. Εφαρμογή στον in silico σχεδιασμό και σύνθεση δραστικών αμινοαδαμαντανικών παραγώγων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:15Z"}