{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315823"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:1315823","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ανάλυση φασματικών συνιστωσών της ηλιακής ακτινοβολίας: Uva, Uvb και Par για την Κύπρο","abstract":"Η μείωση του όζοντος στη στρατόσφαιρα μπορεί σημαντικά να αυξήσει τα επίπεδα της UV ακτινοβολίας (κυρίως της UVB ακτινοβολίας, 280 - 315 nm) που φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Αυτές οι μεταβολές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες ανησυχούν τον επιστημονικό κόσμο και γι' αυτό στις πειραματικές μελέτες περιλαμβάνονται οι επιβλαβείς επιδράσεις της UVB ακτινοβολίας για το οικοσύστημα αλλά και τον άνθρωπο. Από την άλλη μεριά, η φωτοσυνθετικά ενεργή ακτινοβολία PAR (380 - 770 nm) έχει μεγάλη σημασία για τις δραστηριότητες του ανθρώπου, για τα φυτά και τα ζώα. Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να διερευνήσει τα επίπεδα της UV και PAR ακτινοβολίας στην Ανατολική Μεσόγειο και να κάνει εκτίμηση των παραπάνω ακτινοβολιών με τη χρήση του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2. Έχουν καταγραφεί ωριαίες μετρήσεις UVA (Guva) ,UVB (Guvb), PAR (Gpar) και ολικής ηλιακής ακτινοβολίας (Gh) στην Αθάλασσα της Κύπρου (35° Ν, 33° Ε, 165m MSL) από τον Ιανουάριο του 2004 εώς το Δεκέμβριο του 2006. Αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η εξάρτηση της UV και PAR από συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παραμέτρους. Οι αναλύσεις ωριαίων τιμών της UVA, UVB και PAR ακτινοβολίας έδειξαν τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guva με την Gh και την αύξηση του λόγου Guva / Gh από 0,028 στο 0,031 καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού. Επίσης, έδειξαν την πολυωνυμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guvb με την Gh, τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Gpar με την Gh και την αύξηση του λόγου Gpar/Gh καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού από το 0,442 στο 0,490. Συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παράμετροι όπως ο δείκτης καθαρότητας (ε), ο δείκτης φωτεινότητας (Δ) και η οπτική διαδρομή (sinh) αποδείχτηκε ότι προκαλούν μεταβολές στους λόγους Guva / Gh, Guvb/Gh, Gpar/Gh. Επιπλέον, από την ανάλυση των πειραματικών δεδομένων προκύπτει η εποχιακή εξάρτηση των λόγων στις μεταβολές της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε υδρατμούς (AW). Κατόπιν, γίνεται εκτίμηση της UV και PAR ακτινοβολίας μέσω του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2 και σύγκριση των αποτελεσμάτων της UV ακτινοβολίας με το φασματικό μοντέλο SMARTS2. Η επίδοση του μοντέλου SPCTRAL2 έχει αξιολογηθεί σε σχέση με την ικανότητα πρόβλεψης της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας στο εύρος της UV (290 - 385 nm) και PAR (380 -770 nm) ακτινοβολίας. Από την ανάλυση φαίνεται ότι οι πληροφορίες που αφορούν στην επίδραση των αερολυμάτων στην ακτινοβολία έχουν καθοριστική σημασία για την εκτίμηση της ακτινοβολίας. Οι εκτιμήσεις που παίρνουμε δίνουν αμελητέα μέση στατιστική απόκλιση. Αυτό δείχνει την καταλληλότητα του μοντέλου για εκτιμήσεις της UV και PAR ακτινοβολίας. Το μοντέλο SMARTS2 δίνει τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ διαφορετικών μοντέλων αερολυμάτων δίνοντας καλύτερα αποτελέσματα στο αστικό μοντέλο. Παρ' όλο που το SMARTS2 παρέχει ελαφρώς χειρότερα αποτελέσματα και τα δύο μοντέλα δίνουν εκτιμήσεις ηλιακής UV ακτινοβολίας με μέσυ στατιστική απόκλιση κάτω του 5% και μέση τετραγωνική απόκλιση κοντά στα πειραματικά υψαλματα.","abstract_html":"Η μείωση του όζοντος στη στρατόσφαιρα μπορεί σημαντικά να αυξήσει τα επίπεδα της UV ακτινοβολίας (κυρίως της UVB ακτινοβολίας, 280 - 315 nm) που φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Αυτές οι μεταβολές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες ανησυχούν τον επιστημονικό κόσμο και γι&#x27; αυτό στις πειραματικές μελέτες περιλαμβάνονται οι επιβλαβείς επιδράσεις της UVB ακτινοβολίας για το οικοσύστημα αλλά και τον άνθρωπο. Από την άλλη μεριά, η φωτοσυνθετικά ενεργή ακτινοβολία PAR (380 - 770 nm) έχει μεγάλη σημασία για τις δραστηριότητες του ανθρώπου, για τα φυτά και τα ζώα. Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να διερευνήσει τα επίπεδα της UV και PAR ακτινοβολίας στην Ανατολική Μεσόγειο και να κάνει εκτίμηση των παραπάνω ακτινοβολιών με τη χρήση του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2. Έχουν καταγραφεί ωριαίες μετρήσεις UVA (Guva) ,UVB (Guvb), PAR (Gpar) και ολικής ηλιακής ακτινοβολίας (Gh) στην Αθάλασσα της Κύπρου (35° Ν, 33° Ε, 165m MSL) από τον Ιανουάριο του 2004 εώς το Δεκέμβριο του 2006. Αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η εξάρτηση της UV και PAR από συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παραμέτρους. Οι αναλύσεις ωριαίων τιμών της UVA, UVB και PAR ακτινοβολίας έδειξαν τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guva με την Gh και την αύξηση του λόγου Guva / Gh από 0,028 στο 0,031 καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού. Επίσης, έδειξαν την πολυωνυμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guvb με την Gh, τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Gpar με την Gh και την αύξηση του λόγου Gpar/Gh καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού από το 0,442 στο 0,490. Συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παράμετροι όπως ο δείκτης καθαρότητας (ε), ο δείκτης φωτεινότητας (Δ) και η οπτική διαδρομή (sinh) αποδείχτηκε ότι προκαλούν μεταβολές στους λόγους Guva / Gh, Guvb/Gh, Gpar/Gh. Επιπλέον, από την ανάλυση των πειραματικών δεδομένων προκύπτει η εποχιακή εξάρτηση των λόγων στις μεταβολές της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε υδρατμούς (AW). Κατόπιν, γίνεται εκτίμηση της UV και PAR ακτινοβολίας μέσω του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2 και σύγκριση των αποτελεσμάτων της UV ακτινοβολίας με το φασματικό μοντέλο SMARTS2. Η επίδοση του μοντέλου SPCTRAL2 έχει αξιολογηθεί σε σχέση με την ικανότητα πρόβλεψης της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας στο εύρος της UV (290 - 385 nm) και PAR (380 -770 nm) ακτινοβολίας. Από την ανάλυση φαίνεται ότι οι πληροφορίες που αφορούν στην επίδραση των αερολυμάτων στην ακτινοβολία έχουν καθοριστική σημασία για την εκτίμηση της ακτινοβολίας. Οι εκτιμήσεις που παίρνουμε δίνουν αμελητέα μέση στατιστική απόκλιση. Αυτό δείχνει την καταλληλότητα του μοντέλου για εκτιμήσεις της UV και PAR ακτινοβολίας. Το μοντέλο SMARTS2 δίνει τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ διαφορετικών μοντέλων αερολυμάτων δίνοντας καλύτερα αποτελέσματα στο αστικό μοντέλο. Παρ&#x27; όλο που το SMARTS2 παρέχει ελαφρώς χειρότερα αποτελέσματα και τα δύο μοντέλα δίνουν εκτιμήσεις ηλιακής UV ακτινοβολίας με μέσυ στατιστική απόκλιση κάτω του 5% και μέση τετραγωνική απόκλιση κοντά στα πειραματικά υψαλματα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σφακιανάκη Μαρία"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2016,"date_issued":"2016","date_published":"2016","updated_at":"2026-11-19T05:24:19Z","subjects":[],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315823"],"render_values":[{"text":"uoadl:1315823","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315823","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315823","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A1315823","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σφακιανάκη Μαρία"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2016"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:1315823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315823"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η μείωση του όζοντος στη στρατόσφαιρα μπορεί σημαντικά να αυξήσει τα επίπεδα της UV ακτινοβολίας (κυρίως της UVB ακτινοβολίας, 280 - 315 nm) που φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Αυτές οι μεταβολές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες ανησυχούν τον επιστημονικό κόσμο και γι' αυτό στις πειραματικές μελέτες περιλαμβάνονται οι επιβλαβείς επιδράσεις της UVB ακτινοβολίας για το οικοσύστημα αλλά και τον άνθρωπο. Από την άλλη μεριά, η φωτοσυνθετικά ενεργή ακτινοβολία PAR (380 - 770 nm) έχει μεγάλη σημασία για τις δραστηριότητες του ανθρώπου, για τα φυτά και τα ζώα. Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να διερευνήσει τα επίπεδα της UV και PAR ακτινοβολίας στην Ανατολική Μεσόγειο και να κάνει εκτίμηση των παραπάνω ακτινοβολιών με τη χρήση του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2. Έχουν καταγραφεί ωριαίες μετρήσεις UVA (Guva) ,UVB (Guvb), PAR (Gpar) και ολικής ηλιακής ακτινοβολίας (Gh) στην Αθάλασσα της Κύπρου (35° Ν, 33° Ε, 165m MSL) από τον Ιανουάριο του 2004 εώς το Δεκέμβριο του 2006. Αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η εξάρτηση της UV και PAR από συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παραμέτρους. Οι αναλύσεις ωριαίων τιμών της UVA, UVB και PAR ακτινοβολίας έδειξαν τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guva με την Gh και την αύξηση του λόγου Guva / Gh από 0,028 στο 0,031 καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού. Επίσης, έδειξαν την πολυωνυμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guvb με την Gh, τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Gpar με την Gh και την αύξηση του λόγου Gpar/Gh καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού από το 0,442 στο 0,490. Συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παράμετροι όπως ο δείκτης καθαρότητας (ε), ο δείκτης φωτεινότητας (Δ) και η οπτική διαδρομή (sinh) αποδείχτηκε ότι προκαλούν μεταβολές στους λόγους Guva / Gh, Guvb/Gh, Gpar/Gh. Επιπλέον, από την ανάλυση των πειραματικών δεδομένων προκύπτει η εποχιακή εξάρτηση των λόγων στις μεταβολές της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε υδρατμούς (AW). Κατόπιν, γίνεται εκτίμηση της UV και PAR ακτινοβολίας μέσω του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2 και σύγκριση των αποτελεσμάτων της UV ακτινοβολίας με το φασματικό μοντέλο SMARTS2. Η επίδοση του μοντέλου SPCTRAL2 έχει αξιολογηθεί σε σχέση με την ικανότητα πρόβλεψης της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας στο εύρος της UV (290 - 385 nm) και PAR (380 -770 nm) ακτινοβολίας. Από την ανάλυση φαίνεται ότι οι πληροφορίες που αφορούν στην επίδραση των αερολυμάτων στην ακτινοβολία έχουν καθοριστική σημασία για την εκτίμηση της ακτινοβολίας. Οι εκτιμήσεις που παίρνουμε δίνουν αμελητέα μέση στατιστική απόκλιση. Αυτό δείχνει την καταλληλότητα του μοντέλου για εκτιμήσεις της UV και PAR ακτινοβολίας. Το μοντέλο SMARTS2 δίνει τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ διαφορετικών μοντέλων αερολυμάτων δίνοντας καλύτερα αποτελέσματα στο αστικό μοντέλο. Παρ' όλο που το SMARTS2 παρέχει ελαφρώς χειρότερα αποτελέσματα και τα δύο μοντέλα δίνουν εκτιμήσεις ηλιακής UV ακτινοβολίας με μέσυ στατιστική απόκλιση κάτω του 5% και μέση τετραγωνική απόκλιση κοντά στα πειραματικά υψαλματα.","The decrease of concentration of ozone in the stratosphere may significantly increase UV radiant flux levels (mainly the UVB, 280–315 nm) reaching the earth’s surface. These shifts, transpiring during the last two decades, have raised concern among scientists and policy makers and thus numerous field experiments have been conducted to illustrate the deleterious effects of UVB on both ecosystems and human beings. Furthermore, photosynthetically active PAR irradiance (380-770 nm) has particular importance for human activity, plants and animals. This study aims to investigate UV and PAR radiant flux levels in the eastern Mediterranean basin and estimate them by means of the modified model SPCTRAL2. Hourly measurements of global UVB (Guvb), UVA (Guva), PAR (Gpar) and broadband (Gh) radiant fluxes at Athalassa, Cyprus (358N, 338E, 165 m above MSL) from 1 January 2004 to 31 December 2006, during a joint research project between the Athens University and the Meteorological Service of Cyprus, have been collected. These data were used to determine the dependence of UV and Par radiant fluxes on several atmospheric parameters. The analyses of hourly UVB, UVA and PAR values demonstrated a linear regression between hourly Guva and broadband Gh and an increase of Guva/Gh ratio from 0.028 to 0.031 as sky conditions changed from clear to overcast. Also, the polynomial regression between hourly Guva and broadband Gh, the linear regression between hourly Gpar and broadband Gh and the increase of Gpar/Gh ratio from 0.042 to 0.490 as sky conditions changed from clear to overcast sky conditions, have been demonstrated. Several atmospheric parameters such as sky clearness (e), brightness (Δ) and path length (sin h) were found to cause changes to both Guva/Gh, Guva/Gh and Gpar/Gh ratios. The present data set indicated also a seasonal contribution of the radiometric ratios on the variation of atmospheric vapor concentration (ΔW) In addition, an estimation of UV and PAR radiant fluxes through the parametric model SPCTRL2 is provided as well as a comparison of the results of UV radiant flux through the parametric model SMARTS2. The performance of model SPCTRL2 has been evaluated in relation to the forecast of solar global irradiance at the spectrum of UV (290-385 nm) and PAR (380 – 770 nm) radiant fluxes. The analysis shows that the information concerning the effect of aerosols on irradiance are of the utmost importance on its estimation. The MBD is insignificant. That demonstrates the suitability of the model for the estimation of UV and PAR radiant fluxes. Model SMARTS2 gives us the ability to choose between different aerosol models, providing better results than the urban model. Although model SMARTS2 provides slightly worse results, both models give estimations of solar UV irradiance with MBD of below 5% and RSMD near the experimental errors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ανάλυση φασματικών συνιστωσών της ηλιακής ακτινοβολίας: Uva, Uvb και Par για την Κύπρο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σφακιανάκη Μαρία"],"dc:date":["2016"],"dc:description":["Η μείωση του όζοντος στη στρατόσφαιρα μπορεί σημαντικά να αυξήσει τα επίπεδα της UV ακτινοβολίας (κυρίως της UVB ακτινοβολίας, 280 - 315 nm) που φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Αυτές οι μεταβολές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες ανησυχούν τον επιστημονικό κόσμο και γι' αυτό στις πειραματικές μελέτες περιλαμβάνονται οι επιβλαβείς επιδράσεις της UVB ακτινοβολίας για το οικοσύστημα αλλά και τον άνθρωπο. Από την άλλη μεριά, η φωτοσυνθετικά ενεργή ακτινοβολία PAR (380 - 770 nm) έχει μεγάλη σημασία για τις δραστηριότητες του ανθρώπου, για τα φυτά και τα ζώα. Η παρούσα εργασία έχει σκοπό να διερευνήσει τα επίπεδα της UV και PAR ακτινοβολίας στην Ανατολική Μεσόγειο και να κάνει εκτίμηση των παραπάνω ακτινοβολιών με τη χρήση του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2. Έχουν καταγραφεί ωριαίες μετρήσεις UVA (Guva) ,UVB (Guvb), PAR (Gpar) και ολικής ηλιακής ακτινοβολίας (Gh) στην Αθάλασσα της Κύπρου (35° Ν, 33° Ε, 165m MSL) από τον Ιανουάριο του 2004 εώς το Δεκέμβριο του 2006. Αυτά τα δεδομένα χρησιμοποιήθηκαν για να διερευνηθεί η εξάρτηση της UV και PAR από συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παραμέτρους. Οι αναλύσεις ωριαίων τιμών της UVA, UVB και PAR ακτινοβολίας έδειξαν τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guva με την Gh και την αύξηση του λόγου Guva / Gh από 0,028 στο 0,031 καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού. Επίσης, έδειξαν την πολυωνυμική σχέση των ωριαίων τιμών της Guvb με την Gh, τη γραμμική σχέση των ωριαίων τιμών της Gpar με την Gh και την αύξηση του λόγου Gpar/Gh καθώς προχωράμε από καθαρές προς τις νεφοσκεπείς συνθήκες του ουρανού από το 0,442 στο 0,490. Συγκεκριμένες ατμοσφαιρικές παράμετροι όπως ο δείκτης καθαρότητας (ε), ο δείκτης φωτεινότητας (Δ) και η οπτική διαδρομή (sinh) αποδείχτηκε ότι προκαλούν μεταβολές στους λόγους Guva / Gh, Guvb/Gh, Gpar/Gh. Επιπλέον, από την ανάλυση των πειραματικών δεδομένων προκύπτει η εποχιακή εξάρτηση των λόγων στις μεταβολές της περιεκτικότητας της ατμόσφαιρας σε υδρατμούς (AW). Κατόπιν, γίνεται εκτίμηση της UV και PAR ακτινοβολίας μέσω του παραμετροποιημένου φασματικού μοντέλου SPCTRAL2 και σύγκριση των αποτελεσμάτων της UV ακτινοβολίας με το φασματικό μοντέλο SMARTS2. Η επίδοση του μοντέλου SPCTRAL2 έχει αξιολογηθεί σε σχέση με την ικανότητα πρόβλεψης της ολικής ηλιακής ακτινοβολίας στο εύρος της UV (290 - 385 nm) και PAR (380 -770 nm) ακτινοβολίας. Από την ανάλυση φαίνεται ότι οι πληροφορίες που αφορούν στην επίδραση των αερολυμάτων στην ακτινοβολία έχουν καθοριστική σημασία για την εκτίμηση της ακτινοβολίας. Οι εκτιμήσεις που παίρνουμε δίνουν αμελητέα μέση στατιστική απόκλιση. Αυτό δείχνει την καταλληλότητα του μοντέλου για εκτιμήσεις της UV και PAR ακτινοβολίας. Το μοντέλο SMARTS2 δίνει τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ διαφορετικών μοντέλων αερολυμάτων δίνοντας καλύτερα αποτελέσματα στο αστικό μοντέλο. Παρ' όλο που το SMARTS2 παρέχει ελαφρώς χειρότερα αποτελέσματα και τα δύο μοντέλα δίνουν εκτιμήσεις ηλιακής UV ακτινοβολίας με μέσυ στατιστική απόκλιση κάτω του 5% και μέση τετραγωνική απόκλιση κοντά στα πειραματικά υψαλματα.","The decrease of concentration of ozone in the stratosphere may significantly increase UV radiant flux levels (mainly the UVB, 280–315 nm) reaching the earth’s surface. These shifts, transpiring during the last two decades, have raised concern among scientists and policy makers and thus numerous field experiments have been conducted to illustrate the deleterious effects of UVB on both ecosystems and human beings. Furthermore, photosynthetically active PAR irradiance (380-770 nm) has particular importance for human activity, plants and animals. This study aims to investigate UV and PAR radiant flux levels in the eastern Mediterranean basin and estimate them by means of the modified model SPCTRAL2. Hourly measurements of global UVB (Guvb), UVA (Guva), PAR (Gpar) and broadband (Gh) radiant fluxes at Athalassa, Cyprus (358N, 338E, 165 m above MSL) from 1 January 2004 to 31 December 2006, during a joint research project between the Athens University and the Meteorological Service of Cyprus, have been collected. These data were used to determine the dependence of UV and Par radiant fluxes on several atmospheric parameters. The analyses of hourly UVB, UVA and PAR values demonstrated a linear regression between hourly Guva and broadband Gh and an increase of Guva/Gh ratio from 0.028 to 0.031 as sky conditions changed from clear to overcast. Also, the polynomial regression between hourly Guva and broadband Gh, the linear regression between hourly Gpar and broadband Gh and the increase of Gpar/Gh ratio from 0.042 to 0.490 as sky conditions changed from clear to overcast sky conditions, have been demonstrated. Several atmospheric parameters such as sky clearness (e), brightness (Δ) and path length (sin h) were found to cause changes to both Guva/Gh, Guva/Gh and Gpar/Gh ratios. The present data set indicated also a seasonal contribution of the radiometric ratios on the variation of atmospheric vapor concentration (ΔW) In addition, an estimation of UV and PAR radiant fluxes through the parametric model SPCTRL2 is provided as well as a comparison of the results of UV radiant flux through the parametric model SMARTS2. The performance of model SPCTRL2 has been evaluated in relation to the forecast of solar global irradiance at the spectrum of UV (290-385 nm) and PAR (380 – 770 nm) radiant fluxes. The analysis shows that the information concerning the effect of aerosols on irradiance are of the utmost importance on its estimation. The MBD is insignificant. That demonstrates the suitability of the model for the estimation of UV and PAR radiant fluxes. Model SMARTS2 gives us the ability to choose between different aerosol models, providing better results than the urban model. Although model SMARTS2 provides slightly worse results, both models give estimations of solar UV irradiance with MBD of below 5% and RSMD near the experimental errors."],"dc:identifier":["uoadl:1315823","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/1315823"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:title":["Ανάλυση φασματικών συνιστωσών της ηλιακής ακτινοβολίας: Uva, Uvb και Par για την Κύπρο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T05:24:19Z"}